Chinese
因为考虑到许多人最终会像渡过轮回大海的船夫一样。关于人的意图是：对于自诩布施和执着于戒律等，贬低这两者，赞扬忍辱和精进等。例如，迦叶尊者对初一的月亮顶礼，而不对十五的月亮顶礼。迦叶尊者也一样，那些非常信仰的对象，他们会对菩萨顶礼，而不是对如来顶礼。就像这样说的。
English
Because it is considered that many people will eventually become like the boatman who crosses the ocean of samsara. Regarding the intention towards individuals: for those who boast of generosity and cling to discipline, both of these are disparaged, and patience and diligence are praised. For example, Venerable Kashyapa prostrates to the crescent moon but not to the full moon. Similarly, Venerable Kashyapa, those who have great faith in certain objects, they will prostrate to Bodhisattvas, but not to the Tathagatas. It is said like this.
Tibetan
སེམས་དཔའ་དེ་དག་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལྷུང་བཟེད་དང་། ལག་པ་བཀྲུས་པར་རིག་ནས། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བདག་གི་འགྱོད་པ་བསལ་དུ་གསོལ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱིས་ཀྱང་བསལ་བར་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་སྐྱབས་མ་རྙེད་ནས་ཤིང་གཅད་པ་ལྟར་ས་ཆེན་པོ་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་འདི་དག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བ་ནི་ལྡེམ་པོ་ངག་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་མཁས་གྱིས། མ་འཇིགས་མ་སྐྲག་པར་དོན་འདི་ཅི་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས། །ཞེས་དྲིས་ཤིག །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་འདིར་ནི་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་ལྡེམ་པོར་དགོངས་ཀྱང་ཚིག་གི་ཆ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་གང་ལ་དགའ་བའི་ཆོས་ཀྱི་མིང་ངམ་ཆ་ལྡན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱོགས་ནས་དོན་མ་ནོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུད་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་ཞུགས་པ་མཚན་ཉིད་གཉེན་པོ་བསྒྱུར། །ཞུགས་པ་ལྡེམ་དགོངས་གང་ཞིག་ཉན་ཐོས་དག །སྟོང་པས་སྐྲག་ནས་ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་ལ། །གཟུགས་ཡོད་སྨོས་པས་གྲུབ་པར་གོ་ནས་འཇུག །སྣང་ཚོད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དགོངས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་དགོངས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོན། །ཤེས་པའི་དོན་དུ་རིམ་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་དང་། །གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ལས། །དང་པོར་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །གསུམ་པར་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། །ཆོས་རྣམས་བརྗོད་ པ་ཟབ་པ་དག་ཏུ་སྟོན། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་དགོངས་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ལྡོག །སྐུ་ཚེ་རིགས་དང་སྐུ་ཕོངས་ཚད་ཀྱིས་མིན། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུར་མཉམ། །ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལའང་མཉམ་པ་ལྟ་བུར་དགོངས། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་དགོངས་གསད་བྱ་མ་ཡིན་པའི། །ཕ་མ་གསོད་དང་དེ་བཞིན་བཅོམ་བྱ་མིན། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་བཅོམ། །སྲེད་ལེན་ཀུན་གཞི་སོགས་ལ་བཏགས་པའི་དོན། །རྣལ་མར་བཟུང་ན་ནོར་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཐོས་པས་སྐྲག་པ་ཡོད་དེ། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་ནོར་བར་སྨྲ་བ་པཎྜི་ཏ་དཱི་པཾ་ཀ་རའི་མདུན་དུ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་གཉིས་བྱུང་།
Chinese
那些菩萨和声闻大弟子们，看到佛陀洗钵和洗手后，为了听法，坐在文殊童子前，说道：文殊菩萨，请您消除我的后悔。文殊菩萨说：大王，您的后悔，即使是恒河沙数般的佛陀也无法消除。然后，阿阇世王没有找到救护，像被砍断的树一样倒在大地上。之后，大迦叶尊者对阿阇世王这样说道：大王，文殊童子善于以隐晦的方式说法，不要害怕，不要恐惧，请问他为何这样说。就像这样。因此，在这里，虽然从目标方面是隐晦的意图，但从语言方面来说，是为了迎合对方所喜爱的佛法名称或部分，从而以不错误的方式指向目标的方法。如果分类，有进入、体性、对治、转变。进入隐晦意图，哪种声闻会害怕空性而舍弃大乘呢？因为说了有色，所以理解为成立而进入。显现如同梦境般是意图。体性隐晦意图是无自性之义。为了理解，依次是遍计所执、依他起、圆成实这三种。首先，体性是无自性；其次，生是无自性；第三，胜义是无自性。因此，诸法以甚深的方式被阐述。对治隐晦意图是为了遣除他人的邪见。寿命、种姓和身量不是衡量的标准。一切佛陀的色身和法身是平等的。对于积聚的对境也认为是平等的。转变隐晦意图是对于不应杀害的，如杀害父母，以及不应摧毁的，如摧毁国王和持戒者。这是对于贪爱、取、阿赖耶识等假立的意义。如果执着于实义，那就是大错特错。其中，进入隐晦意图是：有些声闻种姓的人，听到法的无我时会感到害怕。在雪山之中，两位来自印度的比丘，安住于十二种修持功德，来到无误宣说中观见解的班智达燃灯佛前。
English
Those Bodhisattvas and great Shravaka disciples, seeing that the Buddha had washed his bowl and hands, sat before Manjushri, who had become a youth, in order to listen to the Dharma, and said: "Manjushri, please dispel my regrets." Manjushri said: "Great King, your regrets cannot be dispelled even by Buddhas as numerous as the sands of the Ganges." Then, King Ajatashatru, not finding refuge, fell upon the great earth like a tree being cut down. Then, the great Elder Kashyapa said this to King Ajatashatru: "Great King, Manjushri, who has become a youth, is skilled at teaching in a hidden way. Without fear or dread, ask him why he said this." Like that. Therefore, here, although from the aspect of the object it is a hidden intention, from the aspect of language, it is to direct towards the Dharma name or part that the other party likes, so as to point to the goal in a non-erroneous way. If divided, there are entering, nature, antidote, and transformation. Entering hidden intention, which Shravaka would be afraid of emptiness and abandon the Mahayana? Because it is said that there is form, it is understood as established and entered. Appearance like a dream is the intention. The nature of hidden intention is the meaning of no self-nature. In order to understand, there are the three aspects of the imputed, the dependent, and the perfectly established. First, nature is no self-nature; second, birth is no self-nature; third, ultimate truth is no self-nature. Therefore, all dharmas are explained in profound ways. The antidote hidden intention is to dispel the wrong views of others. Lifespan, lineage, and physical stature are not the measure. All Buddhas' form bodies and Dharma bodies are equal. It is also considered equal for the object of accumulation. The transformation hidden intention is for what should not be killed, such as killing parents, and what should not be destroyed, such as destroying a king and a virtuous person. This is the meaning imputed to attachment, grasping, alaya, etc. If one clings to the real meaning, that is a great mistake. Among them, entering hidden intention is: Some Shravaka lineage people are afraid when they hear the non-self of Dharma. In the midst of the snowy mountains, two monks from India, abiding in the twelve qualities of practice, came before the Pandit Dipamkara, who flawlessly proclaimed the view of the Middle Way.
Tibetan
ཇོ་བོས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གསུངས་པའི་ཚེ་ཁོང་གཉིས་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསུངས་པའི་ཚེ་དེ་སྐད་མི་གསུང་བ་ཞུ་འཇིགས་འཇིགས་ཟེར་བ་དང་། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ཐོས་པའི་ཚེ་རྣ་བ་དག་པ། ཇོ་བོ་ཐུགས་ཆད་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འཕངས་ནས་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མ་འབད་ན་བསྲུང་སྡེམ་དག་པ་གཅིག་པུས་གར་ཡང་མི་ཕྱིན་གསུང་། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཐེག་ཆེན་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །སྒྲ་ནི་མཚན་མའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨོས་པས་ཉན་པ་པོ་སྐག་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང་། འཆད་པ་པོས་སྣང་ཚོད་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ལྟར་རོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་དངོས་པོ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ཟབ་མོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པ་ སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་པ་ཟབ་པར་བསྟན་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས། ཟབ་པ་ནི་རང་གིས་མ་བྱས་པ། གཞན་གྱིས་མ་བྱས་པ། གཉིས་ཀས་མ་བྱས་པ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་དགོངས་ནི། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མདོ་སྡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་སྟོན་པའི་ཚེ། དེ་དག་གི་ནང་ནས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་སྐུ་བོང་ཆུངས་ཞིང་། འོད་ཀྱང་འདོམ་གང་པ། འདུས་པ་ཉུང་བ། སྐུ་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པ་གཞན་ལས་མོད་དམན་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་པའི་ལོག །།།ཏོག་ལྡོག་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཅན་མཚོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཕྲིན་ལས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་བཤད་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་གཞི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉན་པ་པོས་གཟུགས་སྐུའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གོ་ཞིང་། འཆད་པ་པོས་རང་དོན་དུ་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་མཉམ། གཞན་དོན་དུ་འགྲོ་དོན་མཛད་པར་མཉམ་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་དང་ནི། །ཆོས་སྐུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ། །མཉམ་པ་ཉིད་དེ་སྐུ་ཚེ་དང་། །རིགས་དང་སྐུ་བོངས་ཚད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་སོ། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། དགེ་སྤོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་ནན་ཏན་གྱིས་མ་བསྐུལ་ཡང་ཆོས་འཆད་དོ་ཟེར་བའི་དབྱེ་བ་བསལ་བ་དང་། ལོ་དྲུག་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་ཐོབ་ན་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་དེའང་གཏིང་དཔག་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་ལྟ
Chinese
当尊者讲人无我时，他们两人和，讲法无我时，不说那样的话，说“请求，害怕，害怕”，听到《般若心经》时，耳朵清净。尊者心灰意冷，以慈悲菩提心鞭策，说如果不努力于殊胜的资粮，仅仅守护戒律是哪里也去不了的。为了让这样的人进入大乘，经中说：“善现，色是相，声是相。”像这样，说了“色是存在的”，听者不会产生疑惑，讲者是按照现象如梦幻般存在来理解的。对于体性的隐晦想法是：为了了解本体空性，即法的无我的事物不存在的甚深实相，对于遍计所执是体性，对于依他起是生，对于圆成实是胜义谛，因为没有三种自性，所以显示诸法所说是甚深的。导师大慧说：甚深是自己没有做，别人没有做，两者都没有做，不是从无因中产生的。对治的隐晦想法是：在《贤劫经》中宣说千佛时，从他们之中释迦牟尼佛是身量矮小，光芒也只有一寻，眷属少，寿命短等等，以为比其他导师要低劣。为了扭转这种想法，讲述了毗卢遮那（梵文：Vairocana）如雪山般的身、语、意、功德、事业，是无尽庄严轮的方式，并承诺是所有佛的化身之本体。听者理解为色身的自性是同一的，讲者则认为为了自利而圆满资粮和获得法身是相同的，为了他利而利益众生是相同的这三点来理解。如《俱舍论》中所说：一切佛陀的资粮和，法身利益众生的事业，是相同的，不是寿命和，种姓和身量所能衡量的。转变的隐晦想法是：为了消除有人说格西（dge bshes）果达玛（Gautama）没有被恳请也讲法这种区别，以及如果仅仅通过六年苦行就能获得殊胜，那么所要获得的法也太浅薄的想法。
English
When the venerable one spoke of the selflessness of persons, those two, and when speaking of the selflessness of phenomena, did not say such things, saying "Please, fear, fear," and when hearing the Heart Sutra, the ears were purified. The venerable one was discouraged and spurred on by loving-kindness, compassion, and bodhicitta, saying that if one does not strive for the special accumulations, one will not go anywhere by merely keeping pure vows. In order to bring such a person into the Great Vehicle, the sutra says: "Subhuti, form is a sign, sound is a sign." Like that, by saying "Form exists," the listener does not generate doubts, and the speaker understands it as phenomena existing like a dream. The implicit thought regarding characteristics is: In order to understand the profound reality of emptiness, that is, the non-existence of the self of phenomena, for the imputed it is characteristic, for the dependent it is arising, and for the thoroughly established it is the ultimate truth. Because there are no three natures, it shows that the expression of phenomena is profound. The teacher Great Wisdom said: Profound is not done by oneself, not done by others, not done by both, and not arising from no cause. The implicit thought of the antidote is: In the Sutra of the Fortunate Aeon, when teaching the thousand Buddhas, among them Shakyamuni Buddha is small in stature, the light is only a fathom, the assembly is small, the lifespan is short, and so on, thinking that he is inferior to other teachers. In order to reverse this thought, he explained that Vairocana's body, speech, mind, qualities, and activities are like an inexhaustible wheel of ornaments, and promised that he is the essence of all Buddhas. The listener understands that the nature of the form body is uniformly the same, while the speaker thinks that it is the same to perfect the accumulations and attain the Dharmakaya for one's own benefit, and to benefit beings for the benefit of others. As it says in the Treasury: All Buddhas' accumulations and, Dharmakaya's activities for the benefit of beings, are the same, not by lifespan and, lineage and body size. The implicit thought of transformation is: In order to eliminate the distinction that Geshe (dge bshes) Gautama teaches the Dharma even without being requested, and the thought that if one can attain excellence merely through six years of asceticism, then the Dharma to be attained is too shallow.