Tibetan
མས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་པའི་ནང་ནས་འཐོན་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོའང་སྤངས་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དང། བླུན་སྒོམ་གྱི་གོ་ཡུལ་ཙམ་དུ་ངེས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་དམན་དུ་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཉི་ཚེ་བ་ཉན་རང་ལའང་ཡོད་དེ། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་ཁུར་རང་ཉིད་ཀྱི་འཁྱེར་བའི་སྙིང་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བ་སྡོམ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བའི་ཁུར་སྐྱེས་ཀྱང་ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་ཡང་རྫོགས་པར་བྱ་མི་ནུས་ལ། དེ་བས་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའམ་ཚངས་དབང་ལྟ་བུར་གྱུར་ཀྱང་མི་ ནུས། དེ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཉུང་ཟད་ཙམ་ཐར་བ་ལ་འགོད་པར་ནུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་དགོད་པར་མི་ནུས་པས། འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པའི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ནུས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ལ་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་འདོད་པ་བསྐྱེད་དེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོན་འཇུག་གི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེའང་འབྲས་བུར་དམ་བཅའ་སྨོན་པའི་སེམས། །བསླབ་བྱ་བདག་གཞན་མཉམ་དང་བརྗེ་བ་དང་། །བདག་པས་གཞན་གཅེས་གསུམ་དུ་བཞག་པའང་། །བསླབ་པའི་མདོ་བསྡུས་ཡིན་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ། །བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་ལ་ཡང་དག་གནས། །རྒྱུ་ལ་དམ་བཅའ་འཇུག་པའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་བསླབ་བྱ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན། །དེ་སྐད་དུ་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོར། བྱམས་པ་དེ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་པ་ཡང་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་
Chinese
以慈心生起是为了他人的利益，希求圆满正等菩提。因此，具有菩提心的人是大乘行者，仅仅失去菩提心就从大乘中退出。由于舍弃了证悟空性的主要方法之因，即使有诸如自认为证悟了仅限于名言知识和愚笨禅修范围的甚深意义等功德之相，也堕入小乘。因为声闻缘觉也具有有限的慈悲，他们没有自己承担利益无边众生和消除痛苦的重任的勇气。如《宝鬘论》中所说：从声闻乘中，菩萨的发愿和行为的誓言讲解，菩萨怎么会变成呢？如是，即使生起了救度众生的重任，但就目前的情况而言，我也不能圆满成办一个众生的利益。因此，即使成为转轮王或梵天，也不能。因此，即使安住于阿罗汉的果位，也只能使少数众生从轮回中解脱，而不能使他们安住于一切智智的果位。因此，为了无边众生的暂时和究竟的利益，获得圆满佛陀的果位，生起希求之心。如导师圣天所说：若自身与此世间，欲得无上菩提果，其根本为菩提心，如山王般稳固。如是说。现在为了说明菩提心的体性，发愿和趣入的差别。其中，以果为誓愿的是发愿菩提心，其所学之处是自他平等和互换，以及自轻他重三种，也是所学之经的概括，而它的体性，真实安住于慈等四无量。以因为誓愿的是趣入菩提心，其所学之处是六波罗蜜多，依赖于行为的完全清净。如《慈氏请问经》中所说：慈氏，于彼为利他而发愿，亦是大慈，大悲，欢喜。
English
Generated by love is for the sake of others, desiring perfect and complete enlightenment. Therefore, a person who possesses this mind of enlightenment is a Mahayana practitioner. Merely being separated from it means leaving the Mahayana. Because the main cause for realizing emptiness is abandoned, even if there are other qualities such as thinking that one has realized the profound meaning that is limited to mere nominal knowledge and the scope of foolish meditation, one falls into the Hinayana. Because limited love and compassion are also present in Hearers and Solitary Realizers, they do not have the courage to take upon themselves the burden of benefiting limitless sentient beings and eliminating suffering. As it is said in the Precious Garland: From the Hearer Vehicle, the vows and conduct of the Bodhisattva are explained, how does one become a Bodhisattva? Thus, even if the burden of liberating sentient beings is born, in the present situation, I cannot completely accomplish the benefit of even one sentient being. Therefore, even if one becomes a universal monarch or Brahma, one cannot. Therefore, even if one abides in the state of two Arhats, one can only liberate a few sentient beings from samsara, but cannot establish them in the state of omniscience. Therefore, for the temporary and ultimate benefit of limitless beings, generate the desire to attain the state of complete Buddhahood. As the teacher Aryadeva said: If oneself and this world, desire to attain the supreme enlightenment, its root is the mind of enlightenment, as stable as the king of mountains. Thus it is said. Now, in order to show the difference between the nature of the mind of enlightenment, aspiration and engagement. Among them, the mind that vows for the result is the aspiring mind of enlightenment, its objects of learning are self-other equality and exchange, and the three of cherishing others more than oneself, which are also the summary of the scriptures to be learned, and its nature truly abides in the four immeasurables such as love. The mind that vows for the cause is the engaging mind of enlightenment, its objects of learning are the six perfections, relying on the complete purity of conduct. As it is said in the Sutra Requested by Maitreya: Maitreya, for him who aspires for the benefit of others, is also great love, great compassion, and joy.
Tibetan
ཆེན་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྨོན་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདུན་པས་དེའི་བསླབ་བྱ་སློབ་པས་འབྲས་བུར་དམ་འཆའ་ལ། འཇུག་པ་ནི་དེའི་ཆོས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བས་རྒྱུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ནི་གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ རྙེད་པར་དཀའ་བའོ། །དེ་བས་ཀྱང་སེམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པ་དེ་ནི་ཆོས་རྙེད་པར་དཀའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས་དཔེ་ལ་སྦྱར་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པ་ཉིད་དང་ནི། །བྱང་ཆུབ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མཁས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཕྱོགས་བགྲོད་པ་ལ་ངེས་པར་ཡིད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པའི་སྐྱེས་བུས་དེའི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་ཞུགས་པ་ལྟར་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སེམས་ཉེ་བར་བརྟེན་པའི་བློ་ནི་སྨོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ནི་འཇུག་པར་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་སྡོམ་པ་མ་བཟུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་། བཟུང་ནས་འཇུག་པའི་སེམས་ཡིན་པས། སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པར་མི་བརྩོན་ན་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པའི་སྒོམ་རིམ་ལས། དེ་ལ་དང་པོ་མགོན་པོ་ཡི། །གསོལ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་བཤད། །གཉིས་པ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དགེ་བའི་ལྷའི་འགྲེལ་བ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མོས་པའི་སེམས་དེ་ནི་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་དད་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་བློ་དང་། བྱ་བ་དག་གིས་ཀྱང་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཉིད་ ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཞེས་དང་། ཤྲཱི་བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲའི་འབྲེལ་བ་རང་འགྱུར་ལས་ཀྱང་། བསྡུས་ན་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ལོ་ཐོག་རྣམས་ཀྱི
Chinese
是伟大的，也是极大的平等。正确行持也就是六度。如此等等。其中，发心是指希求获得菩提，学习它的学处，从而立誓要达到果位。进入是指实际修习它的法，从而立誓要达到因位。如《华严经》中所说：‘善男子，众生之类难以获得无上圆满菩提之心。’因此，对于无上圆满菩提之心，真正进入修行是难以获得的法。’这段话的意思，寂天论师用比喻来说明：‘菩提心略而言之，应知有两种，即发菩提愿心与入菩提行心。如欲行与真行别，智者如是知此二，渐次了知二者别。’就像一个决心前往某地的人，开始准备前往一样，我成为佛之后，为了利益众生，想要获得深广的意义，心中生起的念头是发愿。正确进入菩提的行持，就是进入。因此，在没有受戒之前是发愿心，受戒之后是进入心。如果不努力学习修行，就会退失。如吉祥智称的《修道次第》中说：‘其中首先是怙主的祈请方式，如实宣说。其次是进入布施等，详细宣说进入的方式。’等等。善天释中也说：‘从菩提心来说，希求菩提之心，就是我成为佛之后，为了利益众生而以信心来表示，这是智慧。通过行为等想要获得深广的意义，这个心就是发菩提愿心。正确受持菩提的行持等，进入其中，就是进入菩提。’这样一来，就有两种。’以及，室利胜生月的《关联自释》中也说：‘总而言之，就是发愿和进入两种。’这也是历代诸位……
English
It is great and also of great equanimity. Correct practice is also the six perfections. And so on. Among them, aspiration is to aspire to attain enlightenment, to learn its precepts, and thus to vow to attain the result. Entering is to actually practice its Dharma, and thus to vow to attain the cause. As it is said in the Gandavyuha Sutra: 'Noble son, it is difficult for sentient beings to obtain the mind of unsurpassed perfect enlightenment.' Therefore, to actually enter the practice of unsurpassed perfect enlightenment is a Dharma that is difficult to obtain.' The meaning of this passage is explained by the teacher Shantideva with an analogy: 'The mind of enlightenment, in brief, should be known as twofold: the aspiration for enlightenment and the entering into enlightenment. Just as the difference between wanting to go and actually going is known, so should the wise gradually understand the difference between these two.' Just as a person who is determined to go somewhere begins to prepare to go, the thought that arises in my mind, after I become a Buddha, in order to benefit sentient beings, wanting to obtain profound and vast meaning, is aspiration. Correctly entering the practice of enlightenment is entering. Therefore, before taking vows, it is the mind of aspiration, and after taking vows, it is the mind of entering. If one does not strive to learn and practice, one will degenerate. As it is said in the Stages of Meditation by Glorious Yeshe Drakpa: 'Among them, first is the way of praying to the protector, truly explained. Second is entering into generosity and so on, explaining in detail the way of entering.' And so on. The commentary by Gewai Lha also says: 'From the perspective of the mind of enlightenment, the mind that aspires to enlightenment, that is, after I become a Buddha, in order to benefit sentient beings, to express this with faith, is wisdom. Wanting to obtain profound and vast meaning through actions and so on, this mind is the mind of aspiring to enlightenment. Correctly upholding the practice of enlightenment and so on, entering into it, is entering into enlightenment.' In this way, there are two types.' And also, in the Self-Commentary on the Connection by Shri Vibhutichandra, it is said: 'In short, there are two: aspiration and entering.' This is also the case for all the generations of...