Tibetan
ཅིག་པའི་མྱང་འདས་ལ་གཞོལ་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་མི་འབྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྦྱོར་བའམ། རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་གཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། ཚུལ་དེས་ན། གང་དུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས། །རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་ཚོགས་ལམ་ཆེ། །སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ། །མཉམ་རྗེས་སྟོང་དང་སྙིང་རྗེར་འཆར། །ཞེས་སྨོས་ནས། འདི་ལྟར་མཉམ་གཞག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་དང་རྗེས་ཐོབ་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་གསར་དུ་སྐྱེས་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེས་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོར་ཐོབ་ནས་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་འཇུག་ནུས་པ་ཡིན་ལ་བསྒོམ་ཚུལ་བྱེ་བྲག་པའི་ཆ་ནས་ཚོགས་ལམ་དེ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་བསྒོམ་པའི་དང་པོ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པའོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལ་མཉམ་གཞག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དང་ཆུ་ཤིང་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་མོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་ འགག་ལ་མི་གནས་པར་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ་མོ། །དེའང་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ། འདི་ལྟར་དང་པོ་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་གིས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་པ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པས་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་ལ་འཇུག་གོ །གསུམ་པ་སེམས་མི་རྟག་པར་བསྒོམས་པས་རྟག་འཛིན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་གོ །བཞི་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པས་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་ལོག་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། གནས་ངན་ལེན་ཕྱིར་སྲིད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་ཕྱིར་ཡང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་བྱ་ན། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་འཇུག་ཅིང་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མའམ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་བསྒོམ་པའང་དེ་ཉིད་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མི་དགེ་སྤང་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྣམ་པ་བཞི་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། འདུན་པ་བརྩོན་འགྲུས། སེམས་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་དང་སྤྱན་ལ་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་ན་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། དེ་གནས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ འབྱོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་མྱུར་དུ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་འགྲོ་བ་ལྔ་གང་རུངས། བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་གང་རུང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་པོ། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔ། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་ཏེ་དབང་པོ་དང་ཆ་མཐུན་པ་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔ་དང་། དེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པས་དབང་པོ་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ཐར་བའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བས་དབང་བྱེད་དེ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་དང་། རྒྱན་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ན། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའང་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་དད་པས་ཡིད་ཆེས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྤྲོ། དྲན་པས་མི་བརྗེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའོ། །དེའང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞི་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཚུལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ལ་རིམ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་
Chinese
为了趋向寂灭涅槃，即使在甚深等持的境界中，依凭方便似乎不会产生，但在加行或后得位时，方便与智慧二者同时运用。因此说：何处空性与悲心，依于相续乃大资粮道，加行道及胜法位以下，等持后得现空与悲。如是说后，像这样在等持中修持空性，在后得位修持以悲心为核心的布施等所有福德与智慧之资粮，这是资粮道。作为新产生大乘发心的所依，由此首次获得大乘发心，能够进入小资粮道，并且从修持方式的差别来说，资粮道有大、中、小三种，在小资粮道中，修持四念住，首先是身念住，在等持中像虚空一样修持，在后得位修持不净和如幻。受念住，在等持中是不生，在后得位修持一切感受皆是痛苦，并且像芭蕉树一样没有实义。心念住，在等持中是自性空，在后得位修持不灭也不住。法念住，在等持中是平等性，在后得位修持如幻八喻等。此外，以小资粮道修持四念住的方式进入见道的四谛。像这样，首先以身念住了知身体是痛苦，从而进入知苦。第二，了知感受是痛苦，从而进入断集。第三，修持心无常，从而进入现证灭除常执。第四，修持法无我，从而从我执中解脱，进入修道。如《中边分别论》所说：为除恶趣及有因，及为依处不愚昧，若欲趣入四真谛，当修念住近安住。如是。在中等资粮道中，对于尚未产生的非善法不令产生，对于已经产生的则断其相续，对于尚未产生的善法则令产生，对于已经产生的善法
English
In order to incline towards the solitary Nirvana, even though the reliance on means might not seem to arise in the state of profound equipoise, in the stage of application or subsequent attainment, both means and wisdom are applied simultaneously. Therefore, it is said: "Wherever emptiness and compassion, rely on the continuum, it is the great accumulation path, from the path of application and the supreme dharma downwards, equipoise and subsequent attainment appear as emptiness and compassion." Having said that, like this, engaging in the accumulation of all merit and wisdom, such as giving, which has emptiness in equipoise and compassion in subsequent attainment as its essence, is the path of accumulation. As the basis for newly arising Mahayana bodhicitta, one who first attains Mahayana bodhicitta can enter the small accumulation path, and in terms of the difference in the way of meditation, the accumulation path has three types: great, medium, and small. In the small accumulation path, meditating on the four mindfulnesses, the first of which is mindfulness of the body, is to meditate like the sky in equipoise, and in subsequent attainment, to meditate on impurity and illusion. Mindfulness of feeling is unarisen in equipoise, and in subsequent attainment, to meditate on all feelings as suffering and without essence like a plantain tree. Mindfulness of mind is emptiness by nature in equipoise, and in subsequent attainment, to meditate on it as neither ceasing nor abiding. Mindfulness of phenomena is equality in equipoise, and in subsequent attainment, to meditate on the eight similes of illusion, and so on. Furthermore, the way to enter the four truths of the path of seeing by meditating on the four mindfulnesses in the small accumulation path. Like this, first, by knowing the body as suffering through mindfulness of the body, one enters into knowing suffering. Second, by knowing feelings as suffering, one enters into abandoning the origin. Third, by meditating on the impermanence of the mind, one enters into manifesting the cessation of the clinging to permanence. Fourth, by meditating on the selflessness of phenomena, one turns away from the clinging to self and enters into the path of meditation. As the Madhyantavibhaga says: "To turn away from bad states and the cause of existence, and as a basis, and to not be deluded, if one wishes to enter the four truths, one should meditate on mindfulness and abide closely." Thus it is. In the medium accumulation path, one does not generate non-virtuous dharmas that have not yet arisen, and one cuts off the continuum of those that have already arisen, and one generates virtuous dharmas that have not yet arisen, and one generates the virtuous dharmas that have already arisen.
Chinese
为了增长而精进，对治无我，观修幻化或梦境等也是如此。对于不顺品和顺品，完全了解一切相之后，为了舍弃不善而精进，就会产生四种精进。如是说。在资粮道大位时，四种神足是：欲、精进。以心行持的四种等持，以及神通、现量和眼等，通过禅定的堪能力而成就，因此称为神足。如前所说：安住于此堪能性，一切义成办。如是说。在其后，以不分别的智慧迅速结合见道，因此是加行道。身体的所依是五趣中的任何一者，心的所依是六禅地中的任何一者。其中，在暖位和顶位二者中，是信心和最初的精进、正念、等持和智慧这五根。在忍位和胜法位二者中，是信力等，修习与五根相应的五力。如《中边论》所说：五根和五力，以及由此区分的两种相应分。如是说。其中，生起殊胜清净，摧毁与根不相顺的方面，因此称为力。如前所说：生起与解脱分相应的，以欲和加行而作主，不忘失所缘，并且也区分不散乱。如是说。以及《庄严经论》所说：由于不顺品衰弱，因此称这些为力。如是说。其中，轮回和涅槃的一切法，以二谛了知之义而信解，以精进欢喜，以正念不忘失，以等持一心，以智慧了知自性的方式而修习。其中，四种决择分以小、中、大的差别而安住于十二种方式。《现观庄严论》所说：如是决择分，有小、中、大。如是说。对于这些，依次获得大乘的现观，以及现观增长，以及进入法的现观一边，以及紧随其后的等持这四种。其中，第一种是：见到一切法唯是心的显现。
English
To strive for growth, to counteract selflessness, and to meditate on illusions or dreams, etc., is also like that. Regarding unfavorable and favorable factors, after fully understanding all aspects, to strive to abandon negativity, four kinds of diligence will arise. Thus it is said. In the great stage of the accumulation path, the four legs of magical power are: aspiration, diligence. The four samādhis practiced by the mind, as well as magical powers, direct perception, and the eye, etc., are accomplished through the power of meditative pliancy, hence they are called the legs of magical power. As it was said before: Abiding in this pliancy, all purposes are accomplished. Thus it is said. After that, quickly joining the path of seeing with non-conceptual wisdom, therefore it is the path of joining. The basis of the body is any of the five destinies, and the basis of the mind is any of the six meditation grounds. Among them, in the two, heat and peak, there are the five faculties of faith, initial diligence, mindfulness, samādhi, and wisdom. In the two, forbearance and supreme dharma, there are powers such as the power of faith, etc., cultivating the five powers corresponding to the five faculties. As the *Madhyāntavibhāga* says: The five faculties and the five powers, and the two corresponding divisions distinguished by them. Thus it is said. Among them, generating excellent purity and destroying aspects unfavorable to the faculties, therefore it is called power. As it was said before: Generating that which corresponds to the part of liberation, mastering with desire and application, not forgetting the object, and also distinguishing non-distraction. Thus it is said. And as the *Abhisamayālaṃkāra* says: Because unfavorable aspects are weakened, these are called powers. Thus it is said. Among them, all the dharmas of saṃsāra and nirvāṇa are believed in with faith in the meaning of knowing them through the two truths, delighted with diligence, not forgotten with mindfulness, one-pointed with samādhi, and cultivated in the manner of knowing their nature with wisdom. Among them, the four aspects of definite discrimination abide in twelve ways with the distinction of small, medium, and large. As the *Abhisamayālaṃkāra* says: Thus the definite discrimination aspects are small, medium, and large. Thus it is said. For these, in sequence, obtaining the vision of the Mahāyāna, and the increase of vision, and entering one aspect of the vision of dharma, and the samādhi immediately following that, are the four aspects. Among them, the first is: seeing all dharmas as merely the appearance of mind.