Tibetan
་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་གོ །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མའམ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཚོགས་ལམ་ ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། ནང་དུ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་བསྒོམས་པས་སྤྱན་དང་། མངོན་ཤེས། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་འདུན་པ། བརྩོན་འགྲུས། སེམས། སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །དེའི་དོན་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དམིགས་པ་ཉིད་ལ་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །སླར་ཡང་དེ་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ལུས་ཀྱི་རྟེན་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔ་གང་རུང་དང་། བསམ་པའི་རྟེན་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གང་རུང་ངོ་། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་བཞིར་གནས་པ་ལས། དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པས་ན་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་ལྔའོ་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ལ། དད་པས་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། དྲན་པས་རྟོགས་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇུག །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་སྦྱོར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་མོ། །བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་ནི་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ལ་བསྒོམ་ཚུལ་ ཡང་མཐུན་ནོ། །ངེས་ཚིག་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་ན་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཆ་བཞི་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེའི་རིམ་པ་བཞིན་ལས། དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ
Chinese
进入修习道。在资粮道中等时，不善之法未生者不令生，已生者断除，善法未生者令生，已生者为使其增长而精进，并且修习对治法无我及幻化或梦境等。在资粮道大时，四神足为：于内修习止观双运之禅定，一心专注，由此成就眼、神通、神变等义。此乃以禅定使心堪能，以力量成就，故称四神足。即欲、精进、心、行之四禅定。其义亦如《经庄严论》所说：心专注于所缘，不令其散乱，若迅速觉察到散乱，则应再次修习之。第二，将无分别之智慧与见道相结合，是为加行道之特征，即身体之所依为五趣中任何一者，心之所依为六禅定地中任何一者。道的体性安住于暖、顶、忍、世第一法四者。其中，于暖位和顶位二者修习五根，即信根、精进根、念根、定根、慧根，因生起解脱之故，是为五无色根。修习之方式为：先生起菩提心，于四谛之无常等，或于了知一切法为二谛之义上，以信之方式深信而修习，以精进产生欢喜，以念进入觉悟之流，以禅定使心专注于一境，以智慧以了知自性之方式修习。于忍位和世第一法二者，则修习五力，即信力等如前般结合而修习，修习之方式亦相同。定义为摧毁不顺品故称为力。如是，加行道四部分之智慧次第，以小、中、大三种差别，称为十二顺抉择分，即按其次第，暖位获得光明，即一切法为心之显现。
English
One enters into the practice of the path. In the middling accumulation path, unwholesome dharmas that have not arisen are not caused to arise, and those that have arisen are cut off. Wholesome dharmas that have not arisen are caused to arise, and those that have arisen are cultivated to increase, and one strives to cultivate antidotes such as selflessness and illusion or dreams. In the great accumulation path, the four legs of magical power are: inwardly cultivating the samadhi of the union of calm and insight, with one-pointed concentration, thereby accomplishing the meaning of the eye, clairvoyance, magical powers, and so on. This is because the mind is made workable by meditation and accomplished by power, hence it is called the four legs of magical power. These are the four samadhis of aspiration, effort, mind, and conduct. The meaning of this is also as stated in the Ornament of the Sutras: "Having fixed the mind on the object, do not let it wander in various ways. Having quickly realized the wandering, one should again train in it." Second, combining non-conceptual wisdom with the path of seeing is the characteristic of the path of joining, where the basis of the body is any of the five realms of beings, and the basis of the mind is any of the six meditation grounds. The nature of the path abides in the four: heat, peak, forbearance, and supreme dharma. Among these, in the two, heat and peak, one cultivates the five faculties: the faculty of faith, the faculty of effort, the faculty of mindfulness, the faculty of samadhi, and the faculty of wisdom. Because liberation arises, these are the five non-material faculties. The way to cultivate them is to first generate the mind of enlightenment, and then, on the impermanence of the four truths, or on the meaning of knowing all dharmas as the two truths, one cultivates with faith in the manner of believing, generates joy with effort, enters the stream of realization with mindfulness, joins the mind to one point with samadhi, and cultivates with wisdom in the manner of knowing the nature. In the two, forbearance and supreme dharma, one cultivates the five powers: the power of faith and so on, combining them as before and cultivating them in the same way. The definition is that they are called powers because they destroy opposing factors. Thus, the order of wisdom of the four parts of the path of joining, with the three distinctions of small, medium, and large, is called the twelve aspects conforming to definite emergence, that is, according to their order, the heat of obtaining appearance is that all dharmas are appearances of the mind.
Tibetan
་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྣང་བ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་དེས་དོན་དུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ། །རྩེ་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་སྣང་བ་འབྲིང་དུ་ཐོབ་པའོ། །བཟོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་བྱུང་གི་སྣང་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པས་སྤྱི་དོན་དུ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའོ། །ཆོས་མཆོག་དེ་མ་ཐག་པ་ནི། དོན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད། ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱི་བར་མ་ཆོད་པའོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ལ་ནི་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །ལམ་དེ་ལ་འོག་མ་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ལྔ་ཡོད་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལ། སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ། སྤོང་བའི་གཉེན་པོ། རྟེན་གྱི་གཉེན་པོ། ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་ལས་འདིར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོས་མགོ་གནོན་པའོ། །སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་དང་། མངོན་གྱུར་ཉམས་སྨད་ པ་དང་། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕོངས་པ་དང་རྒུད་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྤྱན་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའོ། །ཚོགས་ལམ་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་དང་བསྒོམ་བྱུང་དུ་འདྲ་ཡང་། མཐོང་ལམ་ལ་ཉེ་རིང་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲོད་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་ཁྱད་ཡོང་བར་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་འདིའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་མཐོང་བས་ན་མཐོང་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཅེས་བློ་གྲོས་རབ་གསལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་བཤད་པས་མཐོང་ལམ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་འགྲོ་བ་ལྔ་གང་རུང་ལ། བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ
Chinese
仅仅将世间禅修生出的智慧，以及稍微获得的显现执为实有，是其对治。顶位显现增长是，为了增长法之显现，精勤修习无我，从而获得世间禅修生出的中等显现。忍位是进入真如之一分，由于获得唯识宗所说的世间禅修生出的极大显现，是对治执着于总相。胜法位紧接着是，没有执实分别念的世间禅修生出的圆满。与大乘见道之间没有间隔。其中，暖位和顶位称为小，是不确定何时生起见道的加行道。忍位是中等，是确定来世生起见道的加行道。胜法位是大，是今生生起见道的加行道。此道具有胜于下者的五种特点：就对治的特点而言，有破斥的对治、断除的对治、所依的对治、延缓的对治，而此处以断除的对治为主。断除的特点是，从烦恼的种子、现行的衰损、异生凡夫的贫乏和衰败中解脱。证悟的特点是，证悟禅修生出的智慧和二种无我。功德的特点是，具有三摩地、眼、神通、神变等众多功德。胜于资粮道的特点是，资粮道大和禅修生出虽然相同，但在见道上，有远近和智慧的暖相稳定与否的差别。《八千颂释》中说：“如果没有障碍，则见道之法会很快生起”，应当了知这是与解脱分相似的差别。第三，由于如实见到法性，所以称为见道。其定义是，如《慧光请问经》中所说：“法的眼睛没有尘垢，远离垢染，完全清净”，所以是见道。而“极其清净”则是第八地的智慧。身体的所依是五道众生中的任何一种，意念的所依是思。
English
Merely seeing the wisdom arising from worldly meditation and the slight appearances obtained as real is the antidote to that. The peak, where appearances increase, is when, in order to increase the appearances of the Dharma itself, one strives to meditate on selflessness, thereby obtaining the intermediate appearances arising from worldly meditation. Patience, which is entering one aspect of suchness itself, is when, having obtained the great appearances arising from worldly meditation as held by the Mind-Only school, it is the antidote to clinging to generalities. Supreme Dharma, immediately following that, is the perfection of worldly meditation arising without the distraction of clinging to reality. There is no interruption between the Great Vehicle's path of seeing and others. Among these, heat and peak are called small, being the path of joining where the time of arising of the path of seeing is uncertain. Patience is intermediate, being the path of joining where the path of seeing is certain to arise in the next life. Supreme Dharma is great, being the path of joining where the path of seeing arises in this very life. That path has five characteristics that are superior to the lower ones: Regarding the characteristics of the antidotes, there are the antidote of refutation, the antidote of abandonment, the antidote of support, and the antidote of delay, but here the antidote of abandonment predominates. The characteristics of abandonment are liberation from the seeds of obscurations, the decline of manifest occurrences, and the poverty and degeneration of ordinary beings. The characteristics of realization are the realization of the wisdom arising from meditation and the two selflessnesses. The characteristics of qualities are possessing many qualities such as samadhi, eyes, superknowledges, and miracles. The characteristics of being superior to the path of accumulation are that although the great path of accumulation and that arising from meditation are similar, there is a difference in the path of seeing in terms of nearness and distance and whether the heat of wisdom is stable or unstable. The Great Commentary on the Eight Thousand Stanza Prajnaparamita Sutra says, "If there are no obstacles, then the Dharma of the path of seeing will quickly arise," and one should understand that this is the difference from what is similar to the aspect of liberation. Third, because one directly sees the nature of reality, it is called the path of seeing. Its definition is, as stated in the Sutra Requested by Sagacious Intelligence, "The eye of Dharma is without dust, free from defilement, and completely pure," so it is the path of seeing. And "extremely pure" is the wisdom of the eighth ground. The support of the body is any of the five types of beings, and the support of the mind is thought.