Tibetan
བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་སྟེ་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་སྟེ་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་སྨོན་པའི་རང་བཞིན་ཚད་མེད་བཞིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་ནས། འཇུག་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། རྙེད་པ་གང་གི་དོན་ལ་ཡོན་གྱི་མཆོག །ཚད་མེད་རྣམ་བཞིས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྨོན་འཇུག་ཤིང་རྟའི་སྒྱུ་ཐབས་ལ་དྲངས་པས། །ཞི་བདེའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཉམས་པར་བྱེད། །ཅེས་ཚིག་གི་རྒྱན་སྐྱེད་བྱེད་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་གཉེན་གྱི་ཚུལ་དུ་བཤད་པ་སྟེ། རྙེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡོན་སྟོབ་པ་བཞིན། ཚད་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞིས་རྒྱུ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཐུབ་པའི་དབང་པོས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་དགོངས་ཤིང་དཔྱད་པར་མཛད་པས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཅིག་པོ་འདི་ལས་མ་གཟིགས་ཏེ། བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་མི་འགྲོ་ལ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། ཆོས་གཅིག་པོ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ། ཆོས་དེ་དང་ལྡན་ན། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་མི་འགྲོ་ལ་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ། །ཞེས་སོ། །འཕགས་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་ནི་རང་ཉིད་ཞི་བདེའི་བློ་དང་བཅས་པས་རེ་ཞིག་ངལ་གསོའི་བསྟི་གནས་ལ་ཆགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཅན་ཉིད་དེ། ས་ར་ཧས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་དོན་ལ་དམིགས་པའི་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསླབ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡིག་སྡུག་འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བཅིང་རྣམས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་མོད་ལ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི། །མིང་གི་ཅོད་པན་འཐོབ་ལ་རང་དགའ་ནས། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིར་བཅས་ཀྱང་བསྟི་སྟང་བྱེད། །འདི་ལྟར་གནས་
Chinese
入菩提心论第八品释。 入菩提心论第八品释。 如是，以希愿之自性四无量，使心之相续堪能后，为主要显示趣入之体性，发起菩提心之义故，何者所获之义为功德之胜，以四无量所获之菩提心，以愿行车之幻术所引导，能使寂静之恶见衰败。如是，以词藻之庄严，生起成办之因果，以应断应取之方式宣说，谓如是，以追求所获之义，以彼为所缘之功德增长，以四无量为因之果，乃菩提心宝，增上意乐圆满，能仁之王以无数劫中思维观察，亦未见胜过此大乘之唯一法，如慈氏所问经云：慈氏，菩萨若具一法，则舍弃一切恶趣，不堕罪恶友之手，速证无上正等菩提，何为一法？即此增上意乐圆满之菩提心，慈氏，若具此法，则舍弃一切恶趣，不堕罪恶友之手，速证无上正等菩提。如是。圣声闻缘觉之道，乃以自之寂静之心，暂时耽著于休息之处之恶见者，萨ra哈云：离悲空性入，彼非得胜道。如是。是故，不顾自利之谄诳，乃名增上意乐，如菩萨藏经云： 欲速证无上正等菩提者，当学增上意乐菩提心。如是说。罪苦缚于轮回牢狱者，虽已生菩提心，然得胜者之子之名号冠冕而自喜，乃至轻蔑世间天人。如是安住。
English
Commentary on Chapter Eight of Engaging in the Bodhisattva's Deeds. Commentary on Chapter Eight of Engaging in the Bodhisattva's Deeds. Thus, after making the mind-stream suitable with the nature of aspiration, the four immeasurables, in order to mainly show the meaning of generating the mind of enlightenment, which is the nature of entering, it is said that the excellence of merit is for the sake of what is gained, the mind of enlightenment obtained by the four immeasurables, led by the illusory means of the chariot of aspiration and engagement, causes the evil view of peace to decline. Thus, with the adornment of words, the cause and effect of arising and accomplishing are explained in the manner of what should be abandoned and what should be adopted, that is, by seeking the meaning of what is gained, the merit aimed at it increases, and the result caused by the four immeasurables is the precious mind of enlightenment, the complete superior intention. The King of Sages, even after thinking and contemplating for countless eons, did not see anything superior to this single Dharma of the Great Vehicle. As it is said in the Sutra Requested by Maitreya: Maitreya, if a Bodhisattva possesses one Dharma, he abandons all evil destinies, does not fall into the hands of sinful friends, and quickly attains unsurpassed, perfect enlightenment. What is the one Dharma? It is this complete superior intention, the mind of enlightenment. Maitreya, if one possesses this Dharma, he abandons all evil destinies, does not fall into the hands of sinful friends, and quickly attains unsurpassed, perfect enlightenment. Thus it is. The path of the noble Hearers and Solitary Realizers is itself an evil view of those who, with their own peaceful minds, temporarily cling to a place of rest. Saraha said: Entering emptiness devoid of compassion, one does not attain the supreme path. Thus it is. Therefore, the absence of deceit and trickery that aims at one's own benefit is called superior intention. As it is said in the Bodhisattva Pitaka: Those who wish to quickly attain unsurpassed, perfect enlightenment should train in the superior intention, the mind of enlightenment. Thus it is said. Those who are bound by sin and suffering in the prison of samsara, although they have generated the mind of enlightenment, are pleased to obtain the crown of the name of the Victorious One's child, and even despise the gods and humans of the world. Thus they abide.
Tibetan
སྐབས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ལ་དམིགས་ནས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་པར་འོས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་དང་། དེས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པ་མང་པོས་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་སྟེ་སྲེད་པས་བཅིང་བའི་ཁྱིམ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མོད་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཀྱི་མིང་ཐོབ་བར་འགྱུར་ཞིང་། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕྱག་བྱ་བའི་གནས་སུ་འོས་པ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོད་སྡོང་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བར་བཤད་ན་འཆིང་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་རུང་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྡའ་ཅན་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་ནི་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལའང་སྐྱེ་བར་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་བཤད་པ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ལས་ཉོན་མུན་ནག་འཁྲིགས་པའི་སྤྲིན་དབར་ནས། །གཏུམ་པོའི་གློག་འོད་འཁྱུག་ལྟའི་དགེ་བ་ལ། །སྐབས་འགར་གོམས་པའི་བསོད་ནམས་ཙམ་པོ་པ། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་འབྲས་བུས་རྩ་བ་སྨད། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་པས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་ནི་ལྷ་མིའམ། ཉན་ཐོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཞིག་འཐོབ་ ནས་སླར་ནུས་པ་གཏན་ཟད་དུ་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ཤིང་དང་འདམ་བུ་དང་སྨྱིག་མ་རྣམས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་དང་རྩ་བ་བསྐམ་པར་འགྱུར་ཏེ་མཐོང་ཆོས་སུ་སྙུག་མའི་ལྡེམ་བུ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། དྲེའུ་མོ་རང་གི་མངལ་གྱིས་དང་། །འདམ་བུ་སྨྱིག་མ་འབྲས་བུ་དང་། །ཆུ་ཤིང་འབྲས་བུས་འཕུད་པ་ལྟར། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་དེས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཕྱོགས་དག་གིས་ཀྱང་ས་བཅད་པ་མེད་དེ་ཟོར་བ་བརྟུལ་བས་སྨྱིག་མ་འདྲེག་པ་བཞིན་ནོ། །བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་པའང་བྱིས་པ་ལྷ་ཁང་བལྟ་བ་དང་འདྲ། རྩ་རླུང་དང་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པའང་ནམ་དུས་ལ་ས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་སྲོག་ཆགས་དང་མཚུངས། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་གསང་སྔགས་དང་དགེ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལའང་ཡོད། བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་པས་ཡི་དྭགས་སུ་འཕངས་པ་ལ་ལྟོས། ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ལ་གནས་ཀྱང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཆར་འབབ་ཅིང་རློ
Chinese
也应着眼于此时的利益而发心，诸如嗔恨等罪恶，以及由此产生的痛苦之众，以极其繁多的方式将有情束缚于轮回的牢狱，即贪欲所束缚的家中，然而当生起菩提心的一刹那，便能获得如来之子的名号，成为值得天人世间顶礼膜拜的对境。《华严经》中赞叹道：具有菩提心者，乃是天人世间一切众生之大供养处。如果有人认为，菩萨初地极喜地才生起菩提心，那么对于被束缚所困扰的凡夫俗子，如何能够生起菩提心呢？这是因为前者是针对以法为对境而言的，而后者则是指如理取舍的表相，因此即使不是圣者也能生起菩提心，这一点应从甚深经典中了解。与此相反的是：从业和烦恼的黑暗浓云中，偶尔闪现如暴雷闪电般的善行，如同水生植物般，果实使根部衰败。像这样，没有以殊胜菩提心摄持的善行，即使获得天人、声闻或缘觉的果位，最终也会耗尽力量。例如，水生植物、芦苇和竹子等，当果实成熟时，根部也会枯萎，这是显而易见的，就像竹子的弯曲一样。《本生鬘》中也说道：骡子因自身怀孕而死，芦苇和竹子因果实而枯萎，水生植物因果实而衰败。同样，没有以方便摄持的布施和戒律等行为，也无法斩断轮回的根本，就像用钝斧砍竹子一样。观修生起次第就像小孩子看寺庙一样，修习气脉明点和圆满次第就像某些动物在季节来临时钻入地下一样。没有以方便摄持的密咒和善行，外道也有。看看那些因为修习生起次第而堕入饿鬼道的可怜众生吧！特别是，即使安住于菩萨种姓，也会遭受业和烦恼的雨水侵蚀，
English
It is also appropriate to generate the mind with a view to the benefits of the moment. Sins such as hatred, and the multitude of sufferings caused by them, bind sentient beings in the prison of samsara in extremely many ways, that is, in the home bound by craving. However, at the moment of generating the mind of enlightenment, one will obtain the name of the son of the Sugatas, and become an object worthy of worship by the world with gods. The Gandavyuha Sutra praises: "One who possesses the mind of enlightenment is the great offering place for all beings in the world with gods." If someone thinks that the mind of enlightenment arises only in the first bodhisattva ground, the Joyful, then how can a common person who is troubled by bondage generate the mind of enlightenment? This is because the former is directed towards the Dharma as an object, while the latter refers to the appearance of taking and abandoning properly. Therefore, even a non-noble person can generate the mind of enlightenment, which should be understood from the profound sutras. The opposite of this is: From the dark clouds of karma and affliction, occasionally a good deed flashes like a thunderbolt, like an aquatic plant, the fruit weakens the roots. Like this, a good deed that is not grasped by the supreme mind of enlightenment, even if one obtains the fruit of gods and humans, hearers, or solitary realizers, will eventually exhaust its power. For example, aquatic plants, reeds, and bamboos, when their fruits ripen, their roots also wither, which is obvious, like the bending of a bamboo. The Jataka-mala also says: "The mule dies from its own pregnancy, the reed and bamboo wither from their fruits, and the aquatic plant decays from its fruits." Similarly, actions such as generosity and discipline that are not grasped by means also cannot cut off the root of samsara, just like cutting bamboo with a blunt axe. Meditating on the generation stage is like a child looking at a temple, and practicing the channels, winds, and bindus and the completion stage is like some animals burrowing underground when the season comes. Even heretics have mantras and good deeds that are not grasped by means. Look at those poor beings who have fallen into the preta realm because of practicing the generation stage! In particular, even if one abides in the bodhisattva lineage, one will be exposed to the rain of karma and affliction,