Tibetan
ས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཅང་མི་སེམས་པའི་ལས་མཐའ་ལོག་པ་དག་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་བདེ་འབྲས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱེད་པས་གྲངས་ཅན་པ་ལས་ཐ་ཤལ་བའོ། །སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ནི་ཉན་རང་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་སློང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་བཞིན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད། གཞན་དུ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་དང་། ངེས་ལེགས་ཙམ་པོ་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དམིགས་པས་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེགས་སུ་འདོད་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་དམན་ལམ་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་དབང་གི་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །ལམ་དུས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི། ཁམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་། །མཐའ་དག་བརྗོད་པས་མ་ཐུག་ནམ་མཁའ་ལྡིང་། །བྱ་ལམ་གྲུབ་མཐའ་མ་སྙོགས་སླར་འབབ་འདྲ། །ཞེས་སྨོས་ནས་དེ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ལམ། བག་ཆགས་ཀྱི་ལམ། ལས་ཀྱི་མཐའི་ལམ། འཁྲུལ་འཁོར་མ་ངེས་པའི་ལམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མ་ངེས་པའི་ལམ་སྟེ་རྒྱུད་ལྔས་བསྡུས་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་མ་བཅོལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་ཐུགས་དྲངས་པའི་གྲོགས་མཛད་པ་ལ་ལེ་ལོ་དང་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཞིང་། རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ད་ནི་མགོན་མེད་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི། །གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་སྒྲོགས་ཤིང་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ནི། །མཐའ་དག་འཁྱུད་པ་བཞིན་དུ་ བཞུགས། །སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་མངའ་བ། །བརྩེ་བར་ལྡན་ཞིང་ཐུགས་བརྩེར་མཛད། །དེར་བརྩོན་ལེ་ལོ་མི་མངའ་བ། ཁྱོད་དང་འདྲ་བ་གཞན་སུ་མཆིས། ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མགོན། །སྤྱི་ཡི་རྩ་ལག་བཟང་པོ་ལགས། །མགོན་དུ་ཁྱོད་བཞུགས་མ་འཚལ་བས། །ད་སླད་སྐྱེ་བ་བྱིང་བར་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན། ཤེས་བྱའི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་འཇུག་པས་ཤེས་བྱ་རྒྱ་ཆེ་ལ་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པས་སྔ་མ་ལས། ཁྱོད་འབའ་ཞིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ཁྱབ་ལགས་ཀྱི། ཁྱོད་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཤེས་བྱ་ཁོ་ན་ལྷག་པ་ལགས། །ཞེས་དང་། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་་མོངས་པའི་ཞགས་པས་རང་དབང་དང་བྲལ་བར་བཅིངས
Chinese
那些对土地和业的果报毫不关心，持邪见的人，甚至会毁坏来世的安乐果报，比数论派还要低劣。中等之人则是声闻和独觉，以及从大乘道中必定出离之人。像这样，虽然不一定像三种发心的差别那样，道路的次第也必须那样进入，但另一方面，也有人因为小、中二者的暂时增上生和决定胜的少许利益而将它们视为大乘道的阶梯。但在此，应该理解为，认识到下劣道的过患和大乘道的差别功德之后，才进入大乘道的必要性的教导。道路上的佛陀们，对于众生的界，慈悲之心没有超过时限。即使一个毛孔的功德，用尽一切言语也无法穷尽，如同天空盘旋。如同鸟道穷尽后又返回一样。这样说了之后，对于梦境之道、习气之道、业的尽头之道、错乱不确定的道、以及原因和结果各自不确定的道，总共由五种传承所包含的一切有情，即使没有全部委托，也以仅仅是大悲心所引导的友伴，没有懈怠和遗忘，并且没有中断，这就是如来事业的功德。导师勇士说：现在宣告你们这些无依无靠的人，成为你们的朋友。以大悲心，如同拥抱一切众生一样安住。导师具有伟大的慈悲，充满慈爱并施予慈悲。在那里精进，没有懈怠，谁能与你相比？您是所有众生的怙主，是共同的善根。因为不知道您是怙主，所以现在乃至未来都将沉沦于轮回之中。总而言之，由于智慧的通达无碍地进入所有所知的事物和所有现象，因此所知广大而智慧狭小的过失不会沾染，所以比前者更好。唯独您的智慧，遍及一切所知的事物，除了您之外，所有其他人的智慧，都只是所知的一部分。并且，从慈爱的功德方面来说，众生被烦恼的绳索束缚，失去了自主。
English
Those who do not care about land and the fruits of karma, and hold wrong views, will even destroy the fruits of happiness in future lives, making them inferior to the Samkhya school. The intermediate person is the Shravaka and Pratyekabuddha, and the one who will definitely emerge from the Mahayana path. In this way, although it is not necessary to enter the stages of the path in the same way as the differences in the three motivations, on the other hand, some people consider them as steps on the Mahayana path because they focus on the temporary higher rebirth and the slight benefits of definite goodness of the small and medium. But here, it should be understood as the teaching of the necessity of entering the Mahayana path after recognizing the faults of the inferior path and the distinguishing qualities of the Mahayana path. The Buddhas on the path, for the realm of sentient beings, their compassion does not exceed the time limit. Even the merit of one pore cannot be exhausted by all words, like circling in the sky. Like a bird path that returns after reaching its end. After saying this, for the path of dreams, the path of habits, the path of the end of karma, the path of confused uncertainty, and the path where cause and effect are not certain, even if all sentient beings contained in the five lineages are not entrusted, they are not lazy or forgetful in being companions guided only by great compassion, and there is no interruption. This is the merit of the activity of the Tathagata. The teacher, the hero, said: Now proclaim to you helpless ones, to become your friends. With great compassion, abide as if embracing all beings. The teacher has great compassion, is full of love and bestows compassion. Striving there, without laziness, who is like you? You are the protector of all sentient beings, the common good root. Because I did not know that you are the protector, I will now and in the future sink into samsara. In short, because the wisdom of knowledge enters all knowable things and all phenomena without obstruction, the fault of knowable things being vast and wisdom being narrow does not taint, so it is better than the former. Only your wisdom pervades all knowable things, and the wisdom of all others besides you is only a part of the knowable. And, in terms of the merit of love, sentient beings are bound by the ropes of afflictions, losing their autonomy.
Tibetan
་པ་བཞིན་དུ། ཐུབ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གཟིགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་བཅིངས་པའི་ཚུལ། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ཁྱད་མེད་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས། ཁྱོད་ནི་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་དག །དགྲོལ་སླད་ཡུན་རིང་ཐུགས་རྗེས་བསྡམས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཕན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྲེལ་བས་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ངག་གི་རང་བཞིན་ལ་སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་གྲོལ་བ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། དྲན་པ་དང་། གཟུངས་ ལ་དབང་ཐོབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་གཞན་སུས་ཀྱང་སྤོབས་པའི་རྒྱུན་གཅོད་མི་ནུས་པ་དགེ་བསྙེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལི་ཙ་བྱི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་ལྟ་བུར་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་བརྗོད་པ་ལ་ཞུགས་ན། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དར་ལ་བབས་པའི་ལང་ཚོས་དྲེགས་པ་ཞིག་ནམ་མཁའི་ཕ་མཐའ་གཞལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བཞིན། རང་ཉིད་ལ་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་ནས་སླར་འབབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས་ན་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། བྱ་ལམ་ནམ་མཁའ་དཔག་པར་ནུས་ཀྱང་སྲིད། །རྒྱ་མཚོ་བུམ་པས་གཞལ་དུ་རུང་ཡང་སྲིད། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཕ་མཐའ་རྟོགས་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །ཡང་། འདི་ན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་ཡང་ནས་ཡང་། །བརྒྱུད་དེ་ལས་ངན་བསགས་པའི་མཚང་ཅན་རྣམས། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ། །སྐྱབས་གཞན་གང་གིས་བསླུ་བར་མཐོང་ནས་ནི། །འཇིགས་དང་དད་དང་སྙིང་རྗེ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཞན་དོན་སེམས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བློས། །དཀོན་མཆོག་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལ་བདག་ཅག་ནི་ཉེས་ཅན་ཁྲི་མུན་ལས་ཡར་བའི་ཕྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་གནོད་པ་ཅན་གྱིས་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་འདམ་རྫབ་ཆེན་པོར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཁ་བརྒྱུད་ཅིང་། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། དུད་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མི་དབུལ་པོ་དང་། ཉམ་ཐག་པ་དང་། སྲོག་གི་འཇིགས་པས་སྒྲག་པ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་དུ་མའི་ནང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་པའི་ལས་ངན་རྒྱ་ཆེ་ལ་གཏིང་ཟབ་པ་ཤ་སྟག་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་མཚང་ ཆེན་པོ་དང
Chinese
如同那般，以能仁（释迦牟尼佛）的大悲心，以恒常不断的大慈悲，视众生为痛苦之境而束缚的形态。《一百五十颂》中说： “所有这些众生， 皆被无别烦恼缚， 您为解脱众生惑， 长时以悲系其心。” 如此，了知之智慧、慈爱之悲心与事业之利他，三者与有情之界恒常相连，故永不欺惑。若以功德广大之方面衡量，则如言语自性中开启大雄辩宝藏的圣者妙吉祥（文殊菩萨），以及于智慧、胜智、忆念与总持获得自在，除了如来之外，其余任何人都无法断绝雄辩之流。即使如在家菩萨离垢称（维摩诘），若开始讲述如来一毛孔之所有功德，亦如雏鸟初学飞翔便妄图测量天空的边际一般，徒劳无功，最终只会疲惫不堪地坠落。因此，《父子相见经》中说：“鸟迹虽能测天际， 瓶测海水亦可成， 然佛功德难穷尽。” 又，于此处轮回之轮中，一次又一次地， 传递着造作恶业的过失者们， 看到转轮王与自在天等， 任何其他的救护者皆是虚妄， 以恐惧、虔诚与慈悲这三种， 以利他之心的大丈夫之智慧， 忆念三宝而皈依。 对此，我们这些罪恶如黑夜般深重， 且外围被所有损害所围绕的人们， 如同在轮回的自性——烦恼与成百上千的过失的巨大泥潭中一次又一次地沉溺， 必定要堕入地狱、饿鬼、畜生、非天， 以及贫穷、困苦和被生命恐惧所威胁等等众多痛苦和损害之中， 尽是造作和积累了广大而深重的恶业的过失
English
Likewise, the manner in which the Great Compassion of the Thupa (Shakyamuni Buddha), bound by the uninterrupted Great Compassion that sees beings as suffering. In the "One Hundred and Fifty Praises," it says: "All these beings, are bound by undifferentiated afflictions. You, to liberate beings from afflictions, for a long time, bind them with compassion." Thus, the wisdom of knowing, the compassion of love, and the activity of benefiting others, these three are constantly connected to the realm of sentient beings, and therefore are never deceptive. If measured in terms of the vastness of qualities, like the noble Manjushri, who unlocked the great treasure of eloquence in the nature of speech, and who has obtained mastery over wisdom, supreme wisdom, memory, and retention, no one other than the Tathagata can cut off the stream of eloquence. Even if a lay bodhisattva like Vimalakirti were to begin to describe all the qualities of a single pore of the Tathagata, it would be like a fledgling bird, arrogant with the vigor of youth, attempting to measure the edge of the sky, only to become exhausted and fall back down. Therefore, in the "Sutra of the Meeting of Father and Son," it says: "The path of birds may be able to measure the sky, the ocean may be measured with a vase, but the qualities of the Buddha cannot be fathomed." Furthermore, here in the wheel of samsara, again and again, those who are flawed by accumulating bad karma, seeing that wheel-turning kings and powerful beings, and any other protectors, are deceptive, with fear, faith, and compassion, with the mind of a great person who cares for others, take refuge by remembering the Three Jewels. Regarding this, we, whose sins are as dark as a thousand nights, and whose outer edges are surrounded by all kinds of harm, like those who repeatedly sink into the great mire of samsara's nature—afflictions and hundreds of faults—and who are certain to go to hell, hungry ghosts, animals, asuras, and to poverty, hardship, and being threatened by the fear of life, and so on, are entirely flawed by having done and accumulated vast and deep bad karma