Tibetan
ཕྱི་དོན་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ན་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་གསལ་བ་དེས་དོན་དུ་འཛིན་ པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱན་ལས། དེ་དང་དེ་འདྲར་གྱུར་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་རྟོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་སྣང་དེ་ཉིད་སྔོན་པས་གསལ་བར་གྱུར་བས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱི་དོན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་སྣང་བས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་གནས་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དོན་ཀུན་སྣང་བ་ནི། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུང་བ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་དེ་སྤོང་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཞིག་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་བྱུང་མི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཡི། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །འདི་མན་ཆད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་དང་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་སོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ནི་ཆུང་ངུ་སྟེ། ། མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་ལ་དུས་མ་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །བཟོད་པ་ནི་འབྲིང་སྟེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཉིད་དོ། །ཆོས་མཆོག་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྦྱོར་ལམ་མོ། །དེའང་ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་མ་མཁན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ཅིང་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་མོས་པས་སྤྱོད་པ
Chinese
当外境完全消失时，知识的显现稍微清晰，这能对执着于外境事物起到对治作用，因此称为“暖位”。如《现观庄严论》中所说：“如彼之彼性，菩萨入定时，不解心所说，不见一切义。” 第二，知识的显现因先前变得清晰，为了增长法的显现，而致力于坚定精进，因此称为“顶位”。如云：“为增法显现，恒常勤精进。” 第三，由于进入了真如的一个方面，外境所取的形象不再显现，知识的形象生起，此时安住于唯识，因此称为“忍位”。如云：“法之显现增，则住于唯识，彼时一切义，显现为心识，尔时彼之所取，散乱即舍弃。” 第四，当能取之相与无二的知识也完全消失时，世间禅定所生之相完全不显现，因此称为“胜法位”。如云：“尔时于彼能取之，散乱唯一而摄持。” 从这之后，智慧的体性，在入定方面是无分别智的空性，从定中出定的后得位，则是大悲的部分，有分别和无分别智都有。因此，这个殊胜的胜法位是大乘见道，与其他的没有间隔。如云：“彼时无间断，速证三摩地。” 其中，暖位和顶位是小的，是生起见道时不定时的加行道。 忍位是中等的，是来世必定生起见道的加行道。 胜法位是大的，是今生就能生起见道的加行道。 此外，依靠方便的这个阶段，菩萨像幻术师一样，为了不颠倒，将超世间的智慧与方便道和智慧结合起来，只是信解非常坚定而已。由于没有现量证悟二无我的真如，所以是信行。
English
When external objects completely disappear, the appearance of knowledge becomes slightly clearer, which acts as an antidote to clinging to external objects, hence it is called "Warmth." As stated in the Ornament for Clear Realization: "Like that of thatness, when a Bodhisattva enters samadhi, not understanding what the mind says, does not see all meanings." Second, the appearance of knowledge becomes clearer due to the previous clarity, and in order to increase the appearance of Dharma, one engages in firm diligence, hence it is called "Peak." As it says: "To increase the appearance of Dharma, constantly exert firm diligence." Third, because one has entered one aspect of suchness, the appearance of external objects being grasped does not appear, and the appearance of knowledge arises. At this time, one abides in mind-only, hence it is called "Forbearance." As it says: "When the appearance of Dharma increases, one abides in mind-only. Then all appearances of objects appear as mind. At that time, the distraction of its object is abandoned." Fourth, when the aspect of the grasper and the non-dual knowledge also completely disappear, the appearances arising from worldly meditation completely disappear, hence it is called "Supreme Dharma." As it says: "Then, the distraction of the grasper is solely gathered." From this point onward, the nature of wisdom, in terms of meditative equipoise, is the emptiness of non-conceptual wisdom, and the subsequent attainment arising from that is the part of great compassion, with both conceptual and non-conceptual wisdom as appropriate. Therefore, this supreme Supreme Dharma is the Mahayana Path of Seeing, without any interruption from others. As it says: "At that time, without interruption, one quickly attains samadhi." Among them, Warmth and Peak are small, and are the paths of joining at an uncertain time for the arising of the Path of Seeing. Forbearance is medium, and is the path of joining that is certain to give rise to the Path of Seeing in the next life. Supreme Dharma is large, and is the path of joining that gives rise to the Path of Seeing in this very life. Furthermore, this stage of relying on skillful means is like a magician Bodhisattva, in order not to be inverted, combining the transcendent wisdom with the path of skillful means and wisdom, and is merely a matter of very firm faith. Since the suchness of the two selflessnesses is not directly realized, it is conduct by faith.