Tibetan
དུ་ཆགས་ལ། མདོ་ལས། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་ངན་སོང་གི་སྒོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ན་འདིར་དེ་དག་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ་ལྡན་པར་བཀྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱོད་པ་ཡང་བའི་ཉི་ཟླ་ཀུན་དང་མཛའ། །འདྲིས་ཤིང་གཉུག་མར་གནས་པ་ཁྲོ་བས་གདུང་། །གསར་པ་གསར་བར་གྱུར་པའི་ཡུལ་འཇམ་ཞིང་། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ཀྱང་བཤེས་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་། །ཉི་ཟླ་ནི་གླིང་གཅིག་ཏུ་མི་ཟུག་པར་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ཞིང་རི་རབ་ལ་བསྐོར་བས་གླིང་བཞི་ཀའི་སྐྱེ་དགུས་དགའ་བ་ལྟར་ཆོས་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་གང་དུ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་འདྲིས་ཤིང་བཤེས་པའི་མོད་ལ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བྱོལ་བས་ཆགས་སྡང་གི་ལ་འདའ་བར་མི་འགྱུར་ལ་ཀུན་གྱི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། ཕལ་ཆེར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་ལ་སྡང་། །རྟག་ཏུ་གསར་པ་གསར་པ་འཚོལ། །རིང་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཀུན་གྱི་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ལ་གལ་ཏེ་དགོས་པ་དང་ལྡན་པའམ་དབང་མེད་དུ་བསྡད་དགོས་ན། ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་མི་དང་ཁྱིམ་མཚེས་ཀྱི་བཤེས་པ་ལ་སུན་མི་འབྱིན་ཞིང་གཅོམ་སྐྱུངས། དམན་ཆ་བཟུང་། མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྲུངས་པས་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་བསམ་པ་མི་ཚིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་། སེམས་ལྡན་ལྟ་བུར་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་འགྱུར་ཡང་། །བརྗོད་པ་བཟང་ངན་རྗེས་སུ་དེ་ཡི་སེམས། །འགྲོ་བ་མ་ཡིན་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ཡི། །ཀུན་སྤྱོད་ཅན་ལ་ཡུལ་གྱི་དམ་བཅའ་བྲལ། །འདི་ལྟར་བྲག་ཅ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་རིག་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བརྗོད་པ་གང་སྨྲས་པའི་རྗེས་སུ་བཟློ་ཡང་། དེ་ལ་བཟང་ངན་དང་ཆགས་སྡང་གིས་རྗེས་སུ་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལྟར། སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལས་དགག་སྒྲུབ་ ཏུ་འཆར་བའི་དབང་པོ་ཐུལ་བ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་ལ་རོ་སྙོམས་པའི་གང་ཟག་ཞེས་བྱ་སྟེ་འདུ་འཛིའི་དབུས་ནའང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། དྲན་པ་དང་རྟོག་པ་རྣམས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་བསྟན་པའི་དགེ་སློང་བསྙེན་པའི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་ཡང་དབེན་པ་ལྟ་བུར་གཟིགས་པ་བཞིན་ཡུལ་དུས་ངེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དང་གྲོགས་ཁོ་ན་ལ་བསྟེན་ནས་མཐོ་དམན་བྱེད་པའི་ཚུལ། སྐྱེས་བུ་ཚངས་པར་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་གཏན་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་སེམས་པ་ཡི། །བརྟུལ་ཆུགས་བརྟན་པར་མ་སོན་གང་དང་གང་། །ཡུལ་དང་གྲོགས་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོ་དམན་བྱེད། །འདི་ལྟར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། །འཕགས་པའི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཡུལ་ངན་པ་ལས་བསྲིང་ཞིང་ཁྱད་པར་མཐུན་པའི་གྲོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འབའ་ཞིག་གི་བདག་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱེད་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་དེ་སྐད་དུ་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱེད་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་མ་སྨྲ་ཞིག །ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་འདི་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ལོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་ཚངས་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ལས་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཞི་བའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་ཀྱང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་དེའི་ཕྱིར། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་བགྱི་དམ་པ་ལ། །བསྟེན་ནས་རབ་ཏུ་མང་པོས་ཞི་བ་འཐོབ། །ཅེས་བསྟན་ནོ། །སྟོན་པས་གནང་བས་གཞན་ལ་བསོད་ནམས་བསྐྱེད། །བདག་ཀྱང་དཀའ་ཐུབ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །སློང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །མཐུན་པར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ཁོ་ན་ཡིན། །དེ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་བདོག་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྤངས་ནས། འཚོ་བ་བསོད་སྙོམས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་པས་མང་པོའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་། རང་ཉིད་བྱ་བ་ཉུང་བ་དང་། གཞན་གྱི་ངོ་བསྲུང་མི་དགོས་པ་དང་། ཚོང་དང་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་མི་བྲེལ་བ་དང་། རློམ་སེམས་དང་དྲེགས་པ་ཆུང་བ་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་ལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཡོད་དེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཕྱིན་ཆད་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་འཚོ་བས་མི་བྲེལ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་རིགས་དང་། གཟུགས་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། ལོངས་སྤྱོད་མཐའ་དག་ལ་གཅོམ་བསྐྱུངས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བོར་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་འཚོ་བ་བསོད་སྙོམས་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ན། གངས་རིའི་ཁྲོད་པ་རིགས་ལས་ཉམས་པ། མཐོ་རིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བ
Chinese
中说。 经中说：“这六个家主之子是堕恶趣之门。”这里阐述了他们都具备一个罪恶之友。 运行轻快的日月与万物亲善， 亲近且安住者为嗔恨所困扰， 新鲜事物不断涌现之地平和， 见到一切众生皆成朋友。 日月并非只照耀一个洲，而是每日绕须弥山运行，如同四大部洲的众生都欢喜一样，如法行事之人，无论在何处与众生亲近为友，随即前往他方，不会超越贪嗔之山，且为众人所喜悦。 如《本生经》所说：“大多亲近者皆生厌， 恒常寻求新鲜事物， 长久安住一切处， 为众人所喜悦。” 如是说，若有必要或不得已必须停留，则不应令近处之人、乡里之人及邻里之友生厌，应谦逊忍让， 谨言慎行，以智者之慧守护，如此则自他双方皆能心平气和。 又说： 犹如具心者般鹦鹉虽喧嚣， 然其心不随言语之善恶而动， 犹如无情之石崖， 其行为不离乡规民约。 如此，石崖如具辨识之士，虽随所言而复述，然其心对善恶及贪嗔毫无分别。 同样，能制伏五根，使其不随五境之取舍而动者，是为于境平等之人。 即使身处喧嚣之中，其戒律、正念及思维亦不离时，如《本生传》中所述，具德比丘之光辉，即使王宫亦觉寂静，应如是于何时何地皆不离利他之心。 与此相反，那些只依赖处所和朋友，而生起高下之念者： 行为如梵行般清净之人， 以及一心专注于禅定之人， 尚未稳固其苦行之前， 无论何者，皆依处所和朋友而生起高下之念。 如此，如梵
English
In the middle it says. The sutra says, "These six sons of the householder are the gates to the evil realms." Here it is explained that they all possess one evil friend. The swift-moving sun and moon are friendly to all, Those who are close and dwell are tormented by anger, The land where new things constantly emerge is peaceful, Seeing all beings become friends. The sun and moon do not only shine on one continent, but revolve around Mount Sumeru every day, just as the beings of the four continents rejoice, those who act according to the Dharma, wherever they are close to beings and become friends, immediately go to other places, will not cross the mountain of attachment and aversion, and are pleasing to all. As the Jataka says, "Most of those who are close become disgusted, Constantly seeking new things, Dwelling in all places for a long time, Is pleasing to all." It is said that if it is necessary or unavoidable to stay, one should not cause annoyance to those nearby, the people of the village, and the friends of the neighborhood, and should be humble and tolerant, be careful in words and deeds, and protect oneself with the wisdom of the wise, so that both oneself and others can be at peace. Again: Like a parrot with a mind, though it clamors, Yet its mind does not move with the good or evil of words, Like a senseless stone cliff, Its behavior does not depart from the customs of the village. Thus, the stone cliff is like a discerning person, although it repeats what is said, yet its mind has no distinction between good and evil and attachment and aversion. Similarly, those who can subdue the five senses so that they do not move with the acceptance or rejection of the five objects are called those who are equal to the environment. Even in the midst of noise, their discipline, mindfulness, and thought are not separated from time, as stated in the Jataka, the light of a virtuous monk, even the royal palace feels quiet, and one should not be separated from the mind of benefiting others at any time or place. In contrast, those who only rely on places and friends, and give rise to thoughts of high and low: Those who act purely like celibates, And those who focus on meditation, Before they have stabilized their asceticism, Whatever they are, they rely on places and friends to give rise to thoughts of high and low. Thus, like the Brahmacarya
Chinese
生起，生起圣道，是指从刚才所说的恶劣环境中断绝，尤其依赖于殊胜相应的善友——善知识的助缘的方式。圣者阿难陀对薄伽梵说：‘世尊，善知识和善友是梵行的一半。’薄伽梵对阿难陀说：‘阿难陀，你不要这样说，善友是梵行的一半。阿难陀，是这样的，善知识和善友是圆满梵行。’为什么呢？阿难陀，具有生法者依止善知识而从生中完全解脱。’这样宣说了。其中，梵行被称为涅槃。为了那个意义而行持，所以是梵行，即是道。因为从那个业中获得寂静果位。导师圣者也说：‘依止善知识，是梵行。能仁说为了完全圆满，当依止殊胜士，依止殊胜者，依止后多数获得寂静。’这样教导了。导师赐予，为他人积聚福德。自己也不会衰损苦行，乞求者如意宝般，是与（正法）相符的福德。因此，想要成办自他利益的人们，对于一切财物完全断除执着，应当依靠乞食为生。依靠它，能圆满众多眷属，自己事情少，不需要看他人脸色，不为经商和耕种等事情忙碌，傲慢和骄傲小，生活清净等有很多功德。我们的导师为了以后进入教法者不为生计忙碌且没有烦恼，断除了种姓、相貌、权势和一切受用，甚至舍弃了转轮王的王位而出家，仅仅依靠乞食为生。雪山中的人种姓衰败，天界的功德。
English
arising, and arising the noble path, refers to the way of severing from the evil environment just mentioned, and especially relying on the causal condition of the virtuous friend, the only virtuous spiritual friend, who is a particularly compatible friend. The venerable Ānanda said to the Blessed One, 'Venerable One, a virtuous spiritual friend and a virtuous companion are half of the pure conduct.' The Blessed One said to Ānanda, 'Ānanda, do not say that a virtuous friend is half of the pure conduct. Ānanda, it is like this: a virtuous spiritual friend and a virtuous companion are what completely perfect the pure conduct.' Why is that? Ānanda, those who are subject to birth are completely liberated from birth by relying on a virtuous spiritual friend.' Thus he taught. Among these, pure conduct is called nirvāṇa. Because it is practiced for that meaning, it is pure conduct, which is the path. Because from that action, the state of peace is attained. The teacher, the venerable one, also said, 'Relying on a virtuous spiritual friend is pure conduct. The capable one said that for complete perfection, one should rely on a superior person, relying on a superior one, after relying, many attain peace.' Thus he taught. The teacher bestows, accumulating merit for others. I also will not diminish in asceticism, like a wish-fulfilling jewel to those who beg, it is only merit that is in accordance (with the Dharma). Therefore, those who wish to accomplish the benefit of themselves and others should completely abandon attachment to all possessions and rely on begging for sustenance. By relying on that, one can perfect a large assembly, have few personal affairs, not need to be mindful of others' faces, not be busy with business and farming, have little arrogance and pride, and have many qualities such as pure living. Our teacher, in order to ensure that those who enter the teachings in the future are not busy with livelihood and are without afflictions, curtailed lineage, appearance, power, and all enjoyments, even abandoning the kingdom of a universal monarch and going forth, relying solely on begging for sustenance. The people in the snowy mountains have degenerated from their lineage, and the qualities of the heavenly realms.