Chinese
如同光明王报恩，赐予王位和如意的功德。第五个故事是，从舍卫城出发的五百名商人前往其他地方，被一个恶毒的夜叉所喜爱，他们因此感到恐惧，向非救护者祈求救护。在佛教居士的劝说下，他们向佛陀寻求庇护，如来伸出象鼻般的巨手给予救护。第六个故事是，未生怨王受到边境小国的背叛。龙族无缘无故地愤怒，降下冰雹。国家和国王自身遭受严重的瘟疫侵袭，陷入极度痛苦之中。由于他对薄伽梵没有怨恨，于是从舍卫城前往摩揭陀国，从那痛苦中解救了他。
English
Like King Rab Snang repaying kindness by bestowing kingship and the power of desirable qualities. The fifth is that five hundred merchants from Nyen Yo (舍卫城) went to another country and were cherished by a malicious Yaksha. They were frightened and prayed for refuge to those who are not refuges. Urged by a Buddhist Upasaka, they went to the Buddha for refuge, and the Tathagata protected them with a hand like an elephant's trunk stretched out. The sixth is that King Ajatashatru was betrayed by the border kingdoms. The Nagas were angered for no reason and sent down hail. The country and himself were struck by a severe plague and became extremely miserable. Since he had no resentment towards the Bhagavan, he went from Nyen Yo (舍卫城) to Magadha and saved him from that suffering.
Tibetan
ན་ལས་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ཞུམ་པ་སྟེ་རྒྱུ་གཉིས་པོས་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ། འཕགས་ པ་མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལ་ཡབ་ལ་སོམས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དེས་ནམ་མཁའ་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་བྱས་པས་དྲེགས་པ་ཞི་བར་མཛད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བསྐྱེད་པས་ལྷའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་ལྷའི་བཟོ་བོས་གཞལ་མེད་ཁང་འདུ་བྱས་ཤིང་། དབང་པོ་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞིས་སྒོ་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་བསྟན་པས་ཞུམ་པའི་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བར་མཛད་དེ། སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་བདེན་པ་མཐོང་བར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་ན། ཉིད་ལས་རྒན་ཞིང་རྒན་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྫོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་ཁས་མི་འཆེ་ན། ཤེས་ལྡན་གོ་ཏ་མ་འཁྲུངས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གསར་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྫུན་གསུང་ཞེས་བསྐུར་བ་གདབ་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞུས་པས། རྒྱལ་རིགས་དཔེ་བྱད་ལྡན་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བྲང་འགྲོ་མེ་དང་ནི། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དེ་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་བརྙས་མི་བྱ། །ཞེས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཀའ་སྩལ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཞིང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་དགའ་བར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་བ། འཁོར་ཞི་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དུལ་བ། འཁོར་དུལ་བ། བདག་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཞེ་མི་གཅོད་ཅིང་། ཕ་རོལ་ཀྱང་ཚིག་བསྲུང་བ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ། ལྷས་བྱིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བགྲེས་ཤིང་འཁོགས་པས་འཁོང་ རྣམ་པ་བཞི་ལ་གདམས་ངག་འཕོགས་པ་བསྙེལ་གྱིས། འཁོར་རྣམས་བདག་ལ་གཏད་ན། ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞུས་པས། འཇམ་པོས་གོ་བར་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས། ངའི་འཁོར་རྣམས་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལའང་མི་གཏོད་ན། གཏི་མུག་ཅན་རོ་དང་འདྲ་བ་མཆིལ་མ་ཟབ་ཁྱོད་ལ་གཏོད་རེ་སྐན། ཞེས་སྤྱོ་བས་ཚར་གཅད་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྐྲག་ཅིང་འདུན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གཤེགས་པ་ན། མ་སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ནོར་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ཀླུའི་གླང་པོ་ཆེ་སྟོབས་དང་ལྡ
Chinese
认为除了自己以外没有其他人，这种沮丧，这两种原因导致他们没有见到真理。世尊命令圣者目犍连之子去教化他们，他便在空中示现了四种神变，平息了他们的傲慢。因为对诸天生起了慈悲心，诸天众在尼拘律陀园林中，由天界的工匠建造了无量宫殿。帝释天等一切都聚集于此，四大天王守护着宫殿的门等，显示了这些，使他们沮丧的心高昂起来。因为对安住在平等性中的他们宣说了佛法，就像净饭王见到真理一样。第十个故事是：光明王说：‘沙门乔达摩已经证得了无上正等正觉，成佛了。’其他比他年长的沙门和婆罗门，如富兰那迦叶等人，都不敢这样自称。有智慧的乔达摩出生不久，出家也是新近之事，因此，他们说：‘他说谎。’并责难道：‘这难道不是应该受到指责的吗？’世尊广说了‘王族具相好，同样胸行火，比丘具戒律，智者不应轻’的意义，使他们因确信世尊是遍知者和圆满正等觉佛陀的功德而感到欢喜。第十一个故事是：世尊寂静，眷属寂静，世尊调柔，眷属调柔，自己也不扰乱他人之心，也使他人安住于守护誓言，对于这样的世尊，提婆达多说：‘世尊已经年老体衰，忘记了四种教诫的传授。如果把僧团托付给我，您就可以稍微轻松地享受安乐了。’世尊心想现在不是以柔和的方式使他明白的时机，于是呵斥道：‘我的僧团，即使是像优昙婆罗花一样的声闻中的佼佼者舍利弗和目犍连之子，我都不托付，更何况你这个愚痴、像死人一样、满口唾沫的家伙！’这就像是用呵斥来调伏他的善巧方便。
English
Thinking that there is no one other than themselves, this discouragement, these two reasons caused them not to see the truth. The Blessed One commanded the venerable Maudgalyayana's son to teach them, and he manifested four kinds of miracles in the sky, pacifying their arrogance. Because compassion arose for the gods, the assembly of gods, in the Nyagrodha garden, the heavenly craftsmen built immeasurable palaces. Indra and all others gathered there, and the four great kings guarded the gates of the palace, showing these, making their discouraged hearts rise high. Because he taught the Dharma to those who abide in equanimity, just as King Suddhodana saw the truth. The tenth story is: King Prasenajit said, 'The ascetic Gautama has attained the unsurpassed perfect enlightenment and has become a Buddha.' Other ascetics and Brahmins older than him, such as Purna Kashyapa and others, did not dare to claim this. The wise Gautama was born not long ago, and his renunciation is also recent, therefore, they said, 'He is lying.' And rebuked, 'Isn't this something that should be blamed?' The Blessed One extensively explained the meaning of 'The royal family has good marks, similarly the chest-moving fire, the monk has precepts, the wise should not despise,' making them rejoice with the qualities of believing that the Blessed One is the all-knowing and perfectly enlightened Buddha. The eleventh story is: The Blessed One is peaceful, the retinue is peaceful, the Blessed One is gentle, the retinue is gentle, one does not disturb the minds of others, and also makes others abide in guarding vows, to such a Blessed One, Devadatta said, 'The Blessed One is old and frail, and has forgotten the transmission of the four teachings. If you entrust the Sangha to me, you can enjoy ease with a little less effort.' The Blessed One thought that now was not the time to make him understand in a gentle way, so he rebuked, 'My Sangha, even the best of the Shravakas, like the Udumbara flower, Shariputra and Maudgalyayana's son, I do not entrust, let alone you, a foolish, corpse-like, saliva-filled fellow!' This is like using rebuke as a skillful means to subdue him.