Tibetan
རྒྱ་ཆེར་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དབུ་མ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་བར་ལས་མ་གཡོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ་འབད་རྩོལ་གྱི་བྲོ་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས། དབུ་མའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འདི་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཉམ་པའོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་དབུ་མའི་ལམ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་བསྒྲུབ་པའང་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཉམ་པའོ། །ཞེས་བཀའ་བསྩལ་བས་གནས་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མར་གྱུར་བ་གཞན་མེད་པས་དྭོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉེ་བར་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ། །ལ་ལ་དག་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་དཔྱད་པ་རྣོན་པོའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱི་དམ་དུ་བཅིངས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་རྟོག་པའི་ཡིད་བྱེད་སྤངས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་འདོད་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལུང་། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་མི་བྱུང་ན་གཙུབ་ཤིང་བཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་ཤིང་བསྲེག་གོ །ཞེས་པ་འདི་འདྲེན་ཡང་། དེའི་དོན་ནི། བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་མེའི་ས་བོན་དར་ལྕགས་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཙུབས་ཤིང་རང་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་མེས་བུད་ཤིང་རང་ཉིད་བསྲེག་པ་དཔེར་མཛད་ནས་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུ་དེས་བློ་རྟོག་གི་ བུད་ཤིང་བསྲེགས་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་དེ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་དབུ་མའི་མན་ངག་བཀྲལ་བ་ལས། ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་ཡིད་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཟུང་ནས་འགོག་པའི་ཚུལ་སྔར་ཡང་བཤད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་ཐུགས་རྗེའི་འཇུག་པ་དང་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བཏགས་པའི་གྲུབ་མཐའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་གཉིས
Chinese
广为宣说。因此，安住于自性无有、本体空性的甚深中观之中，不离此境乃是禅修之最胜，于远离勤作之状态中趋入寂灭。从无量法门之中，中观之道即是趋入寂灭之道。寂灭是无所往之处。因为其中没有任何行进，所以一切法皆于寂灭中平等。此无边际之中观道，既非修持亦非不修持，故一切近取之事物皆于寂灭中平等。如是宣说，此地唯有如来是量，不应稍有疑惑。有些人认为，只要是分别的智慧，就必定会被敏锐的分析所束缚，因此舍弃了思索自性的作意，并认为没有智慧的光明。他们如此宣说真实之语的教证：若不能从正确的分辨中如实了知，则如钻木取火般，烧毁思辨之木。虽然引用了这段话，但其含义是：不依赖于智慧和作意的因缘，如同火的种子从燧石中产生一样，而是以钻木自身产生的火来焚烧木柴自身作为比喻，说明不依赖于智慧和思虑的真实的智慧之光，如同不分别的智慧之火，焚烧智慧思虑的 木柴，从而如实了知自性。正如吉祥燃灯尊者所阐释的中观诀窍中所说：不执著任何事物，是因为远离了能取和所取的分别。舍弃一切忆念和作意，是因为舍弃了缘于过去和未来的分别。如是，之前已经阐述了将包含作意的分别智慧执为实有，从而加以遮止的方式。此外，从大悲的加持和事业永不间断的角度来看，并非没有自生智慧，然而，从远离所知和能知之假立宗派戏论的角度来看，则是两大车乘。
English
It was widely proclaimed. Therefore, abiding within the profound Madhyamaka, which is devoid of self-nature and essence, is the supreme meditation, and one goes to nirvana in a state free from effort. Among the immeasurable doors, the path of Madhyamaka is the path to nirvana. Nirvana is nowhere to go. Since there is no going in it, all dharmas are equal in nirvana. This boundless path of Madhyamaka is neither practice nor non-practice, so all objects of grasping are equal in nirvana. Thus it was proclaimed that in this place, only the Tathagata is the measure, and no doubt should be entertained. Some people think that as long as it is discriminating wisdom, it must be bound by sharp analysis, so they abandon the attention that contemplates self-nature and think that there is no light of wisdom. They say this quote of truthful words: If one cannot know the truth as it is from correct discrimination, then like fire produced by rubbing wood, the wood of thought is burned. Although this passage is quoted, its meaning is: not relying on the causes of intelligence and attention, just as the seed of fire arises from flint, but using the fire produced from the rubbing wood itself to burn the firewood itself as a metaphor, it illustrates that the light of true wisdom, which does not rely on intelligence and thought, like the fire of non-discriminating wisdom, burns the firewood of intellectual thought, thereby knowing the self-nature as it is. As the glorious Dipamkara explained in the instructions on Madhyamaka: not grasping anything is because it is free from the discrimination of grasper and grasped. Abandoning all memory and attention is abandoning the discrimination that focuses on the past and the future. Thus, it has already been explained before how to grasp the discriminating wisdom that includes attention as real and then prevent it. Furthermore, from the point of view of the compassion's engagement and the uninterrupted activity, it is not that there is no self-arisen wisdom, but from the point of view of being free from the elaboration of the imputed tenets of knowable and knower, they are the two great chariots.