Tibetan
ས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། ལྷུན་གྲུབ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པའོ། །དེ་དག་ནི་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོ་ཙམ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ཞིབ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་དབུ་མའོ། །དེ་ཡང་སྒྲ་དོན་གྱི་ཆ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་མཐའ་གཉིས་སྤོང་བའི་ཚིག་ཏུ་གདགས་པ་ཙམ་སྟེ། མདོ་ལས། བདེན་དང་རྫུན་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་ནི་གཉིས་ཀ་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པས་དབུས་ལ་ཡང་ནི་གནས་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དོན་གྱི་དབུ་མ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐལ་རང་གཉིས་སུ་གནས་པའི་དང་པོ་རང་རྒྱུད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དོན་དམ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར། །འདོད་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡི་ལུགས། །དེ་སྐད་དུ་འཁྲུལ་འཇོམས་ལས། དམིགས་བཅས་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ། །དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་ཀུན་ལས་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལྟར། སྣང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་། དོན་དམ་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་གདགས་གཞིའི་ངོས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་དུ་འཇོག་པ་དེ་ཡང་གཤིས་ལ་བདེན་པ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ དུ་བྱས་པར་འདོད་པས་རང་རྒྱུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བའང་མེད་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་འཁྲུལ་བ་ལྟ་བུ་ཉིད། རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཙམ་ཏུ་གྲུབ་ཀྱང་བསོད་ནམས་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་འདོད་དེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་མ་སྐྱེས་ཤིང་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེར་དང་མཚན་ཉིད་ཞི་བའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བལྟ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པའི་རང་ན་ཤེས་བྱ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལས་གལ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་གཅོད་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའང་དབུ་མའི་གཞུང་ལས་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིག་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་བསལ་རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་རེ་རེས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཕྲ་མོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་པ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་དང་པོས་རྒྱས་བཤད་མི་འདྲ་བ་བཅུ་དང་། མཇུག་བསྡུ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཚུལ་བཞིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གཟིགས་མ་དང་། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང་། མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་དང་། རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། དགག་བྱའི་རྒྱུ་དཔྱད་ནས་དགག་བྱ་འགོག་པ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་ གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས། ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་དོན་དམ་པར་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཞིག་པ་སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་དོན་སྤྱི་ཙམ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་བྱའི་འབྲས་བུ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་སྟེ། །མེད་དམ་ཡོད་པའི་དོན་ལ་ཡང་། །རྐྱེན་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །མེད་ན་གང་གིས་རྐྱེན་དུ་འགྱུར། །ཡོད་ན་རྐྱེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པས། ཆོས་ཅན་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་འདི་ཡང་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་གསུམ་ཀས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྐྱེ་བས་སྟོང་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་འཇུག་པ་ལས། དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །དུ་མས་དུ་མ་བྱེད་མ་ཡིན། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པའང་མིན། །ཞེས་པས་འདི་ལྟར་སྣང་བའང་དོན་དམ་པར་གཅིག་ལས་གཅིག་ཤོས་དང་གཅིག་ལས་དུ་མ་དང་། དུ་མ་ལས་དུ་མ་དང་། དུ་མ་ལས་གཅིག་སྐྱེ་བའི་མུ་བཞིས་སྐྱེ་བ་སྟོང་བའོ། །དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་གདགས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་ཡིན་དགག་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་དང་
Chinese
地的法身有两种。也希望任运成就和常不断绝的形态。那些是宗派的精髓，要知道详细的特征是宗派的珍宝。如来语的秘密中最殊胜的是大乘了义中观。其中，安住于声音和意义两部分的言说之声，仅仅是安立为舍弃二边的词句。经中说：真和假这也是边，有和没有这也是边，因此舍弃二边后，智者也不住在中间。意义的中观，仅仅是二谛双运的方式。其中，安住于自续和他空两种的，首先是自续派：如何显现的一切在世俗中，成立如幻的特征，胜义成立不存在如虚空，这是中观自续派的观点。如是《摧毁迷乱》中说：有相的世俗，在胜义中，从所缘能缘一切中解脱。如是，显现的一切部分，从世俗的部分显现如幻，但在胜义中丝毫也不真实成立，如虚空。而且，从所依的角度，一切法依赖于心而安立为世俗和胜义，即使自性上不成立真实，也在名言的部分作为自己的特征，因此称为自续派。其中，对于不承认胜义谛是明觉的对境的形态，和承认的差别有两种。第一种是：在世俗中显现也没有，却明亮地显现如同梦境的错乱。在自续中仅仅成立为显现生起，但从福德的明觉的对境二谛等，到轮回涅槃的一切法都不成立。如《中观根本慧论》中说：瑜伽士一切法在胜义中自性的体性不存在，因此涅槃也不生也不灭。因此，二谛的差别和特征，仅仅是安立寂灭的体性，因此看作是名言的胜义谛。因为不是名言的胜义的自性，是超离所知和言说的对境，因此是远离一和多，以及有无等的理由。
English
There are two kinds of Dharmakaya of the ground. It is also hoped that the forms of spontaneous accomplishment and continuous non-cessation will be achieved. Those are the essence of the philosophical schools, and it should be known that the detailed characteristics are the jewels of the philosophical schools. The most supreme secret of the Tathagata's speech is the Great Vehicle Definitive Meaning Madhyamaka. Among them, the sound of expression that abides in the two parts of sound and meaning is merely established as a sentence that abandons the two extremes. The sutra says: Truth and falsehood are also extremes, existence and non-existence are also extremes, therefore, after abandoning both extremes, the wise do not dwell in the middle either. The meaning of Madhyamaka is only the way of uniting the two truths. Among them, the first of the two, Svatantrika and Prasangika, is the Svatantrika: How all that appears is established as illusory in the conventional, the ultimate is established as non-existent like space, this is the view of the Madhyamaka Svatantrika. As it is said in the 'Destruction of Confusion': The conventional with an object, in the ultimate, is liberated from all objects and subjects. Thus, all parts of appearance appear as illusory from the conventional part, but in the ultimate, not even a little is truly established, like space. Moreover, from the point of view of the basis of imputation, all dharmas depend on the mind and are established as conventional and ultimate, even though truth is not established in their nature, they are regarded as their own characteristics in the part of terminology, therefore they are called Svatantrika. Among them, there are two kinds of differences between the form of not admitting that the ultimate truth is the object of knowledge and admitting it. The first is: even though it does not appear in the conventional, it appears clearly like the confusion of a dream. In the Svatantrika, it is only established as appearing to arise, but from the object of meritorious knowledge, the two truths, etc., all the dharmas of samsara and nirvana are not established. As it is said in the 'Middle Length Prajnaparamita Sutra': Yogis, all dharmas do not exist in the ultimate nature of their own nature, therefore nirvana is neither born nor destroyed. Therefore, the difference and characteristics of the two truths are only the establishment of the nature of peace, therefore it is regarded as the conventional ultimate truth. Because the nature of the ultimate that is not conventional is beyond the object of knowledge and expression, therefore it is free from one and many, and the reasons for existence and non-existence, etc.
Chinese
因为比歪曲事实更重要，所以应理解为以断除繁琐的方式来认识。而且，中观宗通过四大理证的智慧，将胜义谛的无生无灭确定下来是广为人知的。特别是，每一品《根本慧论》也都有各自不同的理证范畴，用于确定空性的微细之处。例如，《根本慧论》第一品就阐述了十种不同的广释和两种不同的结论，共计十二种。这里，暂且以四种广为人知的方式来认识：金刚屑、有无生灭、四句生灭和伟大的缘起。第一种是，通过考察所破的因来破除所破，如《根本慧论》所说：非自生，非他生，亦非共，无因生，是故诸法，随于何处，皆无有生。因此，法相，仅仅是事物，也在胜义谛中空无自、他、二者和无因所生，就像仅仅是总相而没有事物一样。第二种是，通过考察所破的果来破除所破，如：有或无之义，缘非合理，若无，何为缘？若有，缘何用？因此，法相，这种缘起显现，也在胜义谛中空无因上的有、无、生三种，像这样，凡是空无从因生出有和无，以及空无一切生之物的，就像没有事物却以自性来表示一样。第三种是，通过考察因果二者来破除，如《入二谛论》所说：众多不做一物，众多不做众多，一不做众多之物，一也不做一。因此，这种显现也在胜义谛中空无从一产生一，从一产生多，从多产生多，从多产生一的四句生。例如，就像在没有事物上安立虚空一样。第四种分为两种：将非遮诠作为论证，考察伟大的缘起自身的体性来破除，和
English
Because it is more important than distorting the facts, it should be understood as recognizing in a way that cuts off the superfluous. Moreover, it is widely known that the Madhyamaka school uses the wisdom of the four great reasonings to establish the ultimate truth of no arising and no ceasing. In particular, each chapter of the Root Wisdom also has different categories of reasoning to determine the subtle points of emptiness. For example, the first chapter of the Root Wisdom explains ten different elaborations and two different conclusions, totaling twelve. Here, for the time being, we should recognize it in four well-known ways: the Vajra Splinter, the arising and ceasing of existence and non-existence, the four-fold arising and ceasing, and the great dependent arising. The first is to refute the object to be refuted by examining the cause of the object to be refuted, as it says in the Root Wisdom: Not from self, not from other, nor from both, not from no cause, therefore all phenomena, wherever they may be, have no arising. Therefore, the Dharma characteristic, merely a thing, is also empty of arising from self, other, both, and no cause in the ultimate truth, just like there is no thing in merely a general characteristic. The second is to refute the object to be refuted by examining the fruit of the object to be refuted, such as: The meaning of existence or non-existence, the condition is not reasonable, if there is no, what is the condition? If there is, what is the use of the condition? Therefore, the Dharma characteristic, this dependent arising appearance, is also empty of the three of existence, non-existence, and arising on the cause in the ultimate truth, like this, whatever is empty of arising of existence and non-existence from the cause, and empty of all things that arise, is like representing the self-nature even though there is no thing. The third is to refute by examining both cause and effect, as it says in the Entering the Two Truths: Many do not make one thing, many do not make many, one does not make many things, one also does not make one. Therefore, this appearance is also empty of the four-fold arising of arising from one to one, from one to many, from many to many, and from many to one in the ultimate truth. For example, it is like establishing space on something that does not exist. The fourth is divided into two: taking non-affirming negation as proof, examining the nature of the great dependent arising itself to refute, and