Tibetan
་པ་ལས་གླིང་འདིའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཐོག་མར་མཆེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ས་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་དང་མི་མེད་པས་ལྷ་མི་ཞེས་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་མེད་ལ། འགྲོ་བ་དེ་དག་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལྟར་འོད་ཀྱི་ལུས་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ། དབང་པོ་དང་ཡན་ལག་མཛེས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་འདུག་པ། བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་གང་འདོད་དུ་ཕྱིན་པ། ཟས་སུ་དགའ་བདེ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། ཕོ་དང་མོར་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ལ་བསྐལ་པ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་མིང་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་ཞེས་གྲགས་ལ་ཡོན་ཏན་ཕལ་ཆེར་ལྷ་དང་མཚུངས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རིང་མོ་ཞིག་འདས་པ་ན་ནམ་མཁའ་ནས་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལན་བདུན་གྲགས་པས་དེ་དག་ལ་མི་ཞེས་བྱ་བར་མིང་ཐོགས། དེའི་ཚེ་སྔོན་གྱི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ཉམས་པའི་མགོ་ཟུག །བསོད་ནམས་དང་འོད་ཀྱང་བྲི། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་ལངས་སུ་ཉེའོ། །དེའང་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་བརྒྱད་ཁྲི་བའི་བར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནར་སོན་པ་དག་གི་ལུས་ཚད་ཀྱང་རང་ཁྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པར་ཡོད་ལ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། བཅུ་དྲུག་པ་དང་། བརྒྱད་པ་དང་། ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་ཚེ་ཁྲུ་བཞི་པ་དང་། དིང་སང་ཕྱེད་དང་བཞི་པར་བྲི་ཞིང་། རིམ་བཞིན་བཅུ་པའི་བར་ཚེ་དང་ལུས་བོངས་གཉིས་ཀ་འགྲིབ་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་འོད་དང་། གཟི་བརྗིད་དང་། དཔལ་ལ་སོགས་པའང་དམན་པར་འགྱུར་རོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མི་རྣམས་འཕེལ་ནས་རིང་ཞིག་སོང་། འོད་ཀྱང་ཡལ། བསོད་ནམས་ཀྱང་བགས་ཀྱིས་བྲི་བ་ན། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ལྷ་ལས་མིར་མཆེད་པ་ནི་ལུས་ཚད་ཁྲུ་བརྒྱད་པ། ཚེ་ཚད་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཐུབ་པའོ། །དེ་ནས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་ལས་མཆད་དེ། ལུས་ཚད་རང་ཁྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། ཚེ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ལ་དུས་མ་ཡིན་པའི་འཆི་བ་མེད་དོ། །བྷི་ཤ་ཚེ་ཏའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་སྒྲ་སྐད་མི་སྙན་པས་སྒྲ་མི་སྙན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། ཤིང་སྐམ་པ་ཞག་བདུན་ན་འགྱེལ་བ་དང་མི་དེ་ཡང་ཤི་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་ལོངས་སྤྱོད་པའང་ལྷ་ལས་ མཆེད་དེ། ལུས་ཚད་རང་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་པ། ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་པའོ། །རིམ་བཞིན་སོ་སོའི་གླིང་ཕྲན་གྱི་མི་ཡང་མཆེད་དོ། །གླིང་བཞིའི་མི་རྣམས་ཀྱི་བྱད་དབྱིབས་ཀྱང་གླིང་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པར་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་སོག་ཀར་ཡོད་པས་མིའི་གདོང་དང་། ལུས་གཉིས་ཀ་སོག་ཀའི་དབྱིབས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླིང་སོ་སོའི་ནམ་མཁའ་ཡང་རི་རབ་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པར་ཡོད་དོ། །གླིང་འདིའི་ངེས་ཚིག་ནི། འཛམ་བུ་ཏྲི་ཤ་བྱ་བའི་ཤིང་གིས་ཉེ་བར་བརྒྱན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ལ་རྡོ་རྗེའི་གདན་གྱི་བྱང་ཕྱོགས་སུ་རི་ནག་པོ་དགུ་གཞལ་བ་ན་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ཏི་སེ། དེའི་བྱང་ན་རི་བོ་སྤོས་ངད་ལྡན། གངས་རིའི་བྱང་སྤོས་ངད་ལྡན་གྱི་ལྷོ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་མཚོ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་བསིལ་བ་མ་དྲོས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དང་བཅས་པ་ཡོད་དེ། མཚོ་དེ་ན་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཡལ་ག་གཤོལ་མདའ་ཙམ་ལ། འདབ་མ་གླང་གི་ཀོ་བ་ཙམ་ཆུ་བྱ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མི་ལྡན་པས་བགྲོད་པར་དཀའ་བའོ། །གངས་རི་དེའི་འདབས་ན། བྲག་གསེར་གྱི་བྱ་སྐྱིབས་ཅན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་ཕུག་པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ངོས་བྱ་བ་ཆུ་ཞེང་དཔག་ཚད་ལྔ་བཅུ་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱི་གནས། དེ་ན་ཏ་ལའི་ཕྲེང་བ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བའི་ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་རབ་བརྟན་དང་། གླང་པོ་དེའི་བརྩེས་རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འཐོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྫིང་གཡོག་ལྔ་བརྒྱའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ན་དཔྱད་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་སྟེ་གསུང་རབ་རྣམས་ནས་གངས་ཅན་རིགས་མི་འདྲ་བ་ལྔར་བཤད་པ་མངོན་པའི་འགྲེལ་ཆེན་གྱིས་བསྟན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་གཟུང་ངོ་། །མཚོ་མ་དྲོས་པའི་འགྲམ་ན་བྲག་གི་གཟུགས་ཐ་དད་པའི་ཤར་ཕྱོགས་གླང་པོ་ཆེའི་ཁ་ནས་གངྒཱ་མ་དྲོས་ པ་ལ་ལན་བདུན་བསྐོར་ནས་ཆུ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་ཤར་གྱི་རྒྱ་མཚོར་འབབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཁྱུ་མཆོག་གི་ཁ་ནས་སིནྡྷུ། ནུབ་ཕྱོགས་རྟ་མཆོག་གི་ཁ་ནས་པཀྵུ། བྱང་ཕྱོགས་སེངྒེའི་ཁ་ནས་སི་ཏ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ཕྱོགས་སོ་སོའི་རྒྱ་མཚོར་འབབ་བོ། ཁ་ཅིག་ཏུ། ཤར་ཕྱོགས་རྟ་མཆོག་གི་ཁ་ནས་ཆུ་ཆེན་ལོ་ཧི་ཏ་དངུལ་གྱི་བྱེ་མ་འདྲེན་པ། ལྷོ་ཕྱོགས་གླང་པོའི་ཁ་ནས་གངྒཱ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་འདྲེན་པ། ནུབ་ཕྱོགས་རྨ་བྱའི་ཁ་ནས་སིནྡྷུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱེ་མ་འདྲེན་པ། བྱང་ཕྱོགས་སེངྒེའི་ཁ་ནས་པཀྵུ་རྡོ་རྗེའི་བྱེ་མ་འདྲེན་པ་སྔར་བཞིན་བསྐོར་བ་དང་བཅས་འབབ་པར་བཤད་དེ། མཚོ་དེའི་འགྲམ་གཡས་རོལ་ན་ཤིང་འཛམ་བུ་ཏྲི་ཤའི་སྡོང་པོ་རྒྱ་དང་འཕང་དུ་ཡངས་པ་ལ་འབྲས་བུ་རོ་བདའ་བ་སྨིན་པ་མཚོ་ནང་དུ་ལྷུང་བ་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་དུ་གྱུར་པ་ནི། གསེར་ཕལ་པ་ལན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཞུ་བཏུལ་བྱས་པའི་དྭངས་ཞུན་ལྟ
Chinese
因此，由于此洲的众生最初由此产生，所以被称为业的地基。当时，由于没有城镇和人，所以没有区分天人和人。那些众生像色界的诸神一样，拥有光明的身体，外形优美，令人赏心悦目，感官和肢体都很美丽，能在天空中行走和居住，仅凭意念就能随心所欲地前往任何地方，以喜乐为食，没有男性和女性之分，没有显现的烦恼，这被称为第一个劫，那些众生也被称为有情，并且拥有几乎与神相同的功德。在那之后，过了很久，从天空中发出了七次“看不见”的声音，因此他们被命名为人。那时，先前的美好劫开始衰败，福德和光明也减少，潜在的烦恼也接近爆发。也就是说，从寿命无限到八万岁的成年人的身高也有三十二腕尺。依次递减为二十腕尺、十六腕尺、八腕尺。寿命百岁时，身高四腕尺，现在减少到二腕尺半。同样，直到十岁，寿命和体型都在减少。同样，身体的光芒、光彩和荣耀等也变得微弱。阎浮提洲（南赡部洲）的人们繁衍了很久，光明也消失了，福德也逐渐减少。东胜身洲从天而降的人的身高是八腕尺，寿命能活二百五十岁。之后，不悦耳的声音从三十三天（忉利天）产生，身高三十二腕尺，寿命一千岁，没有非时而死。说比舍遮（梵文：Piśāca）语的人，由于声音不悦耳，所以也被称为不悦耳。枯树七天倒下，人死后也生到三十三天（忉利天）。同样，西牛货洲也是从天而降，身高十六腕尺，寿命能活五百岁。各个小洲的人也依次产生。四大洲的人们的外形也与各自的大洲相似。例如，阎浮提洲（南赡部洲）是三角形的，所以人的脸和身体也都是三角形的。
English
Therefore, since the beings of this continent initially originated from this, it is known as the foundation of karma. At that time, since there were no towns and people, there was no distinction between gods and humans. Those beings, like the gods of the form realm, possessed luminous bodies, beautiful forms, pleasing to the eye, with beautiful senses and limbs, able to walk and dwell in the sky, able to go wherever they wished with just a thought, enjoying happiness as food, without male or female distinctions, and without manifest afflictions. This is called the first kalpa, and those beings were also called sentient beings, possessing merits almost equal to the gods. After a long time had passed, the sound of "invisible" was heard seven times from the sky, and therefore they were named humans. At that time, the previous good kalpa began to decline, and merit and light also decreased, and latent afflictions were close to arising. That is, from immeasurable lifespan to eighty thousand years, the height of mature individuals was also thirty-two cubits. Gradually decreasing to twenty cubits, sixteen cubits, eight cubits. At the age of one hundred years, the height was four cubits, and now it has decreased to two and a half cubits. Similarly, until the age of ten, both lifespan and body size decreased. Likewise, the body's light, radiance, and glory also diminished. The people of Jambudvipa (Southern Continent) multiplied for a long time, and the light also disappeared, and merit gradually decreased. The height of the people who descended from the gods in the Eastern Continent of Superior Body was eight cubits, and they could live for two hundred and fifty years. After that, unpleasant sounds originated from the Thirty-Three Heavens (Trayastrimsa), with a height of thirty-two cubits, a lifespan of one thousand years, and no untimely death. Those who speak the language of the Piśācas, because their voices are unpleasant, are also called unpleasant. A dry tree falls in seven days, and the person also dies and is born in the Thirty-Three Heavens (Trayastrimsa). Similarly, the Western Continent of Enjoyment of Cattle also descended from the gods, with a height of sixteen cubits and a lifespan of five hundred years. The people of each small continent also gradually originated. The appearances of the people of the four continents are also similar to the shapes of their respective continents. For example, Jambudvipa (Southern Continent) is triangular, so the faces and bodies of the people are also triangular.
Chinese
的形状一样。同样，各个洲的天空也与须弥山的颜色相符。这个洲的名称的含义是：因名为 Jambūtriśa 的树而近旁装饰，所以才这样称呼。在金刚座（菩提伽耶）的北方，有九座黑山，再往北是雪山之王蒂斯山（冈仁波齐峰）。蒂斯山的北方是香醉山。雪山的北方和香醉山的南方之间，有大湖玛那萨罗瓦，与龙王等一起存在。那个湖里，莲花的茎有犁辕那么粗，花瓣有象皮那么大，与各种水鸟在一起，由于不具备神变，所以难以通行。那座雪山的山脚下，有岩石做成的金色鸟巢，里面有五百阿罗汉的洞穴，以及名为“非天之面”的地方，水面宽五十由旬，是帝释天的大象善住的地方。那里有被七排多罗树环绕的树王善住，以及那头大象玩耍时水滴缓慢滴落形成的池塘，名为“缓慢滴落”，被五百名池塘侍者眷属环绕。对此，藏地的论典中有各种各样的研究，因为经典中说雪域有五种不同的种姓，而《俱舍论大疏》中也阐述了这一点，所以不能一概而论。在玛那萨罗瓦湖的岸边，有各种不同形状的岩石，东边从大象的口中流出恒河，环绕玛那萨罗瓦湖七圈后，与五百条支流一起流入东方的海洋。同样，南边从牛王的口中流出辛度河，西边从马王的口中流出博叉河，北边从狮子的口中流出斯陀河，都像之前一样流入各自方向的海洋。有些地方说，东边从马王的口中流出大河卢喜多河，运来银色的沙子；南边从大象的口中流出恒河，运来金色的沙子；西边从孔雀的口中流出辛度河，运来各种珍宝的沙子；北边从狮子的口中流出博叉河，运来金刚石的沙子，都像之前一样环绕后流入。那个湖的右岸，有 Jambūtriśa 树，树干宽广，果实味道鲜美，成熟后掉入湖中，变成了 Jambū 河的金子，是普通金子经过十六次熔炼后的精炼物。
English
is in the shape of . Similarly, the sky of each continent also corresponds to the color of Mount Meru. The etymology of this continent is: it is so called because it is adorned nearby by the tree called Jambūtriśa. To the north of the Vajra Throne (Bodh Gaya), there are nine black mountains, and further north is the king of snow mountains, Mount Tise (Mount Kailash). To the north of Mount Tise is Mount Incense Fragrance. Between the north of the snow mountain and the south of Mount Incense Fragrance, there is the great Lake Manasarovar, which exists together with the Dragon King and others. In that lake, the stems of the lotuses are as thick as plow shafts, and the petals are as large as elephant hides, together with various kinds of water birds. Because it does not possess miraculous powers, it is difficult to traverse. At the foot of that snow mountain, there is a golden bird's nest made of rock, with caves for five hundred Arhats, and a place called "Face of the Asura," with a water surface fifty yojanas wide, which is the abode of Indra's elephant, Well-Dwelling. There, there is the king of trees, Well-Dwelling, surrounded by seven rows of tala trees, and a pond called "Slowly Dripping," formed by the slow dripping of water when that elephant plays, surrounded by a retinue of five hundred pond attendants. On this, there are various kinds of studies in the Tibetan treatises, because the scriptures say that there are five different castes in the snowy region, and the Great Commentary on the Abhidharma also elucidates this, so it cannot be generalized. On the shore of Lake Manasarovar, there are rocks of various shapes. From the mouth of an elephant on the east side flows the Ganges, which circles Lake Manasarovar seven times and flows into the eastern ocean together with five hundred tributaries. Similarly, from the mouth of a bull king on the south side flows the Sindhu River, from the mouth of a horse king on the west side flows the Pakshu River, and from the mouth of a lion on the north side flows the Sita River, all flowing into the oceans in their respective directions as before. In some places it is said that the great river Lohita flows from the mouth of a horse king on the east side, carrying silver sand; the Ganges flows from the mouth of an elephant on the south side, carrying golden sand; the Sindhu flows from the mouth of a peacock on the west side, carrying sand of various jewels; and the Pakshu flows from the mouth of a lion on the north side, carrying diamond sand, all flowing in after circling as before. On the right bank of that lake, there is the Jambūtriśa tree, with a wide trunk and delicious fruits, which ripen and fall into the lake, turning into the gold of the Jambū River, which is the refined product of ordinary gold after being smelted sixteen times.