Tibetan
། གཞན་དབང་དུ་འདུས་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་འདུ་བས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ནི་ཡོངས་གྲུབ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀུན་བརྟགས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཁས་ལེན་པ་དག་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སྒོ་ལྔའི་ཡིད་དང་བཅས་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྱུར་བའི་གཙོ་བོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་ནོ། །དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་མ་ཡིན། དགེ་རྩ་ཆད་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པས་དགེ་བ་མ་ཡིན། ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མི་དགེ་བའང་མ་ཡིན། ཉོན་ཡིད་ནི་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞི་དང་། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་རང་སེམས་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲིབས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་སྤྱི་དང་མཐུན་ཀྱང་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་རིག་དང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་འཁྲུལ་བའི་ཆ་ཅན་དུ་འདོད་པའོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཁྱབ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་ཐེག་པ་དམན་མཆོག་གཉིས་ལས། དམན་ལམ་ལ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་པ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་དམིགས་ནས་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པའི་ཡུན་གྱི་གོམས་པ་དང་བསྲིང་བའམ་ཁྱད་པར་གྱི་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་དང་། ཉན་རང་གཉིས་བསྒོམ་སྤངས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་མ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྐྱང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཙམ་ལས་མི་འཐོབ་བོ། །དེ་བས་ན་རང་རྒྱལ་ལ་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པ་མེད་དོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་གང་ཟག་རང་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། ཀུན་བརྟགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་དང་འབྲེལ་བར་ལམ་ལྔ་དང་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པར་སླངས་ཏེ་སྐུ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་འདོད་པའོ། །འབྲས་བུའི་ཆ་ནི་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཏེ་གསུམ། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེ
Chinese
聚集于他起，以圆成实为胜义谛，因此法无我即是圆成实自性，而人无我则被认为是遍计所执。简而言之，能取所取二显的境与有境是世俗谛，而无二的智慧则被认为是胜义谛。第二，承认八识聚者，认为阿赖耶识是未与五门意识相结合，其自性未被遮蔽，是无记性的，是主要的意识之识。它也存在于阿罗汉的相续中，因此不是被遮蔽的无记性。它也存在于断善根者的相续中，因此不是善。它也存在于上界者的相续中，因此也不是不善。染污意从所缘的角度来说是阿赖耶识，从行相的角度来说是自心，其自性是被遮蔽的无记性。六入识虽然与共同之处相同，但除了自见之相续的自证和瑜伽现量之外，都被认为是具有错乱的部分。然而，现量是离分别的周遍。在道方面，有小乘和大乘两种。小乘道以四谛的行相，如无常等十六种行相为对境，与无数劫的福德资粮相结合，修习长时期的串习，或者获得特殊的独觉阿罗汉果位。声闻和独觉在修断方面没有差别，但仅凭不与福德资粮相结合的人无我，只能获得声闻的菩提。因此，独觉没有单独的藏。大乘道方面，由具足自力的人，以实有空的人无我，以及能取所取以异体空，以及遍计所执以自性成立空的三种无我为对境，与三大阿僧祇劫的资粮相结合，次第经历五道十地，断尽人我执的烦恼障和法我执的所知障，从而希求具足三身果位的无上菩提。果位方面，有有余涅槃、无余涅槃和无住涅槃三种。佛陀三身的体性和法身具有自性身和智
English
Gathering in dependence on others, with the complete establishment as the ultimate truth, therefore the selflessness of phenomena is the nature of complete establishment, while the selflessness of persons is considered to be the completely imputed. In short, the objects and subjects of the dualistic appearance of grasping and being grasped are the conventional truth, while the non-dualistic wisdom is considered to be the ultimate truth. Secondly, those who accept the eight consciousness aggregates consider the alaya consciousness to be the main consciousness, which is not combined with the five sense consciousnesses and the mind, whose nature of consciousness is not obscured, and is indeterminate. It also exists in the continuum of an Arhat, so it is not obscured and indeterminate. It also exists in the continuum of those who have severed their roots of virtue, so it is not virtuous. It also exists in the continuum of those in the higher realms, so it is not non-virtuous either. The afflicted mind, from the perspective of its object, is the alaya consciousness, and from the perspective of its aspect, it is one's own mind, whose nature is obscured and indeterminate. The six entering consciousnesses, although similar to the common ones, are considered to have a deluded aspect, except for the self-awareness and yogic direct perception of one's own continuum. However, direct perception is pervasive of non-conceptualization. In terms of the path, there are two vehicles, the lesser and the greater. The lesser path focuses on the sixteen aspects of the four truths, such as impermanence, and cultivates the habituation of prolonged practice in conjunction with the accumulation of merit over countless eons, or attains the special status of a Pratyekabuddha Arhat. Although there is no difference between Hearers and Solitary Realizers in terms of what is to be abandoned through meditation, one can only attain the enlightenment of a Hearer by relying solely on the selflessness of persons without being associated with the accumulation of merit. Therefore, Solitary Realizers do not have a separate canon. In terms of the Great Vehicle path, a person with self-power focuses on the selflessness of persons, which is empty of inherent existence, and the emptiness of grasping and being grasped as being empty of other entities, and the selflessness of phenomena, which is empty of the completely imputed as being established by its own nature, in conjunction with the accumulation of three countless eons, gradually traversing the five paths and ten grounds, exhausting the afflictive obscurations of the self-grasping of persons and the cognitive obscurations of the self-grasping of phenomena, thereby aspiring to the unsurpassed enlightenment endowed with the fruits of the three bodies. In terms of the result, there are three types of nirvana: nirvana with remainder, nirvana without remainder, and non-abiding nirvana. The nature of the three bodies of the Buddha and the Dharmakaya have the nature body and wisdom.