Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བཅུ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་ཐར་པ་དང་མ་འབྲེལ་བ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འཚོལ་བར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་པ་ནས་རྫོགས་ཀྱི་བར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་པོའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའོ། །དེའང་འདིར་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་སྐབས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། གང་ལ་བྱེད་པོ་གཞན་མེད་པ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རང་བྱས་གང་། །འདི་ཡི་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ལྟར་སྒོ་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་ལོག་པའི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་ཉིད་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བསྒོམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་གྱི་མི་དང་འདོད་ལྷ་དྲུག་པོ་ཐོབ་ཅིང་། ཡུལ་ལ་སྨིན་པ་བདག་པོའི་འབྲས་བུར་ལོ་ཏོག་དང་འབྲས་བུས་བརྒྱན་ཞིང་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་བགྲོད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་མཐུན་ནི་གཉིས་ལས་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་དགེ་བཅུ་བྱེད་པར་སྤྲོ་ཞིང་། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་གྱིས་ཚེ་རིང་བ་དང་ནད་མེད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། ཁྱད་པར་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་སྦྲེལ་ནས་འབྱོངས་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་ལ། དགེ་བ་བཅུ་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་ འབྲེལ་བ་ཚད་དུ་ཕྱིན་ན་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་ཐོབ་པའོ། །དེའང་འཕེན་བྱེད་དང་བདེ་བའི་ཆར་རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་བཅུས་བྱེད་ལ། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རགས་པའི་སེམས་འགྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བསྒོམས་ནས་འགྲུབ་པ་དེས་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་གཉིས་བསྒོམ་པ་དང་འབྲེལ་མ་འབྲེལ་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ངན་སོང་གི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་ཏེ། མཐོ་རིས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཡང་། དམ་བཅའ་ཉམས་པ་སྟེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མེད་དགེ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ངན་སོང་འབའ་ཞིག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་ལ་ནི་གཡུལ་ངོར་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་བསླབ་པ་གཏོང་བ་དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་རིན་ཆེན་གྲགས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་གི་ཆེད་དུ་སྲོག་འདོར་བ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སཾ་ག་ཨཱ་ཙརྱ་དང་། ཕྲག་དོག་གི་ཆེད་དུ་དཀའ་ཐུབ་གཏོང་བ་དགེ་སློང་ལྷས་བྱིན་དང་།
Chinese
因此，导致耗尽的是十善业和四禅定、四无色定，这些与解脱无关。第二种人是，发起希求声闻道的意乐，从修习第一个道——念住，直到圆满之间行持的人，是小士。进入自佛道的人是中士。发起大乘意乐而修道的人是大士。其中，在福德分位的部分，从《念住》的偈颂中说：谁没有其他的作者，身语意的业，善与非善自己所作的，此果在世间享用。如是，如果三门从不善的方面转变，这十善业本身与修习禅定、无色定无关，那么异熟果会获得四大洲、小洲的人和六欲天。在外境成熟方面，作为增上果，会拥有以庄稼和果实装饰、没有损害且易于行走等等。等起因是，从二者中造作，乐于行持等起因的十善业。领受等起因是长寿、无病和受用广大等等。特别是，如果结合十善业和四禅定并精通，则会转生到色界。如果十善业和四无色定关联达到极致，则会获得四无色处。因此，投生和圆满安乐之分的业由十善业来做。而成就禅定、无色定的粗重之心，则由修习禅定、无色定来成就。因此，无论与修习禅定、无色定有关或无关，行持十善业的这些人，都能战胜恶趣的战场，享用天界的安乐。然而，如果誓言退失，也就是行持与此相违背的非十善业，那么这些人就只会堕入恶趣之中。这是世尊的教导。此外，有些具有增上慢的人会在战场上行事，有些为了安住在家而放弃学处，例如王族珍贵名称一样。同样，为了嗔恨而舍弃生命的，如遍行者僧伽阿阇黎，为了嫉妒而苦行的，如比丘天授。
English
Therefore, what leads to exhaustion are the ten virtuous actions and the four concentrations, the four formless absorptions, which are unrelated to liberation. The second type of person is one who generates the intention to seek the path of the Hearers, and practices from the cultivation of the first path—mindfulness—until its completion, is a lesser person. One who enters the path of the Solitary Buddha is a middling person. One who generates the intention of the Great Vehicle and practices the path is a great person. Among these, in the context of the accumulation of merit, from the verses of the 'Mindfulness,' it says: 'Whoever has no other agent, the actions of body, speech, and mind, whatever good or non-good they themselves have done, this fruit they enjoy in the world.' Thus, if the three doors turn away from the side of non-virtue, these ten virtuous actions themselves, if they are unrelated to the cultivation of concentration and formlessness, then the ripening result will be the attainment of humans in the four continents and subcontinents, and the six desire realms. In terms of ripening in the environment, as the dominant result, one will possess fields adorned with crops and fruits, free from harm, and easy to traverse, and so on. The corresponding cause is that, from the two, one engages in and delights in performing the corresponding cause of the ten virtuous actions. Experiencing the corresponding cause is longevity, freedom from illness, and great enjoyment, and so on. In particular, if the ten virtuous actions and the four concentrations are combined and mastered, one will be born in the form realm. If the connection between the ten virtuous actions and the four formless absorptions reaches its limit, one will attain the four formless realms. Therefore, the actions of projecting and completing the share of bliss are done by the ten virtuous actions. And the accomplishment of the coarse mind of concentration and formlessness is accomplished by cultivating concentration and formlessness. Therefore, whether related or unrelated to the cultivation of concentration and formlessness, those who practice the ten virtuous actions conquer the battlefield of the lower realms and enjoy the happiness of the heavens. However, if the vows are broken, that is, if one practices the non-ten virtuous actions that contradict them, then these people will only fall into the state of the lower realms. This is the teaching of the Buddha. Furthermore, some with pride act on the battlefield, and some abandon the precepts in order to dwell at home, like the royal family with a precious name. Similarly, those who give up their lives for the sake of hatred, like the wandering ascetic Saṃgha Ācārya, and those who practice austerities for the sake of jealousy, like the monk Devadatta.
Tibetan
གཏི་མུག་གི་ཕྱིར་དུ་དམ་ཆོས་གཏོང་བ་རྒྱལ་པོ་ཡན་ལག་མེད་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ངོ་ཚ་གཏོང་བ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དང་། འདོད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཁྲེལ་ཡོད་གཏོང་བ་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ཀྱི་བུ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་སྡིག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་འདོར་བ་ཕོད་ལ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ས་དང་ཆུ་ཡང་ཕོངས་པའི་རྒྱུས་ངན་སོང་ནི་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ་དང་མཐོ་རིས་ནི་སེན་མོའི་རྡུལ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱོ་བའི་གནས་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་གཞན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་སྨིན་བགོ་བཤའ་བྱ་རུ་མེད་པར་སྔོན་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཡོན་གནས་ཉེ་དུ་འཁོར་འབངས་ དང་། །ཡུལ་ཁམས་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་སྟོབས་ཆེན་གྱི། །སྡིག་པའི་གཉིས་འཐུང་དཀྲིས་པ་བཏང་ན་ཡང་། །རྣམ་སྨིན་བགོ་བཤའ་བྱ་རུ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྡིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་སྨིན་གཏོས་ཆེ་བ་ཡིན་པས་གླང་པོ་ཆེའི་གཟུགས་བསྙད་ལ་དཔེར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་སྤོང་སེམས་ཀྱི་ཐག་པས་དཀྲིས་པ་ལས་བཏབ་པ་ནི་བག་མེད་དུ་སྤྱོད་པའི་དོན་ནོ། །དེའང་རང་དོན་དུ་སྤྱད་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱད་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་པར་མི་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་ཡོན་གནས་ཀྱི་དམ་པ་དཀོན་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བརྩེ་བས་དེ་དག་མནར་ཞིང་སྲོག་བཅད་པ་དང་། མངའ་རིས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕྲོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསྙེན་བཀུར་དང་སྲི་ཞུ་ལ་ནམ་ཡང་དགྱེས་པའི་སྐབས་མེད་དེ། འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉེ་དུའི་སླད་དུ་བགྱིས་ནའང་། མཽངྒལ་གྱི་མས། ཁྱིམ་ཐབ་དང་། བུའི་དོན་དུ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མང་དུ་བགྱིས་ཀྱང་། ལས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་སྟེང་དུ་སྨིན་པ་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས། བུས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། ཁྱོ་བོ་ཚངས་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་འཁོར་འབངས་དང་། ཡུལ་ཁམས་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་ཞེས་གཡུལ་འཁྲུག་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྟོབས་པོ་ཆེ་བགྱིད་པའང་། སྲུང་བ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྣམ་རྟོག་དང་ཀུན་སློང་གི་མ་ཚང་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་གཞན་བསྲུང་བ་མ་ཡིན། རང་བསྲུང་བ་ ཁོ་ན་ཡིན་པའི་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་དཀའོ། །དེ་སྐ
Chinese
因为愚痴而舍弃正法，如同无肢体的国王；因为贪欲而舍弃羞耻，如同商人的女儿；因为欲望而舍弃惭愧，如同享乐的国王的儿子等。总之，世间为了罪恶的一方，连身体和性命也敢于舍弃，而对于善的一方，连土地和水也吝惜。因此，恶趣如同大地上的尘土那么多，而天界如同指甲上的尘土那么多，这在任何情况下都是非常令人悲伤的事情。像这样，不善业即使是为了他人而做，其果报也无法分担，这是因为： 为了供养处、亲友、眷属， 以及守护国土的缘故， 即使舍弃强大的罪恶双饮， 果报也无法分担。 其中，罪恶的特征是自性上果报巨大，所以用大象的形象来比喻。用舍弃心的绳索捆绑它，意味着放纵不羁地行事。如果是为了自己而做，更不用说了。即使是为了他人而做，在感受果报时，那些人也不会分担痛苦。特别是，作为供养处的殊胜三宝，像慈爱独子一样慈爱众生，因此对于折磨和杀害他们，以及掠夺他们的领地和财富而产生的供养和侍奉，永远不会感到高兴，因为宣说以损害为法的，是外道的主张。同样，即使是为了亲友而做，如目犍连的母亲，为了家庭和儿子的缘故，做了许多吝啬等罪恶，但业是在作者身上成熟的，所以自己堕入恶趣，儿子获得阿罗汉的果位，丈夫转生到梵天界等。 此外，为了眷属和守护国土的缘故，进行战争等强大的事业，由于守护者完全是被菩提心所摄持的人，所以并不普遍。如果仔细观察凡夫的分别念和动机的不足，就不是守护他人，而是守护自己，这种罪恶非常难以忍受。就这样。
English
Abandoning the sacred Dharma for the sake of ignorance is like a king without limbs; abandoning shame for the sake of desire is like a merchant's daughter; abandoning modesty for the sake of lust is like the son of a pleasure-seeking king, and so on. In short, in this world, people dare to give up their body and life for the sake of evil, but they are stingy even with land and water for the sake of virtue. Therefore, the lower realms are as numerous as the dust on the earth, while the heavens are as few as the dust on a fingernail. This is a great cause for sorrow in every way. Thus, even if an unwholesome action is done for the sake of others, its karmic result cannot be shared. This is because: For the sake of the object of offering, relatives, retinue, And for the sake of protecting the country, Even if the powerful twin drinkers of sin are released, The karmic result cannot be shared. Among these, the characteristic of sin is that its karmic result is naturally great, so it is exemplified by the image of an elephant. Tying it with the rope of the mind of renunciation, means acting recklessly. Needless to say, if it is done for one's own sake. Even if it is done for the sake of others, those others will not take a share of the suffering when the karmic result is experienced. In particular, the noble Three Jewels, as the object of offering, cherish sentient beings like an only child, so they are never pleased with the honor and service that arise from torturing and killing them, and plundering their lands and wealth, because proclaiming harm as Dharma is the doctrine of the barbarians. Similarly, even if it is done for the sake of relatives, like Maudgalyayana's mother, even if she committed many sins such as stinginess for the sake of her family and son, the karma ripens on the doer, so she herself was born in the lower realms, her son attained the fruit of an Arhat, and her husband was born in the Brahma realm, and so on. Furthermore, for the sake of the retinue and protecting the country, engaging in powerful actions such as warfare, is not universally applicable because the protectors are entirely those who are possessed by the mind of Bodhicitta. If the shortcomings of the ordinary person's thoughts and motivations are carefully examined, it is not protecting others, but protecting oneself, and this sin is extremely difficult to endure. That's it.