Tibetan
ལ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གསོག་ཅིང་། ཤ་ཟ་ཆང་འཐུང་སྟེ། སྨད་འཚོང་མ་ལྟར་གོས་སྤུ་གུ་ཅན་གྱོན་ཞིང་འདྲིད་པ་དང་། གླུ་པའི་ལས་བྱེད། ཅེས་དང་། ལོ་སྟོང་ཕན་ཆད་ཆེ་ཐང་དུ་འཁྲུགས་ཏེ་ངའི་ཉེ་གནས་རྣམས་ཆོས་གོས་གྱོན་ཡང་ཤིང་གི་ཁ་ལ་འཕན་བཏགས་པ་འདྲ་སྟེ། གཟི་བྱིན་ཡང་མེད། ཁྱིམ་པས་མཐོང་ནའང་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་ཤན་པ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་དངོས་བསྟན་བརྒྱད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བཅུ་དྲུག་དུའང་མ་གྱུར་ལ། རེ་ཞིག་གྱུར་ཀྱང་དམ་པའི་བླ་མ་དང་ཟབ་མོའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་བཅོས་སུ་ཡོད་པའི་སྐབས་འདིར་བརྩོན་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྡིག་སྡུག་འཐོར་རླུང་འཁྲུགས་པའི་གནས་རིགས་སུ། །ངལ་ཞིང་སྐྲག་བཅས་བསོད་ནམས་རྙོག་པ་ཅན། །ཆོས་ལ་ཕྲག་པ་དོག་པའི་མི་ཁོམ་ བརྒྱད། །བསམས་ནས་རང་གི་དལ་བ་དོན་ཡོད་མཛོད། །ཅེས་གདམས་སོ། །གསུམ་པ་དལ་འབྱོར་གྱི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་བ་ལ་གཉིས། ངོ་བོ་དལ་བ་བཤད་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་འབྱོར་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་རིགས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིས་ལུས་སེམས་ལ་དབྱེན་བཅོས་ཏེ་བྲེལ་བ་ལས་ལྡོག་པས་ན་དལ་བ། ལུས་རྟེན་དང་བློ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་འབྱོར་བས་ན་འབྱོར་བའོ། ཁྱད་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་དལ་འབྱོར་ནི། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབྱེན་བཅོས་ཏེ་གཡེང་བ་ནི་བྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་དལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འབྱོར་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ། བློ་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་འབྱོར་བས་ན་འབྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་རེ་ཞིག་སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། འཁོར་བར་མི་ཉིད་སྐྱེ་བར་དཀའ་བའི་གང་ཟག་བཅུ་ཡོད་དེ། གང་ཞེ་ན། དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མི་གསོག་པ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པའི་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་སེམས་འཁྲུགས་པ་དང་། ལེ་ལོ་དང་གཡེང་བས་ཆོས་ལས་རྟག་ཏུ་གཡེལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་དམ་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ངན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལས་འཕྲོ་ལས་ཐར་ཏེ། ད་ལྟ་དཀར་པོ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་ ལས་ཀྱི་འཕྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་དལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་བསོད་ནམས་དམ་པའི་མཛོད་ཡིན་ཏེ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། མི་ཁོམ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་ཤིང་། །དལ་བ་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་དཀའ་ཐོབ་གྱུར་ནས། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་ལ་དད་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། །ཅེས་དང་། དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། དགའ་བྱེད། ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་མཐོང་བ་དང་། ལེགས་པར་ཐོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དལ་བ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། མི་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལེགས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བལྟའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་འབྱོར་བ་བཅུ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པ་ནི། ཡུལ་དབུས་ས་གཞི་གཙང་མར་དབང་པོ་དང་། །ཡན་ལག་རབ་རྫོགས་དད་པའི་གནས་པ་དང་། །ལས་མཐའི་མེ་ཏོག་སྡིག་ཏོས་མ་བཅོམ་པའི། །མིར་གྱུར་དཔག་བསམ་ལྗོན་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །རྒྱལ་བ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་འཇིག་རྟེན་བྱོན། །ཆོས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་བསྟན་པའི་ཚལ། །ནུབ་པ་མེད་པར་གནས་ལ་ཡང་དག་ཞུགས། །དམ་པའི་གྲིབ་་བསིལ་ལ་བརྟེན་དེ་བས་ཉུང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། མི་ཉིད་ཐོབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་དང་། དབང་པོ་ཚང་བ་དང་། ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པ་དང་། གནས་ལ་དད་པ་སྟེ་ལྔ་ནི་བདག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བྱོན་པ་དང་། ཆོས་གསུངས་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་གནས་པ་དང་། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་བྱེད་པ་ལ་གཞན་བརྩེ་བ་སྟེ་ལྔ་ནི་གཞན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་འབྱོར་ལྔ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ། ལྷ་ ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མིའི་ལུས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་འབྱོར་བ། བསྟན་པ་གནས་པའི་ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པས་འབྱོར་བ། ཐོས་བསམ་གྱི་རྟེན་དབང་པོ་ཚང་བས་འབྱོར་བ། ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པར་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པས་འབྱོར་བ། དད་པའི་གནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་དད་པས་འབྱོར་བའོ། །གཞན་འབྱོར་ལྔ་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ་ད་རེས་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པས་གཞན་འབྱོར་བ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བསྐོར་བས་གཞན་འབྱོར་བ། བསྟན་པའང་ལྟ་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་གནས་པས་གཞན་འབྱོར་བ། བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པས་ཀྱང་གཞན་འབྱོར་བ། ཐར་པའོ་ལམ་མཁན་དགེ་བའི་བཤེས
Chinese
以及，积攒七宝，吃肉喝酒，像妓女一样穿着毛茸茸的衣服进行勾引，做歌舞伎的工作。像这样，一千年以后变得非常混乱，我的近侍们虽然穿着僧衣，却像在树上挂着破布一样，也没有威严。即使在家的人看到了，也不会恭敬，会变得像屠夫一样。像这样广泛地讲述的原因。因此，不要出生在不空闲的八种境地，也不要变成与之相似的十六种境地。即使暂时变成了那样，也要依靠圣洁的上师和深奥的口诀，在这个可以改变心智的时候，勤奋地度过日夜。总结要义是：在罪恶痛苦、狂风肆虐的境地中，疲惫而恐惧，积累着混浊的福德，对于佛法心怀狭隘的八种不空闲，思考之后，让自己的闲暇变得有意义。这样教导说。第三，确定闲暇圆满的自性，分为两个方面：解释本体是闲暇，以及解释特殊的法是圆满。第一方面是：像这样，二十四种不空闲的境地扰乱身心，从忙碌中解脱出来，所以是闲暇。身体的所依和清净的智慧，在意义上是圆满的，所以是圆满。特别是大乘无上的闲暇圆满是，在《虚空宝经》中说：世尊，如何看待闲暇圆满？回答说：心被分别念扰乱而散乱，这叫做忙碌。心从分别念中寂静下来，安住在自性中，这叫做闲暇。圆满是了知心的自性，在清净智慧的意义上是圆满的，所以叫做圆满。这里暂时引用《地藏经》中的话：在轮回中难以获得人身的有十种人，是哪些呢？不生起善根，不积累福德资粮，追随罪恶的朋友，连接烦恼的相续，不畏惧来世的痛苦，心被烦恼扰乱，因为懒惰和散乱而总是从佛法中懈怠，即使进入佛的教法也不去行持，追随邪见，紧紧抓住邪见。
English
And, accumulating the seven treasures, eating meat and drinking alcohol, like prostitutes wearing furry clothes and seducing, doing the work of singers and dancers. Like this, after a thousand years, it becomes very chaotic, and my attendants, although wearing monastic robes, are like hanging rags on trees, and have no dignity. Even if householders see them, they will not be respectful, and will become like butchers. This is the reason for speaking extensively like this. Therefore, do not be born in the eight states of unfreedom, nor become the sixteen states that are similar to them. Even if you temporarily become like that, rely on the holy guru and profound instructions, and in this time when the mind can be transformed, diligently spend your days and nights. The summary of the meaning is: In the realm of sinful suffering and raging winds, tired and fearful, accumulating turbid merit, with a narrow mind towards the Dharma, the eight unfreedoms, think about it and make your leisure meaningful. Thus it is taught. Third, identifying the nature of leisure and endowment is divided into two aspects: explaining the essence of leisure, and explaining the special dharma of endowment. The first aspect is: Like this, the twenty-four states of unfreedom disturb the body and mind, and are liberated from busyness, so it is leisure. The basis of the body and pure wisdom are endowed in meaning, so it is endowment. In particular, the supreme leisure and endowment of the Mahayana is, as it says in the Akashagarbha Sutra: World Honored One, how should we view leisure and endowment? The reply is: The mind is disturbed by conceptual thoughts and scattered, this is called busyness. The mind is pacified from conceptual thoughts and abides in its own nature, this is called leisure. Endowment is knowing the nature of the mind, and is endowed in the meaning of pure wisdom, so it is called endowment. Here, for the time being, quoting from the Ksitigarbha Sutra: In samsara, there are ten kinds of beings who are difficult to obtain a human body, what are they? Not generating roots of virtue, not accumulating merit and resources, following evil friends, connecting the continuum of afflictions, not fearing the suffering of future lives, the mind is disturbed by afflictions, always being lazy and distracted from the Dharma, even entering the Buddha's teachings not practicing accordingly, following wrong views, and tightly grasping wrong views.
Chinese
如是行持，便能从恶劣因果的业力中解脱。如今行持善法，以善业之力获得殊胜天人身，转为暇满之体，实乃殊胜功德之宝藏。如《父子相会经》所云：“尽舍八无暇，难得暇满成，于善逝教法，获得信敬心，智者修习之，智慧瑜伽行。”又如《念住经》所云：“悦意者，无论你所见所闻为何，皆如从暇满思惟中产生一般，人们也应如是看待一切安乐与善法之成就。”如是等等。 其次，如何具足十种圆满呢？偈云：“中央净土具官感，肢体圆满信所依，业际之花未为罪所损，转成人身如意树极稀有。胜者优昙婆罗花现世，正法之花绽放教法苑，不灭而住且如实入，依止圣者荫凉更稀少。”如是说。如《暇满十圆满经》所云：“获得人身，生于圣地，具足官感，未造恶业，于正法具信，此五为自圆满。佛陀出世，宣说正法，正法住世，他人亦行持，于修法者生慈爱，此五为他圆满。”如是说。五种自圆满是依自身而言，即：获得天人善法之所依人身，是为圆满；生于教法住世之中央（古印度）是为圆满；具足闻思之所依官感是为圆满；未造恶业而恒常行善是为圆满；于具信之境——胜者教法生信是为圆满。五种他圆满是依外缘而言，即：如今佛陀出世是为他圆满；转动三转法轮等是为他圆满；教法未至隐没之际住世是为他圆满；入于教法亦是他圆满；解脱道之导师——善知识
English
By acting as stated, one is liberated from the karmic consequences of negative causes. Now, engaging in virtuous deeds, through the power of positive karma, one obtains an excellent celestial or human body, transforming into the very essence of leisure and endowment, which is indeed a treasure trove of supreme merit. As stated in the "Sutra of the Meeting of Father and Son": "Having completely abandoned the eight states of unfreedom, and having obtained the leisure and endowments which are difficult to find, and having found faith in the Sugata's teachings, the wise ones engage in the yoga of wisdom." Furthermore, as stated in the "Mindfulness Sutra": "Joyful one, whatever you have seen well and whatever you have heard well, just as it arises from contemplating leisure and endowment, so too should people regard all happiness and virtuous qualities as being accomplished." And so on. Secondly, how does one possess the ten endowments? The verse states: "In a central, pure land, with faculties and limbs fully complete, a place of faith, the flower of karmic actions not destroyed by sins, to become a human being, a wish-fulfilling tree, is extremely rare. The victorious Udumbara flower appears in the world, the flower of Dharma blossoms in the garden of teachings, abiding without decline and entering correctly, relying on the cool shade of the holy ones is even rarer." As mentioned in the "Sutra Explaining the Twelve Endowments of Leisure and Endowment": "Obtaining a human body, being born in a noble land, having complete faculties, not having reversed the limits of karma, and having faith in the teachings, these five are the self-endowments. The Buddhas appearing, the Dharma being taught, the holy Dharma abiding, others also practicing it, and having affection for those who practice Dharma, these five are the other-endowments." As stated, the five self-endowments depend on oneself, namely: obtaining a special human body, which is the basis for gods and Dharma, is an endowment; being born in a central land (ancient India) where the teachings abide is an endowment; having complete faculties, which are the basis for hearing and thinking, is an endowment; not having reversed the limits of karma and constantly engaging in virtue is an endowment; having faith in the object of faith, the teachings of the Victorious Ones, is an endowment. The five other-endowments depend on external conditions, namely: the Buddhas appearing in the world at this time is an other-endowment; turning the three wheels of Dharma, etc., is an other-endowment; the teachings abiding without declining is an other-endowment; entering the teachings is also an other-endowment; the virtuous friend who is the guide on the path to liberation