Tibetan
རྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་གནས་པའི་སྡེའོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ནི། འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ་ནི། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། གྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་སྟེ་སྤྱིར་དྲིལ་བས་ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་འདུལ་བ་ལུང་ནའང་འཐོར་ཏེ་བཞུགས་པ་འོད་ལྡན་དང་། བཀླག་པའི་འཁོར་ལོ། །སྡེ་བའི་གྱེས་མདོ་རྣམས་ལས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །བོད་དུ་དར་ཆེ་བ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། དེ་དག་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ཀྱང་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའི་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་ཞིང་སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཀྲྀ་ཀྲིའི་རྨིས་ལྟས་དང་མཐུན་པར་བཀར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ནན་ཏན་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མ་བསྲུངས་ན་རྩ་ལྟུང་ལྟ་བུའི་ངོས་ནས་འཆབ་མེད་པ་བསླབ་པ་སྦྱིན་ནས་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་། སོ་ཐར་གྱི་རང་འབྲས་མཐར་ཐུག་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་དེ་སྲིད་དུ་ཕམ་པའི་དངོས་གཞི་ལྷག་མ་མེད་པར་ཟད་མི་ནུས་པས་རྣམ་གྲོལ་འཐོབ་པ་ལ་ཡུན་རིང་འགྱང་བ་ཉིད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དམ་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །ཐོས་པ་མྱུར་དུ་བརྗེད་པར་འགྱུར། །ས་ལམ་རྟོགས་པའང་ཡོངས་མི་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །ཉམས་པའི་ཉེས་པས་ཨེ་ལའི་འདབ་མ་ཅན་བཞིན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་། ཕམ་ལྷག་སྦོམ་ལྟུང་སོར་བཤགས་ཉེས་བྱས་སོ་སོའི་ལྕི་།།།གི་ཁྱད་ པར་ལས་རིམ་པར་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་ནས་ཡང་སོས་ཀྱི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྤྱིར་ཚེ་འདིར་ནད་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་། ཕོངས་པ་ལས་ཐར་བའི་བསམ་པས་བསླབ་པ་བླངས་པ་ནི་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཕྱི་མར་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་ཐོབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུ་ཁྲིམས་ཏེ། གཉིས་པོས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ཡང་གནས་སྐབས་ཙམ་དུ་དེ་དང་དེའི་བདེ་འབྲས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུས་གའི་ལྷས། རབ་བསྔགས་ནོར་ནི་ཕུན་ཚོགས་ཤིང་། །ལྷ་ཡི་ཁང་བཟང་དམ་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དེའི་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་ན་སོ་སོ་ཐར་བ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྡོམ་པ་འདི་ནི་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་
Chinese
宗派。由此派生出三个：位于胜林（རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་）的部派，位于无畏山（འཇིགས་མེད་རི་）的部派，位于寺院（གཙུག་ལག་ཁང་）的部派。大众部所敬重的是：饮光部（འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱི་བརྒྱུད་པ།），由此派生出三个：说一切部（ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ།），贤部（གྲུང་བ་པའི་སྡེ།），正量部（གནས་མ་བུའི་སྡེ་），总的来说，归纳为十八部声闻部派。这些部派的区分，在《律藏》中也有零星记载，在《光明》和《讽诵轮》以及《部派分别论》等中都有明确阐述。在西藏（བོད）弘扬最广的是说一切有部。这些部派虽然形式各异，但都与五类出家众的行为有关，而且不可能超出释迦牟尼佛所制定的范围，因此，如同克什米的占相一样，经过整理归纳，必须获得所有戒律的授权，并认真守护。如果未能守护，从根本堕罪的角度来看，虽然可以坦白地忏悔并进行补救，但在获得别解脱的最终果位——阿罗汉果之前，失败的根本原因无法完全消除，因此获得解脱将会遥遥无期。正如《律藏》中所说：不听闻正法，听闻后迅速遗忘，证悟地道也无法生起。由于破戒的过患，就像埃拉树的叶子一样，会堕入畜生道。根据根本堕罪、僧残罪、粗罪、单堕罪、忏悔罪、恶作罪各自的轻重差别，将依次从热地狱堕落到复活地狱，这种情形在经典中广为阐述。守护戒律的利益是：一般来说，今生以摆脱疾病、国王的惩罚和贫困的想法而受戒，这是救护怖畏的戒律；来世只期望获得人天福报，这是希求善果的戒律。这两种戒律虽然不能从轮回中解脱，但只是暂时地与各自的安乐果报相连。正如时轮金刚中所说：最好的赞颂是圆满的财富，转生为天界的庄严宫殿。当一个人心中生起出离心时，就会成为具相的别解脱，因为这个戒律的本质就是必定从轮回中解脱。正如《地藏轮》中所说
English
The lineages. From that, three branched out: the group residing in Royal Grove (རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་), the group residing on Fearless Mountain (འཇིགས་མེད་རི་), and the group residing in the Monastery (གཙུག་ལག་ཁང་). What is revered by the Mahasamghikas is the lineage of the Dharamtraksas (འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱི་བརྒྱུད་པ།). From that, three branched out: the Sarvastivadins (ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ།), the Haimavatas (གྲུང་བ་པའི་སྡེ།), and the Vatsiputriyas (གནས་མ་བུའི་སྡེ་). In general, summarizing them, there are eighteen Hearer (Sravaka) schools. The distinctions among these are scattered throughout the Vinaya Pitaka, and they are clearly explained in texts such as "Light," "Wheel of Recitation," and "Differentiation of Schools." The school that is most prevalent in Tibet (བོད) is the Sarvastivada. Although these schools differ in form, they are all related to the practices of the five classes of ordained monks, and it is impossible for them to fall outside the precepts established by the Buddha. Therefore, like the omens of Kashmir, having been compiled and summarized, one must obtain authorization for all the precepts and diligently guard them. If one does not guard them, from the perspective of root downfalls, although one can openly confess and make amends, until one attains the ultimate fruit of individual liberation—the state of an Arhat—the fundamental cause of defeat cannot be completely eliminated, and therefore, attaining liberation will be greatly delayed. As it is said in the Vinaya Pitaka: One will not hear the sacred Dharma, and if one hears it, one will quickly forget it. The realization of the grounds and paths will also not arise. Due to the fault of breaking vows, like the leaves of the Ela tree, one will be born in the realm of animals. According to the varying degrees of severity of root downfalls, remaining offenses, gross offenses, individual confessions, and misdeeds, one will be born in sequence from the hot hells to the reviving hells, as extensively explained in the Sutras. The benefits of guarding the vows are: In general, taking vows in this life with the intention of being freed from illness, the king's punishment, and poverty is the morality of protecting from fear. Aiming only to obtain the happiness and results of gods and humans in the next life is the morality of wishing for good results. Although these two do not lead to liberation from samsara, they only temporarily connect one with the happiness and results of those states. As the deity of the Kalachakra said: The best praise is perfect wealth, and one is born into a pure palace of the gods. When the thought of renunciation arises in one's mind, one becomes a fully qualified individual liberation practitioner, because this discipline is the very essence of definitely emerging from samsara. As it is said in the Earth-Essence Wheel:
Tibetan
བཅུ་པའི་མདོ་ལས། སྲིད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བལྟ་བར་བསྲུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེའང་འདི་ལྟར་གཅུད་དགའ་བོའི་ལེགས་སྨོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པས་སོ་སོ་ཐར་བ་མཚན་ཉིད་པར་གནས་གྱུར་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་པོ་བལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་འཛིན་པར། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གང་དུ་འཁོར་ཡང་མེའི་འོ་བས་དང་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རང་སའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བརྒྱད་པོའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་བར་འགྱུར་བ་འདོད་པ་དང་། ལྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་འབད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ཕན་ཡོན་ནི། དགེ་སློང་ལ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་མདོ་ལས། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་། །བསྡམས་པའི་མི་དེ་མཛེས་པའི་གཟུགས། །འདུལ་བ་ལ་ནི་ཉེ་བར་གནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་རང་ཉིད་ཆེས། །མི་དེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང་། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །གསོག་ཅིང་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ལྷ་རྫས་དགའ་རྒྱུ་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །བདེ་མཆོག་རོ་མཆོག་ལྷ་ཡི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུས་བྱུང་ཅི་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་དུས་བསླབ་གཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྲུངས་པ་ལས། ད་ལྟར་བསྟན་པ་འགྲིབ་ལ་ཉེ་བ། །བསྟན་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ལྟག་པར་མ་དུལ་ཞིང་མ་བསྡམས་པ། ངེས་འབྱུང་དང་རིང་བ། ཁྱིམ་པ་དང་འདྲིས་ཤིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་དགའ་བའི་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསླབ་གཞི་སྣ་གཅིག་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང་། །གདུགས་དང་བ་དན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རིམ་གྲོ་བྱས། །གང་ཞིག་དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང་། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །བསོད་ནམས་འདི་ནི་དེ་གས་ཁྱད་པར
Chinese
《十品经》中说：不要观看一切有生的成熟，要守护它。就像这样，通过悦意童子善愿的律仪，以神通显示地狱的痛苦，从而使个人解脱者安住于自性，获得阿罗汉果。因此，有见识的人们，不要把仅仅是戒律看作是无足轻重的东西。无论轮回的自性在何处轮回，都要像火的燃烧和海洋的深处一样，认识到痛苦的自性，仅仅以出离之心来受持个人解脱的戒律，这是声闻自宗的宗义。否则，如果与大乘发心相结合，那么八种个人解脱也会变成菩萨的个人解脱，这是所希望的。拉姆伽拉的班智达也说：即使是个人解脱的戒律，也应当以菩提心的意乐来努力。这是存在的。利益是：在《极爱比丘经》中说：极其殊胜的戒律，守护的这个人有美丽的形象，安住于调伏，戒律的修习自身最为殊胜，这个人即使在一天之内，也能积累无量的功德，成就佛果。正如导师英雄所说：天物、欢乐的享受、人间的受用，以及殊胜的快乐、殊胜的滋味、天人的圆满，由戒律所生，有什么可惊奇的呢？看看诸佛的法，都是由此而生的。就像这样。特别是，在教法兴盛的时代，守护圆满的学处，而现在教法衰落的时候，进入教法道路的人们，背地里不调伏也不守护，远离出离心，喜欢与在家者交往并追随他们，在这样的时代，即使一天之中守护一个学处的利益也是无量的。在《三摩地王经》中说：在恒河沙数劫中，以信心用食物和饮料，伞和幡旗，灯的鬘，供养无数的佛陀，如果有人在正法衰败，善逝教法灭亡的时候，日夜行持一个学处，这个功德超过了前者。
English
In the Sutra of Ten Chapters, it says: Do not look at all ripening of existence, but guard it. It is like this: through the discipline of the good wishes of the pleasing boy, the suffering of hell is shown by magical powers, so that the individual liberationist abides in his own nature and attains the Arhat fruit. Therefore, those who have understanding should not regard mere discipline as insignificant. No matter where the nature of samsara revolves, one should recognize the nature of suffering like the burning of fire and the depths of the ocean, and take the vows of individual liberation only with the mind of renunciation. This is the tenet of the Sravaka's own school. Otherwise, if it is combined with the Mahayana mind of enlightenment, then the eight kinds of individual liberation will also become the individual liberation of the Bodhisattva, which is what is desired. The Pandit of Lamkara also said: Even the vows of individual liberation should be strived for with the intention of Bodhicitta. This exists. The benefits are: In the Sutra of Great Love for Monks, it says: Whichever discipline is most excellent, the person who is restrained has a beautiful form, abides near discipline, and the practice of discipline itself is most excellent. That person, even in one day, accumulates immeasurable merit and achieves the fruit of Buddhahood. As the teacher Hero said: Divine objects, joyful enjoyment, human enjoyment, and supreme bliss, supreme taste, and the perfection of the gods, are born from discipline. What is so amazing? Look at the Buddhas' teachings, they all arise from this. It is like this. In particular, in the time when the teachings were flourishing, the complete training was guarded. But now, when the teachings are declining, those who have entered the path of the teachings are untamed and unrestrained behind their backs, far from renunciation, and fond of associating with householders and following them. In such times, even the benefit of guarding one precept for a single day and night is immeasurable. In the Samadhiraja Sutra, it says: For billions of kalpas, as many as the sands of the Ganges, with faith, one has offered food and drink, umbrellas and banners, and garlands of lamps to billions of Buddhas. If someone, when the sacred Dharma is decaying and the Sugata's teachings are dying out, practices one precept day and night, this merit surpasses the former.