Tibetan
ས་རྟོགས་མཐར་མ་ཐུག་པས་ད་དུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ཤིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུའི་སྐྱབས་གསུམ་དེ་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་རེག་པའི་ལམ་གྱི་སྐྱེལ་མ་ལྟ་བུ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་ལས་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་སུ་མི་རུང་བའི་ཚུལ། དྲིན་ལན་གསབ་པའི་མདོ་ལས། གསོལ་བ། ཅི་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཞེས་བགྱི། བཀའ་བསྩལ་པ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སློབ་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །གསོལ་བ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའམ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། བཀའ་བསྩལ་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཡི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོལ་བ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་ རྒྱས་མ་ཡིན་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཁྲག་ཕྱུང་བས་མཚམས་མ་མཆིས་པའི་ལས་བགྱིས་པར་འགྱུར། བཀའ་བསྩལ་པ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་སོ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གནོད་པས་མཚམས་མེད་པའི་ལས་སུ་གྱུར་གྱི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་མཚམས་མེད་པའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལའང་གསུངས་ནས་མཐར་དོགས་པའི་གནས་བསལ་ཕྱིར། གསོལ་བ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་ན་ནི། སྔོན་སངས་རྒྱས་བི་རི་དང་། ས་རི་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་གསུམ་ལོག་པའི་ཚེ། ཕྱིས་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་དགེ་འདུན་ནི་རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ན་མཆིས་པ་ལགས། བཀའ་བསྩལ་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་དོན་དམ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་བརྟེན་པའི་གནས་ཡིན་པས། ཕྱིས་དགེ་འདུན་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་སོ་སོ་ལ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གནས་རེ་རེ་ཡོད་དེ། ཐེག་ཆེན་པས་སྐུ་གསུམ་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འདོད་པ་དང་། ཉན་རང་གཉིས་རང་ལུགས་ཀྱི་འགོག་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་སོ་སོར་རིས་ཆད་པའི་ལུགས་མི་བཞེད་དོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་དོན་དམ་པའི་དཀོན་མཆོག་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་གསུངས་པ་ནི་རྟོག་པས་བཟང་ངན་དུ་བལྟས་ནས་འདོར་ལེན་ གྱི་གཉེན་པོར་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཐར་ཐུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉག་གཅིག་ལ་མ་བརྟེན་ན་དེ་དག་གིས་སྤང་ཞིང་བསླུ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སྤང་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམ་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཉིད། །སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཡིན། །ཅེས་པས་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་གྱི་དོན། །རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་ན་ཆོས་ཉིད་དང་ཐ་དད་མེད་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་དམ་ཆོས། ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གནས་པས་སྐུ་གསུམ་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འདོད་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་། དག་ཐོབ་བྲལ་བའི་སེམས་སངས་རྒྱས། །མི་འགྱུར་དྲི་མེད་ཆོས་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ལྷུན་རྫོགས་དགེ་འདུན་ཉིད། །ཡིན་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་མཆོག །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་པོ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རིགས་ཅན་གསུམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཉི་ཚེ་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །ཀུན་སློང་གསུམ་ལས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ནི། །ངན་འགྲོ་ལ་འཇིགས་མངོན་མཐོའི་བར་དུ་འགྲོ། །འབྲིང་གཉིས་སྲིད་པས་འཇིགས་ནས་ཐར་པ་གཉེར། །གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་མཐར་ཐུག་ནི། །ཉན་རང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་འགྲོ། །ཆེན་པོ་གཞན་དོན་སྤང་བའི་ཞི་བདེས་འཇིགས། །འཁོར་བ་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་ལ་བསྒྲལ་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་བར་འགྲོ་དེ་ཡང་རང་གི་སེམས། །བྲལ་ཐོབ་བསླུ་བ་སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུའི་བློ་རིགས་གསུམ་སྟེ་ཐ་མའི་ཐ་ཤལ་ཉི་ཚེ་བའི་སྐྱབས་གནས་ལ་རེ་བ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ལས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་གྱུར་པའི་འཇིགས་པ་ཕྲ་ མོས་སྒྲག་ནས་རང་རང་གི་ལྷའམ། རི་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པར་སྐྱབས་སུ་རེ་བ་ཡོད་དེ། མདོོ་སྡེ་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་ལས། །འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ནི། །ཕལ་ཆེར་རི་དང་ནགས་ཚལ་དང་། །ཀུན་དགའ་ར་བ་མཆོད་རྟེན་དང་། །ལྗོན་ཤིང་དག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །སྐྱབས་དེ་མཆོག་གྱུར་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱབས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་རབ་མི་ཐར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་པའམ། ཞུགས་ཀྱང
Chinese
由于对地的证悟尚未达到究竟，所以仍然要依赖佛陀的道路并皈依，因此，作为因的这三皈依，也像是到达果位的道路的引路人一样被皈依，但不能作为究竟的皈依处。在《报恩经》中说：请问：皈依何处？答：皈依佛陀。佛说：所谓皈依，是语言的法轮，是皈依于一切智者无学之功德。请问：是皈依色身，还是皈依法身？佛说：是皈依法身，不是皈依色身，因为色身不是佛。请问：色身不是佛，那为何从佛身出血会犯下无间罪？佛说：色身是法身的容器，是法身的住所。因此，损害色身会成为无间罪，但不是因为色身是佛而成为无间罪。如是，对法和僧也作了开示，最终为了消除疑惑之处，请问：如果皈依胜义僧，那么以前佛陀毗梨和萨里三次退失皈依时，后来才会有僧，说皈依他们是不合理的，因为胜义僧恒常存在于世间。佛说：世俗僧是胜义僧所依赖的处所，所以才说后来才会有僧，皈依他们。如是。一般来说，三乘各自有果位的皈依处，大乘认为三身是珍宝的自性，本体是一体的，而声闻和缘觉认为自己的灭谛是自己的菩提，不承认法和僧各自有区别。此处，世俗谛的三宝和胜义谛的二宝，彼此像是能依和所依一样。
English
Since the realization of the ground has not reached the ultimate, one still needs to rely on the path of the Buddha and take refuge. Therefore, these three refuges as the cause are also taken as refuge like a guide on the path to reaching the result, but they cannot be the ultimate refuge. In the Sutra of Repaying Kindness, it says: Question: Where do we take refuge? Answer: We take refuge in the Buddha. The Buddha said: Taking refuge is the wheel of speech, it is taking refuge in the qualities of the all-knowing, the unlearned. Question: Do we take refuge in the form body or the dharma body? The Buddha said: We take refuge in the dharma body, not the form body, because the form body is not the Buddha. Question: If the form body is not the Buddha, then why would drawing blood from the Buddha's body be committing an action of immediate retribution? The Buddha said: The form body is the container of the dharma body, it is the abode of the dharma body. Therefore, harming the form body becomes an action of immediate retribution, but it is not because the form body is the Buddha that it becomes an action of immediate retribution. Similarly, the Dharma and Sangha were also taught, and finally, to eliminate the place of doubt, Question: If we take refuge in the ultimate Sangha, then when the Buddhas Viri and Sari lost their refuge three times before, there would be Sangha later, saying that taking refuge in them is unreasonable, because the ultimate Sangha always exists in the world. The Buddha said: The conventional Sangha is the place where the ultimate Sangha relies, so it is said that there will be Sangha later, take refuge in them. Thus. In general, each of the three vehicles has a refuge of fruition, the Mahayana believes that the three bodies are the nature of the jewels, and the essence is one, while the Hearers and Solitary Realizers believe that their own cessation is their own Bodhi, and do not recognize that the Dharma and Sangha are different. Here, the three jewels of the conventional truth and the two jewels of the ultimate truth are like the dependent and the depended upon each other.
Chinese
因此，关于皈依，小乘的律藏中所说的是，以分别念看待好坏，作为断除取舍的对治。即使这样，如果最终不依赖唯一的法身，那些（小乘）也会成为抛弃和欺骗的方式。《宝性论》中说：为了抛弃，因为是欺骗的法性，因为不存在，因为伴随着恐惧，两种法和圣者僧众，不是究竟的皈依处。皈依是唯一的佛陀，救护者因为具有法身，僧众也是他的究竟。这三句的意义是：在自显现意义的色究竟天中，与法性无别而安住的佛陀的身是僧众，语是正法，意是佛陀的法身，因此认为三身是三宝的自性，本体是一。如是，《智慧成就》中也说：清净离垢的心是佛陀，不变无垢是法，功德圆满是僧众，因此自己的心性是殊胜的。对此，为了显示皈依者是具有三种根性的补特伽罗，从下中上三类发心来说，下士因为害怕恶趣而趋向增上生，中士因为害怕轮回而寻求解脱，暂时是为了活命，究竟是为了获得声闻缘觉的果位。大士因为害怕抛弃利他之寂静，为了救度轮回中的大喘息者，趋向菩提，那也是自己的心，断除、获得、抛弃欺骗是果位的皈依。对此，士夫的智慧有三种，最下等的下劣者，希望暂时的皈依处，被比暂时更暂时的微小恐惧所驱使，希望皈依各自的神或者山和森林等等。如《圣幢经》中所说：被恐惧吓坏的人们，大多数都皈依山和森林以及，园林佛塔和树木。那个皈依不是主要的，那个皈依不是殊胜的，依靠那些皈依，不能从一切痛苦中解脱。如是所说。像这样，众生没有进入宗派，或者进入了
English
Therefore, regarding taking refuge, what is said in the Hinayana Vinaya is that one looks at good and bad with discrimination, as an antidote to abandoning and adopting. Even so, if one does not ultimately rely on the sole Dharmakaya, those (Hinayana) will become ways of abandoning and deceiving. As it says in the Uttaratantra: "Because of abandoning, because of being of a deceptive nature, because of non-existence, because of being accompanied by fear, the two dharmas and the noble sangha are not ultimate refuges. Refuge is the sole Buddha, the protector because he possesses the Dharmakaya, and the sangha is also his ultimate." The meaning of these three lines is: In the Akanishta of self-manifesting meaning, the body of the Buddha who abides inseparable from dharmata is the sangha, speech is the sacred Dharma, and mind abides as the Dharmakaya of the Buddha, therefore it is believed that the three kayas are the nature of the Three Jewels, and the essence is one. As it is also said in Yeshe Drubpa: "The mind that is pure and free from attainment is the Buddha, the unchanging and stainless is the Dharma, the spontaneously perfect qualities are the Sangha, therefore one's own mind is supreme." Regarding this, in order to show that the person who takes refuge is a pudgala with three kinds of faculties, from the three kinds of motivations of inferior, middling, and supreme, the inferior person goes towards higher rebirths because of fear of the lower realms, the middling two seek liberation because of fear of samsara, temporarily it is to live, and ultimately it is to attain the fruit of a Hearer or Solitary Realizer. The great person fears the peace of abandoning others' benefit, in order to liberate the great breather in samsara, he goes towards enlightenment, that is also his own mind, abandoning, attaining, and abandoning deception is the refuge of the fruit. Regarding this, there are three kinds of intelligence of persons, the lowest of the lowest, those who hope for a temporary refuge, are driven by a subtle fear that is more temporary than temporary, and hope to take refuge in their respective gods or mountains and forests, etc. As it says in the Sutra of the Noble Banner: "People who are frightened by fear mostly go for refuge to mountains and forests, as well as gardens, stupas, and trees. That refuge is not the main one, that refuge is not the supreme one, relying on those refuges, one cannot be completely liberated from all suffering." As it is said. Like this, beings have not entered a philosophical system, or have entered