Tibetan
ངེས་པ་ཅན་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་བ་ལ་ཡིད་བརྟོན་དུ་མི་རུང་བ་དག་གིས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་བགྱིས་ ཀྱང་། རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེས་རྣམ་སྨིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་བར་མངོན་བཞེད་ན། །ཡང་དག་བལྟ་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་མཛོད། །གང་ཟག་ལོག་པར་བལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟང་ལྡན། །ཞེས་སོ། ཁ་ཅིག་ཡང་དག་ལྟ་བའི་སྒྲ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱོར་ཀྱང་འདིའི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་དང་འབྲེལ་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་བལྟ། །ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཤིན་ཏུ་ཆེས་པ་དག་གིས་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་ཀུན་སློང་གཙོ་ཆེ་བའི་དཔེ་ནི། སྔོན་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་ཞིག་ལ་བསོད་སྙོམས་བསླངས་པས་ཁྱིམ་བདག་ན་རེ། ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ན་ནི་འདྲེན། དེ་མིན་མི་འདོང་བྱས་པས། དགེ་སློང་ན་རེ། དགྲ་བཅོམ་པ་མིན་ཟེར་ནས་ལོག་གོ །ཡང་འདོད་པ་ཆུང་ལུགས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ངེས་སྙམ་ནས། དགེ་སློང་ཚུར་སྤྱོན། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་རུང་མིན་རུང་ཆོས་སྟོན་དྲང་གིས་བྱས་ནས་དྲངས་པས། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དྲངས་པའི་བསོད་ནམས་ཐོབ་པས་མཚོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་བཟང་ངན་གྱི་འཕེན་བྱེད་ཁོ་ན་ལས། དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་པ་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཚུལ། རྩ་བ་སྨན་དུ་མཆིས་ན་མྱུ་གུའང་སྨན། །རྩ་བ་དུག་ཡིན་མྱུ་གུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །བསམ་པ་དགེ་དང་མི་དགེའི་འཕེན་བྱེད་ལས། །དགེ་སྡིག་གཟུགས་བརྙན་ཆེ་ཆུང་རྗེས་མི་འགྲོ། །ཞེས་དཔེ་དོན་གཉིས་སུ་སྦྱར་ནས། ཀུན་སློང་ རྣམ་པར་དག་ན་ལུས་ངག་གི་ལས་རེ་ཞིག་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མངོན་པ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་པ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མ་ཆགས་མི་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་སློང་ངན་པའི་དགེ་བ་ནི། དགེ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དག །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷྭམ་གཉིས། །ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་བསལ་གྱུར་པ། །གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཤེས་ཏེ་ཆར་བས་སྐུ་གཟུགས་འཇིག་གི་དོགས་པ་དང་། སྐྲད་པས་སྐུ་ལ་ནོངས་ཀྱི་དོགས་པ་གཉིས་ཀའི་བསམ་པ་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་འདིར་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལྕི་ཡང་གི་བྱེ་བྲག་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རྟག་དང་མངོན་ཞེན་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དགེ་སྡིག་ལྕི་ཡང་གི །ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྣམ་རིག་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ལས་ལྕི་བ་ཉིད་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བཞིས་བྱེད་དེ། སྦྱོར་བ་དང་། བསམ་པ་དང་། གཉེན་པོ་དང་། གཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྟག་པ་སྟེ་ལས་ཆུང་ངུ་ལ་ཡང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་སྦྱར་བ་དཔེར་ན་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་གནོད་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་བྱ་བའི་དོན་དུའང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་བསམ་པ་ངན་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། ལས་དངོས་ ལ་ཡུན་ཐུང་ངུ་ལས་མེད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་དང་རབ་ཏུ་དང་བ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཁྲོ་བཞིན་དུ་འཁྲུགས་བཞིན་དུ་རྔམས་བཞིན་དུ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་ཡིད་མི་གཏོད་པ་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་སྡིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཟིར་བའི་ཚེ་ཉིན་གྱི་དང་པོ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མངོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་སེམས་རྣལ་དུ་མི་ཕེབས་པས་ཟས་ཀྱང་ཟ་བར་མི་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། ལས་བྱས་པ་དེ་ཡང་རྟེན་གྱི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཅིང་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ན་ཉམ་ཆུང་ངུར་འགྱུར་ལ། ལས་དེ་ཉིད་གཉེན་པོ་མེད་པར་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྤྱོད་ན་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་གཞི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཕན་འདོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གང་ཟག་འགོག་པ་ལས་ལངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕན་འདོགས་པ་ཕ་མ་དང་། བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་དགོས་པ་དང་། སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་གང་བྱེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ངེས་པ་དང་། མང་པོ་འབྱིན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་པས་ན
Chinese
那些对确定或永不欺骗的事物不信任的人，即使做了闻、思、修三事和布施等善行，由于不相信因果的邪见，也会导致异熟果颠倒。如《亲友书》中所说：“若欲希求天界与解脱，当勤修习正直之见地。以邪见者纵行诸善事，然彼一切异熟不美妙。”有些人将正见的词义仅用于胜义谛，但由于此正见之果与天界相关，因此是世俗正见。如薄伽梵所说：“何者具有世间正见，彼纵经千劫，亦不堕恶趣。”这很清楚。那些非常相信因果的人，即使从微小的福德之因中也能产生巨大的果报，因此发心至关重要。例如，过去一位比丘向一位施主乞食，施主说：“如果你是阿罗汉，我就供养，否则就不给。”比丘说：“我不是阿罗汉。”就离开了。后来，施主心想，他如此少欲，一定是阿罗汉，于是请比丘回来，说：“无论你是不是阿罗汉，请为我开示佛法。”然后供养了他，因此获得了供养阿罗汉的福德。因此，善恶发心是唯一的推动者，善恶之相并不取决于力量的大小。如云：“根若为药苗亦药，根若为毒苗何须说。善与不善意乐为推动，善恶形象大小不随逐。”将此比喻与意义结合起来，如果发心清净，那么身语之业，即使暂时显现为其他形式，也会完全转为善，这在大乘的境地中是存在的。如《宝鬘论》中所说：“无贪无嗔亦无痴，彼所生业即是善。”以及“恶劣意乐之善，乃是善之影像，贪嗔痴所生之业，乃是不善。”以及经典中说：“以善良之心，将两只鞋子放在佛陀的头上，同样，其他人也移走了它们。
English
Those who do not trust in what is certain or never deceiving, even if they perform the three activities of hearing, thinking, and meditating, and giving alms, etc., due to the wrong view of not believing in cause and effect, the ripening result will be reversed. As it says in the "Letter to a Friend": "If you wish to attain heaven and liberation, you should cultivate the habit of right view. Even if a person with wrong views performs virtuous deeds, all their ripening will not be good." Some apply the term "right view" only to the ultimate truth, but since the result of this right view is related to heaven, it is a worldly right view. As the Bhagavan said: "Whoever has worldly right view, even after a thousand kalpas, will not fall into the lower realms." This is clear. Those who greatly believe in cause and effect can generate great results even from small causes of merit, so motivation is very important. For example, in the past, a monk begged for alms from a householder, and the householder said, "If you are an Arhat, I will offer alms, otherwise I will not give." The monk said, "I am not an Arhat," and left. Later, the householder thought that he must be an Arhat because he had so few desires, so he invited the monk back and said, "Whether you are an Arhat or not, please teach me the Dharma." Then he offered alms, and thus obtained the merit of offering to an Arhat. Therefore, good or bad motivation is the only driver, and the appearance of good or evil does not depend on the size of the power. As it is said: "If the root is medicine, the sprout is also medicine; if the root is poison, what need is there to mention the sprout? Good and bad intention is the driver, the size of the image of good and evil does not follow." Combining this metaphor with the meaning, if the motivation is pure, then the actions of body and speech, even if they temporarily appear in other forms, will be completely transformed into good, which exists in the state of the Great Vehicle. As it says in the "Garland of Jewels": "Without attachment, without hatred, and without ignorance, the actions produced by that are good." And "The good of bad intention is the image of good; the actions produced by attachment, hatred, and ignorance are not good." And the sutra says: "With a good intention, placing two shoes on the head of the Buddha, similarly, others removed them.
Chinese
两人都将获得王位。因此，他们彻底明白了，担心下雨会毁坏雕像，害怕老鼠会损害雕像，这两种想法都成了获得王位的因缘。而且，这里主要讲述的是欲界众生行善作恶的轻重差别。因此说：恒常与强烈执着，对治皆无力；功德为主，从所依生之业；此五种，善恶轻重之近取，善说识相。如是说。其中，业力之重，由四种因的差别而产生，即：加行、意乐、对治、所依。其中，第一，加行的差别是恒常，即对小业也长期串习，例如，为了做一件对其他众生的小小损害，也长期怀着恶念，并融入其中。第二，意乐的差别是强烈执着，即实际的业虽然时间很短，但却具有强烈的烦恼和欢喜，在愤怒、激动、凶猛的状态下，除了那个业之外，心不向其他地方，例如，无忧国王被罪恶之心折磨时，在一天开始的时候，如果杀生等行为没有完成，内心就无法平静，甚至连饭也不吃。第三，对治的差别是，所做的业，如果依靠具有菩提心之自性的所依，以及依靠三宝，并进行破除等具有力量的对治来压制，就会变得微弱。如果那个业没有对治，以我慢而行，就会变得强大。第四，所依有两种，即具有功德和饶益。具有功德的是三宝，一生补处之菩萨，以及从灭定中起者等。饶益的是父母，需要报恩者，以及成为悲悯之境者等。因此，这五种是无论做善业还是恶业，都是决定产生果报和产生众多果报的近取者。
English
Both will gain the kingdom. Thus, they thoroughly understood that the fear of rain destroying the statue and the fear of mice damaging the statue both became the cause for obtaining the kingdom. Moreover, this mainly discusses the differences in the weight of good and evil deeds of beings in the desire realm. Therefore, it is said: Constancy and strong attachment, remedies are powerless; Merit is the main, deeds arising from the basis; These five, the near-taking of the weight of good and evil, are well-spoken of as the aspects of consciousness. As it is said. Among them, the heaviness of karma is caused by four kinds of differences in causes, namely: application, intention, remedy, and basis. Among them, first, the difference in application is constancy, that is, even with small karma, one practices it for a long time. For example, even for the sake of doing a small harm to other beings, one harbors evil thoughts for a long time and integrates them into oneself. Second, the difference in intention is strong attachment, that is, although the actual karma is short in duration, it is accompanied by strong afflictions and joy, in a state of anger, excitement, and ferocity, the mind does not turn to anything other than that karma. For example, when King Ashoka was tormented by sinful thoughts, if actions such as killing were not completed at the beginning of the day, his mind could not be at peace, and he would not even eat. Third, the difference in remedy is that if the karma that has been done is suppressed by relying on a basis with the nature of Bodhicitta, and by relying on the Three Jewels, and by performing powerful remedies such as refutation, it will become weak. If that karma has no remedy and is practiced with arrogance, it will become powerful. Fourth, the basis is of two kinds, namely, possessing merit and benefiting. Possessing merit are the Three Jewels, Bodhisattvas who are one lifetime away from Buddhahood, and those who arise from cessation, etc. Benefiting are parents, those who need to be repaid for their kindness, and those who have become objects of compassion, etc. Therefore, these five are the near-takers who, whether one does good or evil deeds, are certain to produce results and produce many results.