Tibetan
་ལྟར་འཇིག་པའི་མགོ་བརྩམས་པ་ནས་ཕརིལ་ཞིག་པའི་བར་དུ་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པའོ། །དོན་བཞི་པ་སྟོངས་པའི་བསྐལ་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ནས་རྟེན་སྣོད་དང་། བརྟེན་པ་བཅུད་ཀྱི་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྟོངས་པ་ནི། ངེས་པའི་དོན་ལ་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་མཚོན་དཔེར་གནས་པ་སྟེ། རེ་ཞིག་ནང་གི་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་དང་སྦྱར་ན། ཐལ་འགྱུར་ལས། དོན་ནི་འཇིག་དང་ཆགས་པ་དང་། །གནས་པ་ཉིད་དང་སྟོངས་པ་དག །སྐྱེ་དང་རྒ་དང་ན་དང་འཆི། །སྲིད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་སྟོངས་པའི་ཡུན་སྲིད་ཀྱང་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུའོ། །སླར་ཡང་དེའི་འོག་ཏུ་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞིག་བརྩམ་པའི་མགོ་འཛིན་ཏེ། མུན་པའི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུར་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་དྲུག་ཅུ་འབྱུང་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་བསྐལ་པ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པར་འབྱུང་བ་ནི་སྒྲོན་མའི་བསྐལ་པ་ ཡིན་ཏེ། དེའང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཆེན་མཆོའི་ཕྱག་གི་པདྨའི་ཕྲུམ་ཕྲུམ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔའི་ཞིང་ཁམས་གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྔ་ཚན་ལྔ་ལས། བཅུ་གསུམ་པ་ཐུགས་ཀ་དཔལ་གྱི་བེའུའི་ཐད་དྲང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཞིང་ཁམས་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱའི་ས་ཆིགས་འདིའི་ནམ་མཁའ་ལ་སྔོན་ཡང་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བྱུང་ཞིང་། མ་འོངས་པ་ཕྱི་མའི་མཐར་ཡང་ཆགས་འཇིག་གི་བསྐལ་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྲངས་མེད་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་གཞན་ཡང་རྣམ་པ་མཚུངས་ལ། དེ་ལྟར་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞིའི་བར་དུས་མཉམ་པའི་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་མཚུངས་པ་བསྡོམས་པས་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཅེས་གྲགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ལེགས་པར་གནས་ཤིང་ཆགས་པའི་དུས་སྐབས་ན་སྲབ། བརྟན་པ། གཞན་དུ་མི་འཕོ་བ། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་གཞིག་པར་མི་ནུས་ལ། འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་གང་བ་ཡིན་ནའང་། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཉིད་ཀྱིས་སྨ་བབས་ནས་ཆགས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་ནས་རྒུད་པའི་མགོ་བརྩིས་ཤིང་མཐར་གྱིས་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་འཇིག་ཅིང་སྟོངས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་ལྟོས། དེ་ལྟར་བརྟགས་ན་བདག་ཅག་གི་ལུས་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་སྦྲང་བུ་བཞིན་དུ་ཉམ་ཆུང་བ། སྲོག་ནི་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བ། གནོད་པ་མང་བས་མཐའ་ནས་བསྐོར་བ། ཆུའི་ལྦུ་བ་ལས་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་ད
Chinese
像那样开始毁灭直到完全毁灭之间，有二十个中劫。第四个是空劫：一切都处于一个虚空的自性中，作为所依之器和能依之情，有为法和无为法都空于法界中，从究竟的意义上来说，是色身寂灭于法身的象征。暂时与内在的成住坏空相结合，在《根本慧论》中说：意义是坏和成，以及住立和空无，生和老和病和死，是存在的轮转。如是说。像这样空无的持续时间也是二十个中劫。再次，在那之后，从微尘聚集开始建立一个世界，在六十个黑暗劫中，有六十个成住坏空。在那之后，在像星星一样的劫中，会出现无数的佛，那是灯劫。也就是，毗卢遮那佛冈钦曲（雪山大塔）的手中莲花的须弥山上，有身语意功德事业五种的净土，被称为以基础和心髓花朵庄严的五组，每组五个。第十三，心间吉祥的“贝吾”字正对着金刚乘的净土，此娑婆世界的百万俱胝的土地上空的虚空中，以前也出现过无数的世界。未来最终也会像成住坏空的劫和无数的世界一样，其他十方也是同样的。像这样，成住坏空四者之间，时间相等的二十个中劫加起来，总共八十个被称为一个大劫。那些在良好地存在和形成的时期，是坚固的、稳定的、不会改变的，任何因缘都无法摧毁的，富饶和繁荣的，充满众多生灵的。然而，仅仅是被称为“世界”的名字本身就预示着，从形成的终点开始衰败，最终会一个不剩地毁灭和空无，看看这种状态吧。这样观察，我们的身体就像一日的飞蛾一样脆弱，生命非常不稳定，被众多的危害所包围，比水泡还要不可靠。
English
Like that, from the beginning of destruction until complete annihilation, there are twenty intermediate kalpas. The fourth is the empty kalpa: everything abides in the nature of one emptiness, as the container of support and the content of dependence, conditioned and unconditioned dharmas are empty in the realm of dharma. In the ultimate sense, it is a symbol of the peacefulness of the Form Body in the realm of the Dharma Body. For a while, combined with the internal formation, abiding, destruction, and emptiness, it is said in the *Mūlamadhyamakakārikā*: The meaning is destruction and formation, as well as abiding and emptiness, birth and old age and sickness and death, are the wheel of existence. Thus it is said. The duration of such emptiness is also twenty intermediate kalpas. Again, after that, from the gathering of dust particles, the beginning of establishing a world system starts. In sixty dark kalpas, there are sixty formations, abidings, destructions, and emptinesses. After that, in a kalpa like a star, countless Buddhas will appear, which is the lamp kalpa. That is, on the Sumeru of the lotus in the hand of Vairochana Gangchen Chö (Great Snow Mountain Stupa), there are five pure lands of body, speech, mind, qualities, and activities, called five groups decorated with the foundation and essence of flowers, five in each group. The thirteenth, the auspicious "Be'u" syllable at the heart, directly faces the pure land of the Vajrayana. In the sky above this billion-fold world of the Sahā realm, countless worlds have appeared before. In the future, at the end, there will be kalpas of formation, abiding, destruction, and emptiness, and countless worlds, just like the other ten directions are the same. Like this, the twenty intermediate kalpas of equal time between the four of formation, abiding, destruction, and emptiness, added together, eighty in total, are called one great kalpa. Those that are well-established and formed are firm, stable, unchangeable, cannot be destroyed by any cause or condition, are prosperous and flourishing, and are filled with many beings. However, the very name "world" implies that from the end of formation, decline begins, and eventually, nothing remains, and it is destroyed and emptied. Look at this state. Observing in this way, our body is as fragile as a moth of a day, life is very unstable, surrounded by many harms, and less reliable than a water bubble.
Tibetan
ཀའ་བ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱོ་བས་ཐར་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་ཞེས་དོན་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་མི་རྟག་པའི་གཏམ་ལས། གང་དུ་ས་རྣམས་བསྲེག་འགྱུར་ཏེ། །ལྷུན་པོའང་ཐལ་བར་འཇིག་པ་དང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ཡང་བསྐམ་ འགྱུར་ན། །ལུས་ཅན་དེ་དག་སྨོས་ཅི་དགས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའང་ནང་དུ་སེམས་ཅན་རང་རང་གི་འཇིག་རྟེན་ནུབ་པ་ལ་ལྟོས་ན། དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དང་ལས། མ་རིག་པ་དང་ཀུན་རྟོག་གི་རླུང་ལ་འཁོར་བར་སྡུད་པའི་ལས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆུ་བརྟེན་ཞིང་། ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་ལས་ལྷུན་པོ་ལྟ་བུའི་ལུས། ཉི་ཟླ་ལྟ་བུའི་མིག །གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་མཆེད། ཁམས་བཅུ་གཉིས། རི་བདུན་ཁོར་ཡུག་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད། འགྲོ་བ་དྲུག་དང་མཐུན་པའི་རྩ་འཁོར་དྲུག །དེ་དག་ཀྱང་གནས་རིགས་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་དུ་མར་སྣང་བའི་ནང་གི་སྟོང་ཆེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་། སྣོད་འཇིག་པ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པར་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། ཕྱི་འབྱུང་བཞི་ནང་འབྱུང་བཞིར་སྡུད་པས་མེ་བདུན་དང་ཆུ་གཅིག་ཏེ་བརྒྱད་ཐལ་ནས། ནང་དང་གསང་བའི་འབྱུང་བ་ཐོག་མའི་འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་པས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བཞི་བསྡུས། རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་སྟོངས་པའི་མེ་བདུན་དང་། སྲོག་འཕོ་བའི་ཆུ་གཅིག །དབུགས་འབྲེལ་ཐག་ཆད་པའི་རླུང་གིས་གཏོར་ནས་ལུས་སེམས་སོ་སོར་འབྲལ་ཞིང་། ལུས་ཀྱང་འབྱུང་བའི་གནོད་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་ཞིག་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པར་གྱུར་བ་ལ་བསམ་མོ། ། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ཏེ་རབ་བྱེད་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ། སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ། འཆི་བའི་རང་བཞིན་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ། དཔེ་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མཆོག་ཀྱང་། །རྟག་པར་བལྟ་ལ་གཟིགས་པ་ཡོལ་བ་ཡིས། །གཞོམ་གཞིག་བྲལ་བའི་སྲི་ཞུས་ལྷོད་གྱུར་ནས། །ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་དགྱེས་པའི་མངོན་རྟོགས་ངོམ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ནས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བར་གྱི་རབས་བདུན་དང་། བཟང་པོའི་བསྐལ་པ་འདི་ལ་བྱོན་ཞིང་འབྱོན་པར་འགྱུར་བ་མོས་པའི་བར་གྱི་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་གཉིས་དང་། བར་བར་དུ་བྱོན་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཞིང་
Chinese
因此，应当以极大的厌离心，努力修持解脱的殊胜之法。如《无常语》中所说：“何处大地皆焚毁，须弥山亦化为灰，大海之水亦枯竭，何况有情诸众生？” 再者，就内在而言，观察每个众生各自的世界毁灭。首先，从如虚空般的阿赖耶识的自性中，依止无明和遍计之风所聚集的业，以及贪欲之水。从父母的精血中产生如须弥山般的身体，如日月般的眼睛，如四大部洲和小洲般的根，十二处，以及具有七山和周围环境的八识聚，与六道相应的六脉轮。这些也如同不同的处所和种类一样，显现为苦乐等多种。这个内在的广大空性世界，也与外器世界毁灭的方式相同，当死亡的时刻到来时，外四大融入内四大，火七水一，八种元素消散。内在和秘密的元素融入最初的光明，一切都变成一个虚空。就像这样，身体的四大收摄，脉、明点、风三种消尽，火七，以及转移生命的唯一水。呼吸断绝的风摧毁一切，身心分离，身体也被元素的损害摧毁成不可分割的微尘，最终一无所有。对此应当思维。 《无常之集》第二品的注释。 第二个总义分为四：思维圣者之无常，思维众生之主之无常，思维死亡之自性之无常，思维各种比喻之无常。第一，如是说：“天人导师金刚身，常观然障蔽慧眼，无坏供养亦松懈，示现寂灭乐境界。”如此，从 燃灯佛至释迦牟尼佛之间的七代，以及此贤劫中已来和未来之弥勒佛之间的千零二佛，以及期间出现的独觉等，也都是化身的刹土。
English
Therefore, one should strive to practice the supreme Dharma of liberation with great renunciation. As it is said in the "Words on Impermanence": "Where the earth is all burned, Mount Meru is also reduced to ashes, The water of the great ocean also dries up, What need to mention those embodied beings?" Furthermore, inwardly, observe the destruction of each sentient being's own world. First, from the nature of the alaya consciousness, which is like space, relying on the karma gathered by the winds of ignorance and conceptualization, and the water of desire. From the essence of the parents' blood arises a body like Mount Meru, eyes like the sun and moon, sense bases like the four continents and subcontinents, the twelve ayatanas, and the eight aggregates of consciousness with the seven mountains and surrounding environment, the six chakras corresponding to the six realms. These also appear in many ways, such as happiness and suffering, just as different places and kinds. This inner vast empty world also, in the same way as the destruction of the outer world, when the time of death arrives, the outer four elements dissolve into the inner four elements, fire seven and water one, the eight elements dissipate. The inner and secret elements dissolve into the original luminosity, and everything becomes one space. Like this, the body's four elements are gathered, the three channels, bindus, and winds are exhausted, the seven fires, and the one water that transfers life. The wind that cuts off the breath destroys everything, body and mind separate, and the body is also destroyed by the harm of the elements into indivisible dust, and ultimately becomes nothing. One should contemplate this. Commentary on the second chapter of "The Collection on Impermanence." The second general meaning is divided into four: contemplating the impermanence of holy beings, contemplating the impermanence of the lord of beings, contemplating the impermanence of the nature of death, and contemplating the impermanence of various examples. First, it is said: "The teacher of gods and humans, the vajra body, is also constantly viewed, but the veil obscures the eye of wisdom, the indestructible offerings also become lax, and he demonstrates the joy of realization in the realm of peace." Thus, from Dipamkara Buddha to Shakyamuni Buddha, the seven generations, and the thousand and two Buddhas between the past and future Maitreya Buddha in this Fortunate Aeon, and the solitary realizers who appeared in between, are also the fields of emanation bodies.