Tibetan
པོའོ། །ཐ་མ་ནི་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོའོ། །ལམ་གྱི་གདགས་གཞིའང་སའི་སྔོནརོལ་རང་རྒྱུད་པ་དེ་ཉིད། ས་དེ་སའི་སྤང་བྱ་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རགས་པ་སྤོང་བ་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དེ་དངོས་དང་པོར་སྐྱེ་བཞིན་པས་དྲི་མ་ངོ་སྐལ་དེའི་ས་བོན་དངོས་སུ་སྤངས་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་ལམ་མོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་དངོས་གཞིར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་མོ། །སའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་ས་གོང་མར་འགྲོ་བཞིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མཐོང་བ་མ་ལུས་པ་སྤང་བ། སྒོམ་སྤང་ངོ་སྐལ་གྱི་རགས་པ་རྣམས་སྤངས། ཕྲ་བ་སྤོང་བཞིན་པ་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤངས་པ་ལས་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། ལུས་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་གྱིས། གནས་རིགས་དེ་དག་གི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཚད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དེ་དག་ལ་གནས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་རླབས་ཆེན་བསགས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དེ་དང་དེར་སྣང་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའང་ཡོད་དོ། །དེའང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ནས་ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པས། སྐྱེ་འཆི་རང་མཚན་པ་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤང་། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གི་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། །ཇི་བཞིན་ཡང་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་སོགས་རྣམས་ལས་འདས་གྱུར་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་། །འཆི་དང་ན་དང་རྒ་བར་སྟོན། །ཅེས་སོ། །ལྔ་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་སློབ་དུ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ཐུན་མོང་བ་ཉན་ཐོས་སྔ་པ་ལྟར་ན་ འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་རྒྱལ་རིགས་སམ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་ཅིང་། སྲིད་པ་ཐ་མའི་དུས་དང་པོའི་ཚེའང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འདོད་པའི་ཚུལ་མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང་། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང་། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཞེས་པས་བསྟན་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་ལ། མདོ་སྡེ་དག་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་འོག་མིན་གྱི། །ཕོ་བྲང་དགྱེས་པ་སྡིག་པ་ཀུན། །རྣམ་སྤངས་དེར་ནི་འཚང་རྒྱ་ཞིང་། །སྤྲུལ་པ་དག་གིས་འདིར་འཚང་རྒྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འཇུ
Chinese
པོའོ། །最后是延长相续的对治。道的安立处也是地的先决条件，即自性。该地，对于地的所断，成为障碍的粗大之物进行断除，称为加行道。该地最初生起时，实际断除了该染污部分的种子，是无间道。该地的第二个刹那起，成为真实的部分，是解脱道。地的最后，获得殊胜的功德，并向上升进到更高的地，是胜道。断除的差别是，断除所有见道所断，断除修道所断部分的粗大之物，进入断除细微之物的阶段。这样，通过断除，十地的差别越来越高。身体的执持的差别在于，从具有执持那些生起的能力的方面来说。并非所有这些种姓的国王都安住于菩萨的那些地上，因为有些凡夫积累了巨大的福德，并且在某些情况下，如来化现为各种形象，利益众生。此外，从第一地开始，就获得了对寿命的自在，虽然没有自相的生和死，但为了利益他人而示现，如《宝性论》所说：圣者已断尽，死亡疾病与衰老，由业惑力所生，彼无故此亦无有，因已如实见真故，已超生等诸苦恼，然具悲心者示现，生老病死诸苦相。如是。第五个无学道，是指学习达到究竟，不再需要学习的意义。身体的共同所依，按照早期声闻乘的观点，认为从赡部洲的国王种姓或婆罗门种姓中成佛。并且认为最后有之时的最初也是凡夫，如《俱舍论》所说：非是圣者然父母，病人以及说法者，最后有之菩提萨埵。虽然这样说，但并非字面意思。在经典中说：圆满正觉皆于色究竟，宫殿欢喜断除诸罪恶，于彼成佛亦于此化现。如是所说，按照大乘的观点，在色究竟天成佛的所依是什么呢？进入
English
Po'o. The last is the antidote to prolonging the continuum. The basis for the path is also the self-nature that precedes the ground. That ground, for the objects to be abandoned of the ground, the gross obstacles are abandoned, which is called the path of application. When that ground first arises, the seed of that defilement portion is actually abandoned, which is the path of no interruption. From the second moment of that ground, those that have become the actual basis are the path of liberation. At the end of the ground, having obtained special qualities and progressing to the higher ground is the path of distinction. The distinction of abandonment is to abandon all that is to be abandoned by seeing, to abandon the gross objects of the portion to be abandoned by meditation, and to enter into the abandonment of the subtle. Thus, from abandonment, the distinctions of the ten grounds go higher and higher. The distinction of holding the body is in terms of having the ability to hold those births. Not all the kings of those castes abide on those grounds of the bodhisattvas, because some ordinary beings have accumulated great merit, and in some cases, the Tathagata appears in various forms to benefit sentient beings. Moreover, from the first ground onwards, one has obtained power over life. Although there is no self-characteristic birth and death, if it transforms for the benefit of others, then it is shown as such, as it is said in the Uttaratantra: The noble ones have completely abandoned death, sickness, and old age, born from the power of karma and afflictions. Because that does not exist there, this also does not exist. Because they have seen the truth as it is, they have transcended births and so on. However, those who possess compassion show birth, death, sickness, and old age. Thus it is. The fifth path of no more learning is the meaning of having reached the ultimate of learning and no longer needing to learn. The common basis of the body, according to the earlier Hearers, is that they wish to attain enlightenment from the royal caste or the Brahmin caste of Jambudvipa. And they also consider the first moment of the last existence to be an ordinary being, as it is said in the Treasury of Knowledge: Not a noble one, but parents, the sick, and the speakers of Dharma, the bodhisattva of the last existence. Although it is said so, it is not literal. In the sutras it is said: All the perfect Buddhas in the Akanishta, the palace of delight, having completely abandoned all sins, attain enlightenment there, and manifest here through emanations. As it is said, according to the Mahayana system, what is the basis for attaining enlightenment in Akanishta? Entering