Tibetan
པའི་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ལ་ངོམས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཁྱམ་སྤངས་ན་སྡུག་བསྔལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དགོན་པའི་གནས་ལའང་ཁྱིམ་གྱི་འདུ་ཤེས་པ་ལྟར་མི་མངོན་པར་འཇུག་པ་ལ་བག་ཟོན་པར་བྱས་ཏེ་བྱ་བ་ཉུང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་སྙིགས་མའི་དུས་ན་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་རྫས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་བསྟན་པ་ནི། གཡོ་སྒྱུའི་ཆར་སྤྲིན་བརྣགས་པའི་རིན་ཐང་ཅན། །ནོར་ནི་ཇི་ཙམ་འབྱོར་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཡོ་བྱད་བསྐྱུངས་རྣམས་དགྲ་རྐུན་འཚེ་བས་སྤོང་། །ཆོག་ཤེས་ཐོབ་པ་འབྱོར་བའི་རྩེ་མོར་འགྲོ། །དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་ཚོང་ལ་སོགས་པས་གཡོ་སྒྱུའི་བྱེད་པ་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲབ་དགོས་པས་སྨ་ཐག་མི་ལ་འཆོར། དེ་ཡང་གཡོ་ནི་སེམས་གྱ་གྱུ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། སྒྱུ་ནི་གཞན་བསླུ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཏེ་དེ་གཉིས་འབྲེལ་བས་དབྱར་དུས་ཆར་མུན་པ་རྣགས་པ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་། ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་འདོད་པས་གདུང་བས་བརྣབ་སེམས་མང་འཇབ་བུས་བརྐུ་བ་ལ་གོམས། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་རྒྱལ་བའི་བསམ་པ་ལྷུར་བླང་བས་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་ཆབས་ཆེ། འཕྲོག་པ་དང་། གཞན་སྲོག་ལ་འཚེ་བ་དང་། བྲན་གཡོག་དང་། ཁལ་མ་ལ་སགས་ཕྱོགས་སུ་རིང་ཞིང་ལམ་འཕྲང་ངན་པར་ མནར་ཞིང་སྤྱོད་པ་སོགས་མདོར་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཕལ་ཆེར་བལྟར་མི་མངོན་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣམ་སྨིན་ཤིན་ཏུ་གནག །འབྱོར་བར་གྱུར་ཀྱང་ཆོག་མི་ཤེས། དགྲ་རྐུན་མང་། ལོངས་སྤྱོད་དེ་ཉིད་ལས་བྲི་ཡིས་དོགས་པ་དང་། འཕེལ་དུ་རེ་བ་དང་། གཞན་དང་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པ་སོགས་ཇི་ཙམ་འབྱོར་བ་དེ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལྟོས་ཆེ་ལ་གྲངས་མང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། ཟང་ཟིང་ཕྱིར་ན་རྩོད་འགྱུར་ཏེ། །ཟང་ཟིང་མེད་པ་རྩོད་པ་མེད། །ཟང་ཟིང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས། །ཆུ་སྐྱར་བདེ་བ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཆུ་སྐྱར་ཞིག་གིས་ཉ་བཟུང་བ་ལས་ཇི་སྲིད་ཉ་དེ་མ་བོར་གྱི་བར་དུ་ཆུ་སྐྱར་གཞན་གྱིས་བསྙགས་ཏེ་རྩོད་པར་གྱུར་ནས། ཉ་དེ་བོར་མ་ཐག་རྩོད་པ་མེད་དེ་བདེ་བར་གནས་པར་གྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཟང་ཟིང་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ལ། ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་སྤངས་ཏེ་མེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བ་མེད་ཅིང་བདེ་བ་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ནོར་མེད་པ་དག་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང་བྱ་བ་ཉུང་བས་བསམ་གཏན་འགྲུབ་སླ་བ་དང་། ཁྱད་པར། ནོར་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཆོག་ཤེས་པ། །རབ་མཆོག་ལགས་པར་ལྷ་མིའི་སྟོན་པས་གསུངས། །ཀུན་ཏུ་ཆོག་ཤེས་མཛོད་ཅིག་ཆོག་མཁྱེན་ན། །ནོར་མི་བདོག་ཀྱང་ཡང་དག་འབྱོར་བ་ལགས། །ཞེས་སྔར་དྲངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་བ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་བྱིས་པ་སྟེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཉེས་པའི་སྤྲིན་གྱིས་འཁྲེགས། །བདག་ཉིད་པ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་མི་སྙན་སྒྲོག །ཉོན་མོངས་སྤྲུལ་ལྕེ་རྩུབ་མོའི་ཉམ་བག་བསྟེན། །དཔལ་འབྱོར་གཡོ་བ་གང་ལའང་རྟག་པར་སེམས། །བྱས་པ་མི་གཟོ་མགུ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཁྱོག །འཁོན་གྱི་མེ་རྩེ་ཕྲ་མའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ སྣ་ཚོགས་སྟེར། །ཆུ་སྲིན་བཞིན་དུ་སྡིག་པའི་ལྟོ་བ་ཡངས། །སྦྲུལ་གདུག་བཞིན་དུ་སུ་དང་ཕྲད་པ་འཇོམས། །མེ་བཞིན་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་བསྲེག་འགྱུར་བའི། །བྱིས་པའི་གྲོགས་ལས་རིང་དུ་བསྲིང་བར་བྱ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རང་བཞིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་ནི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་སྙན་པར་སྒྲོག་ཤེས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཁ་མི་ནོན་པས་དམུ་རྒོད་དང་སྡིག་པའི་ཆོས་འཕེལ་བ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གཡོ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བའང་རྟག་པ་དང་བདེ་བར་མཐོང་ནས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་ཞི་བ་སྤོང་བའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བྱིས་དང་འགྲོགས་ན་བྱིས་པ་ལ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །འཁོར་བ་དགའ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས། །མི་དགེ་ཅིས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་དེ་དག་ནི་བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་ཡིན་པས་ཕན་པའི་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་མགུ་བའི་དུས་མེད་ཅིང་། དགྲ་གཉེན་གང་དུའང་སྟངས་གཅོད་པར་དཀའ་བའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཛའ་འགྱུར་ལ། །ཡུད་ཙམ་ཞིག་གིས་དགྲར་ཡང་འགྱུར། །དཀའ་བའི་གནས་ལ་ཁྲོ་བྱེད་པས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་དཀའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོན་དང་དབྱེན་གཙུགས་ལ་དགའ་བས་དྲན་པ་ཉེ་བར་མི་འཇོག་ཅིང་། མཐུན་པའི་ཚོགས་དང་འབྱར་བར་མི་བྱེད་པས་ཕྲ་མའི་རླུང་ཆེན་ལྡང་ལ། སྤྲེའུ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་གནོད་པའི་རྒྱུར་འོང་བ་དང་། མང་པོར་ཚོགས་ན་འཐབ་བ་དང་། །འགྱེད་པ་དང་། རྩོད་པ་མང་ལ་གཉིས་སུ་ཚོགས་ཀྱང་ཀྱལ་ཀ་དང་ཀུ་རེའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཚུལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལས་ གསུངས་པ། མང་པོ་དག་ནི
Chinese
即使降下如雨般的甘露，也無法使貪欲者感到滿足。因此，如果捨棄了一切慾望的根源——家庭，就能消除痛苦。所以，對於寺院的生活，也要像對待家庭一樣，謹慎地避免不知不覺地產生執著，努力減少事務，這在末法時代是非常重要的。關於財物是痛苦之源的教導是：充滿欺騙雲霧的貴重之物，財富越多，痛苦就越多。節省下來的物品，會因敵人、盜賊的侵害而失去。知足少欲，就能達到富有的頂峰。其中，世俗的享受，例如經商等，必須依賴許多欺騙的行為才能獲得，因此會使人失去道德。所謂的欺騙，是指內心狡猾；虛偽，是指懷有欺騙他人的想法。這兩者結合，就像夏季充滿陰暗雲霧的天氣一樣，讓人體驗到那種感受。由於無時無刻不被慾望所折磨，貪婪之心滋長，習慣於偷偷摸摸地偷竊。習慣於說謊，一心只想讓自己獲勝，因此菩提心迅速衰退。搶奪、傷害其他生命、奴役僕人和牲畜，讓他們在漫長而險惡的道路上受苦等等，總之，幾乎所有十不善業都會在不知不覺中體驗到，因此果報非常黑暗。即使變得富有，也不知足。敵人、盜賊很多。擔心財物減少，渴望增加，與他人爭鬥等等，財富越多，痛苦就越大，而且種類繁多。如前所說：因為財物而爭鬥，沒有財物就沒有爭鬥。完全捨棄財物，比水鳥更快樂。例如，一隻水鳥抓到一條魚，在沒有放棄那條魚之前，會被其他水鳥追逐爭奪。一旦放棄了那條魚，爭鬥就停止了，就能安樂地生活。同樣地，世俗的享受越多，爭鬥的痛苦就越大。完全捨棄世俗的享受，就能消除痛苦的折磨，獲得安樂。因此，沒有財物的人，情況恰恰相反，由於事務減少，容易成就禪定。
English
Even if rain of nectar falls, it will not satisfy those with desires. Therefore, if one abandons the source of all desires—the household—that suffering will cease. So, even in the monastic life, one should be cautious to avoid unconsciously developing attachment as if it were a household, and strive to reduce activities. This is extremely important in the degenerate age. The teaching that wealth is the source of suffering is as follows: Valuable things filled with clouds of deceit, the more wealth one has, the more suffering one experiences. Saved possessions are lost due to harm from enemies and thieves. Contentment is the peak of wealth. Among these, worldly enjoyments, such as business, must be obtained through many deceitful actions, thus causing one to lose morality. Deceit refers to a cunning mind, and falsehood refers to having the intention to deceive others. The combination of these two is like experiencing the feeling of a summer day filled with dark clouds. Constantly tormented by desires, greed grows, and one becomes accustomed to stealing secretly. Accustomed to lying, and wholeheartedly wanting only oneself to win, the bodhicitta quickly declines. Robbing, harming other lives, enslaving servants and livestock, making them suffer on long and treacherous roads, etc. In short, almost all of the ten non-virtuous actions are unconsciously experienced, thus the karmic result is very dark. Even if one becomes wealthy, one is not content. There are many enemies and thieves. Fearing the decrease of possessions, hoping for increase, fighting and arguing with others, etc., the more wealth one has, the greater and more numerous the sufferings. As it was said before: Because of wealth, there is fighting; without wealth, there is no fighting. From completely abandoning wealth, happiness increases more than a water bird. For example, when a water bird catches a fish, it is chased and fought over by other water birds until it abandons the fish. As soon as it abandons the fish, the fighting stops, and it lives in peace. Similarly, the more worldly enjoyments one has, the greater the suffering of fighting and arguing. Completely abandoning worldly enjoyments eliminates the torment of suffering and obtains happiness. Therefore, those without wealth are the opposite, and because of fewer activities, it is easier to accomplish meditation.
Chinese
此外，特别是，在所有的财富中，知足是最好的。天人的导师这样说。要时时知足，如果知足，即使没有财富，也是真正的富有。如前所述。与凡夫俗子交往的过患是：凡夫俗子的本性是幼稚的，幼稚的人被罪恶的乌云笼罩。他们赞美自己，宣扬别人的坏话，依赖烦恼的粗暴言语，认为动摇的财富是永恒的，忘恩负义，扭曲满足的形象，怨恨的火花被诽谤的风吹动，像猴子一样给予各种伤害，像鳄鱼一样扩大罪恶的肚子，像毒蛇一样摧毁所有相遇的人，像火一样焚烧善行的树木，要远离幼稚之人的友谊。因为幼稚的凡夫俗子的本性是充满烦恼的，所以他们认为自己的缺点也是优点。他们也善于宣扬别人的优点为缺点。因为无法控制烦恼，所以会增长粗暴和罪恶的法。他们也认为轮回的本性是动摇和痛苦的，是永恒和快乐的，因此总是努力放弃善行和寂静的事业。《入行论》中说：与幼稚之人交往，必定会产生赞美自己，诽谤他人，以及喜欢轮回的言语等不善之事。特别是，他们是忘恩负义的，所以用伤害来回报恩惠，他们有各种各样的欲望，所以没有满足的时候。无论对敌人还是朋友，都难以控制。《入行论》中说：一会儿变成朋友，一会儿又变成敌人，对困难的事情发怒，所以很难让凡夫俗子满足。同样，他们喜欢怨恨和挑拨离间，所以不保持正念，不依附于和谐的团体，因此会刮起诽谤的大风。像猴子一样，所有的行为都会成为伤害的根源。如果聚集在一起，就会争斗、竞争和争吵。即使两个人聚集在一起，也是玩笑和笑话的根源。世尊在经藏中说：许多人
English
Furthermore, especially, among all riches, contentment is the best. The teacher of gods and humans said this. Always be content, if you are content, even without wealth, you are truly rich. As mentioned before. The faults of associating with ordinary people are: The nature of ordinary people is childish, and childish people are covered by clouds of sin. They praise themselves and spread bad rumors about others, relying on the harsh words of affliction, thinking that wavering wealth is eternal, ungrateful, distorting the image of satisfaction, the sparks of resentment are blown by the wind of slander, like monkeys giving various harms, like crocodiles expanding the belly of sin, like venomous snakes destroying all who meet them, like fire burning the trees of virtue, one should stay away from the friendship of childish people. Because the nature of childish ordinary people is full of afflictions, they consider their own faults as virtues. They are also good at proclaiming the virtues of others as faults. Because they cannot control their afflictions, they will increase the harsh and sinful Dharma. They also think that the nature of samsara is wavering and painful, and is eternal and happy, so they always strive to abandon the cause of virtue and peace. The "Entering the Bodhisattva's Way" says: Associating with childish people will inevitably lead to unwholesome things such as praising oneself, slandering others, and liking the words of samsara. In particular, they are ungrateful, so they repay kindness with harm, they have all kinds of desires, so there is no time for satisfaction. It is difficult to control them whether they are enemies or friends. The "Entering the Bodhisattva's Way" says: In a moment they become friends, and in a moment they become enemies, they get angry at difficult things, so it is difficult to satisfy ordinary people. Similarly, they like resentment and discord, so they do not maintain mindfulness, and do not cling to harmonious groups, so a great wind of slander will blow. Like monkeys, all actions will become the root of harm. If they gather together, they will fight, compete and quarrel. Even if two people gather together, they are the root of jokes and laughter. The Blessed One said in the sutras: Many people