Tibetan
་མེད་པ་སྟེ་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ལུས་སེམས་ཚོགས་པ་འབྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་གསལ་པོར་བསྟན་ནས་སྐྱོ་བ་བསྐུལ་བ་ནི། གང་ཚེ་གཤིན་རྗེའི་གཡུལ་ངོར་ཕམ་པ་དེ། །སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་བྲལ་བའི་གཡང་སར་རྒྱུད། །འཚོ་བའི་མདངས་དང་དབང་པོས་རྣམ་པར་སྤང་། །སྨན་དང་སྨན་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འབྲོས། །བསྐྱོད་པ་ངལ་བ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་དང་། །དབུགས་ནི་དབང་མེད་མཐུ་ཡིས་གཡོབ་ཅིང་དར། །ཉེ་དུ་འབྲེལ་བས་བསྐོར་ཞིང་གདུང་ནའང་། །བཤོལ་འདེབས་ལྕགས་ཀྱུའི་བརྟན་པ་བྲལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡི་དབུགས་ཀྱི་འགྱུ་བ་རྟ་རྔའི་ལྕེ། །འཆི་བདག་དགྲ་སྟ་རྣོན་པོས་བགས་གྱུར་པས། །མཛེས་པ་སྤངས་པའི་སོ་ཞོ་ངོམ་བཞིན་དུ། །ལས་དབང་སྲིད་པའི་མུན་ནག་སྟུག་པོར་འཇུག །ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཤིན་རྗེའི་གཡུལ་ངོ་ལ་ཕམ་པ་དེ་ནི། རྒྱ་ག་ན་གདོལ་པས་མ་ཧེ་གསོད་པའི་ཆེ་གྲོགས་པོ་ཕུགས་རྡུགས་སུ་འཛུད་པ་ལྟར་འཆོར་ས་ནི་མེད། མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་ནི་མི་ནུས། རྟག་ཏུ་སྲི་ཞུས་བསྙེན་པ་ཀུར་བའི་ལང་ཚོའི་མཛེས་པ་ནི་སད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་ཉམས་ འབྱུང་བའི་སྡུད་རིམ་གྱིས་དབང་པོ་ལྔའི་བྱེད་ལས་ནི་རླུང་ནང་གི་མར་མེ་བཞིན་དུ་གསད། གནད་འཆད་པའི་ཟུག་རྔུ་ལ་སྨན་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད་པས་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུས་གསོས་མདུན་ན་ཡོད་ཀྱང་མིག་རིག་རིག་འོད་བལྟ་ཞིང་འབྲོས་པ་ལ་རིངས། འདོགས་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཉམས་པས་ཟུངས་ཀྱིས་ཡན་ལག་ཀྱང་མི་ཐེག །རླུང་གི་གནས་མ་ལ་འཕྱུགས་པས་དབུགས་ནི་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྩོན། ཉེ་དུ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱིས་མཐའ་ནས་བསྐོར་ཞིང་གདུང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་གི་དབུགས་ཕྱུང་ཡང་བཤོལ་ནི་མི་ཐེབས། བརྩེགས་ཤིང་བརྩེག་པའི་དབུགས་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་པ་དེའང་སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་འཆི་བདག་གིས་དགྲ་སྟྭ་སྤུ་གྲིའི་རྣོ་དཔལ་ཅན་གྱིས་བཟས་པའི་མོད་ལ་ཤ་ཟའི་གདོང་པ་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ལས་ཀྱང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སོ་ཞོ་ནི་དངོམ། བདེ་འགྲོའི་འཇིག་རྟེན་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ལས་ཉམ་ཉེས་པ་ནི་འདི་འདྲ་བའོ། །ཞེས་པའི་ངང་ཚུལ་མཆི་མའི་རྦ་རླབས་ཀྱིས་སྟོན་བཞིན་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་བཟོད་པར་དཀའ་བ་འདི་ཡང་ནས་ཡང་། རྣམ་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསམ་པར་བྱེད་པ་དེས་ནི། དང་པོར་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མར་འཆི་བ་འོད་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ
Chinese
没有，就像水树的树干一样。就这样。然后清楚地显示了身心集合分离的特征，并鼓励悲伤：当在死主的战场上失败时，就会流落到没有保护和盟友的悬崖边。完全放弃了生命的活力和感官，医生和药物也逃离了他。四肢疲惫不堪，呼吸不由自主地被力量摇动和升起。即使被亲戚包围并悲伤，也会失去延缓的铁钩的稳定。他的呼吸的流动就像马尾的舌头，被死主锋利的敌刀砍断。炫耀着失去美丽的牙齿，进入业力命运的浓密黑暗中。唉，行蕴在死主的战场上失败，就像印度种姓的屠夫把水牛杀死后把大块肉塞进去一样，没有逃脱的地方。即使是拥有力量和力量的自在天（藏文：ལག་ན་རྡོ་རྗེ།，梵文天城体：वज्रपाणि，梵文罗马拟音：Vajrapāṇi，汉语字面意思：手持金刚）也无法提供保护和盟友。总是恭敬地侍奉的美丽青春，就像被霜打过的花朵一样凋谢。五种感官的功能，随着元素聚集的顺序，就像风中的蜡烛一样熄灭。由于无法用药物治疗关键的痛苦，即使年轻的医生带着药物在面前，也会睁大眼睛，急于逃离。由于支撑的风减弱，精华也无法支撑四肢。由于风的处所错乱，呼吸只专注于呼出。即使亲戚和相关的人从四面八方包围着，发出成百上千的悲伤叹息，也无法延缓。越来越微弱的呼吸，也被无情的死主用锋利的剃刀般的敌刀吞噬。肉食者的面孔比极其丑陋的面孔更令人厌恶地炫耀着牙齿。从难以获得的善趣世界堕落的痛苦就是这样。正如眼泪的波浪所显示的那样，反复地、以各种方式思考这种难以忍受的来世境况，首先会成为进入佛法的原因，其次会成为修持佛法的条件，最后会体验死亡的光明
English
There is none, like the trunk of a water tree. So it is. Then, clearly showing the characteristics of the separation of body and mind aggregates, and encouraging sorrow: When defeated on the battlefield of the Lord of Death, one wanders to the precipice devoid of protection and allies. The vitality of life and the senses are completely abandoned, and doctors and medicines also flee from him. Limbs are weary and exhausted, and breath is involuntarily shaken and raised by force. Even though surrounded by relatives and grieving, one loses the stability of the delaying iron hook. The movement of his breath is like the tongue of a horse's tail, severed by the sharp enemy knife of the Lord of Death. Flaunting teeth that have lost their beauty, one enters the dense darkness of karmic destiny. Alas, the aggregate of formation is defeated on the battlefield of the Lord of Death, like a butcher of the lowest caste in India stuffing large pieces of meat after killing a buffalo, there is no escape. Even the powerful Vajrapani (藏文：ལག་ན་རྡོ་རྗེ།，梵文天城体：वज्रपाणि，梵文罗马拟音：Vajrapāṇi，汉语字面意思：hand holding vajra) cannot provide protection and allies. The beauty of youth, always served with reverence, fades like a flower struck by frost. The functions of the five senses, in the order of the gathering of elements, are extinguished like a candle in the wind. Since the critical pain cannot be treated with medicine, even when a young doctor with medicine is in front, one widens his eyes, eager to flee. Because the supporting wind weakens, the essence cannot support the limbs either. Because the place of the wind is disturbed, the breath focuses only on exhaling. Even if relatives and related people surround from all sides, exhaling hundreds of thousands of sighs of grief, it cannot be delayed. The increasingly faint breath is also devoured by the merciless Lord of Death with a sharp razor-like enemy knife. The face of the flesh-eater flaunts teeth that are more repulsive than an extremely ugly face. Such is the misery of falling from the hard-to-obtain world of good rebirths. As the waves of tears show, repeatedly and in every way thinking about this unbearable state of the afterlife, firstly, it becomes the cause of entering the Dharma, secondly, it becomes the condition for practicing the Dharma, and finally, it experiences the clear light of death.
Tibetan
འི་གྲོགས་བྱེད་དེ་སྔོན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ལོན་པ་ཞིག་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཞུས་པས་གནང་སྟེ། མཽངྒལ་གྱི་བུས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཤེས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཧ་ཅང་རྒལ་བས་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱོ་ནས་ཆུ་ལ་མཆོངས་པ་ལས། མཽངྒལ་གྱི་བུས་ཁྲིད་དེ་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཕྱིར་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མི་རྟག་པ་མང་དུ་བསྒོམས་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབུགས་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་མང་དུ་བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྗེས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གླང་པོ་ཆེའི་རྗེས་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་སྒོམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དོན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་འདུན་པ་འདི་བསྟེན་པ་ཡིན་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ཆོས་དང་བསྲེ་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རྟག་ཏུ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་བདག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིར་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་མི་རྟག་པས་གཡར་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མི་འཛིན། འགྲོ་ན་ལམ་མི་རྟག་པས་གོམ་པ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་འདོར། འདུག་ན་གནས་མི་རྟག་པས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཡིད་ལ་བྱ། བཟའ་བཏུང་དང་ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟས་སུ་བཟའ། ཉལ་ན་གཉིད་མི་རྟག་པས་འཁྲུལ་པ་འོད་གསལ་དུ་སྦྱང་། འབྱོར་ན་མི་ནོར་རྟག་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་དང་བསྙེན། གཉེན་གྲོགས་དང་སྲིད་སྡེ་མི་རྟག་པས་དབེན་པར་ངེས་འབྱུང་ལ་བསྐུལ། ཆེ་བཙན་དང་སྙན་གྲགས་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་དམའ་ས་བཟུང་། སྨྲ་ བའི་ཚིག་མི་རྟག་པས་བཟླས་བརྗོད་དང་ཁ་ཏོན་ལ་བསྐུལ། དད་པ་དང་ངེས་འབྱུང་མི་རྟག་པས་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་ལ་བརྩོན། འདུ་ཤེས་དང་རྣམ་རྟོག་མི་རྟག་པས་མི་གཞི་བཟང་པོ་ལ་བསླབ། ཉམས་དང་རྟོག་པ་མི་རྟག་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་སྐྱོལ། དེ་ལྟར་གོམས་པས་ཞེན་པ་ལོག་པའི་ཚད་ནི། རྒྱ་མ
Chinese
的朋友，以前在王舍城（Rajagriha）有个名叫吉祥的居士，他活到一百岁时，厌倦了轮回，于是请求世尊出家，世尊答应了他。蒙格尔之子（Maudgalyayana）让他出家，结果他成了一个精通三藏的人。因为他年纪太大了，厌倦了无常之法，就跳进了水里。蒙格尔之子把他救起来，并为他宣讲佛法，结果他证得了阿罗汉果位。 因此，世尊说：如果多多修习无常，就等于供养了所有的佛。如果多多修习无常，就等于得到了所有佛的呼吸。如果多多修习无常，就等于得到了所有佛的授记。如果多多修习无常，就等于得到了所有佛的加持。例如，在所有的足迹中，大象的足迹是最好的。同样，在所有佛教徒的禅修观念中，只有修习无常的观念是最好的。因此，那些致力于利益他人的菩萨们，也应该遵循这种次第获得的道路。将凡夫俗子的所有行为都与无常之法结合起来。《百业经》中说：应当时时在一切行为中，忆念死主。以及《入菩萨行论》中说：昼夜恒时我应当，唯一思念此事理。如是说。总的来说，身体和心灵的结合是无常的，所以不要执着于借来的东西。行走时，道路是无常的，所以要把脚步放在佛法上。坐着时，地方是无常的，所以要把清净的佛土放在心里。饮食和享受是无常的，所以要把禅定当成食物。睡觉时，睡眠是无常的，所以要把错觉转化为光明。富有时，人和财富是无常的，所以要亲近七圣财。亲戚朋友和政权是无常的，所以要鼓励自己隐居和出离。权力和名声是无常的，所以要永远保持谦卑。说话的语言是无常的，所以要鼓励自己念诵和诵经。信仰和出离心是无常的，所以要努力坚定自己的誓言。观念和想法是无常的，所以要学习良好的品德。体验和觉悟是无常的，所以要支持法性的尽头。像这样习惯了，舍弃执着的程度是：
English
friend. Previously, in Rajagriha, there was a householder named Pelgye (Dpal skyes), who, at the age of one hundred, became weary of samsara and requested the Blessed One to ordain him, which the Blessed One granted. Maudgalyayana ordained him, and as a result, he became someone who knew the three pitakas. Because he was too old, he became weary of the impermanent dharma and jumped into the water. Maudgalyayana rescued him and taught him the dharma, and as a result, he attained the state of an arhat. Therefore, the Blessed One said: If you meditate on impermanence a lot, it is the same as making offerings to all the Buddhas. If you meditate on impermanence a lot, it is the same as receiving the breath of all the Buddhas. If you meditate on impermanence a lot, it is the same as receiving the prophecies of all the Buddhas. If you meditate on impermanence a lot, it is the same as receiving the blessings of all the Buddhas. For example, among all footprints, the footprint of an elephant is the best. Similarly, among all the meditative concepts of Buddhists, only the concept of meditating on impermanence is the best. Therefore, those Bodhisattvas who are engaged in benefiting others should also cultivate this desire for the path that is attained sequentially. All the activities of ordinary people should be mixed with the dharma of impermanence. The Hundred Deeds Sutra says: Always, in all activities, remember the Lord of Death. And the Bodhisattvacharyavatara says: Day and night, I should only think of this matter. As it is said. In general, the combination of body and mind is impermanent, so do not cling to what is borrowed. When walking, the road is impermanent, so place your steps in the direction of the Dharma. When sitting, the place is impermanent, so keep the pure land in mind. Food, drink, and enjoyment are impermanent, so take samadhi as food. When sleeping, sleep is impermanent, so transform delusion into clear light. When wealthy, people and wealth are impermanent, so befriend the seven noble riches. Relatives, friends, and political power are impermanent, so encourage yourself to retreat and renounce. Greatness, power, and fame are impermanent, so always keep a low profile. The words spoken are impermanent, so encourage yourself to recite and chant. Faith and renunciation are impermanent, so strive to strengthen your vows. Concepts and thoughts are impermanent, so learn good qualities. Experiences and realizations are impermanent, so support the exhaustion of dharmata. By becoming accustomed to this, the extent to which attachment is reversed is: