Tibetan
བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཡང་། གཟུང་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། འཛིན་སེམས་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མངོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ལྷུར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཚལ་དེར་སྨན་པ་མཁས་པ་ཞིག་འོངས་པར་གྱུར་ན། ཀ་ཡེ་གྲོགས་པོ་དག་དུག་སྡོང་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ནི་ངལ་ཞིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྨན་མར་སྦྱོར་བ་ལ་དུག་ཤིང་མ་འབྱོར་བས་ད་རེས་གོ་བཅད་དོ་ཟེར་ནས། དུག་ཤིང་ལ་སྨན་མར་གྱི་ལྡེ་གུ་བྱས་པས་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་ལ་ཕན་པ་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི། ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་དམ་པར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། ཕྱི་ཡུལ་དུ་འདོགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་། གཞན་དབང་ཡིན་པས། ཡོངས་གྲུབ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་ཞིང་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལྷུར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་བ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལ་འདོད་ ཆགས་སྐྱེ་ཡང་། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་ན། འདོད་ཆགས་དེ་གཞི་གང་ལས་བྱུང་བར་འཆོལ་བར་བྱེད་དེ། ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ན་དེ་གཞི་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང་། །གང་གིས་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དེ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་གང་གི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་སོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དེ་མི་དམིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུས་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་ལ། དེའི་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་མ་སྨད་ཅིང་བསྔགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དེར་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བ་ཞིག་འོངས་ནས། དུག་ཤིང་དང་སྨན་དུ་སྦྱོར་བའང་བྱ་བ་མང་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་གིས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་དུག་ཤིང་དེ་དེ་བས་ཀྱང་ཁ་དོག་དྲི་རོ་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡུང་ཙམ་མ་གྱུར་བ་བཞིན། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཐབས་ལ་མི་རྨོངས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣལ་མ་མཐོང་བ་ད
Chinese
由于认识到无有自性，所以一定能从轮回中解脱。然而，他们认为所取境的极微和能取心的意识是刹那显现的，因此努力像对待敌人一样地断除烦恼。又，如果那时来了一位精通医术的医生，他会说："喂，朋友们，拔出毒树的根是很费力气的。因为我们的药膏里没有毒树，所以这次就到此为止吧。"于是，他用药膏涂抹毒树，结果对四百零四种疾病都有疗效。同样，在菩萨藏中，内在的执着识只是由因缘产生的错觉显现，实际上并没有真实成立。外境的施设是遍计所执和依他起。因此，通过证悟圆成实性的无我智慧，了知境和识二者并非各自产生，从而努力将烦恼和分别念调伏并转化为法性。如是，在菩萨的别解脱经中说："舍利子，此外，当菩萨生起贪欲时，如果如实地观察，就会探究贪欲是从何处产生的。经过全面寻找，却找不到它的根源。贪欲从何处生起，由何者生起，如何生起，如是，它的生起是不可见的。在何处生起是不可见的，如何生起是不可见的。由于贪欲是不可见的，因此不会因贪欲而造作恶业，反而会增长善法，不被贬低，受到赞扬。"等等，广为宣说。又，那时来了一位精通密咒仪轨和胜义谛的人，他说：将毒树和药物混合使用，也是需要做很多事情并且执着于实物的。而通过密咒、手印和本尊瑜伽，就能将其转化为甘露的自性。"于是，他如是行持，结果毒树的颜色、气味、味道和效力都变得更加圆满，没有丝毫的改变。同样，在金刚乘中，对于将烦恼和分别念转化为本尊和智慧的方法不愚昧，特别是能真实见到法性的意义。
English
Because of realizing the lack of inherent existence, one will definitely be liberated from samsara. However, they consider the ultimate atom of the object to be grasped and the consciousness of the grasping mind to be momentary manifestations, therefore they strive to abandon afflictions as if they were enemies. Moreover, if a skilled doctor comes to that garden, he will say: "Hey, friends, pulling out the roots of the poisonous tree is laborious and strenuous. Because our medicinal ointment does not contain the poisonous tree, let's stop here this time." Then, he applies the medicinal ointment to the poisonous tree, and as a result, it is effective for four hundred and four diseases. Similarly, in the Bodhisattva's collection, the internal grasping consciousness is merely a mistaken appearance arising from conditions, and it does not truly exist in reality. The imputation of external objects is the completely imputed and the other-dependent. Therefore, through the wisdom that realizes the perfection of reality, understanding that the object and consciousness do not arise separately, one strives to tame and transform afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality. As it is said in the Bodhisattva's Pratimoksha Sutra: "Shariputra, furthermore, when a Bodhisattva generates desire, if he truly sees it, he will investigate from what basis that desire arises. When he searches completely, he does not find its basis. From where does that desire arise? By what does that desire arise? How does that desire arise? Thus, its arising is invisible. Where it arises is invisible. How it arises is invisible. Since that desire is invisible, one does not commit sinful actions because of desire, but the white dharmas increase, and it is not disparaged but praised." And so on, it is extensively taught. Again, there came one skilled in tantric rituals and the ultimate truth, who said: Mixing poisonous trees and medicines also involves many actions and clinging to things as real. But with mantras, mudras, and the yoga of deities, it can be transformed into the nature of nectar." So he did just that, and the poisonous tree's color, smell, taste, and potency became even more perfect, without changing in the slightest. Similarly, in the Vajrayana, one is not ignorant of the methods for transforming afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom, and especially, one truly sees the meaning of the nature of reality.
Tibetan
ག་ལ་ནི་དཔེར་ན་རྨ་བྱ་ཞིག་ལྷགས་ནས་དེས་དུག་གི་སྡོང་པོ་བླང་དོར་མེད་པར་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང་། འདབ་མ་བལྟ་ན་སྡུག་པར་གྱུར་བ་བཞིན་ཏེ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་བར། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་རྟོགས་ཤིང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བས་སོ་ཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེས་སྦྱང་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་དག་ཅིང་གྲོལ་བས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་ཀེས་རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེའི་མི་དགེ་བ་སྡོམ་པར་གཅིག་གོ །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་འཆད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཆེན་པོ་ལས། །བླ་མེད་མཆོག་གི་སྡོམ་པ་རུ། །འདུལ་བའི་དབང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཀུན། །མ་ལུས་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་པ་ལྟར་སོ་བྱང་གི་བསླབ་བྱ་མཐའ་དག་སྔགས་ཀྱི་དུས་ན་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་སྡོམ་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཚང་ཞིང་། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟེང་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མཛད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡིད་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཅན་གྲོལ་བས་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དགེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེས་སོགས་གཞུང་འགྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་ཟིན་པ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྟེང་དུ་ འགལ་བ་འདུ་བའི་ཉེས་ལྟུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་དང
Chinese
例如，就像孔雀来到后，它毫不挑剔地吞食有毒的树木，结果却变得青春焕发，羽毛也变得美丽动人一样。《二十戒经》中说：“具足广大方便者，烦恼转为菩提支。”此外，在《菩萨藏》中说：“天子啊，无论谁证悟了这三种解脱之门，并彻底断除一切戏论，那就是过去、未来和现在诸佛世尊所有声闻众的圆满受戒。”就像这样。总而言之，声闻乘认为两种真谛都是实有，因此通过别解脱戒来断除；菩萨乘认为世俗谛是实有，通过空性和慈悲来净化；密乘则将五种智慧的自性清净和解脱作为道用。这三者都属于同一个相续，因此，不善业的戒律也是相同的。本体的转变将在密乘的章节中阐述。功德增上方面，在《幻化网大续》中说：“无上胜妙之律仪，以调伏之威力，戒律与菩萨之学，无余皆聚集，完全清净。”就像这样，声闻乘和菩萨乘的所有学处，在密乘时期都汇集为共同和个别的誓言，这种情况将在后面阐述。此外，别解脱戒是断除以伤害他人为基础的行为，而菩萨戒则圆满地成办利益他人的事情。密乘的誓言也与此相符，并且在此基础上，通过修持佛陀的事业，在不离开大平等性的状态下，以巧妙的方便来如意地成办众生的利益，这是菩萨藏二者行为的主要内容。在《总集经论释》中也说，菩萨的清净意乐是行为的主要内容，并且由于众生解脱不会穷尽，因此依靠善行的福德也不会穷尽，正如“如何”等经文的解释一样。因此，以清净的方便和智慧所摄持，对于所知之上，连一丝一毫的违背和混杂的过失都没有，因此一切功德都圆满具足和聚集。
English
For example, just as a peacock arrives and, without discrimination, devours poisonous trees, resulting in its rejuvenation and the beauty of its feathers. The Twenty Verses on Vows states: "For those endowed with great means, afflictions transform into limbs of enlightenment." Furthermore, in the Bodhisattva Pitaka, it says: "Son of the gods, whoever realizes these three doors of liberation and completely cuts off all elaborations, that is the complete ordination of all the Shravakas of the Buddhas, the Bhagavat, of the past, future, and present." It is like that. In short, the Shravakas view both truths as substantially existent, and therefore abandon them through the Pratimoksha vows; the Bodhisattvas view the conventional truth as substantially existent, and purify it through emptiness and compassion; and the Mantrayana utilizes the purity and liberation of the nature of the five wisdoms as the path. These three all belong to the same continuum, therefore, the vows to abstain from non-virtue are the same. The transformation of the essence will be explained in the context of Mantrayana. Regarding the increase of qualities, in the Great Net of Illusion it says: "In the supreme and unsurpassed vows, through the power of taming, discipline and all the Bodhisattva's trainings, without exception, are all gathered and completely purified." Like that, all the trainings of the Shravakas and Bodhisattvas, in the time of Mantrayana, are gathered into common and individual samayas, which will be explained below. Furthermore, the Pratimoksha vow is to refrain from actions that harm others, while the Bodhisattva vow is to fully accomplish benefiting others. The Mantrayana samayas are also in accordance with this, and on top of that, by practicing the activities of the Buddhas, without wavering from the state of great equanimity, accomplishing the benefit of sentient beings as desired through skillful means is the main practice of the two Bodhisattva Pitakas. In the commentary on the Compendium of Sutras, it also says that the pure intention of the Bodhisattva is the main practice, and because the liberation of sentient beings will never be exhausted, the merit based on virtue will also never be exhausted, as explained in the scriptures such as "How." Therefore, being seized by pure means and wisdom, there is not even a tiny speck of fault of contradiction or confusion on top of what is to be known, therefore all qualities are fully complete and gathered.