Tibetan
ར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་དང་འགལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་དང་། མདོར་ན་བྲེ་མོའི་གཏམ་འདོད་རྒྱལ་ལམ་གནམ་བབས་སུ་བརྗོད་པས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མཐའ་དག་གོ །ཕྱོགས་མཐུན་ནི། དམག་དང་ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་དུས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་བརྗོད་པ་སྨྲ་བའོ། །ཚིག་རྩུབ་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞི་གང་ཟག་དེ་ལ་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ཡིད་མི་དགའ་བར་བྱས་པའོ། །ཕྱོགས་མཐུན་ནི། ཚིག་སྙན་པར་སྨྲས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཡིད་མི་བདེ་བའི་གནས་ལ་སྦྱར་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་དང་པོ་བརྣབ་སེམས་ནི། །གཞན་འབྱོར་དཔལ་ལ་བརྔམས་ཤིང་བདག་གིར་བྱེད། །ཕྱོགས་མཐུན་ཕ་རོལ་ རྫས་ལ་བརྐམ་ཞིང་མྱང་། །གནོད་སེམས་གཞན་ལ་ཁོང་འཁྲུགས་འཚེ་བ་སློང་། །ཕྱོགས་མཐུན་ཕན་པས་འབྲེལ་ལ་འདུ་འབྲལ་བསྒོམ། །ལོག་ལྟ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་དང་རྟག་ཆད་བལྟ། །ཕྱོགས་མཐུན་མེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ལ་བསྐུར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ལའང་དངོས་དང་། ཕྱོགས་མཐུན་པ་རེ་རེ་ལས། བརྣབ་སེམས་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་སྟེ། གཞི་གང་ལ་བརྣབ་སེམས་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །འདི་ལ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སེམས་སྦྱོར་བར་དཔྱད་ནས་གཞི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ན་བརྣབ་པའི་རྒྱུ་མེད། དེ་ལ་ཆགས་སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་བརྣབ་པའི་རྐྱེན་མེད། རྫས་དེའི་ཁྱད་པར་མཐོང་ནས་རོ་མྱོང་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་མ་བྱས་ན་འཁུ་སེམས་དངོས་བསྟན་དུ་མི་འགྱུར། ཡིད་ཀྱིས་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་ན་བརྣབ་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། ཆོས་བཞི་པོ་དེ་ནི་བརྣབ་སེམས་སྐྱེས་པའི་མོད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཚང་བ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ཐོབ་བར་འདོད་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ལྟ་བུའང་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་ན། ཡོད་པ་ཞིག་གིས་མིག་འཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྨོན་པ་དེའང་བརྣབ་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་ན་མིག་ལྡན་སུ་ཞིག་གི་མིག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། རིགས་པ་འདིས་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་ལས་འབྲས་ལ་ཉེས་པ་བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཛོད་ལས་ཀྱང་། བརྣབ་སེམས་ལོག་པས་གཞན་ནོར་ཆགས། །གནོད་སེམས་སེམས་ཅན་ལ་སྡང་བ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མེད་བལྟ་བ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ཡིན་འདི་ལ། །ཞེས་པས་སྐྱེ་བ་འདིར་གནས་རིགས་མཐུན་པའི་ནོར་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱེད་པ་ཁོ་ནར་འདོད་ལ། ཚངས་དབང་ལ་སོགས་ པའི་གནས་ཐོབ་ན་དེའི་མངའ་རིས་དང
Chinese
就像用动物来比喻一样，与佛法相悖的论典等等。总之，用轻蔑的言语，以专断或天降的方式表达，成为产生贪嗔的地方，这些都是。相似之处是：谈论战争和盗窃等与时机无关的事情。粗语以三个分支完成：基础是专门针对那个人，行为是说粗暴的话，最终是使人不愉快。相似之处是：即使说的是甜言蜜语，实际上也与令人不快的情况有关。意的三种是，首先是贪心：贪图他人的财富和荣耀，并据为己有。相似之处是贪婪和品尝他人的物品。害心是对他人心怀不满，引发伤害。相似之处是思考如何分离有益的联系。邪见是认为没有因果，或者认为事物是常断的。相似之处是无中生有，有中生无。意的这三种形式，每一种都有真实的和相似的。贪心由两个分支完成：基础是产生贪心的事物属于他人，并且对它产生贪心。如果考察具有五种要素的心，如果基础不是他人的，就没有贪婪的原因。如果没有产生贪爱，就没有贪婪的条件。如果看到该物品的特殊性，并且像品尝一样没有在心中据为己有，就不会变成真正的执着。如果心中没有努力，那就不是贪心。因此，这四种要素在贪心产生的瞬间就自然具备了。此外，如果希望在来世获得高贵的幸福果报而祈祷，也认为那是贪心的极致。如果有人祈祷说希望有眼睛的人获得眼睛，那也变成了贪心，那么这是针对哪个有眼睛的人的眼睛呢？通过这种推理，应该知道这会损害与福德相应的业果。在《俱舍论》中也说：贪心因邪念而贪恋他人的财产。害心是对众生怀恨。认为没有善与非善。这是邪见。因此，（经论）只认为贪恋此生中与自己同类的财产，并在心中据为己有。如果获得了梵天和自在天等地位，那么他们的领地和
English
Like using animals as metaphors, treatises that contradict the Dharma, and so on. In short, expressing with contemptuous words, in an arbitrary or divinely inspired manner, becoming a place where attachment and hatred arise, all of these are. Similar is: speaking of war and theft, etc., statements unrelated to the time. Harsh speech is completed by three branches: the basis is specifically targeting that person, the action is speaking harsh words, and the ultimate is making the person unhappy. Similar is: even if sweet words are spoken, in reality, it is related to an unpleasant situation. The three of mind are, first, covetousness: coveting the wealth and glory of others and claiming it as one's own. Similar is greedily desiring and savoring the possessions of others. Harmful intent is harboring resentment towards others, inciting harm. Similar is contemplating how to separate beneficial connections. Wrong view is believing that there is no cause and effect, or believing that things are permanent or nihilistic. Similar is fabricating something from nothing and denying something that exists. These three forms of mind each have a real and a similar aspect. Covetousness is completed by two branches: the basis is that the object that gives rise to covetousness belongs to another, and covetousness is generated towards it. If we examine the mind with five elements, if the basis does not belong to another, there is no cause for covetousness. If attachment is not generated, there is no condition for covetousness. If the particularity of the object is seen, and it is not claimed as one's own in the mind as if savoring it, it will not become true clinging. If there is no effort in the mind, then it is not covetousness. Therefore, these four elements are naturally complete at the moment covetousness arises. Furthermore, if one desires to obtain the happiness and fruit of higher realms in future lives and makes prayers, it is also considered the ultimate of covetousness. If someone prays that someone with eyes may obtain eyes, that also becomes covetousness, so whose eyes are being targeted? Through this reasoning, it should be known that this harms the karmic results corresponding to merit. In the Treasury of Knowledge (Abhidharmakosha) it also says: "Covetousness clings to the wealth of others due to wrong thoughts. Harmful intent is hating sentient beings. Believing that there is no good or non-good. This is wrong view." Therefore, (the scriptures) only consider coveting wealth of the same kind as oneself in this life and claiming it as one's own in the mind. If one attains the status of Brahma and Ishvara (Shiva), then their dominion and
Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད་དེ་ལ་མི་དབང་བར་གཞན་སུ་ཞིག་གི་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ། ཡང་འགྲོ་བ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ལས། ཐོས་པ་སོགས་ལ་ཁྲོ་བས་བརྣབ་སེམས་པ་དང་། ཕན་པར་མི་དགའ་བས་ཁྲོ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་། ཆོས་དང་། གཞན་ལ་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་དེའི་ཕྱོགས་མཐུན་པའོ། །ཞེས་གཞན་གྱི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ཡིན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་ནས་འཁུ་སེམས་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱེད་པ་ནི་བརྣབ་སེམས་ཡིན་ལ། ཕ་རོལ་གྱི་རྫས་དང་། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་བཞིན་དུ་བདག་གི་དབང་དུ་གྱུར་ན་སྙམ་པ་ནི་ཕྱོགས་མཐུན་ནོ། །གནོད་སེམས་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱི་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་བཤད་ན། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་བའམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྟེ་དེ་ལ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང་། གང་བདག་གི་བཤེས་སུ་གྱུར་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཕན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང་། བདག་དང་མི་འཛའ་བ། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། གནོད་པར་འདོད་པ། ཕན་པར་མི་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕན་པར་བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་འཁོན་དང་འབྲེལ་བ་ལས། འདས་པ་དང་། ད་ལྟ་བ་དང་། མ་འོངས་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྔོན་བསུ་རྗེས་དཔྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། གནོད་བྱེད་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ཞེ་སྡང་གི་སེམས། འཁོན་འཛིན་ཡང་ཡང་དྲན་པ་ ཁོང་ཁྲོའི་སེམས། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟེད་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས། བསད་ན་དང་བརྡེག་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས། ངོ་ཚ་དང་ཉེས་དམིགས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་གཏི་མུག་གི་སེམས་ཏེ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་མཐུན་ནི། ཕན་པར་མི་དགའ་ཞིང་ངན་པ་འདུ་བ་དང་། བཟང་པོ་དང་འབྲལ་བར་བསྒོམ་པའོ། །ལོག་པར་བལྟ་བ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་མི་བསླུ་བ་ཉིད་ལ། བསམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པའི་ལོག་ལྟ་དང་། རྟག་ཆད་དུ་བལྟ་བའོ། །ཕྱོགས་མཐུན་པ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང་། རྨོངས་པ་གང་དག་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་མཐོང་ཆོས་སུ་མ་སྨིན། ལས་སྟོབས་པོ་ཆེ་བསགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ལ་རེ་ཞིག་བ
Chinese
不支配那些享用，还会追随其他什么人的贪心呢？ 此外，在《分别行品释》中说：因对听闻等生气而贪心，因不喜欢利益而生气，诽谤真正的善知识、佛法和他人，这是与贪心同类的。 意思是说，对于他人的财物等，心想如果是自己的该多好啊，从而以悭吝心据为己有，这就是贪心。对于他人的财物和听闻等，无法忍受，心想如果能归我所有该多好啊，这是与贪心同类的。 害心由两个支分圆满：一是所依是众生，二是对其心怀恼害。 详细解释其差别：对其他众生嗔恨或愤怒，对此心怀恼害的事物有九种：心想他曾损害我，正在损害我，将会损害我；以及心想他曾损害、正在损害、将会损害我的亲友，也就是那些作为我的朋友，令人喜爱，希望他们好的人；以及心想他曾利益、正在利益、将会利益我的仇敌，也就是那些与我不和、令人不悦、希望损害我、不希望我好的人。 从与过去的仇恨相关联的角度，通过对过去、现在和未来的三种状态进行分别，从预先迎接和事后推断的差别来看，对加害者极度厌恶的嗔恨心，反复忆念仇恨的愤怒心，对此极度不能忍受的傲慢心，心想如果能杀死或殴打就好了的怨恨心，被羞耻和过失压倒的愚痴心，这五种法是相互关联的。 与害心同类的有：不喜欢利益而聚集恶事，以及修习与善良分离。 邪见由两个支分圆满：一是所依没有颠倒，即对因果之法必定不欺骗的道理；二是想法颠倒，即确信善与非善的果报是不存在的邪见，以及执著常断二见的邪见。 与邪见同类的有：对佛法和特殊的人嗔恨，以及对那些善恶果报尚未成熟，积累了强大业力的人，有时会
English
Who else would follow the greed of someone who doesn't control those enjoyments? Furthermore, in the commentary on the Distinguishing the Moving Beings, it says: Being greedy by being angry at listening, etc., and being angry by not liking benefit, and slandering the true virtuous friend, the Dharma, and others, these are similar to it. That is to say, regarding the possessions of others, thinking, 'How wonderful if it were mine,' and then possessing it with a miserly mind, this is greed. Regarding the possessions and listening, etc., of others, being unable to bear it, thinking, 'How wonderful if it were under my control,' this is similar to it. Harmful intent is perfected by two branches: the basis is a sentient being, and constantly tormenting them. Explaining the distinctions in detail: being angry or wrathful towards other sentient beings, there are nine objects of constant torment: thinking, 'He has harmed me, is harming me, will harm me'; and thinking, 'He has harmed, is harming, will harm my friend,' that is, those who are my friends, pleasing, and wish them well; and thinking, 'He has benefited, is benefiting, will benefit my enemy,' that is, those who are not friendly to me, displeasing, wish to harm me, and do not wish me well. From the perspective of being connected to past grudges, through distinguishing the three states of past, present, and future, from the difference of welcoming beforehand and inferring afterwards, the mind of hatred that extremely dislikes the harmer, the mind of anger that repeatedly remembers grudges, the mind of pride that is extremely unbearable, the mind of resentment that thinks, 'How wonderful if I could kill or beat them,' the mind of delusion that is overwhelmed by shame and faults, these five dharmas are interconnected. Similar to harmful intent are: not liking benefit and gathering evil, and meditating on separation from goodness. Wrong view is perfected by two branches: the basis is not inverted, that is, the principle that the Dharma of cause and effect is certainly not deceptive; and the thought is inverted, that is, the wrong view that firmly believes that the results of virtue and non-virtue do not exist, and the wrong view of clinging to permanence and annihilation. Similar to wrong view are: being angry at the Dharma and special individuals, and sometimes towards those who have not matured into the visible Dharma of the results of good and evil, and who have accumulated powerful karma,