Tibetan
ཞན་མེད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཆུས་འཆིང་བ་དང་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལང་ཀའི་མདོ་ལས། དངོས་པོར་ཤེས་པའི་སྒྲ་འཛིན་པ། །ཇི་ལྟར་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན། །བྱིས་པ་མཚམས་སྦྱོར་མི་མཁས་པ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དམན་པས་འཆིང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་གནས་པའང་། སྐྱེ་མེད་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་འགག་མེད་གཤིས་ལ་གྲུབ་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། །སྔ་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་ཡིན་པས། །མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འགག །ཞེས་པའི་དོན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། རང་བཞིན་མ་མཆིས་པ་དང་། གནས་མ་མཆིས་པ་དང་། དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་ངོས་ནས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་གནས་པའི་ཚུལ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་འགག་གཉིས། རྟག་ཆད་གཉིས། འགྲོ་འོང་གཉིས་ཏེ་མེད་པ་དྲུག །ཐ་དད་པ་དང་དོན་གཅིག་པ་སྟེ་གཉིས་ཀ་མིན་པ་གཉིས་རྣམས་ལས་མཐའ་བརྒྱད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ། རྩ་ཤེ་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །འགག་པ་ མེད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞིར་བསྟན་པ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་གནས་མ་མཆིས་པའི་དོན་ལས་ཤེས་པར་བྱར་ཡོད་དེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། གནས་མེད་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་གནས་ནི་མིག་སོགས་དྲུག །དམིགས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ། རྩ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་བག་ཆགས། གནས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་པོ་དེ་དག་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཀྱང་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐར་བར་གྲོལ་བར་འདོད་ན། འདོད་པའི་ཡན་ལག་བཅད་ལ་སེམས་གཉིས་སུ་མི་བསམ། གཅིག་ཏུ་བསམས་ཏེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སེམས་བཏང་ངོ་། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ན་སྟོང་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བའང་མེད། །འོང་བའང་མེད། བླང་བའང་མེད། དོར་བའང་མེད་དེ། ཅི་ཡང་མེད་པ་འདིའི་མིང་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་པས་ཕྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་རིག་དང་། ནང་འཛིན་པའི་རྣམ་རིག་གཉིས་ཀ་བརྟག་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། རང་
Chinese
就像《楞伽经》所说，没有束缚却如同被自己的口水束缚一样。执著于将声音视为实有，就像蚕一样。孩童不善于连接，被自己的低劣宗派所束缚。因此，一切法的自性都安住于缘起上，因为是无生之法，所以在无灭的本性上成立。如《入二谛论》所说：因为前者是后者的所依，所以因为不生故而不灭。此句之意是，一切法从本初以来，涅槃不生，无自性，无处所，无事物，无识，弥勒菩萨已经确定了这一点。而且，仅仅从缘起的角度来看，是互相观待而成立的。如此，生灭二者，常断二者，来去二者，总共六种不存在。不同和相同，以及非二者，从这八边戏论中寂灭的方式。《中论》云：以何因缘而生起，无灭亦无生，无断亦无常，无来亦无去，非异非一亦非二，戏论寂灭佛所说。像这样的观待成立，究竟上是远离生、住、灭三者的，从唯识的觉知上，可以了知没有安住之处的意义。《六十正理论》云：无处所，无所缘。所谓唯识的处所，就是眼等六根。所缘的对境，就是色等外境。根本就是阿赖耶识的习气。安住之处就是识，这四者虽然仅仅是缘起，互相观待而成立，但经中说：一切法皆无阿赖耶识。又如《法王经》所说：种姓之子，如果想要解脱，就要断除贪欲之支，不要思念二心，一心一意地放下有和无的心。心的自性是空性，心的自性既无去也无来，既无取也无舍，什么都没有，这名字就叫做菩提。因此，外境所取的识和内在执著的识，二者都经不起观察，并且自己
English
Just as the Lankavatara Sutra says, it is like being bound by one's own saliva even without being bound. Grasping sounds as real, like a silkworm. Children are not skilled at connecting, and are bound by their own inferior tenets. Therefore, the nature of all dharmas abides in dependent origination, and because it is the unborn nature, it is established in the nature of non-cessation. As the "Entering the Two Truths" states: Because the former is the basis of the latter, it does not cease because it is unborn. The meaning of this is that all dharmas, from the very beginning, do not arise from nirvana, are without self-nature, without a place, without a thing, and without consciousness. Maitreya has determined this. Moreover, from the perspective of mere dependent origination, they exist in mutual dependence. Thus, birth and cessation, permanence and annihilation, coming and going, are six non-existences. Difference and sameness, and non-duality, are the ways in which the eight extremes of proliferation are pacified. The Root Wisdom states: "Whatever arises from dependent origination, has no cessation and no birth, no annihilation and no permanence, no coming and no going, neither different nor the same nor both, the pacification of proliferation is taught." Such dependent establishment is ultimately free from the three states of arising, abiding, and ceasing. From the knowledge of the Mind-Only, it can be understood that there is no abiding place. The Sixty Stanzas of Reasoning states: "There is no place, there is no object." The place of the Mind-Only is the six senses, such as the eye. The object of focus is the external objects, such as form. The root is the habit of the Alaya consciousness. The abiding place is consciousness. Although these four are merely dependent origination and are mutually dependent, the sutra says: "All dharmas are without Alaya consciousness." Furthermore, as the Dharma King Sutra says: "Son of lineage, if you wish to be liberated, cut off the branch of desire, do not think with two minds, but with one mind abandon the mind of existence and non-existence. The nature of the mind is emptiness, the nature of the mind has neither going nor coming, neither taking nor abandoning, nothing at all, this name is called Bodhi." Therefore, both the consciousness that grasps external objects and the consciousness that grasps internally cannot withstand scrutiny, and one's own