Tibetan
ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་སོ་སོ་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ། ཉན་ཐོས་ཐེག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འཁོར་བ་ལས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་བར་འདོད་པའི་བློ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི། ང་མེད་བདག་མེད་ཀྱི་གཞི་རྩ་གཅོད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་ཉན་ཤིང་ཐོས་ནས་གཞན་ལ་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་ཐོས་སྒྲོག་གམ་ཉན་ཐོས་སོ། །དགོས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ནས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ནི་དབང་པོ་དུལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱི་བའི་ཕྱིར། དུལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྟོན་ཏོ། །དབྱེན་མདོ་སྡེ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་ཞིང་། མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་ལས་ལམ་བསྒྲུབ་པར་མ་ཟད། ཤེས་རབ་ཟབ་པས་ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་རྒྱས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་འདྲ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་འཕགས་ཏེ། དེའང་ཆ་དང་བཅས་པའི་རྡུལ་ཕྲན། གཙོ་བོ་སེམས་ཀྱི་གཞི། འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཞི། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཕུང་པོའི་གཞི། འདུས་མ་བྱས་རྟག་པའི་གཞི། སྣང་བ་གཟུགས་ཀྱི་གཞི་དང་ལྔ་པོ་གཙོ་བོས་ཁེགས་ལ། ཆ་མེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་མ་ཁེགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཕྱོགས་བྱེད་གཟུང་ཡུལ་རགས་པའི་སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་འདབ་ཆགས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བས་བརྩམས་པ་དེའང་ཆ་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བྱེ་བྲག་པ་ལས་འཕགས་ཏེ། དོན་གྱི་ལྟར་མེད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི། བཤད་མཛོད་ཆེན་མོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ལ། ཡོད་པར་ཞེན་པ་ལ་གོམས་པ་ཤེས་ཆེ་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཕྱིར་ལམ་དམན་པ་སྟེ། དེའང་རགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འདི་གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་གསེང་ལྟར་འདོད་པས། སྣང་དུས་ན་ཚོགས་པ་གཅིག་པ་ལྟར་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ལྡན་སིལ་བུར་འདོད་ལ། ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཀུན་རྫོབ་སྐད་ཅིག་དོན་དམ་ཆ་མེད་པ་བུམ་ཆུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས། རགས་སྣང་རྡུལ་ཕྲན་བསྐོར་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རྡུལ་ཕྲན་དང་ སྐད་ཅིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པས་སྔ་མ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་དམན་ནོ། །དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་དུ་ཤེས་ནས། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བ། འགོག་པ། རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ། ལམ་བསྟེན་བྱ། འགོག་པ་ཐོབ་བྱའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བས་སྤང་བྱ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པས། ལམ། རིག་པ། བསྒྲུབ་པ། ངེས་པར་འབྱིན་པས། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། བདག་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་བསྒོམ་པས། ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་སྤངས། ཟད་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་མངོན་དུ་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པའོ། །གྲུབ་མཐའ་གཉིས་ཀའང་ལམ་བསྒོམ་དུས་ལམ་ལྔ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ན། དུག་གསུམ་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་བདག་མེད་པ་དང་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་ལ། སོ་སོའི་གཉེན་པོར། འདོད་ཆགས་ལ་མི་གཙང་བའི་རྫས་བརྒྱད་དང་། ཀེང་རུས་བསྒོམ་ལ། ཞེ་སྡང་ལ་བྱམས་པ་དང་། གཏི་མུག་ལ་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་ལྡོག་བསྒོམ་ཞིང་། རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་བགྲང་གཞི་གཞལ་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འགགས་པའི་འགོག་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་དོན་བསྒོམ་ཞིང་། བྱིང་རྨུགས་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་མར་མེ་ལ་སེམས་གཏོད་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས། དབང་པོ་རྟུལ་འབྲིང་ཡིན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ན་ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ལ། རྣོན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ལམ་ལྔ་སྔོན་སོང་གི་ཚོགས་མང་དུ་བསགས་པའི་རྟེན་ལ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ ལམ་ལྔ་རྫོགས་པར་འདོད་པའོ། །དེའང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནས། རང་ལམ་དེ་བློ་ཆུང་བ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེ་བས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འགྲུབ་པར་འདོད་ཀྱིས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལྟ་ཅི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འདོད་ཅིང་བློར་མི་ཆུད་པས་ན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཐབས་མཁས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ་རྣམ་པར་བཞ
Chinese
具戒律，闻思兼备者，应精进修禅定。如是，以别解脱戒为基础，必定会趋入神圣的律藏。声闻乘的体性是，为了使欲从轮回中独自解脱之士，领悟人无我之方法。人无我，即是断除我执之根本。词义解释是，依赖于上师听闻佛法，听闻后为他人宣说，故称闻说或声闻。必要是，成就最后有之菩提，从而从轮回中彻底解脱。果是，获得有余涅槃和无余涅槃。其中，第一，具有蕴之残余者，因诸根调伏而极其殊胜，故以“调伏”之名表示。第二，因痛苦寂灭而极其殊胜，故以“寂灭”之名表示。宗派分为经部和毗婆沙部两种。第一种： 不依赖论典，不仅从经部方面修道，且以甚深智慧接近真实空性。并且，以应观之境四谛为所缘，作意十二种行相，从而断除八十八种微细烦恼，欲证悟胜义谛。其中，虽然人无我相同，但在法界方面胜于毗婆沙部。即，有分微尘，主要的心之基，俱生心所之基，不相应行蕴之基，无为常恒之基，显现色蕴之基这五者，主要被遮破。仅仅不遮破无分微尘。法界方面，所取粗大显现之境，由微尘聚合，不沾染触觉而形成，因此也证悟为无分，故胜于毗婆沙部。因无实义，故与不承认微尘相同。毗婆沙部，追随《大毗婆沙论》，习惯于执着实有，且执着于相，故道路低劣。即，认为粗大的世俗谛如牦牛尾和彩虹一般，显现时似为一体，但胜义中微尘有分且分散。
English
Those who possess discipline, learning, and contemplation should diligently engage in meditation. Thus, by making the Pratimoksha vows the foundation, one will surely enter the sacred Vinaya Pitaka. The essence of the Shravaka Vehicle is a method for those who wish to liberate themselves alone from samsara to realize the selflessness of the individual. The selflessness of the individual is the cutting of the root of the ego. The etymology is that one relies on a teacher to listen to the Dharma, and after hearing it, proclaims it to others, hence the name 'hearer-proclaimer' or Shravaka. The necessity is to achieve the Bodhi of the final existence, thereby completely liberating oneself from samsara. The result is the attainment of Nirvana with remainder and Nirvana without remainder. Among these, firstly, the one with the remainder of the aggregates is extremely distinguished by the subdued senses, hence it is indicated by the term 'subdued.' Secondly, it is extremely distinguished by the pacification of suffering, hence it is indicated by the term 'pacification.' The schools are divided into the Sutra School and the Vaibhashika School. The first: They do not rely on treatises, and not only practice the path from the perspective of the Sutra School, but also approach the true emptiness with profound wisdom. Furthermore, by focusing on the four truths, which are the objects to be contemplated, and applying the twelve aspects of contemplation, they abandon the eighty-eight subtle afflictions and aspire to realize the ultimate meaning of wisdom. Among these, although the selflessness of the individual is the same, in terms of the realm of phenomena, it is superior to the Vaibhashika School in one aspect. That is, the part-containing atoms, the main basis of mind, the basis of co-emergent mental factors, the basis of non-associated compositional aggregates, the basis of the unconditioned and permanent, and the basis of the appearance of the form aggregate, these five are mainly refuted. Only the partless atom is not refuted. In terms of the realm of phenomena, the object of coarse appearance that is apprehended, formed by the aggregation of atoms, not adhering to touch, is also realized as partless, hence it is superior to the Vaibhashika School. Because it has no real meaning, it is the same as not accepting atoms. The Vaibhashika School follows the Great Commentary (Mahavibhasha), is more accustomed to clinging to existence, and clings to characteristics, hence the path is inferior. That is, they consider the coarse conventional truth to be like a yak's tail and a rainbow, appearing as a single entity at the time of appearance, but in ultimate truth, the atoms are part-containing and scattered.
Chinese
总之，有部的知觉之流是世俗谛的刹那，胜义谛是无分，就像瓶中的水一样。他们认为，从蕴、界、处来说，粗显的现象是微尘的集合。虽然他们承认人无我，但他们承认法我，即微尘和刹那存在，因此比前者（犊子部）略逊一筹。他们也认为，通过四圣谛来理解法，即因果取舍。通过专注于作为原因的集谛、灭谛以及四种缘起的方式，知觉的显现方式是：苦谛应知，集谛应断，道谛应修，灭谛应证。通过苦谛应断以及证悟空性和无我的方式，道谛是智慧、修行和决定的来源。通过灭谛的寂静、殊胜和无我之状态的禅修，断除三界中的见道和修道所应断除的四百一十四种烦恼。他们认为，通过证悟灭尽和不生之智，便可获得解脱。这两个宗派在修道时，都强调通过次第生起五道。作为对治三种毒素的总对治，他们修习无我和幻化。作为个别对治，对于贪欲，修习八种不净物和骨骼；对于嗔恨，修习慈爱；对于愚痴，修习缘起生灭；作为对治分别念，修习呼吸的计数和衡量。他们修习的无我，是修习对境和有境止息的灭谛，不缘任何事物之义。作为对治昏沉和愚痴，将心专注于头顶的灯火。这样做了之后，即使根器迟钝或中等，但如果具有极大的精进力，也能在今生获得果位。有些根器敏锐者和菩萨，依靠先前积累的大量资粮，可以在一个座垫上圆满五道。此外，从小乘的道路来看，由于根器的小、中、大，可以成就声闻、缘觉和佛陀三种菩提。他们不接受密咒之道，更不用说大乘，因为这超出了他们的理解范围。因此，我们具有善巧方便和广大慈悲的导师，为三种根器的人分别安立了不同的乘。
English
In short, the Sautrantikas and Vaibhashikas hold that the stream of consciousness is momentary in conventional truth, and indivisible in ultimate truth, like water in a vase. They believe that the gross appearance of aggregates, elements, and sense bases is a collection of atoms. Although they accept the absence of a self of persons, they assert the existence of a self of phenomena, i.e., atoms and moments, thus being inferior to the Vatsiputriyas by one aspect. They also believe that by understanding the Dharma condensed in the Four Noble Truths as cause and effect, acceptance and rejection, and by focusing on the arising of causes, cessation, and the four aspects of conditions, the aspects of consciousness are: suffering should be known, origin should be abandoned, the path should be cultivated, and cessation should be attained. Through the understanding that suffering should be abandoned, and through the realization of emptiness and selflessness, the path is wisdom, practice, and definite emergence. Through meditating on the nature of cessation, peace, excellence, and selflessness, they abandon the four hundred and fourteen things to be abandoned by seeing and meditating in the three realms. They believe that liberation is attained by realizing the noble wisdom of knowing exhaustion and non-arising. Both schools emphasize diligently generating the five paths in sequence during meditation. As a general antidote to the three poisons, they meditate on selflessness and illusion. As individual antidotes, for attachment, they meditate on the eight impure substances and skeletons; for hatred, they meditate on loving-kindness; for delusion, they meditate on the arising and ceasing of dependent origination; and as an antidote to conceptual thought, they meditate on counting and measuring the exhaling and inhaling of breath. Their meditation on selflessness is meditating on the meaning of cessation where the object and subject are stopped, without focusing on anything. As an antidote to dullness and delusion, they focus their mind on a butter lamp on the crown of their head. By doing so, even if their faculties are dull or average, if they have great diligence, they can attain the result in that very life. Some sharp individuals and Bodhisattvas, relying on the accumulation of vast merit from previous practice of the five paths, believe that they can perfect the five paths on a single seat. Furthermore, from the perspective of the Hearer's Vehicle, due to the small, medium, and great faculties, the three enlightenments of Hearers, Solitary Buddhas, and Buddhas can be achieved. They do not accept the path of mantra, let alone the Mahayana, because it is beyond their comprehension. Therefore, our teacher, who possesses skillful means and great compassion, established different vehicles for the three types of individuals.