Tibetan
། མེད་དགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་པས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་ བ་དེ་ཡང་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྨིག་སྒྱུ་གཡོ་བ་བཞིན་སྣང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་མ་འགགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་དགོད་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་ངེས་ཀྱིས་ཚད་མས་དཔྱད་པ་དང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་ཁྱབ་ན་དེ་བདེན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པས་ཁྱབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་ལྟར། །ཐོག་མ་དབུས་ཀྱང་བརྟག་པར་གྱིས། །སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས། །ཞེས་པས་ཉིན་མཚན་དང་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོའི་བར་རམ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་ན་གནས་པའི་རྟགས་ལས་ཆ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་དཔགས་པས་དོན་དམ་པའི་ཆ་མེད་གཅིག་དང་བྲལ་བར་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཚས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིར་དོན་དམ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས་གཅིག །གཅིག་གིས་དངོས་པོར་ཡོང་དུས་སུ་ཆོད་དེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པའམ། དུ་མར་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་ངོས་པ་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་ཁྱབ་བྱར་མཐོང་བའི་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཉིད། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནའང་། དེའི་གཅིག་དང་དུ་མས་མ་ཁྱབ་པར་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་བཅོམ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མས་ཁྱབ་པ་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་དེ་བཞེད་པས་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོའི་གོ་དོན་བོད་སྔ་རབས་ལ་འཆད་རྒྱུ་མེད་ཅེས་སྤྱི་བརྟོལ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁས་ལེན་པའི་ རྣམ་གཞག་ནི། བདེན་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་གང་ཞིག་རང་བཞིན་མེད་པ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་གང་ཞིག་རིག་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་དེ་བློས་བཏགས་པ་ལ་ལྟོས་སམ་མ་ལྟོས། མི་ལྟོས་ན་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་འགལ་ཞིང་། ལྟོས་ན་དཔྱད་བ
Chinese
以无遮遣的方式建立的理由是远离一和多。第一，凡是因缘所生之物，皆非生。于彼无有生之自性。因此，缘起之法也远离生灭等八边，故为空性，如幻影般显现的缘起，并非完全不灭。第二，理由的建立、立宗和以量衡量遍及性，应以这三者来理解。其中第一，如果遍及于远离一和多，那么它就遍及于空无真实的实体。第二，圣者导师说：如同刹那有边际一样，最初和中间也应考察。因为是三个刹那的自性，所以世界不住于刹那。因此，通过白天和夜晚，或上午和下午之间，或前后刹那之间存在的迹象，推断出具有三个部分，因此，成立了安住于远离胜义无分的一方的宗法。第三，理自在说：凡是有作用能力的，在此处都不是胜义存在的。也就是说，仅仅遮止了存在之物是多物，就成了一。当一成为事物时，就确定了。当存在之物被直接认为是遍及于一或多时，这个被视为一和多的遍及处的存在之物本身，即使是胜义之物，也摧毁了对其不被一和多遍及的怀疑能力。因此，胜义之物被一和多遍及的特征，以确定的方式间接成立。因此，我的上师，已经到达了自他宗派的海洋彼岸，他这样认为，所以不要产生轻视，认为在西藏早期没有解释中观大论的意义。第二，关于承诺的
English
The reason established by way of negation is being free from one and many. Firstly, whatever is born from causes is unborn. There is no nature of being born in it. Therefore, dependent arising is also free from the eight extremes such as arising and ceasing, so it is empty of true nature. For example, the dependent arising that appears like a moving mirage is not completely unceasing. Secondly, the establishment of reason, the establishment of the subject, and the examination of pervasiveness by means of valid cognition should be understood by these three. Among them, the first is: if it is pervasive with being free from one and many, then it is pervasive with being empty of true entity. The second is: the noble teacher said, "Just as a moment has an end, so should the beginning and the middle be examined. Because it is the nature of three moments, the world does not abide in a moment." Therefore, by inferring that it has three parts from the signs that exist between day and night, or between morning and afternoon, or between previous and subsequent moments, the subject that abides in being free from the indivisible one of ultimate reality is established. The third is: the Lord of Reasoning said, "Whatever has the ability to perform a function, that is not ultimately existent here." That is to say, merely negating that an existent thing is a multiple thing becomes one. When one becomes a thing, it is determined. When an existent thing is directly recognized as being pervasive with one or many, this very existent thing that is seen as the pervasive place of one and many, even if it is an ultimate thing, destroys the ability to doubt that it is not pervaded by one and many. Therefore, the characteristic of the ultimate thing being pervaded by one and many is implicitly established in a definite way. Therefore, my lama, who has reached the other shore of the ocean of self and other tenets, thinks so. Therefore, do not generate contempt, thinking that there is no explanation of the meaning of the great Madhyamaka reason in early Tibet. Secondly, regarding the classification of commitments: the definition of mere truth is that any dharma is without self-nature. The definition of conventional truth is that any subject cannot be analyzed by reason. The definition of ultimate truth is that it can be analyzed by reason. If so, does being able to be analyzed by reason depend on conceptual imputation or not? If it does not depend, then it contradicts the term "analyzable." If it depends, then