Tibetan
གོས་ཏེ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་གི་སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་འདྲ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས། །དེ་བས་སེམས་ཅན་འཚེ་བྱེད་པ། །བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་འབྱུང་རིགས། །ཞེས་པ་ལྟར་གནོད་པའི་ལེ་ལན་རང་ཉིད་ལ་འདུག་པར་བལྟས་ནས་གཞན་དང་གཞན་དག་གིས་རྒོལ་བ་དང་། གཤེ་བ་དང་སྡིག་པ་དང་། མཚང་འབྲུ་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། འཚོག་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཐང་འཕྲོག་པ་དང་། ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་མི་ཁྲོ་ཞིང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་གཞི་རྟེན་ཀྱང་ཡིན་པས་བཟོད་པ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། བདག་ཀྱང་ངེས་པར་སྔ་མའི་སྡིག །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་སྨིན་འདི་མྱོང་སྙམ། །བདེན་བཞི་དྲན་དང་ཡང་དག་སྤོང་། །དབང་སྟོབས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལམ། །ཐམས་ཅད་བཟོད་པས་གཞི་བྱེད་པས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་བཟོད་མི་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ལས་བཟོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་སྟོན་ཕྱིར། །བརྟགས་ན་གནོད་ཆེན་མ་ཡིན་ཕན་ཆེན་ཏེ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་འཐོབ་ འགྱུར་ན། །དེ་འདྲའི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད། །དེ་ལ་གནོད་པ་མེད་ན་བཟོད་པ་མི་འབྱུང་བས་བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏ་རྟག་ཏུ་ཁྲོ་བ་ལྡོན་པའི་ཨ་ཙ་ར་དང་འགྲོགས་ནས་འདི་ཁོ་བོའི་བཟོད་པའི་རྟེན་ལགས་སོ་གསུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་སྨྲ་བར་གྱུར་བའི་ཆེ་ན། རྒྱལ་པོ་རྩོང་བྱུང་བཙུན་མོ་དང་བཅས་པ་ནགས་སུ་རྒྱུ་བ་ལས། བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་མཐོང་ནས་དད་སྟེ་ཆོས་ཉན་པས་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ཏེ། དྲང་སྲོང་གི་ཡན་ལག་བཅད་པ་ན། བདག་ཉིད་ལ་ནོངས་པ་མ་མཆིས་པའི་བདེན་པས་ཁྲག་འོ་མར་གྱུར་ནས་ཡན་ལག་སྔར་བཞིན་དུ་འབྱོར་བར་གྱུར་ཅིག་གསུངས་པས་དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་བ་ལ། རྒྱལ་པོ་དང་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་མཆོད་དོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སླར་ཡང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ཡན་ལག་བཅད་པས་བདག་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དུག་གསུམ་ངའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚོན་ཆས་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་སངས་རྒྱས་ཤིང་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བའི་དེད་དཔོན་ཆེན་པོར་གྱུར་བ་ཡིན་ན། གནོད་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་བས་རབ་ཏུ་སྡང་སེམས་ལ། །བརྟེན་ན་བཟོད་པ་སྐྱེ་བས་ན། །དེ་ཉིད་བཟོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །དམ་པའི་ཆོས་བཞིན་མཆོད་པར་འོས། །ཞེས་སོ། ཁྱད་པར་རང་གི་ལེགས་སྨོན་སྔོན་དུ་སོང་ན་གཞན་གྱི་ལོག་བསྒྲུབ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྱིན་པས་ཀྱང་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བསྟེན་དགོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བའི་ལྷས། གཞན་ཡང་ སྡུག་བསྔལ་ཡོན་ཏན་ནི། །སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད། །འཁོར་བ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །སྡིག་པ་འཛེམ་ཞིང་དགེ་ལ་དགའ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཟོད་པ་གསུམ་པོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཞེ་སྡང་དང་། བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་སྤྲོ་བ་ཞན་པ་དང་། བཟེད་པའི་ལམ་ལ་མི་མོས་ཤིང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་འགོག་ཅིང་ཁྱད་པར་ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་བལྟ་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། ཁྲོ་བའི་མེ་ཡིས་བཞིན་ལྡོག་ཉམས་གྱུར་ན། །རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་མང་བཟང་པོར་ཡོད་མི་སྣང་། །མལ་སྟན་བཟང་པོ་དག་ལ་ཉལ་གྱུར་ཀྱང་། ཁྲོ་བའི་ཟུག་རྔུས་སེམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་འགྲུབ་བརྗེད་འགྱུར་ཏེ། ཁྲོ་བས་གདུང་བས་ལམ་ངན་འགྲོ་བར་བྱེད། །གྲགས་དང་དོན་གྲུབ་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལོགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཀྱང་། ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་གདོན་གྱི་དབང་དུ་སོང་བའི་སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་རང་ཉིད་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ལ་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་བ་ལས། ཁྲོ་ཡང་འབྱུང་པོས་བཟུང་བ་ལ། །སྨན་པ་འཁྲུག་པ་མིན་དེ་ལྟར། །ཐུབ་པས་ཉོན་མོངས་དག་གཟིགས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་གང་ཟག་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་ཟག་ལ་མི་ཁྲོ་བ་དེའོ་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་བསྒྲུབ་ལ་སྐྱོ་ནས་གཞན་དོན་ལས་མི་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ལུས་པ་འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བའི་དགྲ་ལས་སྐྱོབ་པ་དང་། གནོད་བྱེད་མཐུ་ཆུང་ངུ་ལའང་བཟོད་པའི་ཡིད་འཕྲོག་པའི་རྒྱན་དང་། ཉོན་ མོངས་པའི་ཚོགས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་དམ་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་མེ་ཆེན་འཇོམས་པའི་ཆུའི་རྒྱུན་དང་། སེམས་མི་བསྲུན་པའི་ལོག་བསྒྲུབ་ཀྱི་མདས་མི་ཕིགས་པའི་གོ་ཆ་དང་། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འགྲོ་བའི་མིག་དང་ཡིད་འཕྲོག་པའི་གཟུགས་བཟང་མོ
Chinese
如《入行论》所说：我昔于有情，曾作如是害，故为有情害，此理极应尔。如是观见损害的责任在于自己，对于其他的人们的攻击、辱骂、责罚、揭短、殴打、抢劫、夺取受用和权势、以及给予身命损害等一切，都不生嗔恨。因为忍辱也是大小乘一切功德生起的根本，所以必须修学忍辱，如冈波巴所说：我亦定是往昔罪，思惟当受此苦果，忆念四谛及正断，权势菩提支分道，一切以忍为根本，智者谁不修忍辱？如是等等。特别是为了显示从损害的因缘中成就忍辱之理，考察之后，大损害并非大损害而是大利益，因为依靠它而能获得忍辱的船只和菩提心的宝珠，如此的损害应当像供养圣法一样供养。因为没有损害就不会有忍辱，所以孟加拉的班智达常常与喜欢发怒的阿阇黎一起，说：此乃吾之忍辱所依。因此，我等之导师，成为正直的忍辱之语者之大，国王恶生与妃嫔一起在森林中游玩时，妃嫔的眷属们见到仙人后生起信心而听法，国王因此而发怒，砍断了仙人的肢体，仙人说：以我自身没有过失的真谛，愿血变成乳汁，肢体恢复如初。如是语后，便如是成就。国王等便祈请忍辱并作供养。仙人又说：你砍断我的肢体，我成佛时，愿你之三毒被我的智慧利剑所斩断。如是等等以二资粮之果，在菩提树下成佛，成为度脱有情的伟大导师。以损害回报利益，就是像供养圣法一样供养损害，如《入行论》所说：故于极嗔心，依之生忍故，彼实忍之境。
English
As stated in the Bodhisattvacaryāvatāra: "I have harmed sentient beings in the past, so it is only right that they harm me now." Thus, seeing that the responsibility for harm lies with oneself, one should not be angry at all the attacks, insults, punishments, fault-finding, beatings, robberies, deprivations of enjoyment and power, and injuries to body and life inflicted by others. Because patience is also the basis for the arising of all the qualities of both the Great and Small Vehicles, one must train in patience, as Gampopa said: "I am certain that this suffering is the result of my past sins. Remembering the Four Noble Truths and right exertion, the path of power, the limbs of enlightenment, all have patience as their basis. What wise person would not cultivate patience?" And so on. In particular, in order to show how patience is accomplished through the cause of harm, upon examination, great harm is not great harm but great benefit, because by relying on it one can obtain the ship of patience and the jewel of bodhicitta. Such harm should be revered like the holy Dharma. Because without harm there would be no patience, the Bengali Pandit always associated with an acharya who was prone to anger, saying, "This is the basis of my patience." Therefore, our teacher, the great sage who spoke of patience, when King Kali, together with his consorts, was wandering in the forest, the consorts' attendants saw the sage and developed faith and listened to the Dharma, the king became angry and cut off the sage's limbs. The sage said, "By the truth that I myself have no fault, may the blood turn into milk and the limbs be restored to their original state." After speaking thus, it was accomplished. The king and others then begged for patience and made offerings. The sage then said, "Because you cut off my limbs, when I become a Buddha, may your three poisons be cut off by the sword of my wisdom." And so on, by the fruit of the two accumulations, he became enlightened at the Bodhi tree and became the great guide who liberates beings. Repaying harm with benefit is the same as revering harm like the holy Dharma, as stated in the Bodhisattvacaryāvatāra: "Therefore, since patience arises by relying on extreme anger, it is indeed the object of patience."
Chinese
因此，应当像敬奉圣法一样敬奉他。特别是，如果自己的良好发愿先已存在，那么由他人的邪行等所造成的痛苦之因，也能引发对轮回之地的厌倦和生起大悲心，因此也必须修持安忍的苦行。如静命论师所说：此外， 痛苦的功德是：以厌倦来消除傲慢，对轮回众生生起悲心，戒惧罪恶且欢喜善行。如是说。因此，菩提萨埵应当遮止安忍三者的违品，即嗔恨，以及认为无法修持的懈怠，和对安忍之道不信奉而生起舍弃之心等等，尤其应当视嗔恨的过患为极其恐怖。如《本生经》中说：嗔恨之火使面容憔悴变色，纵有众多美饰也视而不见。即使睡在美好的床榻上，嗔恨的刺痛也会使内心痛苦。会忘记对自身有益的事情，被嗔恨所煎熬会堕入恶道。会从名声和成就中衰退。如是说。又如《入行论》中说：千劫所积聚，布施供善逝，一切诸福善，一嗔能摧毁。如是说。因此，被魔所控制的人，虽然会损害利益自己之事，也不应对他嗔恨。如《四百论》中说：嗔于为鬼魅所持者，如医者不嗔乱语者。如是，佛陀见烦恼，不见与烦恼相应之人。如是所说，不对人嗔恨，以远离烦恼之心来生起（为众生）不舍利他之心，并从摧毁一切善根的嗔恨之敌中救护，即使对微小的加害者，也以安忍来作为吸引人心的装饰，以能灼烧 烦恼之众的苦行之力，作为殊胜的力量，以能熄灭大嗔恨之火的甘露之流，作为不被不调顺之心的邪行之箭所穿透的盔甲，以及具有金色的光泽等等，作为能吸引众生之眼和心意的美好形象。
English
Therefore, one should honor him as one would honor the sacred Dharma. In particular, if one's own good aspirations have already been made, then the causes of suffering, such as the misdeeds of others, can also give rise to weariness with the cycle of existence and generate great compassion. Therefore, one must also cultivate the asceticism of patience. As the master Shantideva said: Furthermore, The virtues of suffering are: it eliminates pride with weariness, it gives rise to compassion for beings in samsara, it avoids evil and delights in virtue. Thus it is said. Therefore, a Bodhisattva should prevent the opposites of the three aspects of patience, namely hatred, and the lack of enthusiasm that comes from thinking that one cannot practice, and the lack of faith in the path of patience and the arising of a mind of indifference, etc., and in particular, one should regard the faults of anger as extremely frightening. As it says in the Jataka tales: The fire of anger causes the face to wither and change color, and even if there are many beautiful ornaments, they are not seen. Even if one lies on a fine bed, the sting of anger will cause suffering in the heart. One will forget the things that are beneficial to oneself, and tormented by anger, one will go to the evil path. One will decline from fame and accomplishment. Thus it is said. And as it says in the Bodhisattvacharyavatara: The merit accumulated over thousands of kalpas, such as generosity and offerings to the Sugatas, all those virtues that have been accumulated, are destroyed by a single act of anger. Thus it is said. Therefore, even if a person who is possessed by a demon harms the things that benefit oneself, one should not be angry with him. As it says in the Four Hundred Verses: One does not get angry at someone possessed by a demon, just as a doctor does not get angry at someone who is delirious. Likewise, the Buddha sees the afflictions, but not the person associated with the afflictions. As it is said, not being angry with a person, generating a mind that is free from afflictions (for the sake of beings) without abandoning the benefit of others, and protecting oneself from the enemy of anger that destroys all roots of virtue, and even to a small harmer, using patience as an attractive ornament, using the power of asceticism that can burn the multitude of afflictions, as a supreme strength, using the stream of water that can extinguish the great fire of hatred, as an armor that is not pierced by the arrows of the misdeeds of an unruly mind, and having the color of gold, etc., as a beautiful form that attracts the eyes and minds of beings.