Tibetan
་འགྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་མཐར་ཐུག་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནི། དཀོན་བརྩེགས་ལས། མི་གང་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ཡིས་ཚོགས་ཀྱང་རབ་རྫོགས་ཤིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་པ་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ངོས་བཟུང་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་བསླུ་བ་མེད་པ་ནི། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རྫོགས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་འཐོབ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པས་མ་འོངས་པའི་ཆ་ལ་རང་རྒྱུད་ལ་མངོན་དུ་འགྱུརརུང་གི་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ཏེ་སྨོན་པའི་ཆ་གང་ཞིག་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོར་འདོད་དེ། དེའང་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རང་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་བྱས་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཡུམ་བར་བ་ལས། རབ་འབྱོར་གང་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མི་དམིགས་ལ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡང་མི་སེམས་ན། །འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་གཞན་རྒྱུད་ལ་བྱོན་ཟིན་པ་དེ་རྒྱུའི་སྐྱབས་སུ་བཞག་ནས། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་བསླུ་བ་མེད་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དག་ཐོབ་ སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས། འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ནི་དམ་ཆོས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་པ་དགེ་འདུན་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྦྱར་ཏེ། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཆེན་པོ་ལ། ཡུལ་དཀོན་མཆོག་དང་། ཡུལ་ཅན་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཞེས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བྱ་འགྲོ་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཉིད་དེ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། དག་ཐོབ་བྲལ་བའི་སེམས་སངས་རྒྱས། །མི་འགྱུར་དྲི་མེད་ཆོས་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ལྷུན་རྫོགས་དགེ་འདུན་ཉིད། །ཡིན་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པས་ཚིག་གི་མཐའ་འབྱམ་ཀླས་པར་གཞལ་ཡང་། མཐར་ཐུག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་འབབ་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་སྒོ་དང་པོ་སྐྱབས་འགྲོའི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་རིག་པ་དང་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དུས་མཉམ་པ་འདི་ཕལ་གྱི་མི་
Chinese
确实能成就。像这样，暂时通过因的皈依，圆满了福德资粮，最终成就色身的两种身相。在《宝积经》中说： 任何人向三宝皈依， 他就能圆满积聚资粮， 也能成就佛陀， 并且能获得佛法和僧伽。 因此，为了确定究竟的皈依， 果的无欺骗性皈依是： 解脱三门，无愿之界， 实相金刚，无为法性。 获得圆满智慧资粮，以及清净二者。 其中的他宗乘，认为在未来，以自相续中能够显现的佛陀为对境，所发起的愿望，就是果的皈依。 也就是说，它不像发愿菩提心那样，以利他为目的，而是以利己为目的。 它的体性是，在《中观根本慧论》中说： 善现，如果对佛陀也不执著，对佛法和僧伽也不思念， 这才是真正的皈依。 在这里，法身的自性，也是已经在他相续中生起的，作为因的皈依，而果的无欺骗性皈依，就是自己的心性光明法身的自性，获得清净。 远离戏论是佛， 不变且无垢染是正法， 一切功德自性任运成就圆满是僧伽，只是假立名言而已。 从体性的角度来说，在解脱三门的大安住中， 境是三宝， 有境是我和有情，所有皈依的能依和所依的名言，都在无愿之界中完全清净，这就是果的皈依。 在《智慧成就》中说： 获得清净，离戏之心是佛陀， 不变无垢是正法， 功德任运圆满是僧伽， 因此自己的心性是至高无上的。 如是宣说。 像这样，一切佛法，虽然可以用世俗谛的语言来无边无际地衡量， 但最终都归于唯一的胜义谛。 因此，作为道路的第一个门槛，皈依的要点，彻底理解和证悟的功德同时具备，这对于普通人来说
English
Indeed, it can be accomplished. Thus, temporarily, through the refuge of the cause, the accumulation of merit is perfected, and ultimately, the two forms of the form body are accomplished. In the "Heap of Jewels Sutra," it says: Whoever takes refuge in the Three Jewels, He will perfectly accumulate the collections, And will also accomplish Buddhahood, And will obtain the Dharma and the Sangha. Therefore, in order to ascertain the ultimate refuge, the unfailing refuge of the result is: The three doors of liberation, the realm without aspiration, The vajra nature of reality, unconditioned. One obtains the perfection of the accumulation of wisdom, and the two purities. There, the other-shore-gone vehicle considers that the aspiration directed towards the Buddha who can manifest in one's own continuum in the future is the refuge of the result. That is, it is not like generating the mind of aspiration, which is aimed at benefiting others, but is distinguished by being aimed at benefiting oneself. Its essence is, as stated in the "Middle Length Prajnaparamita Sutra": "Subhuti, if one does not fixate on the Buddha, nor think of the Dharma and the Sangha, this is the true refuge." Here, the nature of the Dharmakaya, which has already arisen in the continuum of others, is taken as the refuge of the cause. The unfailing refuge of the result is that one's own mind, the nature of the clear light Dharmakaya, attains purity. Freedom from elaboration is the Buddha. Immutable and undefiled is the sacred Dharma. The complete perfection of all qualities, spontaneously accomplished, is the Sangha, merely labeled as such. From the perspective of essence, in the great abiding of the three doors of liberation, the object is the Three Jewels, and the subject is myself and sentient beings. All the terms of the refuge-taker and the refuge-giver are completely purified in the realm without aspiration, which is the refuge of the result itself. In "Accomplishment of Wisdom," it says: The mind that has attained purity and is free from elaboration is the Buddha. Immutable and undefiled is the Dharma. Qualities spontaneously perfected are the Sangha. Therefore, one's own mind is supreme. Thus it is said. In this way, all the Buddha's teachings, although they can be measured limitlessly with the words of conventional truth, ultimately converge into the single ultimate truth. Therefore, as the first gateway of the path, the key point of refuge, the simultaneous possession of the qualities of thorough understanding and realization, this for ordinary people
Tibetan
རིག་གོ །འོ་ན་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཞེ་ན། རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་རྗེས་མཐུན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་གདབ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས། བསླབ་བྱ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། །མངའ་རིས་བྱ་དགའི་སླད་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གཏོང་ བ་མིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་མར་སྐྱབས་སོང་ནས། །དམ་པ་བསླུ་དང་མི་སྙན་སྒྲོགས་པ་སྤང་། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་རྒྱུའི་བསླབ་བྱ་ལ། །འདི་ལྟར་མངའ་རིས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཚེ་གཅིག་གི་སྟོད་སྨད་ལ་སོགས་པར་ཡང་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་པའི་རྟེན་ལུས་དང་སྲོག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བར་འགྱུར་བས་སྙིང་པོ་མེད་ལ། དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཕྲལ་ཡུན་ཀུན་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཉིད་དེ། གལ་ཏེ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་དམན་པ་དང་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་ནོར་ནས་དཀོན་མཆོག་བཏང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་ན། ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་མི་བཏང་བའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་ལ་ཡང་ཡང་བསླབ་བར་བྱ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་དང་རྒྱལ་སྲིད་དང་། ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀའི་ངོ་བོ་མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དམ་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་བསླུ་བ་དང་། མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པས་ནི་མཆོད་པར་འོས་པ་མི་བསླུ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ལ་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྐྱབས་གསུམ་སོ་སོའི་བསྲུང་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རིམ་བཞིན་བདག་ཉིད་ནི། །འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། །གཞན་
Chinese
明白。那么，在道之阶段中，说果之皈依有什么必要呢？因为在所有因之皈依的后得中，必须以与果之皈依相符的空性来印持。因为从那之中，智慧之资粮圆满的方式，《二谛经》中说：文殊，福德资粮能获得色身，智慧资粮能现证殊胜法身。如是说。然后，学处有因果二者，第一，为了领地奖赏何须说？为了性命也不舍弃三宝。皈依彼之自性上师后，舍弃欺骗圣者和宣扬恶名。其中第一方面是因之学处，像这样，领地和受用，即使在一生的前半段或后半段等也是动摇不定的，何须说呢？执着彼等为我和我所的所依，身体和性命的自性也必定会分离，因此没有实义。皈依三宝就能成办增上生和决定胜的一切安乐，暂时和长远都是如此。如果由于愚痴而颠倒了下劣和殊胜的差别，从而舍弃三宝，那么生生世世都会连续不断地产生痛苦。因此，即使是为了开玩笑，或者面临生命危险，也要再三修学不舍弃三宝的誓言。律经中说：你即使为了性命和王位，甚至为了开玩笑，也不应舍弃三宝。特别是密咒道中，皈依了作为三宝总集的具相上师后，对于已成为圣者的人们，要完全舍弃欺骗和说恶名。如《华严经》中说：依止善知识，不欺骗应供养者，完全舍弃对圣者说恶名，并随顺圣法。如是说。这也是从三皈依各自的守护界限的角度来说的缘故。同样，皈依佛法僧后，自己依次不向轮回中的天神顶礼，不
English
Understood. So, what is the necessity of mentioning the refuge of the result in the stage of the path? Because in all the post-attainment of the refuge of the cause, it is necessary to seal with emptiness that is in accordance with the refuge of the result. Because from that, the way to complete the accumulation of wisdom, the Sutra of the Two Truths says: Manjushri, the accumulation of merit obtains the form body, and the accumulation of wisdom manifests the supreme Dharma body. Thus it is said. Then, the precepts are of two types, cause and effect, the first of which is: What need is there to speak of the sake of dominion and reward? Even for the sake of life, one does not abandon the Three Jewels. Having gone for refuge to the Lama, who is the essence of that, abandon deceiving the holy and proclaiming unpleasantness. Of these, the first aspect is the precept of the cause. Like this, dominion and enjoyment are also unstable and wavering even in the first half or second half of one's life, what need is there to say? The basis for grasping those as self and mine, the nature of body and life, will also undoubtedly separate, so there is no essence. Going for refuge to the Three Jewels is the accomplishment of all the happiness of higher realms and definite goodness, both temporarily and in the long run. If, due to ignorance, one mistakes the difference between the inferior and the superior and abandons the Three Jewels, then suffering will arise continuously in all lifetimes. Therefore, even for the sake of laughter or when faced with life, one should repeatedly train in the firm vow not to abandon the Three Jewels. The Vinaya Sutra says: You should not abandon the Three Jewels even for the sake of life, kingdom, or even for the sake of laughter. In particular, on the path of mantra, having gone for refuge to the qualified Lama who is the essence of all three jewels, one must completely abandon deceiving and speaking ill of those who have become holy beings. As the Gandavyuha Sutra says: By relying on a spiritual friend, one does not deceive those worthy of offering, one completely abandons speaking ill of holy beings, and one follows the holy Dharma. Thus it is said. This is also because it is explained from the perspective of the respective boundaries of protection of the three refuges. Similarly, having gone for refuge to the Buddha, Dharma, and Sangha, one does not prostrate to the gods who revolve in samsara, one does not