Tibetan
དད་པས་འཕགས་པའམ། ཐུགས་རྗེ་ཡས་སྤྲུལ་གྱི་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་དེའི་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱས་པས་རང་རྒྱུད་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མི་འཇུག་པར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཏེ། དེའི་ངང་ཚུལ་ནི་སྐྱེ་བོ་གསོ་ཐིགས་ལས་བཤད་པའི་ཁྲོན་པའི་སྦལ་པ་བཞིན་ནོ། །ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་སྡོམ་དང་དམ་ཚིག་འཆལ། །རྒྱུད་ཚོད་དམའ་བ་ཀུན་སྤྱོད་ས་བླར་གཤེགས། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་དཔྱད་ཐག་ཆད་པ་ཡི། །སྨྱོན་པའི་ལམ་མཁན་རྣམས་ལས་སྡིག་པ་འཕེལ། །ཕྱོགས་རེ་ལས་མ་ཐོས་པས་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པ། གནང་བཀག་མི་ཤེས་པས་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་འཆལ་བར་སྤྱོད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པར་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ལད་མོ་བྱེད་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆུ་རྒྱུན་བསྐམས་པས་གཞན་དོན་རྙེད་བཀུར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཏེ། སྨྱོན་པ་ལ་ལམ་མཁན་བཅོལ་ན་ལམ་མིན་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཁྲིད་པ་བཞིན་ཆོས་ལྟར་བཅེས་པའི་གཡང་ས་ནས་སྡིག་ལྟའི་གཅོང་རོང་དུ་འཁྲིད་པ་ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་རང་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག་བཅས་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་བྲལ་གྲགས་པའི་མཐུས་བསྟན་ན། །ལོང་བའི་དེད་དཔོན་ནོར་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ཟོལ་འགྲོགས་མུན་པའི་སྨག་ཏུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དམ་པ་ཤིན་ཏུ་མ་བརྟགས་ན། །དད་པ་ཅན་གྱི་དགེ་ཚོགས་ ཆུད་གསོན་ཅིང་། །དལ་བ་སྐབས་གཅིག་རྙེད་པ་སྦྲུལ་གདུག་དང་། །ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ནོར་བཞིན་བསླུ་བར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་ལོང་བས་ལོང་བའི་ལམ་སྣ་འདྲེན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནའང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་མ་གང་ཡིན་པ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི་ཅིས་ཀྱང་དགོས་ཏེ། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཚོམས་ལས། དམན་པ་བསྙེན་པས་མི་དག་ཉམས་འགྱུར་ཤིང་། །ཐད་ཀར་བབ་པ་བསྟེན་པས་སོ་ན་གནས། །གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་བདག་པས་གཙོ་གྱུར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། སློབ་མ་དེ་ཚོགས་ལམ་པ་ཡིན་ན། བླ་མ་སྦྱོར་ལམ་ལ་གནས་པ་ཞིག་དགོས། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་མཐོང་ལམ་པ། སློབ་མ་མཐོང་ལམ་ལ་འཁྲིད་པ་ལ་བླ་མ་བསྒོམ་ལམ་ལ་གནས་པ། སློབ་མ་བསྒོམ་ལམ་པ་ལ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་དག་ལས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་བལྟ་དགོས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ལོ་སྙམ་ན། འདིར་ཐོག་མར་བླ་སློབ་འབྲེལ་བ་བསྒྲིག་
Chinese
以信心将某人抬举为圣者，或将某人虚构为大悲化身，用获得的财富和尊敬使他的心性变得恶劣，不让自己的心受到审视，怀着“就是这样”的傲慢。他的状态就像《众生甘露》中所说的井底之蛙。听闻甚少，戒律和誓言败坏，心性低下，行为举止粗俗。断绝慈爱和悲悯的思索，比疯狂的向导更加造孽。因为听闻片面，不具备经文的功德；因为不懂开许和遮止，行为违背戒律和誓言；不具备证悟实相的智慧，却模仿修持圆满的断证功德；慈爱和悲悯的河流干涸，追逐名利供养。就像把疯子托付为向导，他会把非正道当作常道来引导一样，把看似珍贵的悬崖引导到罪恶深渊中。特别是，如果老师的功德不如自己，却凭借名声来教导，就像盲人做向导一样，会犯下大错，在虚假的陪伴下，于黑暗中徘徊。因此，如果不仔细考察上师，信徒的善行就会白费，难得的闲暇一次获得，也会像毒蛇和树影一样被欺骗。就像盲人引导盲人一样，这在世间也是不可能的事情。因此，无论如何，都必须具备比学生更卓越的功德。如《亲友书》中所说：“亲近劣者，不净而衰败；与己相等者，安住于现状；亲近胜者，获得殊胜果，故应依止胜己者。”就像所说的那样，如果学生是资粮道者，那么上师必须安住于加行道。同样，对于加行道的学生，上师必须是见道者；引导见道者的学生，上师必须安住于修道；对于修道的学生，上师必须是获得一切智智果位的上师。如果这样，是否与经部和续部中必须将上师视为佛陀的说法相矛盾呢？这里首先要建立师徒关系。
English
Through faith, someone is elevated as a saint, or someone is fabricated as an incarnation of great compassion. The wealth and respect gained make his mind corrupt, not allowing his own mind to be examined, and he has an arrogant pride of "it is just so." His state is like the frog in the well as described in the "Nectar for Beings." He has little learning, his vows and commitments are broken, his mind is low, and his behavior is vulgar. He has cut off the thread of loving-kindness and compassion, and he creates more sin than a mad guide. Because he has heard only one side, he does not possess the qualities of scripture; because he does not know what is permitted and forbidden, he acts contrary to vows and commitments; he does not possess the wisdom to realize the true nature, yet he imitates the practice of perfect abandonment and realization; the stream of loving-kindness and compassion has dried up, and he chases after fame and offerings. Just as entrusting a madman as a guide, he will lead the wrong path as the normal path, leading from a seemingly precious cliff into a pit of sin. In particular, if the teacher's qualities are not superior to one's own, but he teaches by the power of fame, it is like a blind man being a guide, making a great mistake, wandering in the darkness with false companionship. Therefore, if the guru is not carefully examined, the virtuous deeds of the faithful will be wasted, and the rare opportunity of leisure will be deceived like a poisonous snake and the shadow of a tree. Just as a blind man leads a blind man, this is an impossible thing even in the world. Therefore, in any case, it is necessary to have qualities that are far superior to those of the student. As it is said in the "Friendly Epistle": "By associating with inferiors, one becomes impure and declines; by relying on equals, one remains in the same state; by relying on superiors, one obtains excellent results, therefore, one should rely on those who are superior to oneself." As it is said, if the student is on the accumulation path, then the guru must be on the path of preparation. Similarly, for a student on the path of preparation, the guru must be on the path of seeing; to guide a student on the path of seeing, the guru must be on the path of meditation; for a student on the path of meditation, the guru must be a guru who has attained the state of omniscience. If so, does this contradict the statement in the sutras and tantras that the guru must be regarded as a Buddha? Here, first, the relationship between guru and disciple must be established.