Tibetan
ང་བ་དཀོན་ཕྱིར་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མཐུ་ལྡན་ཕྱིར་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི། །རྒྱན་གྱུར་ཉིད་དང་མཆོག་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེའང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ལམ་དང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་པའི་བདག་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དྲིན་ལན་གསབ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ལས་སངས་རྒྱས་སྐྱེས་པས་ན། ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ནི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆོས་ལས་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ། ཆོས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ། ཆོས་བདག་པོར་གྱུར་པ། ཆོས་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ། ཆོས་ལ་རྟོན་པ། ཆོས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཞེས་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྐྱོན་སྤང་བ་དང་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་པོའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་དེའང་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ལས་གཞན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྟན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་བའང་དྲིན་ལན་གསབ་པའི་མདོར། གསོལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཆོས་ལགས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་ཆོས་སྔར་མི་སྨོས། བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཆོས་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་མི་སྟོན་ཏེ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མིས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་སྔར་སྨོས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་གྱི་གོ་རིམ་ཀྱང་ཤེས་ བཞིན་དུ་ནོར་བར་སྨྲས་ན་ཉེས་པ་ཡོད་ལ། མ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །གཉིས་ཀའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་འདུན་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་བསླབ་པ་གསུམ་པོའི་བརྟེན་གནས་སུ་ཤེས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནི། །ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གཞུང་བཟློག་པ་དང་། རྣམ་པར་མ་ཕྱེད་པའི་ལམ་ལ་ཀྱོགས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་གང་ཟག་རྣམས་ནི་ལོག་པར་བལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་ཏེ་སྒྲིབ་པ་ལྔའི་རང་བཞིན་ལ་གོམས་པ་མང་བས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ངེས་ཚིག་དང་། ཡུལ
Chinese
因为我是珍贵的，因为我是无垢的，因为我是有力量的，并且是世界的庄严，因为我是唯一的，因为我是至上的，因为我是不变的，所以我是珍宝。（如是说） 也就是说，从痛苦中解脱的道路，以及从轮回的痛苦中拯救的终极本质，只有法宝。从报恩的角度来说，佛陀的导师是法，因为佛陀是从法中诞生的，所以法是佛陀的母亲，佛陀安住于法中。如是说。 在《正法集》中说：诸佛世尊具有无量无边的功德，他们是从法中诞生的，享用法的份额，由法所化现，以法为主人，从法中产生，以法为行境，依赖于法，由法所成就。如是说。因此，断灭道谛具有断除过失和成就功德的自性，当它在皈依者的相续中显现时，一切佛陀的功德都会产生。而且，法本身也并非由导师佛陀的自性之外的其他因缘所生，因此二者如同互相依存的柱子一般。在《报恩经》中说：有人问：佛陀的导师是法，为什么在三宝中不先说“法”呢？佛陀回答说：佛陀的导师虽然是法，但法并非由非佛陀的其他所教导，就像道路也需要人去修行一样，因此先说“佛”。如是说。 因此，为了确立“从彼生此”的关系，如果明知故犯地颠倒名称的顺序，就会有过失，除非是不知情者。随顺二者功德的是僧伽，虽然为了修行道路的助伴而安立了名言，但实际上要知道它是三学所依之处，因此需要皈依。如是说。《皈依七十颂》中说：佛陀、法和僧伽，是希求解脱者的皈依处。如是说。 在此，虽然没有违背大小乘的论典，也没有偏离未分别的道路，但是人们常常习惯于邪见、怀疑等五种障碍的自性，因此需要了解皈依的定义和对境。
English
Because I am precious, because I am immaculate, because I am powerful, and the ornament of the world, because I am the only one, because I am supreme, because I am immutable, therefore I am the Jewel. (Thus it is said.) That is to say, the path to liberation from suffering, and the ultimate essence of saving from the suffering of samsara, is only the Dharma Jewel. From the perspective of repaying kindness, the teacher of the Buddha is the Dharma, because the Buddha is born from the Dharma, so the Dharma is the mother of the Buddha, and the Buddha abides in the Dharma. Thus it is said. In the Collection of Righteous Dharma, it is said: Those Buddhas, the Bhagavat, have infinite and boundless qualities. They are born from the Dharma, enjoy the share of the Dharma, are manifested by the Dharma, have the Dharma as their master, arise from the Dharma, have the Dharma as their sphere of activity, rely on the Dharma, and are accomplished by the Dharma. Thus it is said. Therefore, the truth of cessation and the path, having the nature of abandoning faults and accomplishing qualities, when it manifests in the continuum of the refuge taker, all the qualities of the Buddha arise. Moreover, the Dharma itself does not arise from causes other than the nature of the teacher Buddha, therefore the two are like mutually dependent pillars. In the Sutra of Repaying Kindness, it is said: Someone asked: The teacher of the Buddha is the Dharma, why is the Dharma not mentioned first among the Three Jewels? The Buddha replied: Although the teacher of the Buddha is the Dharma, the Dharma is not taught by others who are not Buddhas, just as the path also needs people to practice, therefore the Buddha is mentioned first. Thus it is said. Therefore, in order to establish the relationship of "this arising from that," if one knowingly reverses the order of the names, there will be fault, unless it is those who do not know. Following the qualities of both is the Sangha, although a term is established for the companion of practicing the path, in reality one should know that it is the basis of the three trainings, therefore one needs to take refuge. Thus it is said. In the Seventy Verses on Refuge, it is said: The Buddha, the Dharma, and the Sangha are the refuge for those who desire liberation. Thus it is said. Here, although there is no contradiction to the treatises of the Great and Small Vehicles, and there is no deviation from the undifferentiated path, people are often accustomed to the nature of the five obscurations such as wrong views and doubts, therefore it is necessary to understand the definition and object of refuge.
Tibetan
་དང་། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་དཔེ་དོན་འབྲེལ་བ་དང་ལྡན་པས་བློ་བཅོས་པའི་ཐབས་མ་བཀྲལ་ཡང་ལུང་གིས་རྟོགས་པ་ཐེག་དམན་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དྲིན་ལན་གསབ་པའི་མདོ་ལས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོན་སྐྱབས་སམ་དཔུང་གཉེན་གྱི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ལ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ལས་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཕར་སྐྱབས་བཙལ་ན། ཡུལ་ཕ་རོལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་ཁྱོད་མི་འཇིགས་པར་འདོད་ན་ངའི་ཡུལ་འདི་ནས་མི་འགྲོ་ཞིང་ངས་བསྟན་པ་ཉན་ན་མགོན་སྐྱབས་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་འདྲ་བར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ལ་སྐྱེ་ཤིར་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་པས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་ཤིང་སྐྱབས་སུ་སོང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་འགལ་བར་མ་བྱས་ན། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཅི་བྱར་ཡང་ མེད་དོ། །སྔོན་ཕུག་རོན་གཅིག་ཁས་ཉེན་ནས་ཤཱ་རིའི་བུའི་ཕག་གྲིབ་མར་སོང་བ་ལས། འོན་ཀྱང་སྐྲག་ཅིང་སྡངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲིབ་མའི་ཕག་ཏུ་སོང་བ་དང་། འཇིགས་པ་མེད་དེ་འདར་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོར་ལྡན་གྱིས། ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་བག་ཆགས་མེད་ཀྱིས། ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་ནི་བག་ཆགས་མ་ཟད་དོ། །སངས་རྒྱས་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཀྱི། ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་ འདི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟས་ན་ཤཱ་རིའི་བུའི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཅུང་བ་ཙམ་གྱིས་དམན་པ་ལ་མེད་པའི་དགག་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་གོ་དགོས་སོ། །བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་དེ། དེ་བས་ན་ཕུག་རོན་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུའི་གྲིབ་མར་སོང་བ་ན། འོན་ཀྱང་སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གྲིབ་མར་སོང་བ་ན་འཇིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསོལ་བ། གལ་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་བྱང་ཞིང་འཇིགས་པར་མི་འགྱུར་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ལྷས་བྱིན་ལྟ་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱོབས་སུ་གསོལ། དད་པས་ཁྱིམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་རྫོགས་པ་ལས། མཚམས་མེད་གསུམ་བགྱིས་ནས། མཚམས་མེད་པའི
Chinese
并且，对于思想的差别，以及它的因果不迷惑，具有示范意义的关联，即使没有阐明修正心智的方法，也应像小乘一样讲述通过教证来理解。在《报恩经》中说：皈依，是指保护或帮助的意思。例如，如果某人遭受重大罪行而逃往他国，向他国国王寻求庇护，那么他国国王会告诫他说，如果你想不害怕，就不要离开我的国家，听从我的教导，我将提供庇护。同样，普通人也是如此，被魔所控制，有生死的过患，因此应当归向三宝，寻求庇护。如果一心一意地归向三宝，并且没有违背佛的教诲，那么罪恶的魔王也无计可施。 以前，一只鸽子因为害怕而躲到舍利弗的阴影下，但仍然感到恐惧和颤抖。后来，当它走到佛陀的阴影下时，就没有了恐惧，也不再颤抖。因此，佛陀具有伟大的慈悲，而舍利弗没有伟大的慈悲。佛陀没有习气，而舍利弗的习气没有穷尽。佛陀在三个无数劫中修持菩萨行。舍利弗——如果与佛陀相比，舍利弗的慈悲略有不足，这里使用了否定词，但也要理解，这并不是说舍利弗没有慈悲。他修持了六十劫的苦行。因此，当鸽子躲在舍利弗的阴影下时，仍然感到恐惧和害怕，但当它走到佛陀的阴影下时，就会变得无所畏惧。提问：如果归依三宝能够净化罪恶和不善，并且不会感到恐惧，那么为什么像提婆达多这样的人，也祈求三宝的庇护，以信心出家，戒律也圆满了，却造作了三种无间罪，最终堕入无间地狱呢？
English
Furthermore, regarding the differences in thoughts and being unconfused about their causes and effects, possessing meaningful connections with examples, even if the methods for correcting the mind are not explained, it should be taught that understanding through scriptural authority is like the Lesser Vehicle. In the Sutra of Repaying Kindness, it says: Taking refuge means protection or assistance. For example, if someone commits a great crime and flees to another country, seeking refuge from the king of that country, the king of the other country would advise him, saying, 'If you wish to be unafraid, do not leave my country, and if you listen to my teachings, I will provide refuge.' Similarly, ordinary people are the same; being under the control of demons and having the faults of birth and death, they should turn to the Three Jewels and seek refuge. If one single-mindedly turns to the Three Jewels and does not violate the Buddha's teachings, then the sinful king of demons will have no means. Previously, when a pigeon, out of fear, went under the shadow of Shariputra, it still felt fear and trembled. Then, when it went under the shadow of the Buddha, there was no fear, and it did not tremble. Therefore, the Buddha possesses great love and great compassion, while Shariputra does not have great love and great compassion. The Buddha has no habitual tendencies, while Shariputra's habitual tendencies are not exhausted. The Buddha practiced the conduct of a Bodhisattva for three countless eons. Shariputra—when compared to the Buddha, Shariputra's love and compassion are slightly less, and a negative word is used here, but it should also be understood that this does not mean that Shariputra has no love and compassion. He practiced asceticism for sixty eons. Therefore, when the pigeon went under the shadow of Shariputra, it still felt fear and dread, but when it went under the shadow of the Buddha, it became fearless. Question: If taking refuge in the Three Jewels purifies sins and non-virtue and one does not feel fear, then why did someone like Devadatta also seek refuge in the Three Jewels, ordain out of faith, and perfect his discipline, yet commit three acts of immediate retribution, ultimately falling into the Avici hell?