Tibetan
འདི་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་འདི་ནི་རྩྭ་དང་། ཤིང་དང་། རྩིག་པ་དང་། བོང་བ་དང་། མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་སྟེ་བེམ་པོའོ། །ལུས་འདི་ནི་རླུང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་སྟེ་ཚོར་བ་མེད་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་རྣག་དང་། མི་གཙང་བ་བསགས་པ་སྟེ་གསོག་གོ །ལུས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་བྱུག་པ་དང་། མཉེ་བ་དང་། འཇིག་པ་དང་འགྱེས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་གསོབ་པོ། །ལུས་འདི་ནི་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞིས་གཙེས་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་རྒ་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་སྟེ་ཁྲོན་པ་རྙིང་བ་དང་འདྲའོ། །ལུས་འདི་ནི་འཆི་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ་མཐར་མི་གནས་པའོ། །ལུས་འདི་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་སྟེ། གཤེད་མ་དང་། དུག་དྲག་པོ་དང་། གྲོང་སྟོང་པ་ལྟ་བུའོ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ལ་སུན་པ་དང་། སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པ་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ བརྩམ་དགོས་པ་འདི་ནི་སྡེ་སྣོད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་ལེགས་པར་གསུངས་ཤིང་དོན་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནས་ཀྱང་། དབང་ཕྱུག་ལུས་རྟོག་དྲན་པ་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། །འགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་ཉེ་བར་བསྟན། །ཅེས་དང་། མགོའམ་གོས་ལ་བློ་བུར་མེ་ཤོར་ན། །དེ་དག་བཟློག་སླད་བགྱི་བ་བཏང་ནས་ཀྱང་། །ཡང་སྲིད་མེད་པར་བགྱི་སླད་འབད་འཚལ་ཏེ། །འདི་བས་ཆས་མཆོག་དགོས་པ་གཞན་མ་མཆིས། །ཞེས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བསྐུལ་བའི་གཏམ་མྱུར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་བས་རང་གི་སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བར། མི་ཡི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་རྙེད་གྱུར་ནས། །དོན་དུ་བརྣག་པ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་བརྟུན་ཏེ་བསྒྲུབས། །མར་མེའི་མེ་ལྕེ་ཤུགས་དྲག་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟའི། །ཚེ་ནི་སྐད་ཅིག་གནས་པའི་གདེངས་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་གཅིག་ཏུ་ཆེ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་དྲན་པ་ཁོ་ན་མན་ངག་གི་དམ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ལེ་ལོ་དང་མ་འདྲེས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་དགོས་པའི་ཚུལ། །ལེ་ལོའི་རྙོག་པ་དྭགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །དལ་འབབ་ཕྱོགས་ལྷུང་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་དེ་སྲིད། །གཡོ་ཞིང་མྱུར་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉམས་མི་བགྱིད། །དེ་ལ་ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ནི་རྙོག་པའི་དྲིས་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་དཔེས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་ནི་ལེ་ལོ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རེས་ཤིག་བརྩོན་ཡང་རེས་ཤིག་མི་བརྩོན་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་རིང་ཞིང་སྐྱོ་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། ཉོན་མོངས་སུམ་གྱི་གཞི་གཅིག་ནི། །ལེ་ལོ་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད། །གང་ལ་ལེ་ལོ་གཅིག་ཡོད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀུན་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་དང་། བརྩོན་ འགྲུས་ནི་སྡེ་ཚན་གཅིག་པར་བཞག་ཀྱང་དོན་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ཀུན་གྱི་གྲོགས་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཉམས་པའི་ཚུལ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རིང་ཞིང་རྣམ་པར་རིང་ངོ་། །ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་མེད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་མེད་དོ། །ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་མེད་པས་ན་རྣམ་སྨིན་གནག་པའི་ཚུལ་ཡང་ཡུམ་ལས་ཀྱང་། ལེ་ལོས་ནི་བདག་གི་དོན་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལེ་ལོའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ནི། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་རླུང་མེད་ན་གཡོ་བ་དང་མྱུར་བར་བྱེད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དགེ་བའི་ས་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་རག་ལས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་མེད་ན་དེ་དག་མི་འབྱུང་བས། འདི་ལྟར་བརྩོན་ལ་བྱང་ཆུབ་གནས། །རླུང་མེད་གཡོ་བ་མེད་པ་བཞིན། །བསོད་ནམས་བརྩོན་འགྲུས་མེད་མི་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་ལེ་ལོའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམས་ནས་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ། ཉེས་པའི་ཆ་རེ་རེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ལ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་བསྐལ་པ་མང་པོར་སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་གོམས་པར་མཛད་ན། བདག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་ལེ་ལོ་བསྲུང་བ། བརྩོན་འགྲུས་གཏོར་བ་འབའ་ཞིག་པས་དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལུས་རྟེན་ཆུད་གསན་ཏོ་སྙམ་དུ་རང་གི་རང་ལ་བསྐུལ་འདེབས་པའང་། བདག་ནི་ཡོན་ཏན་ ཆ་ཙམ་ལའང་། །གོམས་པ་ནམ་ཡང་མ་སྐྱེས་ཏེ། །ཅི་ཞིག་ལྟར་རྙེད་སྐྱེ་བ་ནི། །བདག་གིས་དོན་མེད་བྱས་པ་མཚར། །ཞེས་པ་སྟེ་ཉེས་པ་དེ་ལ་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད་
Chinese
此犹如虚空，无有自性。此身乃四大之所住，非为真实。此身如草、木、墙壁、木偶、眼球，乃是无情之物。此身由风轮所持，无有感觉。此身积聚脓血不净之物，乃是积聚。此身常需涂抹、按摩，具有坏灭离散之法，乃是空虚。此身受四百零四种疾病所折磨。此身常为衰老所压迫，犹如老井。此身终将死亡，终不存留。此身由蕴、界、处所摄持，犹如刽子手、剧毒、空城。汝应对如是之身生起厌恶、厌倦，并对如来之身生起信乐。如是思维身体的自性极度动摇、不稳固等，从而发起精进。 此精进之法，于诸大藏经中皆有善说，且意义深远，如圣者龙树云：自在身念佛陀，示现趋入唯一道。又云：头或衣上忽燃火，为除彼故舍弃诸所作，为令不再有后有故当勤奋，此较彼更需殊胜之方便。如是劝勉精进之语，乃是迅速之极致。如是，导师月称亦对其弟子书云：人身实难得，既得当勤修，所欲成之事。犹如油灯焰，为风所动摇，寿命刹那逝，亦无有定准。如是，精进之违品，对治懈怠最为殊胜者，即是忆念无常，乃是口诀之精要。因此，不杂染懈怠之精进应如是发起。不示现懈怠之垢染，寂静精进之 缓流偏颇，直至证得一切智智之大海之前，不舍动摇迅速之行仪。
English
This is like the sky, without inherent existence. This body is the abode of the great elements, and is not real. This body is like grass, wood, walls, puppets, and eyeballs, being inanimate objects. This body arises endowed with a wheel of wind, and is without sensation. This body is an accumulation of pus and impure substances, it is an accumulation. This body constantly needs to be anointed and massaged, and has the nature of decay and separation, it is hollow. This body is tormented by four hundred and four diseases. This body is constantly oppressed by old age, like an old well. This body will ultimately die, and will not remain in the end. This body is completely seized by the aggregates, elements, and sense bases, like an executioner, virulent poison, and an empty city. You should generate disgust and weariness towards such a body, and generate faith in the body of the Tathagata. Thus, by contemplating the nature of the body as extremely wavering and unstable, etc., one should exert effort. This practice of diligence is well explained in the great collections of scriptures and is profound in meaning. As the noble Nagarjuna said: "The Lord, mindfulness of the body, was taught by the Sugata as the one path to be approached." And: "If a fire suddenly breaks out on your head or clothes, even abandoning the actions to avert it, you should strive to ensure that there is no further existence, for there is no other more supreme means than this." Thus, words of encouragement for diligence are the ultimate in speed. Similarly, the teacher Chandrakirti wrote to his disciple: "The human form is extremely difficult to obtain, and having obtained it, you should strive to accomplish whatever you desire. Like the flame of a lamp, driven by a strong wind, life is momentary and there is no certainty." Thus, the greatest antidote to laziness, the opposite of diligence, is mindfulness of impermanence alone, which is taught as the essence of the oral instructions. Therefore, the way to engage in diligence unmixed with laziness is as follows: Without showing the defilement of laziness, the gentle flow of tranquil diligence, without showing partiality, until reaching the ocean of omniscience, do not abandon the moving and swift conduct.
Chinese
就像河流中的污垢难以清除一样，精进的唯一障碍就是懒惰，所以时而精进时而不精进的道路，与菩提遥远且充满忧伤。因此，为了了解懒惰的过患，在《念住经》中说：‘烦恼之根本，乃是懒惰性，存于何者身？何者有懒惰，彼者无诸法。’虽然精进被放在一个类别中，但实际上它是六度万行的朋友，如果缺少了它，其他的也会衰退。如《慧海请问经》中说：‘对于懒惰者来说，菩提非常遥远，极其遥远。对于懒惰者来说，从布施到智慧都没有。对于懒惰者来说，没有利益他人的事。’因为没有这些，所以成熟的果报也是黑暗的。如《母经》中也说：‘懒惰者连自己的事情都不能做，更何况是别人的事情呢？懒惰的成熟果报是，众生会投生到地狱、畜生和阎罗王的世间。’就像没有能推动的风，就不能成就摇动和快速的作用一样。菩提的自性依赖于善的大地，也就是福德和智慧的积累，如果没有精进，这些就不会产生。因此说：‘精进之中有菩提，如无风则无摇动。无有福德与精进，则无从生起。’因此，考虑到精进的利益和懒惰的过患，我已进入菩萨的行持并承诺修行。为了清除每一个过失及其习气，并增长每一个功德，我们的导师也在许多劫中，在道的阶段中不断练习。我的行为只是守护懒惰，摧毁精进，白白浪费这暇满人身，这样鞭策自己：‘我连一点点的功德，也从未生起习惯，如此难得的暇满人身，我却毫无意义地浪费了，真是太奇怪了！’就是对这种过失生起强烈的渴望。
English
Just as the dirt in rivers is difficult to remove, the only obstacle to diligence is laziness. Therefore, the path of being diligent sometimes and not diligent at other times is far from enlightenment and full of sorrow. Therefore, in order to understand the faults of laziness, it is said in the Sutra on Mindfulness: 'The root of all afflictions is laziness, which exists in whom? Whoever has laziness, that person has no Dharma.' Although diligence is placed in one category, in reality it is a friend to all six perfections. If it is lacking, the others will also decline. As it is said in the Sutra Requested by Sagaramati: 'For the lazy, enlightenment is very far away, extremely far away. For the lazy, there is nothing from generosity to wisdom. For the lazy, there is no benefit to others.' Because there is none of these, the ripening result is also dark. As it is also said in the Mother Sutra: 'The lazy cannot even do their own things, let alone the things of others? The ripening result of laziness is that beings will be born in hell, the animal realm, and the world of Yama.' Just as without the wind that propels, the function of shaking and quickening cannot be accomplished. The nature of enlightenment depends on the great ground of virtue, which is the accumulation of merit and wisdom, and without diligence, these will not arise. Therefore, it is said: 'Enlightenment abides in diligence, just as there is no shaking without wind. Merit and diligence do not arise without it.' Therefore, considering the benefits of diligence and the faults of laziness, I have entered the conduct of a Bodhisattva and promised to practice. In order to purify each fault and its habits, and to increase each and every quality, our teacher also practiced constantly in the stages of the path for many eons. My behavior is only protecting laziness and destroying diligence, wasting this precious human body in vain. Thus, urging myself: 'I have never developed a habit of even a little bit of quality. It is so rare to obtain this precious human body, but I have wasted it meaninglessly, how strange!' That is, to generate a strong desire for this fault.