Tibetan
་སྐྱབས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཕྱི་རོལ་བར་གྱུར་བ་དང་། ནང་པའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པས་དཀོན་མཆོག་ལ་དད་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཡོད་ཀྱང་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དང་། སྟོན་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་བསྒྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྙེད་གཅིག་གསུངས་པའི་ལམ་ལ་གུས་པས། ཚེ་འདི་པའི་གནས་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་བྱེད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ལ་དོན་གཉེར་གྱི་ཀུན་སློང་འབའ་ཞིག་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་དེ་དག་གིས། །འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཐ་མར་འོས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དོན་དེའི་ཕྱིར་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ནང་ཚན་ནས་ཅུང་ཟད་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་ལ་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྒྲག་པ་ལས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ལ་དམིགས་ཤིང་། དུས་ཀྱང་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ཐོབ་པའི་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་བཟང་པོ་མ་ལགས་པར། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཀུན་དགའ་བོས་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་ལ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་བཤད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་བསྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་གཉེར་བ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་མ་རབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ཐར་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་སྒྲོགས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཐར་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་ཙམ་པའི་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་ནི་སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་སྟེ། འདི་ལྟར་བློའི་ཁྱད་པར་སྲིད་པ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། རང་དོན་དུ་དེ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐར་པ་འཐོབ་བྱར་དམིགས་པའི་སྔོན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། དེའང་གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་འཚེའི་བར་དང་། མཐར་ཐུག་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་རྒྱལ་མཚན་ལས། །གང་ཞིག་གང་ཚེ་སངས་རྒྱས་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །འཕགས་པ་ཡིན་ནི་བདེན་པ་བཞི། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་འདས་པ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་དེར་འགྲོ་བ་ཡི། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་དག །ཤེས་རབ་མིག་གིས་བལྟ་བྱེད་ན། །སྐྱབས་དེ་དག་ནི་གཙོ་ཡིན་ཞིང་། །སྐྱབས་དེ་དག་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ།
Chinese
将非皈依处视为皈依处，是外道徒的行为。即使皈依佛教，对神祇的信仰也只是暂时的，没有能力进入正道。导师为了实现暂时的显赫而宣说的各种道路，如果对此恭敬，虽然不重视今生的地位，但只接受来世显赫的安乐果报的追求，这是小士夫。如《菩提道灯论》所说：“若以彼等方便，唯求轮回安乐者，当知彼是下劣士。”因此，皈依神祇的人，是从小士夫中稍微区分出来的。实际上，他们只是因为害怕恶趣的痛苦而皈依，目标是暂时的天界果报，皈依的时间也只是到获得显赫的安乐果报为止，这不是好的。在《律藏》中，阿难尊者向一位婆罗门女子讲述了通过皈依天界功德而获得利益的方式。世尊开示说：“阿难，不是这样的。追求有漏安乐的人，被称为下劣士。因此，你应该如实宣说解脱的功德。”如是说。解脱只是从轮回中解脱出来的决定胜。中士夫的道，是导师根据声闻和独觉乘所宣说的一切法。如此，以智慧的差别，认识到一切有为法都是痛苦的自性，从而产生厌离心。为了自己的利益，以从轮回中解脱的解脱为目标，首先进行皈依。这皈依，暂时到生命终结为止，最终到获得声闻和独觉的果位为止。如《圣者胜幢经》所说：“无论何时，皈依佛、法、僧，彼即是圣者，见四谛。苦、苦之集、苦之灭，以及通往涅槃的八支圣道。若以智慧之眼观之，则彼等皈依是主要的，彼等皈依是殊胜的。”
English
Taking refuge in what is not a refuge is the act of an outsider. Even if one enters Buddhism, faith in deities is only temporary and lacks the ability to enter the path. If one reveres the paths that the teacher has spoken about to achieve temporary eminence, although one does not value the status of this life, but only accepts the aspiration to seek the happiness and fruits of eminence in the next world, this is a small person. As the "Lamp for the Path to Enlightenment" says: "Whoever seeks only the happiness of samsara by those means should be known as the lowest person." Therefore, those who take refuge in deities are slightly distinguished from the category of small people. In reality, they only take refuge out of fear of the suffering of the lower realms, aiming for the temporary fruit of heaven, and the time of refuge is only until the attainment of the happiness and fruit of eminence, which is not good. In the Vinaya Sutra, Venerable Ananda explained to a Brahmin girl how she could benefit from taking refuge in the merits of heaven. The Blessed One taught: "Ananda, it is not like that. Those who seek the happiness of existence are called inferior people. Therefore, you should truly proclaim the merits of liberation." Thus it is said. Liberation is only the definite goodness of being liberated from samsara. The path of the intermediate person is all the Dharma that the teacher spoke based on the Hearer and Solitary Realizer vehicles. In this way, with the distinction of wisdom, one recognizes that all conditioned phenomena are the nature of suffering, thereby generating renunciation. For one's own benefit, aiming for liberation from samsara, one first takes refuge. This refuge is temporary, until the end of life, and ultimately until the attainment of the fruits of Hearer and Solitary Realizer. As the Sutra of the Victory Banner says: "Whenever one goes for refuge to the Buddha, Dharma, and Sangha, that one is a noble being, seeing the four truths. Suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the eightfold noble path that leads to Nirvana. If one sees with the eye of wisdom, then those refuges are the main ones, those refuges are the supreme ones."
Tibetan
།སྐྱབས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་ཏུ་ཐར། །ཞེས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་གཉིས་ཏེ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དོན་གཉེར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས། གཞན་དོན་སྤང་བའི་ཞི་བདེ་ལ་འཇིགས་ཤིང་། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ པར་དམིགས་པའི་སྔོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། ཐར་པ་ཆེན་པོ་ལས། གང་རྣམས་སྲིད་པའི་ཆུ་བོར་ལྷུང་བ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཞི་བའི་འཇིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དེད་དཔོན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དུས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་རམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཞལ་དུ་མེད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ནས་བྲལ་ཐོབ་དང་བསླུ་བ་སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གནས་ལ་རེག་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ཡང་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ། དེའང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་བློ་ཅན་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་གཙང་སྦྲ་དང་། འཚེ་བ་སྤང་བ་དང་། ཆོས་སྤྱོད་པས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཡོད་དེ། གཅེར་བུ་པའི་བུ་བདེན་སྨྲས་རྒྱལ་བ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལས་ལྡོག་པའི་གཏམ་བྱས་པས་ཤེས་ལ། ནང་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཕག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལྷའི་བུས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་དག་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བ། །དེ་དག་ངན་འགྲོར་འགྲོ་མི་འགྱུར། །མི་ཡི་ལུས་ནི་སྤངས་ནས་སུ། །དེ་དག་ལྷ་ཡི་ལུས་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ནོ། །གཉིས་ཀའང་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་མཐོ་རིས་སུ་མི་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་ནི་ཐར་པའང་དངོས་དང་ཕྱོགས་འདྲ་རུང་བ་ཙམ་ཡོད་པས་པཎྜི་ཏ་སའི་སྙིང་པོ་ཙམ་ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཞུགས་པས་མགོ་རྨོངས་པར་གྱུར་ན། སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་ པ་རྣམས་ནི་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་ལ། གལ་ཏེ་ཞུགས་ཀྱང་རྨོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང་། ལ
Chinese
依靠这些皈依处，就能从一切痛苦中彻底解脱。 伟大之士的道，是成办遍知的方便，即因果的两种大乘，也就是密咒和波罗蜜多。 努力成办的补特伽罗称为伟大之士，其自性是受大悲心的自在所支配，因此畏惧舍弃利他的寂静，为了使其他有情的痛苦全部灭尽，以获得佛的果位为目标，在此之前要皈依三宝。 在《大解脱经》中说： 为了那些沉溺于有海中的众生，自己完全舍弃寂静的怖畏而皈依，这被称为最殊胜的士夫，被称为殊胜的导师。 时间直到抵达菩提树王，或者在自相续中成就佛陀的无量智慧，从离系和欺骗中解脱，到达果位的皈依处为止。 这样将所依的补特伽罗安立为三种，也是将成办果位的不同三种发心的果名安立在因上。 也就是，小士夫的智者们，通过外道徒的洁净和，断除损害和，行持正法而前往天界是存在的。 从裸体派的儿子真语者胜者暴恶光明显那里，通过讲述远离十不善业的话语就能知晓。 内道徒皈依三宝后，以少许善业前往天界，就像将要转生为猪的天子通过皈依而使恶趣之因清净一样。 如是说： 凡是皈依佛，彼等不堕恶趣。 舍弃人身后，彼等获得天身。 这就是例证。 两种都需要依靠福德分圆满的十善业和无色禅定，如果没有这些，就无法前往天界。 一般来说，数论派的宗义中，解脱也仅仅是事物和相似的方向存在，因此班智达萨的精华也混入了内外两种宗义，从而变得迷惑。 没有进入宗派的众生就像牲畜一样，即使进入了，也会被愚昧所压倒，并且
English
By relying on these refuges, one is completely liberated from all suffering. The path of a great being is the means of accomplishing omniscience, the two great vehicles of cause and effect, namely mantra and the pāramitā. The individual who strives to accomplish is called a great being, whose nature is dominated by great compassion, therefore fearing the peace of abandoning the welfare of others. In order to exhaust all the suffering of other sentient beings, aiming to attain the state of Buddhahood, one takes refuge in the Three Jewels beforehand. In the Great Liberation Sutra, it says: For the sake of those who are drowning in the ocean of existence, completely abandoning the fear of peace for oneself and taking refuge is called the most excellent person, called the supreme leader. The time is until one reaches the Bodhi tree, or until one attains the immeasurable wisdom of the Buddha in one's own mind, is freed from separation and deception, and reaches the refuge of the fruit. Thus, the three types of individuals who are the basis are also established by applying the name of the fruit to the cause of the three different aspirations for accomplishing the fruit. That is, those with the minds of small individuals can go to higher realms through the cleanliness of outsiders, abandoning harm, and practicing Dharma. This can be known from the son of the naked one, the truthful speaker, the victorious, fierce, radiant one, by speaking of turning away from the ten non-virtues. Going to higher realms with a little virtue after taking refuge in the Buddhist Three Jewels is like the son of a god who is about to be born as a pig, whose cause of bad rebirth is purified by taking refuge. As it is said: Those who have gone for refuge to the Buddha will not go to bad rebirths. Having abandoned the human body, they will obtain the body of a god. This is an example. Both require reliance on the ten virtues of complete merit and the formless meditations, for without them, one cannot go to higher realms. In general, in the system of the Samkhya school, liberation is only something that exists as a thing and a similar direction, so even the essence of Pandit Sa has entered both inner and outer systems, thus becoming confused. Those who have not entered a philosophical system are like livestock, and even if they do enter, they are overwhelmed by ignorance, and