Tibetan
་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་པས་རང་དེའི་མཐོང་སྤངས་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པ་གང་མི་དགེ་བའམ། བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་སར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། འཁོར་གསུམ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་བཅས་པའི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་སམ། མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངོ་བོ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཉིད་དང་། ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་གང་ཞིག་ནི་མཐོང་སྤངས་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་རྣམས་ནི་བསྒོམས་སྤངས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་ནི། སྤྱི་ཙམ་དུ་མཐོང་ལམ་གྱི་གནོད་བྱང་གྱུར་བ་མཐའ་དག་པའི་ཀུན་བརྟགས་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལའང་དབྱེ་བ་དང་སྤོང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ། ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ། མཐར་འཛིན་པའི་བལྟ་བ། ལོག་པར་བལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བལྟ་བ་ལྔ་སྡོམས་པ་ས་བཅུའོ། །དེ་ལྟར་བལྟ་བ་ལྔས་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ བཞི་ལ་ཞུགས་པ་ན། ལྟ་མིན་ལྔའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཞུགས་ཏེ་བཅུ་བཅུ་ཡོད་པས་བཞི་བཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ལས་གཞན་པའི་དགུ་དགུ་འཇུག་པས། བསམ་གཏན་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག །གཟུགས་མེད་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་རྣམས་བསྡོམས་པས་དམིགས་པ་དང་ཁམས་དང་ལོག་པར་འཇུག་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་མཐོང་སྤངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་པར། ཉོན་མོངས་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྤོང་ཚུལ་ནི། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱིས་ནི་མཐོང་སྤངས་ཀྱི་ས་བོན་མགོ་ནོན་ཚུལ་དུ་སྤོང་ལ། ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་རྩ་འདོན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྤོང་ངོ་། །དེའང་བདེན་བཞི་སོ་སོའི་སྐད་ཅིག་དང་དེའི་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲི་མ་རིམ་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་ལ། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གཉིས་ཆོས་བཟོད་དུ་བྱུང་དུས་མ་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམ
Chinese
想要解脱。因此，从那（烦恼障和所知障）两者的部分中解脱。也就是，凡是使心不能完全寂静的不善，或者被遮蔽未说明之处的萨惹等烦恼障，以及执着三轮的具有染污的善，或者未遮蔽未说明的自性，所取的对境和能取的有境的分别念，就是所知障。那些之中，烦恼障的遍计所执都是见断，俱生的是修断。而且，所知障的粗大的能取所取的分别念是见断，细微的都是修断。种类是，总的来说，凡是成为见道的障碍的一切遍计所执。那也有分类和断除方式两种，第一种有从体性的角度分类，从错误进入方式的角度分类两种。第一种是：贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑这五种。第二种是：坏聚见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见五种，总共十种。这样，五种见进入到欲界的苦谛等四谛时，随顺于五种非见，各有十种，所以是四十种。在那之上，上二界的四谛，除了嗔恚之外的九种进入，色界的四谛有三十六种，无色界的四谛有三十六种，总共从所缘、界和错误进入方式的角度来说，见断有一百一十二种。《摄类学》中说：一百一十二种烦恼是见所断的烦恼之类。第二种断除方式是：通过决择分相似断除见断的种子，通过法智忍等以根除的方式断除。那也是根据四谛各自的刹那和它的所断，次第地做净治的对治。相对于智慧生起，无间道和解脱道二者在法忍生起时未见，所以称为见道。《十地经》中说：菩提心
English
Desire to be liberated. Thus, liberation from both the afflictive obscurations and the cognitive obscurations. That is, whatever non-virtue causes the mind not to be completely pacified, or the afflictive obscurations such as Sarana in the obscured and unspecified places, and the contaminated virtue with attachment to the three spheres, or the nature of the unobscured and unspecified, the object taken and the subject's conceptualization of the object, are the cognitive obscurations. Among those, the imputed afflictive obscurations are all to be abandoned by seeing, and the innate ones are to be abandoned by meditation. Moreover, the coarse conceptualizations of the object and subject of the cognitive obscurations are to be abandoned by seeing, and the subtle ones are to be abandoned by meditation. The categories are, in general, all the imputed that become obstacles to the path of seeing. There are two types of that: classification and the method of abandonment. The first has two types: classification from the perspective of the entity, and classification from the perspective of the way of entering wrongly. The first is: desire, anger, pride, ignorance, and doubt, these five. The second is: view of the aggregates, view of extremes, wrong view, view of holding views as supreme, view of holding ethics and vows as supreme, five in total, totaling ten. Thus, when the five views enter the truth of suffering, etc., of the desire realm, they follow the five non-views, each having ten, so there are forty. On top of that, the four truths of the two upper realms, with the exception of anger, the nine enter, the four truths of the form realm have thirty-six, the four truths of the formless realm have thirty-six, totaling one hundred and twelve to be abandoned by seeing from the perspective of the object, realm, and way of entering wrongly. In the Compendium of Topics it says: The one hundred and twelve afflictions are the kinds of afflictions to be abandoned by seeing. The second method of abandonment is: through the stages of application, the seeds of what is to be abandoned by seeing are abandoned in the manner of suppressing them, and through the patience of knowing the Dharma, etc., they are abandoned in the manner of eradicating them. That is also in relation to the moments of each of the four truths and what is to be abandoned by them, gradually acting as an antidote to purification. In relation to the arising of wisdom, the two paths of the uninterrupted and liberation are not seen when the patience of Dharma arises, so it is called the path of seeing. In the Sutra of the Ten Grounds it says: Bodhicitta
Tibetan
ས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ས་དང་པོར་ཆུད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གོང་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དོན་དང་འདྲ་བར་གཞན་དོན་ལའང་འཇུག་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཤས་ཆེ་བའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་དུས་སྐད་ཅིག་ལ་སྟོན་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། སྤྱན་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེའང་དུས་སྐད་ཅིག་མ་ བརྒྱ་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་བལྟ་བ་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནུས་པའི་བར་ལེའུ་དྲུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་དང་། དེ་ནས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །དེ་ལས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བུ་ཕོ་མོར་མ་ངེས་པ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མང་ཞིང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང་། ཞེས་པས་གཞན་ལའང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ་། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །རྒྱུ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་ལམ་གསུམ་མོ། །འབྲས་བུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ས་གཉིས་པ་ཡར་བཅད་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་མར་བཅད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་བསྒོམ་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་བྱ་རུང་དུ་མཚོན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་ཞིང་རང་ལམ་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བའོ། །མཚན་གཞི་ནི་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་གོ །དབྱེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བས་དགུའོ། །དེ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་པ་དེས་ཇི་སྲིད་དུ་ལྟུང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཆ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་མི་ནུས་པ་གང་ཞིག་ལས་གཉིས་པ་བས་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་ནུས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའོ། །ས་དེ་ལ་ལྷུང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཆ་ཕྲ་བ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་ པའམ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པ
Chinese
何人于何时安住于如是性中，即于彼时已入于初地。自此之后，次第完全净治上方诸地，而入于如来地。如是说。于彼时，以了知法界周遍自他一切之差别，以自他平等性之殊胜菩提心，如自利般亦行他利，故布施波罗蜜多尤为殊胜。彼之功德差别者，于一刹那顷能示现之功德有百千万二，以及眼、神通、神变不可思议。即从于一百个刹那顷能面见百佛，乃至能受持赡部洲之国王生，如第六品中所说。其后于圣者之修道中：十地相续之末，以金刚喻定，摧毁所知障而现证菩提。彼等之余者乃修道之自性也。身体之所依乃三洲之士夫，不决定为男女，多生于包括欲界色界之天众中。《经庄严论》云：随念受生故，于他亦可生。心之所依乃第四禅。因乃大乘之资粮道、加行道、见道三者。果乃无学道。体相乃从二地向上至十地相续之末为止，可施设大乘修道之名言。大乘见道圆满之后生起，且为自道之善所摄持者，即是大乘无学道之第一刹那生起之因。事相乃属于十地自性之轮中所摄之善。分类者，彼修道分为小、中、大三种，每种又分三种，故共有九种。其中小之小者乃二地离垢地，即初地之住者，于彼地中，对于微细之堕罪迷惑，不能以正知而安住者，与二地相比，具有能以正知而安住之支分完全圆满之差别。于彼地中，不恒常行持微细之堕罪迷惑，或自性
English
When someone abides in suchness, at that time, they have entered the first bhumi. From then on, gradually purifying the higher bhumis completely, they enter the Tathagata bhumi. Thus it is said. At that time, realizing the distinction that the Dharmadhatu pervades all self and others, with the supreme Bodhicitta of self-other equality, engaging in the benefit of others as in one's own benefit, the Paramita of generosity is especially prominent. The distinctive qualities of that are twelve hundred thousand qualities that can be shown in an instant, as well as eyes, clairvoyance, and immeasurable miracles. That is, from seeing the faces of a hundred Buddhas in a hundred moments, to being able to take birth as the king of Jambudvipa, as explained in the sixth chapter. Then, in the path of meditation of the noble ones: At the end of the ten bhumis continuum, with the Vajra-like Samadhi, destroying the obscurations of knowledge, manifest enlightenment. The remainder of those are the nature of the path of meditation. The support of the body is the beings of the three continents, not necessarily male or female, with many births among the gods of the desire and form realms. The Ornament of the Sutras says: "Taking rebirth intentionally," so it is possible to be born in others as well. The support of the mind is the fourth dhyana. The cause is the three paths of accumulation, junction, and seeing of the Great Vehicle. The result is the path of no more learning. The characteristic is that from the second bhumi upwards to the end of the ten bhumis continuum, the term "Great Vehicle path of meditation" can be applied. Arising after the completion of the Great Vehicle's path of seeing, and being gathered by the virtue of one's own path, that which is the cause of the arising of the first moment of the Great Vehicle's path of no more learning. The instance is that which is gathered by the virtue belonging to the wheel of the nature of the ten bhumis. The division is that the path of meditation is divided into small, medium, and large, each divided into three, so there are nine in total. Among them, the smallest of the small is the second bhumi, the stainless one, that is, the dweller of the first bhumi, in that bhumi, with regard to the subtle faults of falling, one who cannot abide with mindfulness, compared to the second bhumi, possesses the distinction of completely perfecting the limbs of being able to abide with mindfulness. In that bhumi, not constantly engaging in subtle faults of falling, or by nature