Chinese
如是显现不遮遣，以是缘起之故。于此乃是痛苦之因，颠倒真实之想应遮止。如是四种理智于自性上确定，是名中观之见。若谓确定之境，离边空性是中观之见者，则彼四边即成执边之见，未分别边与执边也。如《智慧光明庄严经》云：离边之自性，何人观为一体？少分亦无承认。故当以智慧观察、分析下三宗派之体性，于智慧之境，无生、空性、离边等戏论，非仅作片面之分析，而应于辩论之要义，从执着之境一一以理证破斥，则不致误认上者。究竟于思择之明觉前，凡非有承认之作者，非是了别识之智慧无分别智，即是说自性空之甚深中观见。如《楞伽经》云：唯是心识不分别，外境事物皆遣除，分别念头皆止息，此道即是中观道。又云：若以智慧分析之，自性即不可得，是故彼等不可说，亦说自性本无有。又《明句论》云：无分别即是心之行境，以离彼故，彼真实性即是无分别。如是闻慧与思、修之道相结合，则能证悟无垢之实相，特别是，各自以贪执结合而成立，成立之宗派体性落于低劣，于此，真实与似真实及非真实之体性，善知之智慧亦依于听闻而生，由此能摧伏烦恼，无烦恼则魔不能得便。对此，总的来说，在圣地（印度）也曾宣告大乘非佛语，如来对宣说甚深空性授记之大德龙树等亦是法。
English
Thus, appearance is not rejected, because it is interdependent origination. Here, the thought of truth, which is the cause of suffering, should be prevented. Thus, the four kinds of intelligence are established on their own nature, which is called the view of Madhyamaka. If it is said that the emptiness of the object of determination, which is free from extremes, is the view of Madhyamaka, then those four extremes will become the view of grasping at extremes, without distinguishing between extremes and grasping at extremes. As the Sutra of the Ornament of Wisdom Light says: On the nature beyond extremes, who would view it as a whole? There is no admission of even a small part. Therefore, one should examine and analyze the characteristics of the lower three schools with wisdom, and on the object of wisdom, such as unborn, emptiness, and freedom from extremes, which are elaborations, one should not only make a one-sided analysis, but should refute each object of attachment of the essential point of debate with logical arguments, so that the upper one will not be mistaken. Ultimately, in the face of the discriminating knowledge of contemplation, whatever is not a discriminating wisdom of non-conceptual wisdom that is not a conceptualizer of acceptance is the profound Madhyamaka view that speaks of selflessness. As the Lankavatara Sutra says: Only the mind does not discriminate, all external objects are eliminated, all discriminating thoughts are stopped, this path is the Middle Way. It also says: If you analyze it with wisdom, self-nature is unattainable, therefore, they are unspeakable, and it is also said that self-nature is non-existent. Also, the Clear Words says: Non-discrimination is the object of the mind, because it is separated from it, that reality is non-discrimination. Thus, when the wisdom of hearing is combined with the path of thinking and meditation, one will realize the stainless reality, especially, each is established by combining with attachment, and the characteristics of the established school fall into inferiority. From this, the wisdom of knowing well the characteristics of reality, similarity to reality, and non-reality also depends on hearing, and thereby can subdue afflictions, and without afflictions, demons cannot find an opportunity. In general, in the holy land (India), it was also declared that the Mahayana was not the Buddha's word, and the great masters such as Nagarjuna, who were prophesied by the Tathagata to teach profound emptiness, were also Dharma.
Tibetan
་ལོག་མཁན་དུ་བསྒྲགས་པ་བྱུང་ན། བྷོ་ཊའི་ཡུལ་འདིར་རང་རང་གི་ཀུན་འབྱུང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་འདོད་ཞེན་གྱི་བལྟོས་གྲུབ་གསར་བས་མངོན་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྐྲུན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མང་ཞིང་། དེ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་བློའི་ནུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་ཅན་ཡིན་པར་སྟངས་བཅད་ན་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་བ་ཉིད་དེ་དགག་བཞག་གི་ལུགས་མངས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་སྟེ་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་ལ་གོམ་པ་འཇོག་གོ །བདག་ཅག་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་གང་ཟག་མཐའ་དག་ལ་འདོད་པས་ཕྱོགས་བསླད་པའི་ངན་སེམས་བལྟར་མངོན་པའམ་མི་མངོན་པའི་ཤུགས་ལས་དགག་བསྒྲུབ་བགྱི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་ལེན་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནང་ཕན་ཚུན་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་ལས་ཆེ་བ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པ་ལ་སྐྲག་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ནག་གི་རང་ལུགས་སུ་སྒྲོག་ཅིང་འགགས་པ་མཐའ་དག་གི་དོགས་པ་མ་བསལ་ན་བདག་ཅག་གིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་དངོས་དོན་གང་ལ་འཇུག་ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་རིགས་པས་བཤད་པའི་བརྗོད་པ་གནས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་མཐའ་དག་དང་། ཁྱད་པར་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འགྲེལ་བ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་བྷོ་ཊའི་ཡུལ་དུ་གསར་བྱུང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རིགས་པ་དང་མ་ཡིན་པའི་སྟངས་གཅོད་པ་ལ་བསྙེངས་པ་མི་མངའ་བས་རིགས་པའི་དགག་བྱ་དང་། ལམ་གྱི་དགག་བྱ་ལེགས་པར་འདོམས་ཤིང་མཐར་གྱིས་དབེན་པའི་འཇུག་དོགས་སུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བརྟན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཤཱནྟ་པུ་རེ་བས། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཡི། །འགྲོ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་དཀྲི་བའི་ཐེམ་སྐས་སུ། །འཁོར་ལོ་རྣམ་གསུམ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལ་སོགས། །མདོ་སྔགས་ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་ཆེན་འཛམ་གླིང་བསྒྲགས། །ལེགས་གསུངས་འདུལ་བའི་ཕོ་བྲང་ནང་ཞུགས་ནས། །ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བཅུ་བདུན་བླང་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །འཁོར་ལོ་དང་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །འ
Chinese
如果有人宣称是叛逆者，那么在这个藏地，由于各自的产生方式不同，由欲望和执着所产生的新的相对实在论会显现和创造出许多宗派。如果断定所有这些都符合各自心智的能力，并且对众生有益，那么普遍适用的法性就只有圆满正等觉的教法，而不是其他的任何东西。无论如何，由于辩论的方式繁多，许多人会偏向一方，从而踏入恶道的悬崖。我们对于所有宗派的宣说者，既不以显现的或不显现的力量，出于欲望而显露出偏袒的恶意来进行辩论。我们只是因为信奉菩萨藏，而专注于修行。《宝鬘论》中说：“诸佛子，菩萨之间，没有比生起恶意更大的罪过。”我们因此而感到恐惧。即便如此，如果不能消除所有声称禅修智慧是纯粹汉传，并因此停滞不前的疑虑，那么我们所说的在一切情况下保持平等，以及分别的智慧，实际上又会与什么相关呢？因为体验的理性所说的言辞会游离于非实在之处。总的来说，精通六庄严二胜的论典，特别是依靠佛护对中观见解的解释，因此对于在藏地新出现的宗派，在理性上是否合理进行判断时，不会感到畏惧。善于教导理性的破斥对象和道路的破斥对象，最终成为趋入寂静的殊胜智慧融入相续中的大善知识寂天菩提说：所有伟大的仙人都看见，将一切众生引向菩提的阶梯。三转法轮，四部密续等，经咒之法的巨鼓响彻世界。善说之后，进入律藏的宫殿，二百五十种舍弃的戒律，以及十七种应取的进入的戒律，是初转法轮的道次第。
English
If someone is declared a rebel, then in this land of Tibet, due to the different ways in which they arise, many schools of thought are manifested and created by the newly established relative realities of desire and attachment. If it is determined that all of these are in accordance with the abilities of their respective minds and are beneficial to sentient beings, then the Dharma nature that pervades all is only the teaching of the perfectly enlightened Buddha, and not anything else. In any case, due to the multitude of ways of debate, many people will be biased towards one side, thus stepping onto the precipice of the lower realms. We, towards all the proclaimers of tenets, do not engage in debates out of desire, revealing partial malice, either visibly or invisibly. We only take the practice to heart because we have faith in the Bodhisattva Pitaka. The Ratnavali says: "O sons of the Buddhas, among Bodhisattvas, there is no fault greater than generating malice towards each other." We are fearful of that. Even so, if all doubts that claim the wisdom of meditation is purely Chinese and therefore stagnant are not dispelled, then what will what we call maintaining equality in all circumstances and the wisdom of discernment actually relate to? Because the words spoken by the reasoning of experience will wander in a place that is not real. In general, being well-versed in all the treatises of the Six Ornaments and Two Supremes, and especially relying on Buddhapalita's explanation of the Madhyamaka view, therefore, when judging whether the newly emerging schools of thought in Tibet are reasonable or not, there is no fear. The great spiritual friend Shantarakshita, who is skilled in teaching the objects of refutation by reason and the objects of refutation of the path, and who ultimately has the noble wisdom firmly established in his mindstream as a gateway to solitude, said: All the great sages see the ladder that leads all beings to enlightenment. The three turnings of the wheel of Dharma, the four classes of tantras, and so on, the great drum of Sutra and Tantra Dharma resounds throughout the world. After speaking well, entering the palace of the Vinaya, the two hundred and fifty precepts to be abandoned, and the seventeen precepts to be adopted, are the stages of the path of the first turning of the wheel.