Tibetan
་སེམས་དཔའ་ནི་གང་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཡང་ལགས་ལ། སོ་སོ་ཐར་བ་ཙམ་གྱིས་དག་པར་ཡང་མི་སེམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་རྟོན་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་འོག་མ་དང་འགལ་བ་ལྟར་ཡང་དོན་ལ་ངོ་བོ་མ་ཤོར་བས་འགལ་བ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྟོན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་དབང་དུ་གསུངས་པ་མཐའ་དག་འགལ་ན་ནི་གནང་མི་སྲིད། གནང་ན་ནི་འགལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་སྦྱོར་ལས་ལོག་གི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས། སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ལས་ཕས་ཕམ་པ་བཞི་བྱུང་ན་རྩ་བ་ཞིག་པར་གསུངས་པའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྱོད་པ་མི་སྲིད་པའི་རྒྱུས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གི་རྣམ་པའི་ཉེས་བྱས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་མ་བཀག་སྟེ། སྤྱོད་ འཇུག་ལས། ཐུགས་རྗེ་མངའ་བས་རིང་གཟིགས་ནས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང་། །ཞེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་མཚོན་ན། སྡིག་ཅན་གང་དག་གསད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་འབེབས་པར་འགྱུར་ལ། མ་གསད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡན་ཞིང་ངན་སོང་མུ་མཐའ་མེད་པ་བརྒྱུད་བདེ་གསད་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས། དེའི་སྡིག་པའི་ཁར་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བླངས་ཏེ་སྲོག་གཅད་པར་གྱུར་བ་ལ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པའི་ཡན་ལག་ཚང་བ་མི་སྲིད་པས་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ནི། ཐབས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཕྱོགས་མཐུན་ཉེས་བྱས་སུ། །འགྱུར་བའི་མྱོས་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་དམ་རྫས་སུ། །སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྟོག་ཚོགས་ལྷར་ཤར་བས། །གཞི་དང་བསམ་པ་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་འགྱུར། །དགེ་སློང་མ་ཡིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའང་མིན། །ཐབས་བྲལ་ཆགས་སྲེད་ཉོན་མོངས་མཐུས་ནོན་མིན། །སྣང་བ་མཐའ་དག་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །སྤྱད་ཕྱའི་དམ་རྫས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་དུ། །འདུ་ཤེས་གནས་འགྱུར་གང་ལ་གནང་བ་ཡིན། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །དགེ་སློང་དང་ནི་དགེ་འདུན་ལ་བྱིན་ལས། །ཡི་དམ་ལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱང་ཡར་ལྡན་འགྱུར། །བསླབ་པའི་ཆ་ཤས་གཞན་ལའང་དེ་ཡིས་འགྲོ། །འདི་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་གོམས་པས་ནང་མཆོད་དང་དུ་བླར་བ་ལ་མཚོན་ན། མྱོས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་ལ་ལྟུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་བཅས་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་པས་གཞིག་ཞན་དུ་གྱུར་བ་ལ་དགེ་སློང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་འཛིན་རང་རྒྱུད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིར་དངོས་པོ་ལ་ཆང་དུ་འཛིན་པ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཐབས་ཀྱིས་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚེ། དེའི་བསམ་པའམ་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་ཚོགས་ལྷ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་གཞན་དུ་གནས་འགྱུར་བས། སྦྱོར་བ་བག་མེད་པ་དང་། མཐར་ཐུག་མྱོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་ཉེས་པས་མགོས་པའི་སྟེང་དུ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་མཆོད་པས་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཉམས་བརྟས་ཤིང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཁམས་སྟོབས་སུ་གྱུར་བས། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་མྱུར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཡར་ལྡན་དུ་འགྲོ་བ་ལྟར་བསླབ་པའི་ཆ་ཤས་གཞན་ལའང་རིགས་འགྲེའོ། །འོན་ཀྱང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དགག་དགོས་ཚང་། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་པས། །གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་དུས་སྐབས་གཙོར་སྤྱད་དོ། །དེ་ལ་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་ནི། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་གང་ལས་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་ལེན་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་རང་རང་གི་ལྡོག་པ་མ་འདྲེས་པའི་སྒོ་ནས། ཇི་སྲིད་བླངས་པའི་དུས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རང་གི་ལྡོག་པ་ལ་གཞི་མཐུན་པ་མི་སྲིད་ཅིང་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པས་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དོ། །དགག་དགོས་ཡོངས་རྫོགས་ནི། དགག་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། དགོས་ པ་ནི་དེས་མི་འཆིང་བར་རང་ལམ་སོ་སོར་གཅིག་པའི་ཚུལ་སོ་ཐར་དུ་སྤོང་། བྱང་སེམས་སུ་བསྒྱུར། སྔགས་སུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་དཔེ་འདིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་མོས་ཚལ་གཅིག་ཏུ་ཧ་ལའི་སྡོང་པོ་སྐྱེས་པ་ན། བདག་པོ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའི་དེའི་སྡོང་བུ་དང་། ཡལ་ག་དང་། འདབ་མ་དང་། རྩ་བའི་བར་ལྷག་མ་མེད་པར་ཕྱུང་སྟེ་ཐག་རིང་པོར་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་རིགས་པ་དང་། ནང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤས་པ་རྒྱུན་དང་བཅས་པ་རང་
Chinese
菩萨即是受持别解脱戒律者。然不以唯有别解脱戒为满足，而依赖菩萨戒。如是说，从形式上看似乎与下者相违背，但实际上并未失去本质，故并非矛盾而是相容。如此，导师以善巧方便调伏众生，若所说一切皆相违，则不应允许。若允许，则不可能相违。因此，别解脱戒是断除危害他人的行为，而在菩萨戒中，则是在断除危害众生的基础上，进而行利益之事。别解脱戒中，若犯四根本罪，则根本戒体破损，菩萨绝不可能行所有圆满的罪恶不善业。以大悲心的力量，以形式上的过失来利益他人，则不被禁止。如《入行论》云：『具悲者善观，开许昔所遮。』例如，以杀生为例，若杀死某些罪人，则能减轻其痛苦之负担。若不杀，则彼等将完全具备一切条件，于无尽恶趣中受苦，除杀生外别无他法能利益之，具足如是见解与大悲心者，承担彼等一切罪业而杀生，则不可能具足杀生的所有支分，故戒体不会毁坏。特别是密咒之理，从方便的角度衡量，如此，声闻乘的堕罪，于菩萨则成为相似的罪过。享用使人迷醉的密咒誓言物，修行者的分别念显现为本尊，基础和发心二者皆转变。非比丘，亦非菩萨，不为缺乏方便的贪欲烦恼所胜伏，一切显现皆为本尊和坛城，以及享用物的誓言物，转化为甘露的自性，对于何者开许转变认知之安住方式？于别解脱和菩萨的，比丘和僧众的加持之上，对本尊的供养也更增添圆满。戒学的部分也能以此类推。如此，密咒的昆
English
A Bodhisattva is one who is bound by the vows of individual liberation. However, they do not consider themselves pure by merely adhering to individual liberation vows; they rely on the Bodhisattva vows. As it is said, although it seems contradictory to the lower vows in terms of form, it does not lose its essence in reality, so it is not a contradiction but a compatibility. Thus, the Teacher, being skilled in means, speaks according to the subjugation of beings. If everything he said were contradictory, it would not be permissible. If it is permissible, then it cannot be contradictory. Therefore, the vows of individual liberation are to refrain from harming others. In the case of the Bodhisattva vows, on top of refraining from harming sentient beings, one engages in benefiting them. In the vows of individual liberation, if the four root downfalls occur, the root is said to be broken. However, a Bodhisattva would never engage in all the complete sinful and unwholesome deeds. Due to the power of great compassion, benefiting others through formal transgressions is not prohibited. As it is said in the *Bodhicharyavatara*: "Those with compassion, seeing far ahead, allow even what was formerly forbidden." For example, concerning killing, if certain evildoers are killed, the burden of their suffering will be lessened. If they are not killed, they will fully possess all the conditions to suffer in endless lower realms. Seeing that there is no other way to benefit them other than killing, those who possess such insight and great compassion take upon themselves all the sins of those evildoers and kill them. In this case, they do not fulfill all the aspects of the downfall of killing, so the vows are not broken. In particular, regarding the way of mantra, considering it from the aspect of skillful means: Thus, the downfalls for a Hearer, become similar transgressions for a Bodhisattva. The intoxicating substances of mantra vows, which transform into The assembly of thoughts of the practitioner arises as deities. Both the basis and the intention are transformed. Not being a monastic, nor a Bodhisattva, not being overcome by desire and afflictions lacking skillful means, all appearances are deities and mandalas, and the substances of enjoyment are the nature of nectar. For whom is the way of abiding in transformed cognition permitted? Upon the blessings of individual liberation and the Bodhisattva, the monks and the Sangha, the offerings to the Yidam also increase in perfection. The aspects of training also extend to others. Thus, the all-encompassing of mantra,
Chinese
在修习次第生圆时，以内供来满足，譬如说，如果沉溺于酒，对声闻乘来说是堕落，对菩萨乘来说是违背誓言的罪过。然而，如果将自己观想为本尊，那么对于已经变得衰弱的比丘、菩萨女来说，就不会有执着于“我名为某某”的自续派存在。同样，一般来说，将事物执着为酒是一种遍计所执。但特别是在通过三摩地、咒语和手印的方法加持为甘露时，其想法或平凡的分别念会转变为对本尊、宫殿和甘露等的其他认知。因此，所有放逸的行为以及最终的沉溺等过失，都会被胜观无分别的广大智慧所压倒。在过失之上供养本尊，可以圆满资粮，并且因为密咒方便的伟大，金刚身之城得以增长，脉、气、明点的界限变得强大。由此产生的快速道路的功德，就像向上增长一样，其他的修学部分也应以此类推。然而，必须区分不混淆的自性、遮破和所需。本体转变，功德增长，关键是不冲突，主要在于利用时机。其中，自性不混淆是指，从三律仪中任何一个所受的对境，以何种心态来受持，以及如何受持的仪轨，都以各自不混淆的方式，因为受持的时间也一定是不同的，所以各自的自性不可能有共同的基础，并且因为执着于各自的特征，所以自性是不混淆的。遮破和所需完全具备是指，所遮破的是烦恼，所需的是不被其束缚，各自的道路是相同的，就像在声闻乘中舍弃，在菩萨乘中转变，在密咒乘中作为道路一样，可以用这个例子来理解。例如，在一个花园里生长着一棵哈拉树，主人因为不擅长方法，所以将其树苗、树枝、树叶和根全部拔除，并远远地抛弃。同样，从声闻乘的经藏中，对于外在所执着的对境和内在执着的习气，连同其习气一起
English
When practicing the stages of generation and completion, satisfying with inner offerings, for example, if one indulges in alcohol, it is a downfall for the Hearers and a transgression of vows for the Bodhisattvas. However, if one visualizes oneself as the deity, then for a weakened Bhikshu or Bodhisattva woman, there will be no self-grasping Svātantrika clinging to "I am named so-and-so." Similarly, in general, clinging to things as alcohol is a conceptual construct. But especially when blessed as nectar through the methods of Samādhi, mantra, and mudrā, that thought or ordinary conceptual aggregates transform into other cognitions of deities, palaces, and nectar, etc. Therefore, all careless actions and ultimate faults such as intoxication are overwhelmed by the vast wisdom of Vipassanā non-conceptualization. By offering the Yidam deity on top of the faults, one can complete the accumulation of merit, and because of the greatness of the secret mantra method, the city of the Vajra body is enhanced, and the elements of channels, winds, and bindus become strong. The merits of the swift path arising from this, like growing upwards, should be inferred similarly for other parts of the training. However, one must distinguish the unmixed self-nature, negation, and necessity. The essence transforms, merits increase, the key is non-conflict, and the main thing is to utilize the timing. Among these, unmixed self-nature means that the object taken from any of the three vows, the intention with which it is taken, and the rituals of how it is taken are all in their own unmixed ways. Because the time of taking is also necessarily different, it is impossible for each self-nature to have a common basis, and because of clinging to their respective characteristics, the self-natures are unmixed. Complete negation and necessity means that what is negated is affliction, and what is needed is not being bound by it. The respective paths are the same, just as in the Hearer vehicle one abandons, in the Bodhisattva vehicle one transforms, and in the Mantra vehicle one makes it the path. This example can be understood. For example, if a Hāla tree grows in a garden, the owner, because he is not skilled in methods, uproots its sapling, branches, leaves, and roots completely and throws them far away. Similarly, from the Sutra Pitaka of the Hearers, the objects grasped externally and the habits grasped internally, together with their habits,