Tibetan
ད་པ་ཁུགས་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པའི་འཇོག་ཚུལ་དགུས་ཞི་གནས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སོམས་འཇོག་གོ །རྒྱུན་དུ་འཇོག་གོ །བླན་ཏེ་འཇོག་གོ །ཉེ་བར་འཇོག་གོ །འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་དོ། །མཉམ་པར་འཇོག་གོ །ཞེས་སོ །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་ནས་དེ་སྤོང་བའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་བརྟུན་དེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་འཇོག་པའོ། །ལྔ་པ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའོ། །དྲུག་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་མེ་དགའ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། ། བདུན་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་སེལ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་འཇུག་པར་མེད་པའོ། །དགུ་པ་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་བ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་ཏུ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སླང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་བ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གནས་པ་དང་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ངན་པ་འདི་ལས་འགའ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ཡང་། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཙམ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅི་སྟེ་གྲུབ་ན་ཡང་དེ་ལ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་སྟོར་ཅིང་ཉམས་པར་གྱུར་ན་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཁ་ཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་འདོད་ཀྱང་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བྲེལ་བས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་འདོད་ཀྱང་ཞེས་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མང་པོ་བྱེད་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྟས་བཟང་ངན་ལ་ཆགས་ཏེ་ལུས་དང་སོམས་མདུལ་བ་དང་། སེམས་གཡོ་ཞིང་རྒོད་པས་འཕགས་པ་ལ་མི་གཞོལ་ཏེ་དབང་པོ་རྒོད་པ་དང་། ཕྲ་མ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བས་དབྱེན་བྱེད་པ་དང་། ངག་རྩུབ་བོས་འཕགས་པ་ལ་སྨོད་ཅིང་དབང་ཟ་བ་དང་། ཚིག་འཁྱལ་བ་དང་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཕྲག་དོག་གིས་གཞན་གྱི
Chinese
如果从一开始就散乱，那么就要用《般若波罗蜜多》中所说的九种安住方式来稳固止观：即如所教导的那样安住，持续安住，反复安住，靠近安住，调伏，寂静，极寂静，专注一境，平等安住。如此等等。 其中，第一是心安住在所缘上。第二是持续安住在那个所缘上。第三是知道散乱后就断除它。第四是断除散乱后，再再努力安住在那个所缘上。第五是生起欢喜。第六是见到散乱的过患后，使不欢喜完全寂静。 第七是遣除昏沉和睡眠等等。第八是没有现行造作而进入。第九是当心平等时，就舍弃。 弥勒怙主以这些话语作了总结。那时，应当努力对治禅定的违品。《地藏十轮经》中说：此后，薄伽梵告诉大梵天：有十种法不应安住和修习。如果瑜伽行者跟随这些恶行中的任何一种，那么欲界的善根也不会圆满成就。如果成就了，也会迅速失去并衰退，更不用说色界和无色界的禅定，以及三乘或一乘的证悟了。这十种是什么呢？例如，世间有些人想修习禅定，却因生活琐事而烦恼，被生计所困扰。有些人想修习禅定（以下皆可类推），却戒律松弛，做了许多不该做的事。有些人颠倒见，执着于世间的吉凶征兆，使身心疲惫。有些人心浮气躁，不倾向于圣道，放纵感官。有些人喜欢搬弄是非，制造矛盾。有些人恶语相向，诽谤圣者，专横跋扈。有些人说话轻浮虚假。有些人因贪欲和嫉妒而
English
If one is distracted from the beginning, then one should stabilize quiescence (shamatha) with the nine ways of settling the mind as taught in the Perfection of Wisdom Sutra: settling the mind as instructed, settling continuously, settling repeatedly, settling closely, taming, pacifying, thoroughly pacifying, making it one-pointed, and settling evenly. And so on. Among these, the first is settling the mind on the object of focus. The second is settling continuously on that same object. The third is recognizing distraction and abandoning it. The fourth is abandoning distraction and repeatedly striving to settle on that same object. The fifth is generating joy. The sixth is seeing the faults of distraction and completely pacifying the lack of joy. The seventh is dispelling dullness and sleep, and so on. The eighth is entering without mental fabrication. The ninth is practicing equanimity when the mind has become even. Thus, the Protector Maitreya taught in these concluding words. At that time, one should strive to counteract the opposing factors to samadhi. In the Ten Wheels Sutra of Ksitigarbha, it says: Then, the Bhagavan said to the Great Brahma: There are ten kinds of dharmas that should not be dwelt upon or practiced. If a practitioner follows even one of these bad practices, then even the root of virtue in the desire realm will not be fully accomplished. And if it is accomplished, it will quickly be lost and degenerate. What need is there to mention the samadhis of the form and formless realms, or the attainment of the Three Vehicles or the One Vehicle? What are the ten? For example, some people in the world want to meditate on samadhi, but are troubled by the busyness of life and afflicted by the necessities of livelihood. Some people want to meditate on samadhi (the following can be applied similarly), but their discipline is lax and they do many improper things. Some have inverted views and are attached to worldly omens of good and bad, exhausting their body and mind. Some are restless and agitated, not inclined towards the noble path, and indulge their senses. Some delight in gossiping and creating discord. Some speak harshly, revile the noble ones, and act arrogantly. Some speak frivolously and falsely. Some, out of desire and jealousy,
Tibetan
་ཁེ་དང་བསྟི་སྟང་དང་། རྙེད་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ལོག་པར་བལྟ་བ་དང་བཅས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་བལྟ་བའོ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟ་སྟེ། ལས་སུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་དང་། བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་དང་། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ། ཟང་ཟིང་འཚོལ་བ་ལ། གཟུགས་བཟང་པོ་ལ། སྒྲ་སྙན་པ་ལ། དྲི་ཞིམ་པ་ལ། རོ་ཞིམ་པ་ལ། རེག་བྱ་འཇམ་པ་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང་། ཁ་ཏོན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཉན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲི་བ་དང་། སྙན་དངགས་སྦྱོར་བ་དང་། གཟའི་ཚོགས་དང། རྒྱུ་སྐར་སེམས་པ་དང་། ཟས་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་། ཤ་ཟ་མོ་ལྟར་ནོར་བསྒྱུར་བར་སེམས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། མཁས་པ་ལ་མི་འདྲི་བ་དང་། བདེ་བ་ལ་མགྲོན་དུ་འཕོད་པ་དང་། འདྲེ་ཞིང་གནས་པ་སྟེ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གོ །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་སྤངས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པས་ཐུན་མོང་གི་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བྱེད་ལས་ནི་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད་འཐོབ་པས་ཚེ་དེ་ལ་བདེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་བྱེད་ལ། འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་ཐར་དང་། ཟད་པ་དང་། ཟིལ་གནོན་སོགས་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། མངོན་ཤེས་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་དེ་རྣམ་གསུམ། །བསམ་གཏན་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། ། མཁས་པས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བློ་ལྡོག །ཉོན་མོངས་པ་ངང་གིས་ཞི། །དབེན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་འཆར་བས་གཞན་དོན་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱ་འདབ་མ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཀྱང་། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཆོས་སྟོན་མི་ནུས་སོ།
Chinese
即是贪图利养恭敬，以及对于获得感到欢喜，怀着嗔恨之心对众生生起害心，以及怀着邪见认为没有因果。就像这样：对于应该做的事情感到欢喜和执着，对于闲聊感到欢喜和执着，沉迷于睡眠，寻求财物，对于美好的形象，悦耳的声音，芬芳的气味，美味的食物，柔软的触感，以及思虑和观察感到欢喜和执着。等等，经中广为宣说。在《念住经》中也说：善男子，这十种事物会障碍菩萨们的禅定和诵读。是哪十种呢？就像这样：听喧闹的谈话，绘画，创作诗歌，星宿的集合，思考星辰，将获得的食物据为己有，像罗刹女一样想着转化财物，依赖国王，不向智者请教，乐于享受安乐，居住在鬼怪出没的地方，就是这十种。因此，舍弃这些，仅仅安住于心相续不散乱的状态，就能够修成共同的禅定。作用是获得身心极度的调柔，从而能够安乐地住于此生，并成为成就神通的基础。果报是获得神通、解脱、灭尽、胜伏等声闻乘共同的功德。《经庄严论》中说：生起安乐，自在神通之境，诸法之主，此三者存在于彼（禅定）。通晓如此禅定后，智者应如实修习。如是，仅仅依靠在相续中生起禅定，也有无量的利益。对欲妙生起厌离，烦恼自然平息，欢喜独处，体验多种三摩地之门，生起神通，从而成办他利。世尊说：善现，例如没有翅膀的鸟无法在空中飞行。同样，菩萨摩诃萨如果不依赖神通，也无法说法。
English
That is, being greedy for profit and respect, and rejoicing in gain, generating harmful thoughts towards sentient beings with hatred, and holding wrong views, believing that there is no cause and effect. For example: being happy and attached to things that should be done, being happy and attached to idle talk, indulging in sleep, seeking wealth, being happy and attached to beautiful forms, pleasant sounds, fragrant smells, delicious tastes, soft touches, and thoughts and observations. And so on, it is widely spoken in the scriptures. It is also said in the Mindfulness Sutra: Sons of good family, these ten things will hinder the meditation and recitation of Bodhisattvas. What are the ten? Like this: listening to noisy talk, drawing pictures, composing poems, the gathering of stars, thinking about the stars, possessing the food that is obtained, thinking of transforming wealth like a Rakshasa woman, relying on the king, not asking the wise, being happy to enjoy comfort, and living in a place haunted by ghosts, these are the ten. Therefore, by abandoning these and dwelling solely in a state where the mind stream is not distracted, one can accomplish common meditation. The function is to obtain extreme pliancy of body and mind, thereby being able to live happily in this life and serving as the basis for accomplishing miraculous powers. The result is the attainment of supernormal knowledge, liberation, cessation, subjugation, and other qualities common to the Hearers. The Ornament of the Sutras says: It produces happiness, masters the realm of supernormal knowledge, is the lord of all dharmas, these three exist in that (meditation). Having fully understood such meditation, the wise should practice it correctly. Thus, merely relying on the arising of meditation in the continuum also has immeasurable benefits. One becomes disgusted with the qualities of desire, afflictions naturally subside, one rejoices in solitude, experiences many doors of samadhi, and supernormal knowledge arises, thereby accomplishing the benefit of others. The Blessed One said: Subhuti, for example, a bird without wings cannot fly in the sky. Similarly, a Bodhisattva Mahasattva cannot teach the Dharma without relying on supernormal knowledge.