Tibetan
ན་པར་སྨྲ་བ། ལ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གཟུང་ཆར་ ཤར་བ་དང་། སང་དུས་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་གཉིས་ཀའི་རྣམ་པ་དང་དོན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་དོན་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་ཚོད་ཀྱི་དངོས་པོ་རི་དང་ཁང་ཁྱིམ་འགྲོ་བ་དང་། རྫས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའང་། ཕྱི་དོན་དང་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀས་སྟོང་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་ཟད་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་ཆར་གསལ་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པར་འདོད་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་སྨོས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་ལྟ་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ལས་རགས་པ་བརྩམ་པའི་དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། སེམས་སེམས་བྱུང་རང་རིག་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་འདོད་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དོན་དུ་སྣང་བ་ཤེས་རབ་མི་འདོད་པ་དང་། རང་རྒྱུ་སྦམ་།།།ལས་སྐྱེས་པ་སོགས་མཚུངས་པ་མེད་ལ། དེའང་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་། ཡོད་མེད་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླང་བ་སྟེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྟོང་པ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱིས། །བཏགས་པ་གང་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་མེད། །གཞན་དབང་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་། །དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རུ་ཁས་མ་བླངས། །དེ་ནི་ཐལ་འབྱུང་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེ། །ཀླུ་དབང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །འདིར་ནི་འོག་མའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་ པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སློབ་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་བློ་ཅན་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེན་པའི་བསམ་པས་སྦྱར་བ་ཙམ་མོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་ཏེ། གཅིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྤོང་བ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་ད་ལྟར་དུ་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་དེ་བཞིན་དང་། ཀུན་རྫོབ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ཡང་དྲི་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ན་ནི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ལམ་བསྒོམ་པ་ཡང་དོན་དང་བཅས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པས་ཐལ་འགྱུར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྡར་བཏགས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་འགོག་ཅིང་། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་གྱི་དམ་བཅའ་འགོག་པའི་འགལ་ཆོས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅའ་འགའ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། །ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོའང་། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ་དེང་སང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། རང་རྒྱུད་དང་། རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་འདོད་པ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་ལ་ཕྲ་རགས་མི་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར། འགོག་བདེན་དོན་དམ་པ་དང་། ཉན་རང་འཕགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཁྱབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར། སོ་སྐྱེའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཤེས་དང་། དཔྱད་ཤེས་ཚད་མར་ འདོད་པའི་ཁྱད་པར། ཡིད་མངོན་དང་རྟོག་པའི་གཞི་མཐུན་འདོད་ཅིང་། ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སོ་སྐྱེ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར། དུས་གསུམ་དངོས་པོར་འདོད་ཅིང་རགས་པའི་མི་རྟག་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་གི་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་དུ་ཡང་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པར་ཐལ་འགྱུར་འཕེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྣང་བའི་དུས་ཙམ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་སྟེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར། ཅི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པའམ། འོན་ཏེ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཁོ་བོ་ནི་
Chinese
那帕尔说，有些人认为，在梦境中显现的景象，以及梳头时头发掉落，这两者的形态和总义等，都既非实有，也非意识的本质。同样，世间流传的山、房屋、行人和物质的形态等，也都是空性，既非外境，也非意识的实体。从无始以来，由于习惯性的无明习气，它们仅仅是虚幻显现。因此，世俗谛中存在的显现、清晰的快乐等，都被认为是纯粹的心和心所。虽然可以列举许多不同的观点，但小乘有部宗认为，微尘聚集形成粗大的物质现象，并具有自性；而心和心所则不承认有自证分。尽管还有其他观点，但实际上，他们不承认显现是智慧，并且与自因膨胀而生等观点不同。即使像唯识宗那样不承认自证分，他们也承认一种无法区分有无的智慧。正如《释论》中所说：“通过各自的自证智慧”。这是达到因明顶峰的中观应成派的观点：如此显现即是世俗谛，空性即是胜义谛，只是名言上的安立，没有任何戏论的边。显现之时，即无生灭来去。认为他性存在的世俗谛，也不承认其有成立的边。这是开创破斥之理的伟大车轨，是圣龙树、月称的特点。在此，通过对所有下部宗派的辩论和考察，上部宗派不会出错。如此显现即是世俗谛，空性即是胜义谛等，是通过闻思产生的智慧，以二谛的方式教导一切法。对于那些只能看到此岸，而没有见到真谛的人来说，这只是依靠名言，以执着的思想所作的结合。二谛也被如实地教导为一体且不可分割。如果舍弃世俗谛，那么胜义谛也会立即消失。如果世俗谛是不同的，那么胜义谛也是如此。如果世俗谛是有染污的，那么胜义谛也是有染污的。
English
Napar says that some consider the appearances in dreams and the falling of hair while combing, both their forms and general meanings, to be neither real nor the essence of consciousness. Similarly, worldly phenomena such as mountains, houses, beings, and the forms of substances are also empty of both external reality and the substance of consciousness. From beginningless time, due to the habitual imprints of ignorance, they merely appear without actually existing. Therefore, phenomena that exist conventionally, such as clear happiness, are considered to be solely mind and mental factors. Although many different views could be mentioned, the Vaibhashika school of Hinayana believes that gross matter is composed of aggregated atoms and possesses intrinsic nature, and they do not acknowledge self-awareness in mind and mental factors. Although there are other views, in reality, they do not accept appearance as wisdom and are dissimilar to views such as arising from self-caused swelling. Even though they do not accept self-awareness like the Chittamatrins, they do acknowledge a mere awareness that is not distinguished as either existent or nonexistent. As stated in the Commentary, "Through the wisdom of each individual's own awareness." This is the view of the Prasangika Madhyamaka, which has reached the pinnacle of the path of reasoning: Thus, appearance itself is the conventional truth, and emptiness is the ultimate truth, merely established by terms, free from any extremes of elaboration. At the time of appearance, there is no birth, cessation, coming, or going. Even the conventional truth, which is considered to be of other-power, is not accepted as having an extreme of establishment. This is the great chariot that opens the way of refutation, a distinctive characteristic of Nagarjuna and Chandrakirti. Here, by debating and examining all the lower systems, the higher system will not err. Thus, appearance itself is the conventional truth, and emptiness is the ultimate truth, and so on, is taught by the wisdom arising from hearing and contemplation, teaching all phenomena in the manner of the two truths. For those who can only see this shore and have not seen the truth, this is merely a combination based on clinging thoughts, relying on terms. The two truths are also taught as being truly one and indivisible. If the conventional truth is abandoned, then the ultimate truth will also immediately disappear. If the conventional truth is different, then the ultimate truth is also the same. If the conventional truth is defiled, then the ultimate truth is also defiled.
Chinese
也会转变。如果是一异体，那么也不会转变成有法，也不会压倒有为法的相状，修道也不会变得有意义。因此，对于一和异，因为有自续的理证，所以不会变成应成派。这种名言安立的宗派，因为遮止他人的承诺，并且远离一切承认自续理证，所以主要以应成的方式，遮止对方承诺的相违之法，因此称为应成派。如圣者龙树说：“如果我有什么承诺，那时我会有那个过失，我没有承诺，所以我完全没有过失。”以及圣天说：“对于有、无、有无，没有任何偏执的，对于他，无论多久，都不能说出责难。”现在不承认自己的体相、自续和自明的差别，认为实执是烦恼障，以及不区分粗细二种无我的差别，以及承认灭谛是胜义谛，声闻缘觉圣者以通达法无我周遍的差别，凡夫的识是错乱识，以及认为观察识是正量的差别，认为意现和分别的所依相同，以及有能现量通达细微无常的凡夫的差别，认为三时是实有，仅仅通达粗无常等十六种，也不能进入三乘任何一种的加行道，而投掷应成的差别。因此，这个宗派中，一切法的自性是无生，法性远离一切戏论之边，从显现的时候开始，就是不生、不灭、本来寂静、自性涅槃，因此连承认的名言也遮止。月称说：“如你所许他自在实有，我亦不许世俗有。”如此，一切法无生或者生的体相如何成立呢？薄伽梵母说：“具寿善现，是法未生已生吗？或者已生而生？善现说：具寿舍利子，我
English
will also change. If it is a different entity, then it will not become a subject of dharma, nor will it overwhelm the characteristics of conditioned phenomena, and the path of meditation will not become meaningful. Therefore, for one and different, because there is a self-sustaining reason, it will not become a consequentialist. This school of nominal designation, because it prevents the commitments of others and is free from all admissions of self-sustaining reasons, it mainly uses the method of consequentialism to prevent the contradictory dharmas of the other party's commitments, therefore it is called consequentialist. As the noble Nagarjuna said, "If I have any commitments, then I will have that fault. Since I have no commitments, I am completely without fault." And Aryadeva said, "For one who has no bias towards existence, non-existence, or both, no one can utter criticism against him, no matter how long." Nowadays, the difference between not acknowledging one's own characteristics, self-sustaining nature, and self-awareness, considering the clinging to reality as afflictive obscurations, and the difference between not distinguishing between coarse and subtle selflessness, and the difference between acknowledging that cessation is the ultimate truth, and that the noble Hearers and Solitary Realizers are pervasive with the realization of the selflessness of phenomena, the difference between considering the consciousness of ordinary beings as erroneous consciousness, and considering analytical consciousness as valid cognition, the difference between considering the basis of mental appearance and conceptualization as the same, and the difference between having ordinary beings who can directly realize subtle impermanence, the difference between considering the three times as real, and merely realizing the sixteen aspects such as coarse impermanence, one cannot even enter the path of joining of any of the three vehicles, but throws the consequentialist argument. Therefore, in this school, the nature of all dharmas is unborn, and the nature of reality is free from all extremes of elaboration. From the time of appearance, it is unborn, unceasing, originally peaceful, and naturally in nirvana, therefore even the conventional truth that is acknowledged is prevented. Chandrakirti said, "Just as you accept that other-dependent phenomena are real, I also do not accept conventional existence." If so, how is the nature of all dharmas being unborn or born established? The Blessed Mother said, "Venerable Subhuti, is the unborn dharma born, or is the born born? Subhuti said, 'Venerable Shariputra, I'