Tibetan
།ཞེས་པ་ལྟར་གནས་དུས་ཀྱི་དགག་བྱ་དམིགས་བསལ་ལ་ངེས་པ་མེད་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་འདོད་ནས་གོང་མ་ཐོབ་ཚ་འོག་མ་གཏོང་བའི་ཤེས་བྱེད་དགོད་ན་ནི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའང་མི་འབྱུང་ཞིང་དབང་བཞི་མ་རྫོགས་ ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་པ་ལྟར་སྡོམ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་མ་འདྲེས་པར་འདོད་པའང་། བཅས་པའི་ཁྲིམས་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བར་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ། བར་དུ་འགལ་བ་ལྟག་མི་སྤྲད་པ། ཐ་མར་བསྒྲུབ་སྡེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ཚང་བས་རྫས་ལྡོག་དང་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པ་མེད་པའི་དབང་ལས་འཐད་དུ་རུང་ངོ་། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་ཚོགས་པའི་དཔེ་དོན་གྱི་བག་ལ་ཞར་འདོད་པའང་། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ཡར་ཞ་བ་དང་མར་ཞ་བའི་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀ་གདགས་སུ་མི་རུང་ཀྱང་། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་ནས་གོང་མ་གཉིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོས་ནས་ནུས་པ་ཆེ་བར་སོང་བའི་ཚེ་འོག་མའི་རྣམ་པ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཡིན་པའི་རིག་སད་ནས་འོག་མའི་ཆ་བག་ལ་ཞར་འཐད་དུ་རུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པ་།།།བེམ་ལས། སེམས་གང་གིས་ལས་དེ་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམས་ན། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ནས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། དེ་སོགས་རྣམ་པའི་ཁས་བླངས་མཐའ་དག་ཀྱང་། །ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དང་། །བསྲུང་མཚམས་དུས་ན་དགག་དགོས་ཚང་བ་དང་། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་མཐུས་བྱེད་པའི། །སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །དེ་ལ་སྡོམ་གསུམ་ནི་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པ། སྡོམ་པ་མེད་ན་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་བ་དང་ལྟུང་བ་གཉིས་ཀ་མེད། སྡོམ་ པས་མ་བསྡམས་པ་ལ་བར་མ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྲི་པའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ། དེ་བས་ན་ཞིང་ཡོད་པ་རྣམས་ཐན་པ་དང་སེར་བ་ལ་འཇིགས་དགོས་པ་ལྟར་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སྡོམ་པ་ཐོབ་དགོས་ཏེ། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་ལྡན་བསྲུང་བ་ལ་གོང་མ་ལ་གནས་པས་འོག་མ་འདོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་། བློ་དང་འབྲེལ་བའི་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་ནས་སྡོམ་གསུམ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ཡོད་པས
Chinese
如是，处所和时间的遮遣，没有特别的决定。如果一切时处都这样认为，并提出获得高位就舍弃低位的论证，那么密咒的比丘金刚持也不会出现，四灌顶不圆满就不能成佛也相违背。如同堆砌的土堆一样，认为三律仪的体性各异，互不混杂也是如此。所制定的戒律，只要有心、有行为、有愿望，最初从一个因缘聚合中产生，中间不互相违背，最终成为一个修持群体，这三法圆满，从体性的角度来说，前后一切都不相同才是合理的。对于日月星三者聚集的比喻意义的理解也是如此。如果从各自的特征来衡量，向上衰减和向下衰减的两种说法都不成立。但是，如果脱离了能知和所知的分别，上面的两种从方便和智慧的角度来说，能力变得更强，即使没有否定下面的形态，也会因为自然而然地觉醒了什么是戒律，而可以认为下面的部分是附属的。正如大学者所说：‘以何心行事，该心无自性，故当分别之。若修一切法无自性，则应知其戒律唯是清净。’总之，这一切与补特伽罗的相续相联系而成立的方式，以及所有这些形式的承诺，都具有以下特点：如仪轨之时，各自不混杂；守护之时，遮止所需圆满；转变处所，以智慧力而行。总的来说，区分一般和特殊是关键。因此，三律仪是所制定的堕罪。没有律仪，就没有殊胜的福德和堕罪。没有被律仪约束的，称为中等善，不能超越有漏的自性。因此，就像有田地的人需要害怕干旱和冰雹一样，为了解脱之道而努力的人必须获得律仪。在一个补特伽罗的相续中，同时守护三者，安住于高位，也不能舍弃低位的论证。但是，从与心识相关的假有角度来看，三律仪各自不混杂地存在。正因为如此
English
As such, there is no specific determination regarding the prohibitions of place and time. If one were to assert this in all times and places, and argue that obtaining a higher position necessitates abandoning a lower one, then Vajradhara monks of mantra would not arise, and it would contradict the notion that enlightenment is unattainable without the completion of the four empowerments. Similarly, the idea that the three vows are distinct entities, unmixed, like a stacked mound, is also problematic. As long as the ordained precepts are accompanied by thought, action, and aspiration, they initially arise from a single aggregation of causes, do not contradict each other in the middle, and ultimately form a single practice community. With these three qualities complete, it is reasonable to consider them distinct entities from the perspective of their individual characteristics, even though they are not entirely identical in all aspects. The understanding of the metaphorical meaning of the assembly of the sun, moon, and stars is similar. If measured from the perspective of holding onto their individual characteristics, neither the term 'waxing' nor 'waning' would be applicable. However, when the two higher ones become more powerful from the perspective of skillful means and wisdom, having separated from the mind of knower and known, even though the form of the lower one is not refuted, it is reasonable to consider the lower aspect as subordinate because of the natural awakening to what constitutes morality. As the great teacher said: 'Because the mind that performs the action is without inherent existence, it should be distinguished separately. If one meditates on all phenomena as being without inherent existence, then one should know that its morality is purely purified.' In short, the way in which all of this is established in relation to the continuum of an individual, and all the commitments of these forms, have the following distinctions: like during the time of rituals, each is unmixed; during the time of protection, the necessary prohibitions are complete; and the transformation of place is accomplished through the power of wisdom. In general, distinguishing between the general and the specific is key. Therefore, the three vows are the transgressions that have been ordained. Without vows, there is neither extraordinary merit nor transgression. That which is not restrained by vows is called intermediate virtue, and it does not transcend the nature of existence. Therefore, just as those who have fields must fear drought and hail, those who strive for the path of liberation must obtain vows. In the continuum of a single individual, simultaneously guarding the three, and abiding in the higher position, one cannot abandon the argument of the lower position. However, from the perspective of the imputed existence related to mind, the three vows exist distinctly and unmixed. Because of this existence
Tibetan
་བསྲུངས་མཚམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བླང་དོར་དང་བཅས་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནང་འགག་པར་གཞུང་དང་མི་འགལ་བར་སྤྱོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་དགེ་སྡིག་རྣམ་རྟོག་གི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ལ་འདྲེས་པའི་ཚེ། དེའི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་འདུས་མ་བྱས་སུ་གནས་གྱུར་བ་ཡིན་པས་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཤིས་ལ་དགེ་སྡིག་མི་གནས་པའི་དོན་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་བློ་གྲོས་རབ་གསལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་ལྷའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་སླར་ངན་སོང་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་རློམ་སེམས་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་ ཆུ་ཕྲན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་བ་ཚྭ་ཅན་དུ་གནས་གྱུར་བ་ཡིན་གྱི། བགྲོད་པའི་ལམ་དུ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ལྟར། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་གླེང་གཞི་ཙམ་པའི་སྟེང་དུ་གནས་འགྱུར་གྱི་གྲུབ་མཐའ་འཇིག་པའི་ཚུལ། གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མེད། །སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གཅིག །རང་ངོས་འཆོས་ན་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་འགལ། །གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན། །འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས། དེ་ཉིད་དགེ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་ལས། །ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བས། དེ་དག་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གསུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་སྤྱིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་སྡོམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་ཅིང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དགོས་པས་གླང་གཞི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་སྡོམ་གསུམ་ནོད་ཚད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་འགྱུར་མཉམ་པར་བརྡལ་བ་མེད་དེ། ཤིང་རྟ་རྣམ་དག་ཏུ། ཁག་ཅིག་གནས་འགྱུར་དུ་བསྲུང་ཟེར་ཏེ། ཟངས་རྡོ་བཞུ་བ་ལས་ཟངས། རག་རྡོ་བླུགས་ན་ར་གན། ཞ་ནེ་བླུགས་ན་འཁར་བར་འགྲོ་བ་བཞིན། །གོང་མ་ཐོབ་ནས་འོག་མ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །སྔགས་གཅིག་བུ་བསྲུངས་
Chinese
在守护誓言的界限内，对于显现的证悟，取舍都必须如法依循，不得违背经论，因为这是善恶分别念的影像。然而，当道的证悟变得强大，能够将持戒与非持戒的状态的各种显现，融入到无自性的智慧之义中时，其三律仪的自性，便会超越八识聚，转化为无为法。这被称为果位的戒律，因为已经获得了对善恶不成立之义的掌控权。如《慧光请问经》中所说：“比丘瑜伽士，若具足对戒律、破戒、守护戒律等各种概念，则享受天界之乐后，仍将 తిరిగి轮回恶趣。何人无持戒与非持戒的傲慢，亦无分别念，彼乃是清净的涅槃戒律。”虽然如此， 小水滴入大海，便转化为咸味，但在行进的道路上，如同自性和反面不混杂一样。在三律仪的基础上，摧毁了状态转变的宗义之理。如果想要基础状态转变，则无法挽回。从别解脱戒的角度产生的堕罪，如果自己忏悔，则与已经状态转变相违背。如果从更高的角度忏悔，则会辩称没有堕罪，因此不需要忏悔。像这样，作者是心，心本身就是善与非善的业，从善恶之业中产生苦乐，因此，取舍这些的方法是律仪。如果仅仅是声称自己是进入道的具足三种律仪的金刚持比丘，那么在普遍的意识层面，必须各自持有三律仪的特征，并且自性和反面不能混杂，因此，从一切基础到一切，都不能平等地将状态转变扩展到所有接受三律仪之人的相续中。在《清净车》中说，有些人说守护一部分会发生状态转变。就像熔化铜矿石会变成铜，倒入黄铜矿石会变成黄铜，倒入铅锡矿石会变成锡一样。获得更高的之后，更低的就会发生状态转变。仅仅守护一个咒语
English
Within the boundaries of guarding vows, for the realization that manifests, acceptance and rejection must be followed according to the Dharma, without contradicting the scriptures, because it is the image of good and evil discriminating thoughts. However, when the realization of the path becomes powerful, able to integrate the various manifestations of holding vows and not holding vows into the meaning of wisdom of no self-nature, the nature of its three vows will transcend the eight consciousness aggregates and transform into the unconditioned. This is called the discipline of the fruition, because it has gained control over the meaning of good and evil not being established in nature. As it is said in the Sutra Requested by Sagacious Intelligence: "A Bhikshu yogi, if possessing various concepts such as discipline, breaking discipline, guarding discipline, etc., will experience the bliss of the gods and then again revolve in the evil realms. Whoever has no arrogance of holding vows and not holding vows, and has no discriminating thoughts, that is the pure discipline of Nirvana." Although this is so, A small drop of water enters the ocean and transforms into saltiness, but on the path of progress, just as self-nature and opposite are not mixed. On the basis of the three vows, the reasoning of destroying the tenets of state transformation. If you want the basic state to transform, there is no way to recover. A downfall arising from the perspective of individual liberation vows, if one confesses oneself, contradicts the already transformed state. If one confesses from a higher perspective, one will argue that there is no downfall, therefore there is no need to confess. Like this, the actor is the mind, the mind itself is the karma of good and non-good, from the karma of good and evil arises suffering and happiness, therefore, the method of accepting and rejecting these is the vows. If one merely claims to be a Vajradhara Bhikshu who has entered the path with three vows, then on the level of universal consciousness, one must hold the characteristics of the three vows separately, and self-nature and opposite must not be mixed, therefore, from all bases to all, the state transformation cannot be equally spread to the continuum of all those who receive the three vows. In 'Pure Vehicle' it says that some say that guarding a part will cause a state transformation. Just like melting copper ore will turn into copper, pouring brass ore will turn into brass, pouring lead-tin ore will turn into tin. After obtaining the higher, the lower will undergo a state transformation. Merely guarding one mantra