Tibetan
སྔོན་བཏང་གཉིད་ལོག་སྐབས་དང་མཚུངས། །དེས་ན་དུས་དེར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས། །རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཕྱིས་འབྱུང་མཁས་པའི་ལུགས། །རྟོག་དང་དཔྱོད་པའི་བློས་བྱས་ཀུན་དོར་ནས། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་དྭངས་རྗེན་པ་དེ། །བོད་ཕྱི་མ་དག་བཟོ་མེད་མ་ཡེངས་སླར་ཡང་འཕྲོ་བའི་ཚེ། །རང་ཞལ་བལྟ་བ་འཇོག་བསྒོམ་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དཔྱད་དང་འཇོག་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཅི་ཡང་རུང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གསལ་དྭངས་ཤར་ལ་བསྒོམ་མེད་མ་ཡེངས་པ། །སྒྲུབ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་བསྒོམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །མཉམ་གཞག་དུས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དེ་ལྟ་ནའང་། །རྗེས་ཐོབ་དུས་སུ་གང་ཤར་སྣང་བ་ཀུན། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་དྲན་འདུན་དྲག་པོ་ཡིས། །ལེགས་པར་བསྒོམས་ན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འཆར། །བདེ་ཆེན་འཁོར་ཁོར་པད་དཀར་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། །རྩ་བའི་བླ་མ་གསུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་ཞེན་མང་མོས་གུས་ཀྱིས། །མ་ཡེངས་གསོལ་འདེབས་ལམ་སྲོལ་ཀུན་ཏུ་གཅེས། །སེམས་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་ཐ་སྙད་རྣམ་མང་ཡང་། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཞལ་བལྟས་པ་ན། །ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རྣམ་དག་ ཚེས་སྐུར་ཀུན་གྱིས་ངོ་སྤྲོད་མཛོད། །བསམ་གཏན་གསུམ་དང་བཞི་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །གཟུགས་མེད་བཞི་ལ་སྲིད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག །བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་མི་རྟོག་གོལ་ས་ཡིན། །ལམ་དང་གོལ་སའི་རྣམ་དབྱེ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་ཤ་ཟའི་གཟུགས་ལ་སོགས། །ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གང་ཤར་ཡང་། །གང་ཤར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་རུ། །ལེགས་པར་རྟོགས་ན་བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཡུལ་སྣང་གསལ་མཐོང་ད་། །མཁའ་ལ་འཕུར་དང་ཆུ་སྟེང་བགྲོད་ལ་སོགས། །མཆོག་འཛིན་ནང་ཡང་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་ན། །ཉམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་དབང་པོའི་གཞུ་དང་མཚུངས། །སྔགས་རྫས་གཉིས་དང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་སོགས་ཀྱིས། །རླུང་སེམས་འཆོལ་བའི་ཉམས་སྣང་སྣ་ཚོགས་ལ། །མགུ་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོམ་ཆེན་མང་མོད་ཀྱི། །ཕལ་ཆེར་གཡེང་བའི་གཡང་ལ་ལྷུང་ཉེན་ཆེ། །མདོར་ན་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས། །དྲང་སོགས་དགེ་བ་དང་གིས་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །ཆགས་སོགས་མི་དགེ་དང་གིས་འགྲིབ་གྱུར་ན། །ཆོས་དེ་རྒྱལ་བའི་ལམ་བཟང་རྨད་དུ་བྱུང་། །ཕངས་རིའི་མགུལ་དང་མཐོན་པོའི་ནགས་ཁྲོད་སོགས། །ཐར་འདོད་སྐྱེ་བོའི་བསྟི་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་བསོད་སྙོམས་འཚོ་བ་དང་། །ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་དམན་པའི་གོས་གྱོན་ལ། །
Chinese
如同先前放任入睡之时。 因此在那时认为就是空性， 进行思辨是后来学者的作风。 抛弃所有思辨造作之念， 那本有的智慧，自明清澈赤裸。 藏地后辈们，不做作不散乱再次延续时， 观照自面乃是安住禅修之法。 无论分析还是安住的禅修方式， 自身之体性，自性光明。 于明澈中显现，无修不散乱， 是所有实修传承之禅修之要。 等持时的修习如是， 后得之时，所显现的一切景象， 以梦幻泡影般的强烈忆念， 好好禅修则显现显空无别。 大乐轮坛，于白莲日月之上， 根本上师三身具足金刚持， 视如真佛，以极大之敬信， 不散乱祈请，此法轨至关重要。 心性引导，名相虽多， 然观照本有智慧之自面时， 觉性明澈，双运之智慧， 以清净法身，诸位进行引导。 三禅与四禅的禅定， 以及四无色定，以有寂之心专注于一境， 是落入安乐明空无念的歧途。 请明辨正道与歧途之差别。 佛陀之身与食肉鬼之形等， 六根对境所显现的一切， 无论显现为何，皆是心与心性空性， 若能善加了悟，障碍转为成就。 安乐明澈无念，境相明亮显现时， 于虚空飞行，于水面行走等， 即使内心执为殊胜，若未以证悟摄持， 各种体验犹如感官之弓。 以咒物二者与禅修之力等， 对于风心散乱的各种体验， 生起满足之大修行者虽多， 但大多有落入散乱深渊之险。 总之，从所修习的任何法门中， 正直等善法增长， 贪执等不善法减少， 此法即是殊胜的解脱道。 于僻静山腰与高耸森林等， 希求解脱者所喜爱的修行处， 以少欲知足，乞食为生， 身着粪扫衣中的粗劣之衣，
English
It is similar to the time when one lets go and falls asleep. Therefore, at that time, thinking it is emptiness, Speculating and analyzing is the style of later scholars. Abandoning all fabricated thoughts of speculation and analysis, That innate wisdom, self-luminous, clear, and naked. When the later generations of Tibetans, without artificiality or distraction, continue again, Looking at one's own face is the method of abiding meditation. Regardless of the method of analysis or abiding meditation, The characteristic of oneself, the self-nature, is clear light. Appearing in clarity, without meditation, without distraction, It is the main point of meditation for all practice lineages. Even if the practice during the time of equipoise is like that, During the post-meditation period, whatever appears, all phenomena, With strong recollection like dreams and illusions, If meditated well, appearance and emptiness arise inseparably. On the great bliss mandala, above the white lotus and sun and moon, The root guru, the Vajradhara possessing the three bodies, With great faith and devotion, regarding him as the actual Buddha, Without distraction, praying is always essential. Although there are many terms for introducing the nature of mind, When looking at the face of innate wisdom, Awareness is clear and luminous, the wisdom of union, With the pure Dharmakaya, please guide everyone. The samadhi of the third and fourth dhyanas, And the four formless absorptions, with a mind of existence focusing on one point, It is a wrong path of falling into bliss, clarity, emptiness, and non-thought. Please distinguish the difference between the right path and the wrong path. Whatever appears, such as the body of the Buddha and the form of a flesh-eating demon, Whatever appears to the objects of the six senses, Whatever appears, mind and the nature of mind are emptiness, If one understands well, obstacles turn into accomplishments. When bliss, clarity, non-thought, and clear appearances of objects are seen, Flying in the sky, walking on water, and so on, Even if one holds it as supreme in the mind, if it is not grasped by realization, Various experiences are like the bow of the senses. With the two substances of mantra and the power of meditation, etc., For the various experiences of the wind-mind being scattered, Although there are many great practitioners who generate satisfaction, Most of them are in great danger of falling into the abyss of distraction. In short, from whatever practice one undertakes, If virtues such as honesty increase, And non-virtues such as attachment decrease, That Dharma is the excellent and wonderful path of liberation. In secluded mountain waists and tall forests, etc., In pleasant places of practice beloved by those who desire liberation, With few desires and contentment, living on alms, Wearing inferior clothes from dust heaps,
Tibetan
ལེགས་གསུངས་འདུལ་བའི་བསླབ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ལ་རིང་ནས་སློབས། །སྡང་བཤད་སྲོལ་གྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ད་ལན་ཚེ་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པར་མཛོད། །རང་དོན་ཉམས་ལེན་རྟོགས་པའི་ཁོར་ཡུག་དང་། །གཞན་དོན་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་མངོན་གྱུར་ནས། །རང་གི་ ཉམས་མྱོང་གཞན་རྒྱུད་གདམས་པ་རྣམས། །སྣོད་ལྡན་འགྲོལ་ཚུལ་བཞིན་འདོམས་པར་མཛོད། །བྱ་བཏང་ཁས་ལེན་ཚེ་འདིའི་ཞེན་པས་བཅིངས། །འཁྲུལ་ཞིག་ཁས་ལེན་གཟུང་འཛིན་དྲ་བར་ཆུད། །གྲུབ་ཐོབ་ཁས་ལེན་རྟོགས་པས་རྒྱུད་དབེན་པའི། །སྤོང་བ་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་སྒྱུ་མ་མཁན། །རྣམ་དག་འདུལ་བའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་ལེགས་བསྡམས་ནས། །རྒྱལ་སྲས་སྤྱོད་པའི་བསམ་སྤྱོད་རྨད་དུ་བྱུང་། །གསང་ཆེན་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མི་དམན་པའི། །སྤོང་བ་པ་དེ་ལྷ་མིའི་མཆོད་གནས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པས་རྒྱལ་བ་བདེན་པར་སྨྲ་བས་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་བཞིར་བསྟན་པའི་བཀའ་དངོས་དང་། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་དེ་དག་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་དོན་གཅིག་ཆར་ལས་ལྡོག་པར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་དང་དེའི་དགོས་པའང་། བདག་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་པོ་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་མཉན་ནས་གདོད་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ཏེ། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། དེ་ཉིད་འཚོལ་བའི་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་དམ་རྟོགས་ཤིང་ཆགས་མེད་ལ། །དེ་ནས་རྣམ་པར་དབེན་དོན་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་དང་། ལྟར་སྣང་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང་། འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་བཏགས་དོན་གྱིས་བཞག་པའི་བརྒལ་བརྟག་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ཞིང་། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནང་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ བཅོམ་ཞིང་། ཕྱིའི་རྒོལ་བ་ངན་པ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སྤོབས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས། བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པས་ཀྱང་གླགས་བལྟ་བར་མི་ནུས་ཏེ། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་ན་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་དོ།
Chinese
善说不违背调伏的学处， 长久修学菩萨行之道。 以断除诤论之见的修观行， 今生务必获得稳固的地位。 自身修持证悟的环境， 以及利他关联的意义得以显现后， 将自己的 经验教导他人， 如法引导具器之士。 口头承诺舍弃却被今生的贪恋束缚， 口头承诺破除却陷入能取所取的罗网， 口头承诺成就却内心空虚缺乏证悟， 这样的修行人是世间的魔术师。 以清净的戒律严加约束， 菩萨行之思想行为极其殊胜。 不逊于大圆满道的瑜伽士， 这样的修行人是天人的供养处。 如是等等。所有这些特征，依靠听闻和思维的智慧而融入实践，胜者真实语者已宣说四种了义不了义、隐义和密意之教言，以及印度圣地的释经论师们，为了对治四颠倒，将空性之实义解释为唯一遣除四颠倒之法，及其必要性。为了证悟无我之义，首先听闻执着有我的宗派，然后才能确定无我之义。如孟加拉的班智达所说：最初寻求彼义时，应说一切皆有。证悟真谛且无执着时，然后才是完全的空性之义。如是说。因此，正确的、相似的、非二者，以及与贪欲相结合的一切，在如实理解其字面意义之时，便不会认为以名言概念所设定的辩论有任何意义。当以正确的区分诸法之智慧证悟胜义谛时，内心便能摧毁烦恼的障碍，并获得无惧外来恶劣挑战的巨大勇气。因此，恶魔也无法找到可乘之机。如《无热恼子所问经》中说：善男子，若具足听闻，则生智慧。具足智慧，则烦恼得以平息。无有烦恼，则魔不得便。
English
Not deviating from the well-spoken discipline of training, Long training on the path of the Bodhisattva's conduct. With the view, meditation, and conduct that cuts off disputation, In this life, make sure to secure a firm position. The environment for realizing one's own practice, And after the meaning of benefiting others becomes manifest, All of one's own Experience and instructions to others, Instruct the worthy ones according to the way to liberate them. Claiming to renounce, yet bound by attachment to this life, Claiming to undo delusion, yet caught in the net of grasping and the grasped, Claiming to be accomplished, yet the mind is empty of realization, Such a renunciate is a magician of the world. Having been well-restrained by the pure discipline of the Vinaya, The thought and conduct of the Bodhisattva's conduct are extraordinarily wonderful. The renunciate who is no less than a yogi of the Great Secret path, Is a place of offering for gods and humans. So it is said. All such characteristics, having been brought under practice through reliance on the wisdom of hearing and thinking, the Victorious One, the speaker of truth, has taught the four definitive and non-definitive, hidden and intentional teachings, and the Indian commentators who explained the meaning, as an antidote to the four perversions, explained the actual meaning of emptiness as the sole means of reversing the four perversions, and its necessity. In order to realize the meaning of selflessness, one must first listen to the tenets of those who believe in the existence of self, and then one can establish the meaning of selflessness. As the Pandit of Bengal said: "In the beginning of seeking that very meaning, one should say that all exists. When the ultimate is realized and there is no attachment, then there is the meaning of complete emptiness." So it is said. Therefore, when the correct, the apparent, the non-dual, and all that is combined with desire and attachment are understood as they are, one does not see any meaning in the debates established by nominal concepts. When the ultimate truth is realized by the correct wisdom that distinguishes the Dharma, then the obscurations of the afflictions within are destroyed, and great courage is gained, without fear of external evil opponents. Therefore, even the mind of the evil demon cannot find an opportunity to take advantage of it. As it is said in the Sutra Requested by Sredmed's Son: "Son of good family, if one possesses hearing, wisdom will arise. If one possesses wisdom, afflictions will be pacified. If there are no afflictions, the demon will not find an opportunity."