Tibetan
ཐོགས་སུའང་བླ་མ་དང་ཐུགས་ཡིད་བསྲེ་བ་ལ་བསླབ་པ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྐྱེས་རབས་ལས་ཀྱང་། དམ་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་བསྲིངས་ཏེ། །དུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་དང་ཉེ་ན་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྡུལ། །ཆེད་དུ་མ་བསྒོས་པར་ཡང་གོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི། རྨོངས་པ་ཕལ་ཆེར་གཟུགས་བརྙན་འདྲི་ཞིང་བསྒོམ། །དངོས་སུ་བཞུགས་ལ་རིམ་གྲོ་བགྱི་བ་མེད། །གནས་ལུགས་བསྒོམ་ཟེར་བླ་མའི་ཐུགས་མི་ཤེས། །བསྒྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འགལ་བ་ཉོན་རེ་མོངས། །མོས་གུས་མེད་བཞིན་བར་དོར་མཇལ་བ་མཚར། །བོད་འདིར་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དགེ་བཤེས་བཟང་པོ་ཙམ་དུའང་བལྟ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་བལྟ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་ཆོད་དང་། རྨོངས་པའི་སྟེས་དབང་ལས་གཟུགས་བརྙན་འདྲི་བ་དང་། འདྲ་འབག་འཆོས་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལུས་ངག་ཏུ་གདོན་པ་དང་། ར་གན་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཀུན་སློང་ངན་པས་གྲགས་པ་བསྲུང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁོ་ན་མང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་བསྟི་སྟང་དང་ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་འཛོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས་མོས་གུས་དང་དག་སྣང་མེད་པར་ཟང་ཟིང་དང་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་འདྲ་འབག་ལ་སོགས་བྱེད་པ་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མཐོང་ ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བརྙན་བྱེད་པ་ཉིད་ཁེབས་ཆེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་དང་། མན་ངག་དང་། བདེན་པའི་ངོ་སྤྲོད་ནི་བླ་མ་ལས་བླང་གིས། གཞན་དུ་ན་བྱིན་རླབས་དང་དངོས་གྲུབ་ནི་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ནས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་པ་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། བར་དོར་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་མཐོང་བའམ་མོས་གུས་དང་གསལ་སྣང་གི་རང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ་བླ་མས་བར་དོར་བྱོན་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གི་ཕྱིར། དང་པོར་བླ་མ་བརྟག་ལ་མཁས་པ་དང་། །བར་དུ་བླ་མ་བསྟེན་ལ་མཁས་པ་དང་། །ཐ་མར་དགོངས་སྤྱོད་བསླབ་ལ་མཁས་པ་ཡི། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཡང་དག་ལམ་ལ་འགྲོ། །ཞེས་སྨོས་ནས། དེང་སང་དུས་ཤིན་ཏུའང་རྙིངས་པས། ཚེ་དང་། འབྱོར་བ་དང་། ཆོས་དང་། འདྲེན་པ་ཀུན་ནས་རྙིངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོག་མར་བླ་མའང་ཤིན་ཏུ་བརྟག་པ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་དུས་ཀྱི་དབང་ལས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་མ་རྙེད་ན། དཔུང་བཟང་གི་ཞུས་པར། དེ་ལྟའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་ལྡན་པ་དག །རྩོད་པའི་དུས་ན་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་ན། །ཡོན་ཏན་ཕྱེད་དམ་བཞི་ཆ་བརྒྱད་ཆ་ཅན། །ཞེས་གྲོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བཤད་པ་འདིར་བླ་མ་ལ་བསྒྲེ་བར་རུང་བས་མདོ་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ཕྱེད་དམ། བཞི་ཆའམ། ཐ་ནའང་བརྒྱད་ཆ་དང་ལྡན་པ་ནི་མེད་ཐབས་མ་མཆིས་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ལས་མ་རྙེད་པས་སློབ་མ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་འགལ་བའི་བྱ་བའམ། ལམ་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལ་འཁྲིད་ཅིང་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་ནི་རེ་ཞིག་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ལམ་དེ་ལས་ནི་བཟློག་པར་རུང་སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱད་ལ། མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་དང་། འདུལ་བའི་མདོ་ལས། ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་ན་བཟློག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེར་སྐྱེས་པའི་རབས་ལས། དེའི་མཁན་པོས་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་བརྟག་པའི་ཕྱིར། བྲམ་ཟེ་རྒུད་ཚེ་བརྐུ་བ་ཆོས་སུ་བཤད། །འཇིག་རྟེན་ནའང་ནོར་མེད་རྒུད་པའི་མཆོག །དེ་བས་གཞན་ནོར་མ་མཐོང་བླང་བར་བགྱིས། །ཞེས་དངོས་སུ་བརྐུས་ན་ནི་གྲགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་གྱིས། ལྐོག་ཏུ་བརྐུ་བ་ནི་བྲམ་ཟེའི་ཆོས་ལུགས་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པས། བྲམ་ཟེའི་སློབ་མ་ཕལ་པ་རྣམས་ནི་མི་རིགས་པར་ཤེས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་ངག་བཟློག་པར་མི་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པ་མེད་པས། འདི་སྐད་དུ། ཁྱོད་ནི་དེ་ལྟར་གྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པར། །བདག་ནི་ཡིད་ལ་ངེས་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བྱེ་བྲག་ཤེས་གྱུར་པ། །སུ་ཞིག་ནོར་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཆུད་གསོན་བྱེད། །ལྷ་དབང་ཕྱིར་ཡང་ངོ་ཚ་བོར་ནས་ནི། །ཡིད་ལ་ཆོས་དང་འགལ་བར་བྱེད་པ་བས། །གྱོ་མོའི་སྣོད་ཐོགས་གོས་ངན་གྱོན་ནས་ནི། །དགྲ་ཡི་ཁྱིམ་དུ་འབྱོར་བ་མཐོང་ཡང་སླ། །ཞེས་སྨྲས་པས་མཁན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་བྱིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྐྱེས་པའི་རབས་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བས་ན། ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་བསྲུང་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གླེང་དུ་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཕལ་པ་བླ་མར་བཟུང་བ་དག་ལའང་བརྙས་ཤིང་བསྐུར་བ་ནི་ནམ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང་དམ་ཚིག་གི་འབྲེལ་ཕན་ཆད་བཟང་ངན་གང་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་ཉམས་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པས་བསྟེན་པ་ལ་མཁས་དགོས་ཏེ། དགོངས་འདུས་ལས། དམ་པར་བཟུང་བར་
Chinese
因此，才会有关于将上师和心意融合为一的教导。如《本生经》中所说：“圣者不被任何人所胁迫，应以调柔的方式依止善行。靠近他，他的功德尘埃，即使不刻意沾染也会沾染上。”像这样不明白，大多数愚昧之人描绘形象并禅修，对真实住世的上师却不行承侍。口中说修习实相，却不了解上师的心意。修行和所修之果相违背，多么可怜的愚昧啊！没有虔诚，却妄想在中阴见到上师，真是奇怪。在藏地，视上师为佛尚且不必说，就连视为好的格西都不算，有些人没有任何理由那样看待，却因为世间的名声和愚昧的偶然性而描绘形象，制作偶像，在身语上装模作样地禅修，用黄铜、黄金、白银等制作外在的所依，大多数人都是以恶劣的发心来守护名声，实际上追求的只是这个，为什么呢？因为与真实住世的上师的相处方式和方向完全背道而驰啊！《宝积经》中说：“一切法皆是因缘，安住于意乐之顶。”因此，没有虔诚和清净观，而是产生杂念和物质的执着，制作偶像等等，不如对一切众生自然而然显现的无有差别的佛菩萨形象进行观想，这样涵盖面更广。同样，灌顶、诀窍和真谛的开示要从上师那里获得，如果认为加持和成就从某个方向而来，那是很大的错误。因为中阴所见的上师和本尊，是虔诚和明觉的自性显现，上师并不会真的到中阴来。因为这些理由，首先要善于观察上师，中间要善于依止上师，最后要善于学习上师的见行，这样的人才能走上正确的道路。如是说。如今时代非常衰败，在寿命、财富、佛法和引导等方面都衰败的情况下，首先非常重要的是要仔细观察上师，而且要
English
Therefore, this teaching on blending the mind and heart with the Lama arose. As it is said in the Jataka tales: "The holy ones are not coerced by anyone, one should attend to virtue in a gentle manner. Near them, the dust of their qualities, even without intentionally seeking it, will be acquired." Not understanding this, most ignorant people draw images and meditate, but do not serve the Lama who actually resides. They say they meditate on the nature of reality, but do not understand the Lama's mind. Practice and the object of practice contradict each other, how pitiable is such ignorance! Without devotion, it is strange to expect to meet the Lama in the Bardo. In Tibet, let alone seeing the Lama as a Buddha, they don't even see them as good Geshes. Some, without any reason to see them that way, draw images, make effigies, and pretend to meditate in body and speech due to worldly fame and the chance of ignorance. They make external supports of brass, gold, silver, and so on. Most of them, with bad intentions, seek to protect their reputation. Why is that? Because their way of relating to and the direction they take are completely contrary to the Lama who actually resides. In the Ratnakuta Sutra, it is said: "All dharmas are causes and conditions, they abide at the peak of intention." Therefore, without devotion and pure perception, but generating distractions and attachment to material things, making images and so on, it is better to visualize all sentient beings as the naturally appearing images of Buddhas and Bodhisattvas, which are without difference. Similarly, empowerment, instructions, and the introduction to the truth are to be received from the Lama. If one thinks that blessings and accomplishments come from some direction, that is a great mistake. Because the Lama and Yidam seen in the Bardo are the self-manifestation of devotion and clarity, the Lama does not actually come to the Bardo. For these reasons, one should first be skilled in examining the Lama, in the middle be skilled in relying on the Lama, and in the end be skilled in learning the Lama's view and conduct. Such a person will go on the right path. Thus it is said. Nowadays, the times are very degenerate. In a situation where life, wealth, Dharma, and guidance are all degenerate, it is very important to carefully examine the Lama at the beginning, and also to...
Chinese
如果不是从具足一切功德的上师处获得（教导），在《善臂请问经》中说：“如果具足所有这样的功德，在争论的时代非常稀少，具有一半、四分之一或八分之一功德。”这里将对善友的定义比作上师是允许的，因此，从经续中所说的功德中，一半，或者四分之一，甚至八分之一具足也是不可能没有的。如果没有从这样的上师处获得（教导），那么如果学生非常聪明，（上师）引导并让他从事与三律仪相违背的行为，或者引导到非正道之处，那么暂时可以通过善巧方便从那条道路上扭转。如《宝云经》所说：“对于善法，要行持与之相应的；对于不善法，要行持与之不相应的。”以及《律经》中说：“如果说非法，应当制止。”以及《梵志生世经》中： “为了观察他的老师们的行为，当婆罗门衰败时，说偷盗是正法。世间上，没有财富是衰败的极致。因此，不要看见就拿走别人的财物。”如果真的偷盗，名声就会受损。偷偷地偷盗是婆罗门的宗教，没有罪过。这样说了之后，一般的婆罗门学生虽然知道不合理，也不敢违背老师的话。菩提萨埵对那没有随喜，这样说道：“你为了那个而进入（此道），我心中并不认可。如果知道了缺点和优点，谁会为了财富而舍弃优点呢？为了天神的力量，即使舍弃了羞耻，心中做着与正法相违背的事情，还不如拿着瓦罐，穿着破烂的衣服，去敌人的家里乞讨更容易。”这样说了之后，老师就像给予了随喜一样。就像《百施生世经》中也说：“因此，行持正法的人会守护正法。”等等，可以广泛地谈论。然而，如果以这些为理由，就轻蔑和诋毁那些被普通人视为上师的人，那无论如何都是不合理的。因为与正法和誓言的关系，无论是好是坏，自己都会遭受巨大的损害，所以依止上师需要善巧。如《意集经》所说：“视为神圣的
English
If all the qualities are not fully obtained from the master, in the "Inquiry of Good Arms Sutra," it says, "If one possesses all such qualities, it is very rare in times of strife. One with half, a quarter, or an eighth of the qualities." Here, comparing the definition of a good friend to a master is permissible. Therefore, from the qualities spoken of in the sutras and tantras, it is impossible to lack half, a quarter, or even an eighth. If one does not obtain (teachings) from such a master, then if the student is very intelligent, (the master) leads and engages him in actions that contradict the three vows, or leads him to a place that is not the right path, then for a while, one can be turned away from that path through skillful means. As the "Cloud of Jewels Sutra" says, "For virtuous Dharma, practice in accordance with it; for non-virtuous Dharma, practice in disagreement with it." And in the "Vinaya Sutra," it says, "If one speaks of what is not Dharma, it should be stopped." And in the "Jataka of the Brahmin's Birth": "To examine the conduct of his students, the teacher taught that stealing was Dharma when the Brahmin was in decline. In the world, having no wealth is the ultimate decline. Therefore, do not take the wealth of others that you have not seen." If one actually steals, one's reputation will be damaged. Stealing secretly is the religion of the Brahmins, there is no fault. After saying this, the ordinary Brahmin students, although knowing it is unreasonable, do not dare to contradict the teacher's words. The Bodhisattva did not rejoice in this, saying, "I do not approve in my heart that you have entered (this path) for that. If one knows the faults and virtues, who would abandon virtue for wealth? Even for the power of the gods, even if one abandons shame, doing things in one's heart that contradict the Dharma, it is easier to carry a clay pot, wear ragged clothes, and beg in the house of the enemy." After saying this, the teacher gave his approval. Just as it is also said in the "Jataka of Indra's Birth," "Therefore, those who practice Dharma will protect the nature of Dharma." And so on, there is much to discuss. However, if one uses these as reasons to despise and denigrate those who are regarded as masters by ordinary people, that is never reasonable. Because of the relationship with Dharma and vows, whether good or bad, one will suffer great harm, so one needs to be skillful in relying on a master. As it says in the "Gongdü Sutra," "Held as sacred"