Tibetan
གྱུར་ཕན་ཆད། །དམ་པར་ངེས་དང་མ་ངེས་ཀྱང་། །བཀའ་བཅག་ལུགས་པོར་ག་ལ་སྲིད། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་རྒྱ་ཉམས་ན། །རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་རབ་ཏུ་འཚེད། །ཅེས་དང་། མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང་། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང་། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་ པ་ལྟར་སྐྱེས་རབས་ལས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་གནོད་སྦྱིན་མི་གདུག་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱིས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཤད་པའི་ཡོན་དུ་བདག་གི་ལུས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཏོང་བར་དམ་བཅས་ཤིང་། བུ་དང་ཆུང་མ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བཏང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་མ་བརྟགས་པར་ཆོས་ཀྱི་དྲིན་བསམ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། མང་དུ་ཐོས་པའམ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བའམ། དད་པ་དང་། གཏོང་ཕོད་སོགས་ཆ་རེ་ལས་མི་ལྡན་ཀྱང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བློ་སྦྱང་དགོས་ཏེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ཡོན་ཏན་བཟུང་། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་བཟུང་མི་བྱ། །ཡོན་ཏན་བཟུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །སྐྱོན་རྣམས་བཟུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བླ་མ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ངོས་ནས་བརྟགས་ན་རང་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་གདམས་ངག་ཞུས་ཏེ། སླར་རང་གི་ཡུལ་དུ་འཁོར་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ན། སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་བྱོན་པ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་ངོ་ཚ་ནས་མ་མཐོང་བ་ལྟར་བྱས་སོ། །སླར་འཁོར་རྣམས་གྱེས་པ་དང་ཕྱག་བྱེད་དུ་ཕྱིན་པས། ད་ཅི་ཕྱག་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཡིན་གསུངས་མ་མཐོང་ལགས་ཞེས་བརྫུས་སྨྲས་པས་མིག་གཉིས་ཀ་ས་ལ་བྲུལ་ལོ། །སླར་བཟོད་པར་གསོལ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་བླ་མའི་སྐྱོན་རྟོག་སྣ་རེ་ལ་མ་དག་པའམ། ཐེ་ཚོམ་ཟོས་པས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒྲིབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་ཤས་ཆེ་བ་དག་ལའང་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་རྟོག་པའི་རྒྱུན་བཅད་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་ཉག་གཅིག་ལ་བརྟག་ཅིང་། གལ་ཏེ་དེ་ལ་བློ་འཕྲོག་པར་མི་བྱེད་ན་ གང་ཟག་དམ་པ་འདིས་ཀྱང་སྔོན་སྐྱེ་བ་གོང་མ་ནས་གོང་མར་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཅིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་ད་ལྟར་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། བདག་ཅག་
Chinese
转变之后，对于是否是圣者虽然不能确定，怎么会发生违背教言的事情呢？如果那个誓言失坏了，就会在金刚地狱中受到极大的痛苦。如是说。在《俱舍论》中说：即使不是圣者，对于父母、病人、说法者和最后有者的菩萨，供养是无法衡量的。如是说。 如《本生经》中所说，国王梵授对夜叉恶人形象者讲述了一个能从罪恶中解脱出来的偈颂，为了报答这个偈颂，他发誓要布施自己身体，其数量如恒河沙一样多，并且毫不犹豫地布施了自己的儿子和妻子。因此，不要从缺点的角度去观察，而要想到法的恩德，无论是戒律，还是多闻，还是大悲心，还是信心和布施等，即使只具备其中一部分，也要从功德的方面去思维，仅仅在这方面下功夫。如《手金刚灌顶续》中说：应当取上师的功德，任何时候都不要取缺点。取功德就能获得成就，取缺点就不能成就。是说这样的：像这样，即使上师具有功德，如果从他缺点的角度稍微观察，也会成为自己获得成就的巨大障碍。上师佛智足向文殊友请教了诀窍，之后回到自己的家乡向许多眷属传法时，上师以瑜伽士的形象前来，因为觉得顶礼很羞耻，所以装作没看见。之后眷属们离开后，他才去顶礼。上师说：刚才为什么不顶礼？他狡辩说没看见。结果两个眼睛都掉到地上。之后祈求宽恕，才获得了智慧的眼睛。同样，对于上师的缺点稍有观察，或者心存怀疑，都会障碍殊胜和共同的成就，这样的理由非常多。即使对于缺点较多的人，也要断除从缺点方面观察的习惯，只观察功德的方面。如果不能被他吸引，那么这位圣者也是从前世到前世都行持圣者的行为，并且具有功德，所以现在才与我们等结缘成为善知识。我们
English
After transformation, although it cannot be determined whether or not one is a saint, how could there be a violation of the teachings? If that vow is broken, one will suffer greatly in the Vajra Hell. Thus it is said. In the Abhidharmakośa, it is said: Even if not a saint, offerings to parents, the sick, preachers, and bodhisattvas in their last existence are immeasurable. Thus it is said. As stated in the Jataka tales, King Brahmadatta, for the sake of a verse that turned away from evil spoken by a yaksha in the form of a cruel being, vowed to give his body as numerous as the sands of the Ganges River, and without hesitation, gave away his son and wife. Therefore, without examining from the perspective of faults, think of the kindness of the Dharma, whether it be discipline, vast learning, great compassion, faith, or generosity, etc. Even if one possesses only one of these qualities, one should train the mind solely on contemplating the aspect of virtue. As stated in the Vajrapāṇi Abhiṣeka Tantra: Take the virtues of the teacher, never take the faults. Taking the virtues, one will attain siddhi; taking the faults, one will not attain siddhi. It is said like this: Like this, even if the guru possesses virtues, if one examines even slightly from the perspective of his faults, it will become a great obstacle to one's own attainment of siddhi. The teacher Buddha Jñānapāda requested instructions from Mañjuśrīmitra, and later, when he returned to his own country and taught the Dharma to many followers, the teacher came in the guise of a yogi. Because he was ashamed to prostrate, he pretended not to see him. Later, after the followers had left, he went to prostrate. The teacher said: Why didn't you prostrate just now? He lied, saying he didn't see him. As a result, both eyes fell to the ground. Later, he begged for forgiveness and obtained the eyes of wisdom. Similarly, even a slight examination of the guru's faults, or harboring doubts, will obscure both supreme and common siddhis. There are very many reasons for this. Even for those with many faults, one should cut off the habit of examining from the perspective of faults and only examine the aspect of virtue. If one is not captivated by him, then this holy person has also practiced the conduct of a holy person from previous lives to previous lives and possesses virtues, so now he is connected with us and others as a spiritual friend. We
Tibetan
གི་སྟོན་པས་ཀྱང་སྐུ་ཚེ་སྔ་མར་ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་བརྟག་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལས་སེམས་ལྡོག་པར་མ་གྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པའི་སླད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ལོངས་སྤྱོད་མགོ་དང་ཡན་ལག་ཀྱང་བཏང་། ཆོས་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན། དྲིལ་བུ་བརྡུངས་ཏེ། ང་ལ་སུས་ཆོས་སྟོན་པ་དེའི་བྲན་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པས། ལྷས་བྱིན་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པས་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དགའ་མགུ་ཡི་རང་བ་སྐྱེས་ནས་དྲང་སྲོང་གི་བྲན་རྩ་དང་། ཤིང་ཆུ་རྩ་བ་རྡོག་གུ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་ལེན་པ་ནས། སྒོ་བསྲུང་བའི་བར་ཡན་ཆད་བྱས་སོ། །མཚན་མོ་མལ་ཁྲིའི་རྐང་པའང་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ལུས་དང་སེམས་ངལ་བ་མེད་པར་ལོ་སྟེང་ཚང་བར་འདས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྷས་བྱིན་ཡང་ངའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་ངས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །ཞེས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་མོས་པར་བྱའོ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྷའི་ཐེམ་སྐས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐོག་མ་ནས་བརྟགས་པའི་དབང་རང་ལ་ཡོད་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ནས་དེའི་སྐྱོན་རྟོག་པའི་གནས་མེད་དེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། བླ་མ་བསྟེན་ན་དགེ་བ་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་རྟོགས་པས་མཁན་པོ་ཐོས་ པ་ཆེ་བའམ། ཆུང་བའམ། ཤེས་པའམ། མི་ཤེས་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། དད་པ་ལྟར་མཁན་པོ་ལ་ཡང་དད་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཞེས་དང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ནི་སྤང་བར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་འཐོབ་ཅིང་། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་ལ། མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཕྱི་མ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོར། ཁྱིམ་བདག་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུ
Chinese
如同导师在过去世依止提婆达多而圆满了六度一样，应当这样观察。在《妙法莲华经》中说：世尊成为国王后，发愿圆满菩提，心意没有退转，为了圆满六度，舍弃了王位、受用，甚至头和肢体。开始寻法时，敲响铃铛，发誓说：谁能为我讲法，我就做他的奴仆。提婆达多化为仙人，宣讲《妙法莲华经》，（国王）对此生起欢喜和随喜，从为仙人取树根、取水，到捡拾果实等等，甚至做守门人。晚上还握着床脚。这样做了，身心没有疲惫地度过了一整年。世尊说：比丘提婆达多也是我的善知识，依止提婆达多我才圆满了六度。从这以后，详细讲述了依止提婆达多而圆满一切菩提分法的过程，（佛说）比丘们，你们应当信受，应当理解。并且，在名为天梯的世界中，被授记为如来名为天王将会成佛。因此，从一开始就有观察的自主权，从一个偈颂以上的关系开始，就没有探究其过失之处。《宝云经》中说：依止上师，了知善法增长，恶法减少，因此对于堪布，无论博学还是寡闻，无论有知还是无知，无论具戒还是破戒，都要生起导师之想。如同对导师生起欢喜和信心一样，也要对堪布生起信心和欢喜。要对阿阇黎们恭敬承侍，依靠他们，未圆满的菩提资粮将会圆满，未断除的烦恼将会断除，这样想而获得欢喜和喜悦，对于善法要随顺而行，对于不善法要不随顺而行。这段话后面的意思前面已经说过了。此外，在《勇授问经》中说：居士，如果菩提
English
It should be examined as the teacher also perfected the six perfections by relying on Devadatta in his previous life. In the White Lotus Sutra of the Sacred Dharma, it says: The Bhagavan, having become a king, made a vow to attain complete enlightenment, and his mind did not turn back. In order to perfect the six perfections, he gave up his kingdom, possessions, head, and limbs. When he began to seek the Dharma, he rang a bell and vowed: Whoever teaches me the Dharma, I will be his servant. Devadatta transformed into a hermit and taught the White Lotus Sutra of the Sacred Dharma. (The king) felt joy and rejoiced in this, from taking the hermit's tree roots, taking water, to picking fruits, etc., even becoming a gatekeeper. At night, he even held the foot of the bed. Having done this, he spent a whole year without physical or mental fatigue. The Bhagavan said: Bhikshu Devadatta is also my spiritual friend. By relying on Devadatta, I have perfected the six perfections. From then on, he explained in detail how he perfected all the dharmas of enlightenment by relying on Devadatta. (The Buddha said) Bhikshus, you should believe and understand. Furthermore, in the world called Heavenly Ladder, he was prophesied to become a Buddha as the Tathagata named Heavenly King. Therefore, from the beginning, one has the autonomy to examine, and from a relationship of more than one verse, there is no place to investigate its faults. In the Jewel Cloud Sutra, it says: By relying on the lama, one understands that virtue increases and non-virtue decreases. Therefore, one should generate the thought of a teacher towards the khenpo, whether he is learned or unlearned, knowledgeable or ignorant, disciplined or immoral. Just as one generates joy and faith towards the teacher, one should also generate faith and joy towards the khenpo. One should respect and serve the acharyas. By relying on them, the unfulfilled accumulations of enlightenment will be fulfilled, and the undestroyed afflictions will be destroyed. Thinking this, one obtains joy and delight, and one should act in accordance with virtuous dharmas and not act in accordance with non-virtuous dharmas. The latter meaning of this passage has already been explained. Furthermore, in the Sutra Requested by the Fierce One, it says: Householder, if Bodhi