English
It makes emptiness ripen. Thus it is said. In the Noble Jewel Cloud Sutra, it says: By relying on the lama, virtuous dharma increases and sins decrease. Thinking that the khenpo, whether he has heard much or little, whether he knows or does not know, whether he keeps the precepts or does not keep them, one should generate the perception of the teacher as the Buddha. Just as one rejoices and has faith in the Buddha, so should one treat the khenpo. Also, from the Mother Tantra, it says that any spiritual friend who teaches that all dharmas are emptiness and without characteristics should be served with reverence and respect. In particular, those who are liberated from their own nature through the path of mantra and engage in the conduct of wisdom yoga and union, their nature is inconceivable. For example, in the sacred land of India, the great Brahmin Rahula, even in the eyes of the Brahmins, seemed to have fallen from his own lineage, abandoning the conduct of the elders, and engaging in the conduct with a bamboo weaver woman, and was heavily taxed by the king and many others. Shavaripa engaged in hunting with women. Darikapa worked as a servant for a prostitute. Jyadalipa killed various birds in the cities. The low-caste, limbless Vajravarahi shepherdess engaged in sexual intercourse, angrily whipping. Bina showed attachment to the lute. The seductive Vajra liquor seller showed herself as a lustful person. Acharya Lavapa was seen as speaking foolish dharma. Indrabhuti Barpa was seen as a lustful person. Jalandharipa spent his time with the behavior of a child. Tilipa roasted live fish, sometimes pounded sesame seeds, and sometimes pretended to be mad. Kukuraja acted as the leader of a pack of dogs. The accomplished Tantipa worked as a weaver. Gayapati worked as a singer in the city. He was named because he only killed the bird Gundiri and lived on it. Black Vajra saw that the Bhagavan Mother Fisherwoman Dor's shoulders were worn out. Shri Singha saw that Manjushri's spiritual friend was a householder with a wife and a farmer, and so on, there is no end to the stories. In Tibet, it was also heard that there was a king who was an incarnation of Avalokiteshvara, and two novice monks from Li (Khotan, Xinjiang) came to see him, the king
Tibetan
པོས་བོད་འབངས་ལ་སྲོག་ལ་འབབ་པའི་ཆད་པ་གཅོད་པའི་སྡིག་སྤྱོད་དུ་མཐོང་ནས་བྲོས་པ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཀུན་ཀྱང་ནང་དུ་རང་གི་སེམས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་དུ་མ་གྲོལ་ཞིང་། སྣང་བ་དག་པ་རབ་ འབྱམས་སུ་ཤར་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པས་འཁྲུལ་སྣང་རང་རྒྱུད་པར་ཤར་བ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦས་པ་ཡིན་པས་རང་གི་སྒྲིབ་པས་བལྟར་མི་མངོན་ལ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་སྣང་བ་ལ་ལས་དག་པའམ། རང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་མཐུན་པར་དགོས་ཏེ། ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་སྣང་ནི་ཚད་མེད་པས་དགེ་སློང་ལེགས་པའི་སྐར་མ་བྱ་བ་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་བློ་ལ་ཆུབ་ཅིང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱི་མཐུས་སེམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་ལྟར་བརྩེ་བ། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེས་པའི་ཚོགས་གང་གིས་ཀྱང་བརྫི་བ་མེད་པ་དེའི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་གཡོ་དང་སྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བས། བསོད་ནམས་ལྷག་མ་ལུས་པར་ཟད་དེ་དངོས་སུ་སའི་མཐོངས་བྱེ་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་བསམས་ནས། བླ་མའི་མཛད་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་མི་བརྟག་ཅིང་། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས་མ་དད་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ཀྱང་རང་གིས་རང་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་བལྟས་ནས། སྐྱོན་འདི་ཁོང་ལ་ཡོད་པ་མིན། གང་ཟག་རླུང་ཁམས་ཅན་གྱི་དྲུང་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་གནོད་པ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན། རླུང་དེ་སངས་པ་དང་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་སྐྱེ་བ་མངོན་སུམ་པའི་ཆོས་ཅན། དྷ་དུ་ར་ཟོས་པའི་གང་ཟག་གི་མིག་ངོ་ན་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་ལྟར། རང་གི་རྣམ་རྟོག་ངན་པའི་ཉེར་ལེན་གཞན་སྐྱོན་དུ་ཤར་བ་ཡིན་སྙམ་ནས་བློ་བཅོས་ ཤིང་སྐད་ཅིག་གམ། ཐད་ཅིག་ལས་མ་འདས་པར་བཤགས་པ་བྱ། རྨི་ལམ་དུ་བླ་མའི་མཛད་པ་ལ་མ་དད་པ་མཐོང་ནའང་གཉིད་སད་མ་ཐག་ཏུ་བཤགས་དགོས་ཏེ། འཁོར་ལོ་ཆུབ་པ་རོལ་པ་ལས། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་ནང་དག་ཏུ། །བླ་མའི་སྐྱོན་དག་མཐོང་གྱུར་ན། །སད་མ་ཐག་ཏུ་བཤགས་པ་བྱ། །གལ་ཏེ་བཤགས་པ་མ་བྱས་ན། །འདི་ཡང་མནར་མེད་རྒྱུ་འཕེལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་བླ་མས་སྡང་བར་མངོན་གྱུར་ན། །བདག་སྐྱོན་གཟིགས་ནས་སྤྱོ་བས་འདུལ་བ་ཡི། །དུས་ལ་བབ་པར་རིག་ནས་བཤགས་བསྡོམ་བྱ། །ཅང་ཤེས་སྐྱེས་བུ་བདུད་ཀྱི་དབང་མི་འགྲོ། །འདི་ལྟར་དགེ
Chinese
因此，（有些人）看到上师对藏人处以死刑等惩罚，认为是罪恶的行为而逃离，诸如此类的事情数不胜数。所有这些，都是因为内心没有从解脱的三门中解脱，并且未能掌控将显现视为清净广大之境的近取因，导致错觉以自相续的方式显现。为什么呢？因为身语意的秘密极其隐蔽，自己的业障无法看到。一切功德的显现，需要业力的清净，或者与自身和行为相符。特别是众生的业力显现是无法衡量的，比如比丘“善星”，精通十二部经，并且获得了初禅的禅定，也因为非福德业力的影响，心被压倒，将我们的导师——如同慈爱独子般慈爱一切众生，善于调伏所化众生，具备智慧和足，不被任何烦恼和罪业所染污的导师的一切行为，都看作是虚伪和欺骗。因此，剩余的福德全部耗尽，实际上地面裂开，堕入了众生地狱的城市。因此，要好好思考，不要对上师的行为产生错误的判断。如果因为众生的本性是烦恼，而产生些许不信任，也要自己责备自己：这个过错不在他身上，而是风大体质的人，会认为所有在他身边的人都是有害的。当风平息后，自然会对自己产生的分别念感到羞愧。就像吃了曼陀罗花的人的眼睛里，会看到头发掉落一样，自己的恶劣分别念是导致将他人的缺点显现出来的原因。这样改正自己的想法，在极短的时间内忏悔。如果在梦中看到对上师的行为不信任，也要在醒来后立即忏悔。《轮涅游戏经》中说：如果梦中，看到了上师的过失，醒来后立即忏悔。如果不忏悔，这也会增长无间地狱的业因。如果上师显现出愤怒的样子，要知道这是因为上师看到了我的缺点，用责骂来调伏我，是时候忏悔和总结了。聪明的修行人不会受到魔的控制。就这样做是善的。
English
Therefore, (some people) see the Lama imposing punishments such as the death penalty on Tibetans, considering it a sinful act and fleeing, and there are countless such things. All of these are because the mind has not been liberated from the three doors of liberation, and one has not gained control over the proximate cause of the appearance arising as a pure and vast realm, causing illusions to arise in one's own continuum. Why? Because the secrets of body, speech, and mind are extremely hidden, and one's own obscurations prevent one from seeing them. The manifestation of all qualities requires the purification of karma, or it must be in accordance with oneself and one's conduct. In particular, the karmic appearances of sentient beings are immeasurable. For example, the monk "Good Star," who was proficient in the twelve categories of scripture and had attained the samadhi of the first dhyana, was also overwhelmed by the power of non-virtuous karma. He viewed all the actions of our teacher—who cherishes all sentient beings as if they were his only child, is skilled in taming those to be tamed, possesses wisdom and feet, and is unblemished by any afflictions or faults—as nothing but deceit and trickery. Therefore, all remaining merit was exhausted, and the ground actually split open, and he fell into the city of hell-beings. Therefore, one should think carefully and not make erroneous judgments about the actions of the Lama. If, because the nature of sentient beings is afflicted, a little distrust arises, one should also blame oneself: this fault is not in him, but a person with a windy constitution will see all those around him as harmful. When the wind subsides, one will naturally feel ashamed of one's own thoughts. Just as a person who has eaten Datura sees hairs falling from his eyes, one's own bad thoughts are the cause of the appearance of others' faults. Correct one's thinking in this way, and confess within a very short time. If one sees distrust of the Lama's actions in a dream, one must confess immediately upon waking up. The Wheel of Complete Enjoyment says: If in a dream, one sees the Lama's faults, confess immediately upon waking up. If one does not confess, this will also increase the cause of uninterrupted hell. If the Lama appears angry, know that this is because the Lama has seen my faults and is taming me with scolding, and it is time to confess and summarize. A wise practitioner will not be controlled by demons. Doing this is good.
Tibetan
་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཐུགས་གཟོ་བས་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་ཅིང་། ཡིད་ལ་བསམས་དེ་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྦུབས་སུ་མི་བསྐྱིལ་བར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པར་མངོན་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་གིས་སྤྱོད་པ་ངན་པའམ། སྡིག་པའི་ལས་ཐབས་ཞིག་བྱས་པར་གདོན་མི་ཟ་བས་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་པའི་ཆ་བྱས་སྙམ་དུ་རང་ལ་བརྟག་ཅིང་། ཉེས་པ་སུན་འབྱིན་པའི་བཤགས་བསྡོམ་དྲག་པོ་བྱ། རང་བཞིན་དུ་ཅུང་ཟད་འགོགས་དཀའ་བར་མཐོང་ཡང་། སྤྱིར་ནི་སློབ་མའི་སྣོད་བརྟག་པའི་སླད་དུ་ངག་གི་མི་དགེ་བའང་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་ལ། གཞན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ་ཡང་མངོན་དུ་བསྒྲུབ་པར་སྲིད་པས། དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་རང་རྒྱུད་པའི་དཔྱད་པ་མི་གཏོང་སྟེ། རང་ལ་མངོན་ཤེས་མེད་པས་ཐུགས་དགོངས་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གཟབ་པར་བྱའོ། །དེའང་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་དང་གཏོང་ཕོད་ཆུང་བ་དག་གི་ཚོགས་ཆེན་རྫོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཡོ་བྱད་འདོད་པ་དང་། བཟོད་པ་ཆུང་བ་དང་། གཤིས་ངན་པ་དག་ ལ་ཚིག་ཟུར་མི་སྙན་པར་བརྗོད་ནས་བག་བརྐྱང་བའི་ཐབས་དང་། ཡོ་བྱད་བསྙུངས་ཤིང་མཐུན་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་དག་ལ་བློ་སྣ་རིང་བར་སྟོན་པ་སོགས་ཡོད་པས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཟབ་མོའི་བློ་ཅན་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་གཏིང་དཔོགས་པར་མི་ནུས་པས། སྐུ་དང་གསུང་གི་མཛད་པ་མ་བརྟགས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ལྟར་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་། ཐུགས་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་རོལ་པ་རླབས་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་བལྟ་བ་ལས་མ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཁྱད་པར་ཆོས་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཚང་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་རིགས་དང་། མངའ་ཐང་དང་། མི་གཞི་དང་། སྤྱོད་པ་འཇམ་རྩུབ་ལ་སོགས་པས་བསྟེན་དཀའ་བར་མངོན་པའི་སྐྱོན་དམ་དུམ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཕྱི་ནང་མི་མཚུངས་པ། བཅོས་མ་དང་གྱི་ན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་བསམ་སྟེ་སྤྱི་མདོ་ལས། དམ་པ་འདི་ནི་ས་མཁན་དེ། །འདི་ནི་བདག་གི་མགོན་ཡིན་པས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐ་སྙད་ཀུན། །ངེས་པར་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཡིན། །གང་འདིར་གྱི་ན་ཙམ་འདི་དག །དམ་པར་གང་ལ་འགོག་མ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་མཐོང་འདི་ལ། །དེ་ལྟ་ཞིག་ན་འདི་ལྟའང་། །དེ་སྲིད་ཙམ་དུ་བཟོད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབྱེ་ན་བཅོས་པ་ལས་ཐུགས་འཁྲུགས་པ་ལྟར་བསྟན་ཡང་། མ
Chinese
善知识与世俗的行事方式相悖，因为他们内心正直，没有虚伪和欺骗，心里想的会直接说出来，不会用各种神通来掩盖。因此，我一定会反思自己是否做了不好的行为或罪恶的事情，做了不合理的事情，并进行强烈的忏悔。虽然有些事情本质上难以阻止，但一般来说，为了观察学生的根器，有时会允许口头上的不善行。为了实现对他人巨大的利益，身体的三种行为也可能会显现出来。对此，不要进行自以为是的分别念的评判，因为自己没有神通，不知道他们的真实意图，所以要谨慎。此外，对于吝啬和不慷慨的人，为了圆满荟供的支分而索要物品，对于不耐烦和品行不好的人，用不悦耳的言辞来放松他们的戒律，对于缺乏资具和顺缘的人，表现出漠不关心的态度等等。因此，圣人、大智慧者和具有深刻智慧的人是他人无法揣测的。即使他们的身语行为看起来不相关，但因为他们心中没有迷惑，所以应该将之视为度化众生的伟大游戏，不应该产生丝毫的不信任感。特别是，如果具足了经教中所说的功德，即使在世俗的种姓、权势、人格和行为的粗暴或温和等方面，存在一些难以亲近的缺点，也应该这样想：世俗的一切言语本质上是虚假的，像幻觉一样内外不一致，只是伪装和欺骗而已，为什么不能忍受呢？就像《总经》中所说：这位圣人是调伏者，这位是我的保护者，世俗的一切言语，必定都是虚幻的。这些微小的欺骗，对于圣人来说不会造成任何阻碍。在这短暂的瞬间所见到的，既然如此，也只能如此。在那一瞬间，只能忍受。如果他人进行区分，即使表面上看起来像是因伪装而生气。
English
A virtuous friend contradicts the ways of the world, for they are upright in heart, without deceit or pretense, and what they think in their minds they express openly, without concealing it with various magical displays. Therefore, I will surely reflect on whether I have committed bad deeds or sinful actions, or done something unreasonable, and engage in intense confession. Although some things may seem inherently difficult to prevent, generally, in order to examine the capacity of students, sometimes even verbal misdeeds are permitted. In order to accomplish great benefit for others, the three actions of the body may also be manifested. Therefore, do not engage in judgmental thoughts based on one's own assumptions, for since one does not possess clairvoyance, one does not know their true intentions, so be cautious. Furthermore, towards those who are stingy and ungenerous, demanding possessions as a part of completing the accumulation of merit; towards those who are impatient and of bad character, using unpleasant words to loosen their discipline; and towards those who lack resources and favorable conditions, showing indifference, and so on. Therefore, noble beings, those of great wisdom and profound intellect, cannot be fathomed by others. Even if their actions of body and speech appear unrelated, since they are without delusion in their hearts, they should be regarded as a great play of taming beings, and not even a slight amount of distrust should be entertained. In particular, if they possess the qualities as described in the Dharma, even if there are some flaws that make them appear difficult to approach in terms of worldly lineage, power, personality, and the harshness or gentleness of their behavior, one should think: all worldly terms are inherently false, like illusions, inconsistent inside and out, and merely pretense and deception, so why can't I endure them? As it says in the General Sutra: This holy one is a tamer, this one is my protector, all worldly terms are certainly all illusions. These mere deceptions do not hinder the holy one in any way. In this moment of seeing, since it is so, it can only be so. For that moment, it is only to be endured. If others make distinctions, even if they appear to be angry due to pretense.