Tibetan
གས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། མོས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་ སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་བཞག་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེའི་རང་བཞིན་ནི་འོད་སྲུང་གི་ཞུས་པ་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་ནི་མེ་འབྱུང་སྟེ། །བྱུང་བ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་བསྲེག་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །སྐྱེས་པ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མ་ནོར་བ་ནི་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པས་མེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཀྱང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་མེ་དག་ཏུ། །མེ་དགེའི་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་པས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་ན་སྲེག་བྱེད་ཀྱང་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་པའི་མེ། །བསྲེག་བྱ་ཚིག་ནས་མི་གནས་ལྟར། །འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀུན
Chinese
以何种方式作意，就以那种方式作意。像这样进入并且多次安住于此，对于他来说，无论是身体的极度调柔还是心意的极度调柔，那都叫做止。菩萨就是这样完全寻求止的。他获得身体的极度调柔和心意的极度调柔之后，就安住于此，舍弃心意的散乱，对于如何思维的那些法，就在内在的等持行境影像中分别了知，信解。像这样，对于等持行境的那些影像，无论是辨别所知之义，还是完全了知，还是完全观察，还是忍受，还是希求，还是分别，还是见，还是证悟，那都叫做胜观。像这样，菩萨就是胜观的智者。如是宣说。像这样，在世间道上等持的胜观，虽然是分别的自性，但是当现量证悟法性的等持，各自的自证智融入相续时，就是超离世间的圣者果位。因此，它进入断除所知障，它的自性如《光明守护请问经》所说：双木摩擦而生火，火生之后焚烧薪，如是智慧力生后，所生之慧焚自性。像这样，从无相的止，分别的智慧中，无相的胜观，不分别的智慧生起，是龙树师徒父子的观点。因此，不错误的分别智慧，被认为是焚烧一切分别之薪的火，如吉祥燃灯智所说：于诸分别火，焚烧一切善分别。如是。也就是说，当所烧之物烧尽时，能烧之物也不存在一样，在等持的自性上，胜观不分别的智慧发出光芒时，作意的分别念不进入。也就是说，如火焚烧所烧物，所烧物尽火亦灭，一切有情法。
English
In whatever way one attends, one attends in that way. Having entered in this way and dwelling in it many times, for him, whatever is the extreme pliancy of the body and the extreme pliancy of the mind, that is called calm abiding. Thus, a Bodhisattva completely seeks calm abiding. Having obtained the extreme pliancy of the body and the extreme pliancy of the mind, he abides in that, abandoning the mental distractions, and for those dharmas that are thought about, he separately cognizes and believes in them as images in the object of meditative absorption. In this way, for those images that are the object of meditative absorption, whatever is the discrimination of the meaning of what is to be known, or the complete understanding, or the complete analysis, or the forbearance, or the desire, or the distinction, or the seeing, or the realization, that is called insight. In this way, a Bodhisattva is skilled in insight. As it was taught. In this way, the insight of the state of meditative equipoise on the worldly path, although it is the nature of discrimination, when the meditative equipoise that directly realizes the nature of reality, the wisdom of self-awareness, enters the continuum, it is the attainment of the state of a noble being who has transcended the world. Therefore, it enters into abandoning the obscurations to knowledge, and its nature is as stated in the "Inquiry of Light Protector Sutra": From rubbing two sticks together, fire arises, After arising, that fire burns the fuel, Likewise, after the power of wisdom is born, The wisdom that is born burns its own nature. In this way, from the wisdom of discriminating the signless calm abiding, the signless insight, the non-discriminating wisdom arises, which is the view of the master Nagarjuna and his spiritual sons. Therefore, the unerring discriminating wisdom is considered to be like a fire that burns all the fuel of discrimination, as the glorious Dipamkara said: In the fires of discrimination, Burn all virtuous discriminations. Thus. That is to say, just as when the object to be burned is burned up, the burner also does not remain, in the nature of meditative equipoise, when the insight of non-discriminating wisdom shines forth, the conceptual thought of attention does not enter. That is to say, just as fire burns what is to be burned, and when what is to be burned is exhausted, the fire also ceases, all sentient beings' dharmas.
Tibetan
་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །མེ་ཡི་བུད་ཤིང་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་ཇི་བཞིན་རྣམ་འབྱེད་པའི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་ན་ཉེར་ཞིར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་འདས་པའི་ འདི་ནི་ཀུན་དང་མཉམ་པར་འགྲོགས་ཀྱང་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་གིས་གནོད་བྱེད་འདི་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་དམ་པའི་ཆོས་མི་བསམ་པའི་ནོངས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་མཁས་པའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་ལ་ཉམས་སད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་པོར་སྟོན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རི་ཆེན་པོ་སྲ་བ། བརྟན་པ་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ། མ་ཞིག་པ་མ་གས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁྲེགས་པ། འཕན་མེད་པ། ལྷུན་སྟུག་པ་བཞི་གནམ་ལ་རེག་ཅིང་ས་ལ་ལྡོག་སྟེ་རྩ་དང་ཤིང་དང་། ཤིང་གེལ་པ་དང་། ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་ཐམས་ཅད་དང་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་འཐག་ཅིང་འོང་བ་ལ་ནི། མགྱོགས་པས་འབྲོས་པའམ། སྟོབས་ཀྱིས་བཟློག་པའམ། ནོར་གྱིས་བསྒྲུབ་པའམ། རྫས་དང་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། དེ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བཞི་འདི་དག་འོང་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། རྒུད་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། རྒ་བས་ནི་དར་ལ་བབས་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །ན་བས་ནི་ནད་མེད་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །རྒུད་པས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །འཆི་བས་ནི་སྲོག་འཇོམས་ཤིང་འོང་སྟེ། དེ་དག་ལས་ནི་མགྱོགས་པས་འབྲོས་པའམ། སྟོབས་ཀྱིས་བཟློག་པའམ། ནོར་གྱིས་བསླུ་བའམ། རྫས་དང་སྔགས་དང་། སྨན་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱ་བ་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅེས་དང་། དེ་སྐད་དུ་ལི་ཙ་བཱི་དྲི་མེད་གྲགས་པས་ཀྱང་གྲོགས་པོ་དག་ལུས་འདི་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ། འདི་ལྟར་མི་བརྟན་པ། འདི་ལྟར་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ། འདི་ལྟར་ཉམ་ཆུང་བ། འདི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པ། འདི་ལྟར་ཞིག་པ། འདི་ལྟར་ཡུན་ཐུང་བ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བ། འདི་ལྟར་ནད་མང་བ། འདི་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གྲོགས་པོ་དག་འདི་ལྟར་ལུས་འདི་ནི་ནད་མང་པོའི་སྣོད་དེ། མཁས་པས་དེ་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གྲོགས་པོ་དག་ལུས་འདི་ནི་ཅང་མི་བཟོད་པ་སྟེ། དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལུས་འདི་ནི་རིང་དུ་མི་གནས་པ་སྟེ། ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུའོ། །ལུས་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྲིད་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། །ལུས་འདི་ནི་སྙིང་པོ
Chinese
是识的。认为是火的薪柴。如果用如实辨别它们的火焚烧，就会趋于寂灭。像这样，从同时进入来说，像这样过去的 这个虽然与一切共同相处，但由于无明的他力，不思惟从这个损害者中解脱的方法——殊胜的法，就像无数世代以来，沙门和婆罗门等智者群体所经历的那样。这部《教诫国王经》本身就清楚地表明了这一点：大国王，例如，从四个方向来的大山，坚固、稳定、有核心、不毁坏、不破裂、非常坚硬、无间隙、高耸，接触天空并压向地面，将所有的草、树木、树胶、树枝、树叶以及一切有情众生磨成粉末而来，对于这种情况，无论是快速逃跑，还是用力量抵抗，还是用财富收买，还是用物品、咒语和药物来阻止，都不是容易的。大国王，同样，这四个大恐怖也会到来。哪四个呢？衰老、疾病、死亡和衰败。大国王，衰老会摧毁青春并到来。疾病会摧毁健康并到来。衰败会摧毁一切圆满并到来。死亡会摧毁生命并到来。对于这些，无论是快速逃跑，还是用力量抵抗，还是用财富欺骗，还是用物品、咒语和药物来平息，都不是容易的。如是，离车族的无垢称也对朋友们说：朋友们，这个身体是如此无常，如此不稳定，如此不可靠，如此脆弱，如此无意义，如此败坏，如此短暂，如此痛苦，如此多病，如此具有变异的性质。朋友们，这个身体是众多疾病的容器，智者不应执着于它。朋友们，这个身体是如此难以忍受，就像水泡被风吹动一样。这个身体不会长久存在，就像水中的气泡一样。这个身体是从烦恼的生存中产生的，就像海市蜃楼一样。这个身体没有意义
English
is of consciousness. It is considered to be the firewood of fire. If burned by the fire that distinguishes them as they are, it will tend to be extinguished. Like this, from entering simultaneously, like this, the past This, although living together with all, due to the influence of ignorance, the fault of not contemplating the excellent Dharma, the means of liberation from this harmer, is like the experience of countless generations of ascetics, Brahmins, and assemblies of wise ones. This very Sutra of Advice to the King clearly shows this: Great King, for example, great mountains from four directions, solid, stable, possessing essence, indestructible, uncracked, extremely hard, without gaps, towering, touching the sky and pressing against the earth, grinding all grasses, trees, gums, branches, leaves, and all living beings into powder as they come, in this situation, whether fleeing quickly, resisting with strength, bribing with wealth, or preventing with objects, mantras, and medicines, is not easy. Great King, similarly, these four great fears will come. Which four? Aging, sickness, death, and decay. Great King, aging destroys youth and comes. Sickness destroys health and comes. Decay destroys all perfections and comes. Death destroys life and comes. From these, whether fleeing quickly, resisting with strength, deceiving with wealth, or pacifying with objects, mantras, and medicines, is not easy. Thus, Licchavi Vimalakirti also said to his friends: Friends, this body is so impermanent, so unstable, so unreliable, so fragile, so meaningless, so decaying, so short-lived, so painful, so full of diseases, so subject to change. Friends, this body is a container of many diseases; the wise should not dwell on it. Friends, this body is so unbearable, like a bubble blown by the wind. This body does not last long, like a bubble in water. This body arises from the existence of afflictions, like a mirage. This body has no essence.