Tibetan
ར་རོ། །བཞི་པ་གཞི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཕན་འདོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གང་ཟག་འགོག་པ་ལས་ལངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕན་འདོགས་པ་ཕ་མ་དང་། བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་དགོས་པ་དང་། སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་གང་བྱེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ངེས་པ་དང་། མང་པོ་འབྱིན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པས་ན་དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་དེ་དག་གི་འཆར་གཞི་དང་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། ཀུན་གྱི་རྟེན་བྱེད་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན། ། དེ་ལས་ཡིད་དང་ཡུལ་ལྔའི་ཤེས་པ་ལངས། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་མ་རིག་གདོན་ཆེན་གྱིས། །ཉོན་མོངས་གསུམ་བཟུང་འཁོར་བར་མཐོ་དམན་བྱས། །འདི་ལྟར་དབྱེ་བསལ་གང་ཡང་སྤངས་པའི་ཀུན་གཞི་ལས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཆར་གཞི་བྱེད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ནས་ཡུལ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་ཆེ་ལོང་དུ་ཤར་ནས་དཔྱོད་པ་ནི་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་ཡིད་དོ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དགག་བསྒྲུབ་ཏུ་ཤར་བ་དང་མིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་མཐོང་བའི་མཐོང་ཆ་དེ་ཉིད་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གཞག་པས་མཚོན། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་དང་། དྲི་རོ་རེག་བྱར་ཤེས་པའི་ཆ་ནི་ཡུལ་ལྔའི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་སྔ་མའི་ཆ་ལས་ཕྱི་མའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པས་ན་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་ལ་དེའང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟར་འདུས་པའི་ཚེ་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཚོར་ཞིང་རིག་པའི་ཆ་ནས་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་བྱའི་ཡུལ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དབང་པོ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བའོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་དུག་གསུམ་གྱི་ཀུན་སློང་དང་བྲལ་བར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བའོ། །དེའང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་མ་ཟིན་པའི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་གཏི་མུག་གི་ས་པས་བསྡུས་པའི
Chinese
如是。第四，所依是两种：具有功德者和能饶益者。具有功德者是三宝、一生补处菩萨，以及从断灭者中站起来的人等等。能饶益者是父母、需要报答恩情者，以及成为慈悲的对象等等。因此，这五种是无论行善或作恶，都能决定果报，并且是产生众多果报的近取者。因此，具吉祥的那伽ार्जुन（龙树）说：常与现前执着，及无有亲友者，功德为主具，从所依生之业，善与非善五大者，故当勤奋行善业。如是宣说。如此，略述善与非善之业的计划和差别：一切之所依，阿赖耶是无记性，从中生起意和五境识，遍一切处大魔无明者，执持三毒，轮回中高下转。如此，从舍弃任何分别的阿赖耶中，显现出能辨识的心的阿赖耶识，虽然它本身是计划的制定者，但并不涉及对象。然后，对对象产生执着的愚痴之念大范围地显现，进行辨别，这就是执着于我的意。然后，生起烦恼之意，进行扬弃和建立，以眼为基础，看到色相的见解，就被认为是眼识。以耳、鼻、舌、身为基础，对声音、气味、味道、触觉的认知部分，就是五境识。这些从前者的部分产生和扩展出后者的知识，因此也称为生处。当对象和有对象的意识，如所依和能依般聚集时，会感受到快乐或痛苦等，从认知的部分聚集，称为触缘的感受。简而言之，能被识别的对象、能识别的根、作意三者聚集而生起，由三毒所引发的一切业都是不善的。由慈爱等远离三毒的动机所生起的一切都是善的。然而，没有被道的本质智慧和慈悲所掌握的十善等，都被愚痴之地所摄持。
English
Thus it is. Fourth, the basis is twofold: those who possess qualities and those who can benefit. Those who possess qualities are the Three Jewels, bodhisattvas who are one lifetime away from enlightenment, and those who have risen from annihilationism, and so on. Those who can benefit are parents, those who need to be repaid for their kindness, and those who have become objects of compassion, and so on. Therefore, these five are the close takers who can determine the result of whatever good or bad deeds are done, and who produce many results. Therefore, the glorious Nāgārjuna said: Constant and manifestly attached, and without relatives, qualities are the main possessor, the karma arising from the basis, good and non-good are the five great ones, therefore, one should strive to practice virtue. Thus it is said. Thus, let us briefly explain the plan and differences of these good and non-good deeds: The basis of all, the ālaya is non-indicative, from which arise the mind and the consciousness of the five objects, the great demon of ignorance that pervades all, holding the three poisons, causing high and low in samsara. Thus, from the ālaya that has abandoned any distinction, the mind that distinguishes appears as the ālaya consciousness, although it itself is the planner, it does not involve the object. Then, the foolish thought of clinging to the object arises on a large scale, and discernment is the mind that clings to the self. Then, the afflicted mind arises, abandoning and establishing, based on the eye, the view of seeing form is regarded as eye consciousness. Based on the ear, nose, tongue, and body, the part of cognition of sound, smell, taste, and touch is the consciousness of the five objects. These arise and spread the latter knowledge from the former part, so they are also called the sense bases. When the object and the consciousness with the object gather like the support and the supported, they feel happiness or suffering, etc., and gather from the cognitive part, which is called feeling as a condition of contact. In short, all the karmas that arise from the gathering of the object to be known, the faculty of knowing, and attention, and are instigated by the three poisons, are non-virtuous. All that arises from motives such as love, which are free from the three poisons, is virtuous. However, the ten virtues, etc., which are not grasped by the wisdom and compassion of the path, are all contained in the ground of ignorance.
Tibetan
་ཕྱིར་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བས་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོའི་གོ་འཕང་ཙམ་ ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ལམ་གྱིས་ཟིན་ཕན་ཆད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱིས་ནི་གནས་སྐབས་སུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་ངེས་པར་ལེགས་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དུག་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་དགེ་བས་ནི་ངན་སོང་གསུམ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། དེའི་རྟེན་གཞིའང་ནང་གི་ཁམས་གསུམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྤྱི་མདོ་ལས། ལུས་རགས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་དང་། ངག་ཕྲ་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཡིད་ཆེས་ཕྲ་བ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དེ་གསུམ་ན་ཁྱེའུ་སྣང་བ་དམ་པ་གནས་སོ། །ཞེས་རྟེན་ཡིད་དང་བརྟེན་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །འདི་གསུམ་ལ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྣང་བ་དང་། ཕྱེད་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུམ་པོའི་སྟེང་དུ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་གདུང་ཞིང་། གསུམ་པོ་ལས་བསྐྱེད་པའི་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་དང་། གཏི་མུག་གི་ལས་ཀྱིས་དུད་འགྲོ། འབྲིང་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཡི་དྭགས། ཆེན་པོ་དང་ཞེ་སྡང་གི་ལས་ཀྱིས་དམྱལ་བ། དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་དང་ང་རྒྱལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལྷ་མི་གཉིས། ཕྲག་དོག་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བས་ལྷ་མ་ཡིན་ཏེ་གནས་རིགས་མཐོ་དམན་དུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལའང་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་འཕེན་རྫོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། འཕེན་བྱེད་དགེ་བས་འཕངས་ལ་རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་རྫོགས་པ་དང་། འཕེན་བྱེད་དགེ་བས་འཕངས་ཀྱང་རྫོགས་བྱེད་མི་དགེ་བས་རྫོགས་པ་དང་། འཕེན་བྱེད་མི་དགེ་བས་འཕངས་ལ་རྫོགས་བྱེད་མི་དགེ་བས་རྫོགས་པ་དང་། འཕེན་བྱེད་མི་དགེ་བས་འཕངས་ ཀྱང་རྫོགས་བྱེད་དགེ་བས་རྫོགས་པ་སྟེ་མུ་བཞིར་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ལྷ་མིའི་རྟེན་ལ་རིགས་གཟུགས་དཔལ་འབྱོར་མཐའ་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་དབང་པོ་དང་ཡན་ལག་མ་ཚང་ཞིང་དབང་ཐང་ཆུང་ངུར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ངན་སོང་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མནར་ཞིང་སྤྱོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། དུད་འགྲོའམ་ཡི་དྭགས་གཟུགས་དང་དཔལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རིགས་ཁ་ཅིག་གོ །དེའང་ལས་གཅིག་གིས་ལུས་གཅིག་
Chinese
因此，生起天人的安乐果报后会穷尽，所以称为福德分善，因为只有显现增上的果位。 如上所说的道路所摄持，直至成为菩提之因，是解脱分善。解脱分善，暂时能作为增上生的因，究竟必定能作为善的因。与这二者相违背的，由三毒所引发的善，是三恶趣和一切痛苦的因。而它的所依也是内在的三界，如《总经》所说：粗大的身体是欲界，微细的语言是色界，极微细的意是无色界。在那三个城市里，存在着殊胜的觉性童子。这显示了所依是意，能依是自生智慧的差别。这三者以粗细的差别，称为显现、半显现和不显现的城市。这样，三者之上被三种痛苦所逼迫。从三者所产生的微小不善业，以及由愚痴的业所致的旁生；中等和贪欲的业所致的饿鬼；巨大和嗔恨的业所致的地狱；福德分善和与我慢相应的二者，即天和人；与嫉妒相应的善，即非天，这样就形成了高低不同的处所类别。在这样形成的基础上，善恶二者的牵引和圆满的差别是：牵引的是善，圆满的是善而圆满；牵引的是善，但圆满的是不善而圆满；牵引的是不善，圆满的是不善而圆满；牵引的是不善，但圆满的是善而圆满，共有四种情况。第一种是天人的身体，种姓、相貌、财富一切都圆满具足。第二种是：虽然生于善趣，但根和肢体不全，权势弱小等遭受痛苦的众生。第三种是：生于任何恶趣，遭受一种痛苦的折磨和行为。第四种是：旁生或饿鬼中，相貌和财富圆满具足的一些种类。那也是一个业对应一个身体。
English
Therefore, having generated the happiness and fruit of gods and humans, it will be exhausted, so it is called meritorious virtue, because there is only the attainment of manifest high status. From the moment it is grasped by the path just described, it becomes the cause of enlightenment, so it is the virtue of liberation. The virtue of liberation is the cause of both temporary high status and ultimate definite goodness. The opposite of these two, the virtue aroused by the three poisons, is the cause of the three lower realms and all suffering. Its basis is also the three inner realms, as stated in the General Sutra: The coarse body is the desire realm, the subtle speech is the form realm, and the extremely subtle mind is the formless realm. In those three cities dwells the noble child of appearance. This also shows the difference between the mind as the basis and the self-born wisdom as the dependent. These three are called the city of appearance, the city of half-appearance, and the city of non-appearance, due to the distinction between coarse and subtle. Thus, the three are tormented by the three sufferings. The small non-virtue generated from the three, and the animals caused by the karma of ignorance; the intermediate and the hungry ghosts caused by the karma of desire; the great and the hells caused by the karma of hatred; the two gods and humans who are in harmony with meritorious virtue and pride; the asuras who are in harmony with jealousy, thus forming high and low states. In such formation, the difference between the attraction and completion of the two virtues and sins is: the attractor is virtue, and the completer is completed by virtue; the attractor is virtue, but the completer is completed by non-virtue; the attractor is non-virtue, and the completer is completed by non-virtue; the attractor is non-virtue, But the completer is completed by virtue, there are four modes. The first is the basis of gods and humans, with perfect lineage, form, and wealth. The second is: those who are born in happy migrations but suffer from incomplete senses and limbs and small power. The third is: being born in any of the evil destinies and suffering and acting in one extreme of suffering. The fourth is: some kinds of animals or hungry ghosts with perfect form and wealth. That is also one body for one karma.
Tibetan
ལས་མི་འཕེན་པ་ཡང་ཡོད། ལས་གཅིག་གིས་ལུས་དུ་མ་འཕེན་པའང་ཡོད། ལས་དུ་མས་ལུས་གཅིག་འཕེན་པའང་ཡོད། ལས་དུ་མས་ལུས་དུ་མ་འཕེན་པའང་ཡོད་དེ། འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་སྟོབས་དང་ནུས་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། རང་གི་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པའི་བུད་མེད་ཚངས་པར་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་མ་འགགས་པས་བདག་ནི་བསོད་ནམས་གཅིག་པུ་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་ལན་བདུན་སྐྱེས་ཤིང་ད་ལྟར་ཡང་ཤཱཀྱ་ཕྱུག་པོར་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པ་ནི། ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཚེ་རབས་དུ་མར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་གཟུགས་ལ་སྡིག་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཅན་དུ་གྱུར་བ་དང་། བཞི་པ་ནི་འཕགས་པ་ཉེ་སྡེ་ལྟ་བུ་ལས་དུ་མའི་རྐྱེན་གྱིས་གསོས་ནས་ལུས་དུ་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་ལས་བྱས་ལ་མ་བསགས་པ་དང་བསགས་ལ་མ་བྱས་པ་དང་། བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དང་། མ་བྱས་ཤིང་མ་བསགས་པ་སྟེ་མུ་བཞིར་དབྱེ་བ་ལྟར་ན། དང་པོ་ནི་གཡུལ་ འགྱེད་པ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ཕ་རོལ་གྱི་མངར་ཐང་ཕྲོག་པ་དང་། དགྲ་ཟླ་ཉམས་ཉེས་པར་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ། གཞན་གྱིས་རང་སྲིད་ལ་གཙེས་ནས་སྲོག་བསྲུང་བ་དང་། སྲིད་སྡེ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་བ་ལྟ་བུ་ལ་གེགས་སུ་འགྱུར་བའི་དོགས་པས་སྐྲག་སྟེ། ལས་དེ་མི་འདོད་བཞིན་དུ། འགྱོད་བཞིན་དུ། དབང་མེད་དུ་སྤྱོད་དགོས་པ་ལྟ་བུ་བྱས་ལ་མ་བསགས་པ་ཡིན་ཡང་། ངོ་བོ་སྡིག་པའི་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་ཞིང་། དེ་ལ་རྒྱུ་མཐུན་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཚང་བས་ལས་གཅིག་གིས་ལུས་དུ་མ་འཕེན་པ་གྲུབ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུས་དུས་རིང་མོ་ནས་བློ་ལ་དང་དུ་བླངས་ཀྱང་། དོན་ལ་མ་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་གནོད་སེམས་ཀྱང་སྐྱེས། གནོད་པ་ཡང་བློ་ཁེངས་པ་ཙམ་དུ་བྱས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཀུན་སློང་བཏང་སྙོམས་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པས་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལས་སོ། །དེའང་མཛོད་ལས་ནི། གཅིག་གི་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་ནོ། །ཡོངས་རྫོགས་བྱེད་པ་དུ་མ་མིན། །ཞེས་འཕེན་བྱེད་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་གྱིས་དུ་མ་མི་འཕེན། རྫོགས་བྱེད་ལ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། འཕེན་བྱེད་དུ་མས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་མི་འཕེན་པར་བཤད་ཀྱང་། འདིར་རྟགས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔའི་ལྕི་ཡང་གིས་རིགས་པས་གཞལ་བའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དགེ་མི་དགེའི་ལས་དང་། ལས་ཀྱི་