English
Thus, the faithful supplicate and invite, the Buddha, with the wisdom of knowing, understands; with the uninterrupted compassion of love, beholds; all actions and deeds arise solely for the benefit of others, therefore, from the realm of Dharma, manifesting in a form body, the reason for coming is evident to those who see the truth of Dharma. Here, for a moment, to follow the example of King Duskyen, the ritual of invitation and bathing is performed. Whosoever, though being the protector and companion of all beings without exception, is also the enemy of the hordes of demons. O Bhagavan, who knows and sees in such a way, please come to my place. The place where the emanation not born of karma appears, is a layered bathing chamber filled with fragrance. It possesses a foundation and pillars of crystal and jewels. In that place where canopies of turquoise, coral, and pearls sway. For the excellent son endowed with the lineage of the Sugatas, from a jeweled vase filled with fragrant water, a beautiful maiden performs the ritual of bathing, striving to compete with the transformations of song and music. With eyes that are skilled in the ritual of close contact. The service of wiping and anointing is also beautiful. Arrows of the senses that do not remain in one color, purchasing heavenly objects that have not been woven. Pañcalī (Sanskrit transliteration, a kind of soft fabric) sold by the wish-fulfilling tree. Clothes that are pressed down by weight, abandoning thickness, light, soft, and supple. Immersed and anointed with fragrance and perfume, and precious jeweled ornaments whose value is shameful to mention. Bracelets, armlets, earrings, crowns, etc. Even the Muni who has abandoned the qualities of desire, accepts them for the sake of the merit of the greedy. The sons who are close attendants, such as Lokanatha, and the sixteen Bodhisattvas of the Bhadrakalpa, such as those who lead beings from the bad realms, and the appearance of householders. Dharma wise ones are always at Dū and Licchavī. Also, for the sake of a reputation without stain, I give alms. On a chariot of fragrance that pervades the trichiliocosm in an instant. With the sweet scent of sandalwood incense that entwines. The source of merit, the body endowed with auspicious marks. I anoint it to newly train and stabilize it. On the crystal ground of vast equanimity. On a thousand-petaled lotus of loving-kindness. In the radiance of the sun and moon of compassion. Please, Bhagavan of great bliss, together with your sons, reside here. Thus speaking, and displaying the demeanor of demonstrating the realization of faith.
Tibetan
པ། བབ་ཅོལ་གོམས་པ་མེད་པའི་ལུས་བཏུད་ཀྱི། །སྙིང་གར་གུས་བཅས་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པ་ལ། །མེ་ཏོག་དོག་པས་རབ་བཟུང་སྙིམ་པའི་སྣོད། །ག་བུ་ཆུང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ལས་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་གསལ་བའི་ཕྱིར། །བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྲས་དང་བཅས་པའི་སྤྱན་སྔར་མཆི་ན། སྒེག་ཆོས་དང་། ངོ་འཛུམ་གནག་པ་དང་། ཇི་མི་སྙམ་པའི་བབ་ཅོལ་གྱིས་འདུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པས་གཅོམ་སྐྱུངས་ཏེ་མིག་འཕང་སྨད་ལ། ལག་པའི་སྙིམ་པ་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པ་སྙིང་གར་ཁ་སྦྱར་ཏེ། གུས་པ་དང་བཅས་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ། བག་ཡོད་པ། ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚར་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པ་སྟེ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །ཀུན་ཏུ་ཐོགས་མེད་གཟིགས་པར་ལྡན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྤྱན་སྔ་ན། །རྟག་པར་བདག་ནི་གནས་སོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ངོ་ཚ་དང་། །གུས་དང་འཇིགས་ལྡན་དེ་བཞིན་མནོས། །ཞེས་སོ། །རིག་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་སོགས་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གནས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་བཞིན། །དད་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འོངས་པའི་མོད། །སྐྱོ་བ་མིན་པའི་བ་སྤུ་གཅིག་ཏུ་ཟིང་། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་བརྡས་སེམས་དད་པའི་རང་བཞིན་ལ་བསྐུལ་བས། རིག་པ་དང་། ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ལ་སོགས་སྔར་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཀླས་པ་དང་། ཐུགས་རྗེའི་གཟིགས་པ་ཞིང་ཁམས་གཞན་དུ་དུས་ལས་ཡོལ་བ་ལྟར་གྱུར་ནས་བདག་ཅག་འབའ་ཞིག་གི་དད་པའི་མགྲོན་དུ་ཁུག་པ་ལ་དབུགས་པ་བརྣངས་ཤིང་། ལུས་ཀྱང་བ་སྤུ་ཟིང་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་དད་པའི་གདུང་ཤུགས་གིས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་བཟང་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པ་ལས། དེ་ནས་བཟང་སྤྱོད་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ངོ་། །ཞེས་པས་མཚོན་ནོ། །དེ་ལྟར་དད་པ་བསྐྱེད་ནས་ཡན་ལག་བདུན་པ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་པས། ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་རྣམས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བླ་ན་ཡོད་པའི་མཆོད་པ་ནི་བསག་སྦྱང་གི་མཆོག་ཡན་ལག་བདུན་པ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡན་ལག་ནི། ཟླ་གཞོན་ཁྲུས་ལ་འཇུག་པའི་རྫིང་བུའི་ནང་། །རྨ
Chinese
པ། 毫无轻浮习气的身躯弯曲着，心中怀着恭敬，为了展现证悟，用花朵紧紧握住的合掌容器，是效仿小鸟的威仪。自然地，为了从身体的姿态中显现内心的证悟，我于如来及其眷属面前，想到不应以妖娆的姿态，阴沉的面容，以及漫不经心的轻浮来处事，于是收敛身心，目光下视，双手合掌，捧着鲜花置于胸前，以恭敬、畏惧、谨慎、羞愧和惭愧之心安住。如《入行论》所说：“佛及菩萨众，无碍恒现前，吾常住彼等，尊前思如是。以是羞愧畏，恭敬恒安住。”如是。具足明行等善逝的，一切功德以安住而如劫般增长，当来到信仰的园林时，并非忧伤而是汗毛竖立。如是身体的姿态策动内心的信仰自性，明行具足等如前所说的诸佛的一切无尽功德， 慈悲的垂视如同超越其他刹土的时间一般，仅仅为了将我们迎请为信仰的宾客而屏住呼吸，身体也仅仅因汗毛竖立而生起信仰的强烈感受。如《善守护请问经》中所说：“其后善行汗毛竖立，皈依世尊。”以此为例证。如是生起信仰后，应当供养七支。圣无著说：“菩萨欲速疾现证菩提者，应昼三次夜三次，行礼拜、供养、悔罪、随喜、劝请转法轮、劝请不入涅槃、回向菩提。”如是，无上的供养乃是积资净障之殊胜七支，其中第一支为礼拜支，如新月入浴之池中。
English
Pa. Bowing the body without the habit of frivolity, with reverence in the heart, to display realization, the container of clasped hands tightly holding flowers, is to emulate the demeanor of a small bird. Naturally, in order to reveal the realization of the mind from the posture of the body, when I am before the Tathagata and his retinue, I think that it is not appropriate to act with a coquettish demeanor, a gloomy face, and a careless frivolity, so I restrain my body and mind, lower my gaze, and join my hands, holding flowers to my chest, abiding with a mind of reverence, fear, caution, shame, and embarrassment. As it is said in the Bodhicharyavatara: "Buddhas and Bodhisattvas, are always present without obstruction, I always abide in their presence, thinking thus. With this shame and fear, I always abide with reverence." Thus. The Sugata, endowed with knowledge and conduct, etc., all virtues increase like kalpas by abiding, when coming to the garden of faith, it is not sadness but goosebumps that arise. Thus, the posture of the body stimulates the nature of faith in the mind, the infinite merits of all the Buddhas mentioned before, such as being endowed with knowledge and conduct, The compassionate gaze is like surpassing the time in other Buddha-fields, holding one's breath just to invite us as guests of faith, and the body also generates a strong feeling of faith only by goosebumps. As it is said in the Sagarakirti-pariprccha-sutra: "Then Sagarakirti had goosebumps and took refuge in the Bhagavan." This is an example. Having generated faith in this way, one should offer the seven branches. The noble Asanga said: "A Bodhisattva who wishes to quickly realize enlightenment should perform prostrations, offerings, confession of sins, rejoicing, requesting to turn the wheel of Dharma, requesting not to enter Nirvana, and dedicating to enlightenment three times during the day and three times during the night." Thus, the supreme offering is the excellent seven branches of accumulating merit and purifying obscurations, of which the first branch is the branch of prostration, like a new moon entering a bathing pool.
Tibetan
་བྱའི་བུ་མོ་འཇོ་སྒེག་རོལ་པ་ལྟའི། །ལང་ཚོའི་གྲངས་སྙེད་རྡུལ་གྱི་རྣམ་གྲངས་དང་། །ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྐྱེད་བྱེད་ཕྱག་གིས་བྲེལ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒྲ་དོན་ནི་ཡན་ལག་གི་དམ་པ་མགོ་བོ་ས་ལ་བཏུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐལ་མོ་པདྨོ་ཁ་འབུས་པ་ལྟར་སྦྱར་ནས་སླར་དབྱེ་བ་ནི་ཕྱག་སྤྱིའི་ངེས་གཟུང་ཡིན་ཏེ། ཐར་བ་ཆེན་པོ་ལས། པདྨ་ཁ་འབུས་བྱེ་འདྲ་བར། །ལག་པ་གཉིས་སྤྱི་བོར་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །ལུས་དཔག་མེད་པའི་སྤྲིན་ཚོགས་ཀྱིས། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕྱག་གི་དང་པོར་གྱུར་བ་ནི་ལྗོན་ཤིང་ས་ལ་ཉལ་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ས་ལ་བག་ཡོད་པ་བརྐྱང་བ་ལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་བརྐྱང་ཕྱག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཕྱག་མགོ་བོ་ས་ལ་སྨད་པས་གཞན་བཞི་པོ་ཤུགས་ལ་སྨད་པའོ། །ཡང་སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ། སྙིང་ག་གསུམ་དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྣགས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་ལ་དམིགས་ཏེ་ཕྱག་བསྒྲིགས་ནས། དེ་ནས་ཡན་ལག་ལྔ་ཀ་ས་ལ་ཕབ་པ་ལན་གསུམ་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་དགུ་ཕྲུགས་སུ་འཚལ་བའོ། །ཡང་བླ་མ་ལྟ་བུར་འཚལ་བའི་ཚེ་དང་པོར་མཐོང་ཕྱག་ལན་གསུམ། དེ་ནས་ཕྱག་རྟེན་ཕུལ་ནས་ལན་གསུམ། དེ་ནས་སྙུན་སྨོད་དེ་ལན་གསུམ་འཚལ་བ་ལ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་བརྗོད་པའང་ཡོད་དོ། །ཕྱག་འཚལ་ཡུལ་གྱི་སྒྱིད་པ་ནས་ལག་པས་འཁྱུད་པ་ལ་པུས་འཁྱུད་ཀྱི་ཕྱག་ཅེས་གྲགས་ཏེ། ཨ་ཙ་ར་རྣམས་ཡུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་དེ་ནས་ལག་པ་རང་གི་སྤྱི་བོར་རེག་པ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །འདིར་ཇི་ཙམ་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བརྐྱང་ཕྱག་དང་། དེ་ནས་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ལན་ཅིག་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཞིང་གི་རྡུལ་དང་མཉམ་པའི་ལུས་དེ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ནས་འཚལ་བའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་དག ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་དད་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་གཉེར་བའི་བསམ་པ་ཅན་ལའང་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་ན། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འཚལ་བའི་བསོད་ནམས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ་མཐར་ཐུག་ཞི་བའི་གོ་འ
Chinese
犹如天女嬉戏般， 青春的无数微尘之相， 以生起极度迷惑之手忙碌。 对此顶礼的词义是，肢体的殊胜者，头触地之义。 合掌如莲花初绽，又复分开，是顶礼总的确定，如《大解脱经》云：如莲花初绽般，双手于头顶合掌，以无数的身体云团，向十方诸佛顶礼。如是。 其中顶礼最初的姿势是，如树木倒卧于地，全身有意识地伸展于地，称为燃灯佛的伸展礼。若未能做到，则五体投地礼，头触地，其余四肢也随之触地。 又，头顶、喉咙、心口三处合掌，同时观想上师、佛法、僧伽，然后五体投地三次，是为九次顶礼。 又，向喇嘛等顶礼时，首先三次见礼，然后献上顶礼之物三次，再陈述病情三次，也称为九次顶礼。 从顶礼处的膝盖开始，用手环抱，称为膝抱礼。阿阇黎们则是手触及顶礼处的脚，然后手触及自己的头顶，方向一致。 在此，尽己所能地做伸展礼，然后做五体投地礼，并一次性观想与田地微尘数量相等的身体，化现出如此多的身体来顶礼。 功德方面，《律藏》中说：诸比丘，你们以信心向如来发髻和指甲的佛塔顶礼，其果报是，在未对梵行者生起嗔恨之前，将享受与直至触及金刚大地之间的微尘数量相等的转轮王的安乐，并往生于天人和人类之中。如是。即使是对追求增上生果位者也有如此功德，更何况是为了发起菩提心而顶礼的福德，是不可思议的，最终将获得寂灭之
English
Like a celestial maiden playfully frolicking, The countless forms of youthful dust, Busily engaged with hands that generate utter bewilderment. The meaning of prostrating to this is, the supreme of limbs, the head touching the ground. Joining the palms like a lotus bud just opening, then separating them again, is the general definition of prostration. As stated in the Great Liberation Sutra: Like a lotus bud just opening, joining the two hands in prayer at the crown of the head, with immeasurable clouds of bodies, I prostrate to the Buddhas of the ten directions. Thus it is. Among these, the initial posture of prostration is, like a tree lying on the ground, consciously stretching the entire body on the earth, this is called the prostration of Dipamkara (lit. Lamp-Bearer). If that is not accomplished, then the five-limbed prostration, with the head touching the ground, the other four limbs follow suit. Also, joining the palms at the crown of the head, throat, and heart, simultaneously visualizing the Guru, Dharma, and Sangha, then placing all five limbs on the ground three times, this is known as the ninefold prostration. Furthermore, when prostrating to a Lama or similar, first offer three prostrations of seeing, then offer three prostrations with offerings, and then state one's ailments three times, this is also referred to as the ninefold prostration. From the knees of the object of prostration, embracing with the hands, this is known as the knee-embracing prostration. The Acharyas touch the feet of the object of prostration, then touch their own crown of the head, in the same direction. Here, to the extent possible, one performs the full prostration, then performs the five-limbed prostration, and simultaneously visualizes bodies equal to the number of dust particles in a field, manifesting that many bodies to prostrate. Regarding the benefits, the Vinaya Sutra states: Bhikshus, the ripening of the merit from prostrating with faith to the stupa of the Tathagata's hair and nails is that, until anger arises towards those practicing celibacy, one will experience the bliss of a Chakravartin king equal to the number of dust particles up to the golden earth, and will be reborn among gods and humans. Thus it is. Even for those who aspire to the fruits of higher realms, the benefits are such. What then of the merit of prostrating for the sake of generating Bodhicitta? It is inconceivable, and ultimately one will attain the state of peace.