Tibetan
འི་རུང་བ་བདུན་ཏེ། བལ་གོས་ཤན་ཉི་འོག་དང་། །རས་གོས་དང་ནི་ཟར་མ་དང་། །ཀོ་ཏམ་པ་དང་དཱུ་གུ་ལ། །ཆོས་གོས་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པ་བདུན། །ཞེས་པའི་བདུན་པོའང་སླུ་ཆེན་དང་ཁ་ཆར་ཕུན་ཚར་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཆེན་བརྒྱད་ཀྱིས་མ་བཅེས་པ་སྟེ། རྒྱ་སྐྱེགས་ལེ་བརྒན་རྩི་དང་བཅོད། །སྨན་ཤིང་རྩི་དང་མཐིང་ཤིང་མཚལ། །སིནྡྷུུ་ར་དང་གུར་ཀུམ་སྟེ། །འདི་དག་ཚོན་ཆེན་བརྒྱད་དུ་འདོད། །ཅེས་དང་། རུང་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྔོན་པོ་བཙག་དང་ངུར་སྨྲིག་རྩི། །འདི་དང་། རུང་བའི་ཚོན་གསུམ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་། མཚོན་གྱིས་མ་དྲས་པའི་གོས་བཙང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་དྲས་ཤིང་དྲུབ་པར་འོས་པ་རྣམས་དྲས་དྲུབ་དང་། མ་འབྱོར་ན་ལྷན་ཐབས་བྱ་བའོ། །འོན་ཀྱང་ཐང་ཐང་པོ་རྣམས་ནི། སྣམ་ཕྲན་དང་སྲིད་དང་དཔངས་སུ་བཅས་པའི་ཚད་ལྟར་ལ་མཚོན་གྱིས་རེག་པ་འཐོབ་བོ། །འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པ་ལ་རང་མིང་གིས་ངེས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་། ཆོས་གོས་གསུམ་དངོས་མེད་ན་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་དང་། དངོས་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་མི་ཆགས་པའི་རིགས་ལ་རྐྱེན་དབང་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དགོས་པ་ནི། དངོས་སུ་འཆང་འབྲལ་གྱི་ཉེས་པ་ཁེགས་ཤིང་ཤན་མི་ཞུགས་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་དངོས་ཞེན་དང་བྲལ་བའི་ཕན་ཡོན་འབྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ལྷག་པའི་ཡོ་བྱད་ལས་སྣམ་སྦྱར་གཉིས་པ་ལྟ་བུའི་གོས་ རུང་བ་ནི་མཁན་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་། མི་རུང་བ་ནི་སྦྱིན་བདག་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅང་བའམ། གཞན་མིང་ཉིད་ཀྱིས་བརླབ་བོ། །བཅང་བའི་ཚུལ་ནི། བསམ་པའི་ངོས་ནས་ལུས་ལ་རྨ་དང་། གོས་རྨ་དཀྲིས་དགབ་པ་ལྟར་བག་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཁྱད་པར་སྣམ་སྦྱར་ནི་དགེ་ཚུལ་མན་ཆད་ཀྱི་རྟགས་ལས་འཕགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྟོན་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་དགེ་སྦྱོང་གི་དྲན་པ་གསོ་བའི་ཆེད་དུ་བཅང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སྟོན་པས་གནང་བའི་ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ནི་མཐར་ལྷན་པ་སོགས་ཀྱིས་བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་སྦྱིན་པ་པོའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལ་དམིགས་ཏེ་ས་དང་ལྟི་བ་སོགས་བསྲེས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་སེར་ཁ་ལ་བསླན་ནོ། །ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞི་ནི། ཀཱ་ཏྱ་ཡ་ནའི་སློབ་མ་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པས་སྟོན་པ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་མཐའ་འཁོབ་རྡོ་ཅན་ནས་འོངས་ཏེ་ཞུས་པས་གནང་ངོ་། །བཅས་པ་འདི་ནི་དམིགས་བསལ་དང་འཕྲེལ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཡུལ་དབུས་སུ་གནས་མལ་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་ཀོ
Chinese
可以使用的有七种：棉布、夏尼布；粗布和匝玛布；郭丹巴布和杜古拉布。袈裟的材料有七种。这七种也不是斯鲁钦和卡恰尔彭擦尔可以比的。还有不适宜的八种颜料：茜草、丽根、树脂和草；药树脂和靛青、朱砂；信德拉和藏红花，这些被认为是八种主要颜料。以及，可以使用的有三种：蓝色染料、茜素染料，这些是三种可以使用的颜料。此外，没有用颜料裁剪过的衣服不能算作干净。因此，适合裁剪和缝纫的要裁剪缝纫，如果没有，就缝补。然而，对于完整的布料，要按照小块布料以及长度和高度的尺寸，用颜料标记。这些生活用品也要各自具有其特性，用自己的名称来加持。如果没有三件袈裟实物，就加持其材料；对于不执着于实物材料的，则根据因缘来加持。必要性是：实际上避免了持有和舍弃的过失，并且不掺杂其他东西；通过间接的方式，产生脱离对实物的执着的利益。如果有多余的物品，比如第二件叠衣。
English
There are seven permissible types of cloth: cotton cloth, Shani cloth; coarse cloth and Zarma cloth; Kotamba cloth and Dugula cloth. There are seven types of materials for robes. These seven are not comparable to Sluchen and Kachar Pentsal. Also, there are eight unsuitable major dyes: madder, legan, resin and grass; medicinal resin and indigo, cinnabar; sindhura and saffron, these are considered the eight major dyes. And, there are three permissible dyes: blue dye, madder dye, these are the three permissible dyes. Furthermore, clothes that have not been cut with dye should not be considered clean. Therefore, those that are suitable for cutting and sewing should be cut and sewn, and if not available, they should be patched. However, for complete cloths, they should be marked with dye according to the size of small pieces of cloth, as well as length and height. These necessities of life should also each have their own characteristics, and be blessed with their own names. If there are no three actual robes, then bless the materials; for those who are not attached to actual materials, then bless according to circumstances. The necessity is: in reality, avoiding the faults of holding and abandoning, and not mixing with other things; through indirect means, generating the benefit of detachment from attachment to objects. If there are extra items, such as a second folded robe.
Tibetan
་ལྤགས་ཀྱི་ལྷམ་ཙམ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་མེད་ན་ཀོ་ལྤགས་ལ་འདུག་པ་ཙམ་སྟེ། ཉལ་བར་མ་གནང་ལ། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ནི་གྲང་བསྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་ལྷ་མ་དང་མལ་སྟན་གཉིས་ཀ་གནང་ཡང་། ཁྲ་བོ་དང་། གསེར་དངུལ་གྱི་རྒྱན་ཅན་དང་། སྒྲ་སྒྲོག་པའི་མཆིལ་ལྷམ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། སྟག་གཟིག་རྟ་བོང་ལ་སོགས་ཀྱི་ཀོ་ལྤགས་ཀྱང་སྒེག་རྫས་ཡིན་པས་བཅད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཨ་སྨ་པ་ཏནྟ་ར་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གོས་ཀྱང་གནང་བ་བཞིན་ཆུ་ལ་ཆབ་རོམ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཞྭ་དང་ལྷམ་ཡུ་ཅན་ཀྱང་གནང་ངོ་། །སྨན་གྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་རྣམས་སྟོན་ཀའི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་ རིང་བར་གྱུར་བ་ལ་སྨན་བསྟེན་པར་གནང་ངོ་། །དེ་ལ་དུས་རུང་། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་ཞག་བདུན་པ། འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཞིབ་མོ་གནས་ཏེ། དོན་གྱི་ཆ་ནས་འདུས་པའི་ནད་སེལ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གནང་བའི་སྨན་གང་ཞིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་བ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་སྨན་བཞག་པའི་གནས་སུ་རུང་ཁང་གནང་སྟེ། དེར་རྗེན་བཙོས་དང་ཞག་ལོན་སོགས་བྱ་བར་རུང་བས་རུང་ཁང་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་རྩར། རུང་བ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བཙོས་པ་དང་གནས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རུང་ཁང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་སོ་ཕག་འགྲིམ་པ་དང་། གཉིས་པ་བརྩིག་པའི་མགོ་བརྩམས་པ་ནས་རྗེས་མ་ཟིན་པའི་བར་གྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་། གསུམ་པ་གྲུབ་ནས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརློབ་པ་དང་། བཞི་པ་འབྲལ་བྱུང་གི་བྱིན་རླབས་བྱ་བ་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་གནས་ཁང་རྙིང་པ་རུང་ཁང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལའང་འཇུག་གོ །གནས་མལ་གྱི་གཞི་ནི། ཝཱ་ར་ཎཱ་སཱིར་ཁྱིམ་བདག་དགེ་བཟང་གིས་སྟོན་པ་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིག་པར་ཞུས་པས་གནང་ངོ་། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། གཙུག་ལག་ཁང་བྱའོ། །ངོས་གཅིག་གི་དབུས་སུ་དྲི་གཙང་ཁང་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་མདུན་དུ་སྒོ་ཁང་ངོ་། །གྲུ་བཞི་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་དང་། བརྩིགས་ནས་སྒོར་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། སྒོ་ཁང་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་སོགས་འབྲི་བའི་ཚུལ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་ཡལ་བར་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་སྲི་ཞུས་བསྐྱང་ཞིང་གནས་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་དགོས་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་ཅི་འདོད་པས་ལུང་དབོག་གོ །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི་རྣམས་ལ་གནང་བདག་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ མདོ་ཡང་འདིར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་གོས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་དང་། ཟས་རོ་བརྒྱ་བ་དང་། ཁང་བརྩེགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཡང་འོས་སོ། །དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་ཀྱང་ངོ་། །མི་སློབ་པ་མན་ཆད་ཀྱིའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ངོ་། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་པའི་གང་ཟག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པས་གནང་བཀག་གི་ལམ་ན་མི་གནས་སོ། །སློབ་པ་འཕགས་པས་ནི་དེ་དང་དེའི་ཡོན་སྦྱོང་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སྦྱིན་པ་རྣམས་ལོངས་སྤྱད་དུ་རུང་ངོ་། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཡིན་ཡང་ཁྲིམས་དག་ཅིང་ཀློག་སྤོང་ལ་བརྩོན་པ་དག་ལ་ནི་སྟོན་པས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྲིམས་ཙམ་དག་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ལེ་ལོས་བཅོམ་སྟེ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ནི་དབུལ་པོའི་བུ་ལོན་བཞིན་ཏེ་ཕྱི་ནས་འཇལ་དགོས་པའོ། ཁྲིམས་འཆལ་གྱིས་ནི་དང་རྫས་ནམ་ཡང་སྤྱོད་པ་བཀག་སྟེ། སྤྱད་ན་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་རང་གི་ཤ་བཅད་གཏུབས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་ལ་འཇལ་ལོ། །ཕྱུགས་སུ་སྐྱེས་ན་ཡང་ཁུར་ལྕི་བ་ཁྱེར་བ་འོང་ངོ་། །སྐྲ་ཉག་མ་འབུམ་དུ་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་བཞུ་བར་མི་ནུས་ན། གོས་དང་། ཟས་དང་། མལ་ཆ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་རོས་གང་བའི་ས་དེ་ན་ངའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་ཕོད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ནི་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཞིག་པའི་དགེ་སློང་གི་ལག་གི་ བླངས་པའི་རྗེས་སོ་ཅོག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་གི་ངན་དུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་གའི་ལྷས་ཀྱང་། །མི་སློབ་པ་ནི་བདག་པོར་སྦྱོར། །སློབ་པ་བྱིན་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། །བསམ་གཏན་ཀློག་དང་ལྡན་པ་ནི། །རྗེས་གནང་སྤྱོད་པས་ཉེས་པ་མེད། །ལྷག་མ་ལེ་ལོས་བཅོམ་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རྣམས་ནི་བུ་ལོན་སྤྱོད། ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ལ་ནམ་དུ་ཡང་།་ །གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་བཀག །ཅེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ལས་ཀྱི་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་ཉས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དབང་པོ་སྡོམ་པ་ཁོ་ན
Chinese
仅仅是皮革的鞋子，如果不是寺庙的房屋里没有垫子，允许坐在皮革上，但不允许躺卧。在边远地区，为了防寒，允许使用床垫和卧具。但是，禁止使用花哨的、带有金银装饰的、发出声音的皮鞋，以及大象、老虎、豹子、马、驴等动物的皮革，因为这些都是装饰品。然而，就像允许在阿斯玛帕坦塔拉地区穿皮革衣服一样，在水结冰的地方也允许戴帽子和穿高筒靴。关于药物的基础是：当导师住在舍卫城时，比丘们因秋季疾病而长期受苦，允许他们服用药物。其中，允许在适当的时间和剂量下服用七日陈药。对于维持生命所需的物品，有详细的分类。从意义上讲，主要允许使用能够消除聚集性疾病的药物，这些药物经过加持后可以享用，除此之外没有其他用途。因此，允许设置放置药物的房间，称为“净室”。在那里可以进行生煮或陈化等操作，因此称为“净室”。经文中说：“经过加持后煮熟和存放的物品与外部无异。”关于加持净室的方式有四种：第一，铺设砖块；第二，从开始建造到完成的整个过程；第三，建成后进行祈祷和加持；第四，进行分离时的加持。其中，后两种也适用于将旧房屋改造成净室。关于住所的基础是：在瓦拉纳西，房主德生请求导师建造寺庙，导师允许了。就像这样说：“要建造寺庙。在一侧的中央要建造厕所。厕所前面是门房。正方形是最好的。”等等。建造完成后，在门上画持金刚，在门房里画五辐轮等等。不要放弃寺庙。要努力提供服务并保持居住。随心所欲地给予行为的指导。等等，为了舒适地居住，为施主提供了各种便利。
English
Only leather shoes are allowed, and if there is no cushion in a house that is not a temple, sitting on leather is permitted, but lying down is not allowed. In remote areas, both mattresses and bedding are allowed to protect against the cold. However, fancy leather items with gold and silver decorations, noisy shoes, and leather from elephants, tigers, leopards, horses, donkeys, etc., are prohibited because they are considered ornaments. However, just as leather clothing is allowed in the Asmapatantara region, hats and high boots are also allowed in places where water freezes. The basis for medicine is: when the teacher was residing in Shravasti, the monks were suffering from autumn diseases for a long time, and they were allowed to take medicine. Among them, the use of seven-day-old medicine is allowed at the appropriate time and dosage. There is a detailed classification of items needed to sustain life. In terms of meaning, the main medicines allowed are those that can eliminate aggregated diseases, and these medicines can be enjoyed after being blessed, and there is no other use for them. Therefore, a room for storing medicine is allowed, called a "clean room." Raw cooking and aging can be done there, so it is called a "clean room." The sutra says, "Items cooked and stored after being blessed are no different from external items." There are four ways to bless a clean room: first, laying bricks; second, the entire process from starting construction to completion; third, praying and blessing after completion; and fourth, blessing when separating. Among these, the latter two also apply to converting old houses into clean rooms. The basis for residence is: in Varanasi, the householder Deshe requested the teacher to build a temple, and the teacher allowed it. It is said like this: "A temple should be built. A toilet should be built in the center of one side. In front of the toilet is the gatehouse. A square is best." And so on. After construction, draw Vajrapani on the door and a five-spoke wheel in the gatehouse, etc. Do not abandon the temple. You must strive to provide service and maintain residence. Give guidance on conduct as you wish. And so on, for comfortable living, various conveniences are provided to the donor.
Chinese
详细阐述行为方式的经典也一定在此。以涅槃之心出家且具足戒律者，适合拥有成百上千的衣服，成百的食物，以及五百层的楼房。僧众的财物也适合，适合于无学以下者，也适合于凡夫俗子。但不适合于破戒者。如是说，达到最终修学目标的人是福田，不住于开许和遮止的道路上。有学的圣者因为能够修习相应的功德，所以可以享用他人布施之物。即使是凡夫俗子，如果戒律清净且精进于读诵，世尊也开许，因此没有罪过。如果仅仅是戒律清净，但其相续被懈怠所摧毁，不具备闻思修之行，那就如同穷人的债务一样，以后需要偿还。破戒者则被禁止享用财物，如果享用，则会体验恶趣的痛苦。在《佛藏经》中说：舍利子，破戒的比丘在百千万亿劫中，需要割截自己的肉来偿还施主。即使转生为牲畜，也需要承担沉重的负担。如果将一根头发分成百万份，连其中一份也无法消化，更何况是衣服、食物、卧具和医药等物呢？又说：舍利子，在充满脓血的土地上，我尚且不能按照我的仪轨行事，更何况是与破戒的比丘一同居住呢？这是为什么呢？因为破戒比丘的手所拿取的任何东西，都会变成持戒比丘的毒药。如是，萨迦的诸神也说：无学者是主人，有学者可以享用布施之物，具备禅定和读诵者，因为世尊开许，所以没有罪过。其余被懈怠摧毁者，自身享用如同负债。对于破戒者，无论何时，都禁止享用寺庙等资具。如是说。普遍适用于一切的业之基础等，在其他地方可以了解。总而言之，守护根门是守护行为戒律的唯一原因。
English
The sutras that extensively explain the manner of conduct are definitely included here. For those who have renounced with the mind of Nirvana and are endowed with morality, it is appropriate to have hundreds of thousands of clothes, hundreds of foods, and five hundred-storied buildings. The property of the Sangha is also appropriate, for those below the level of non-learners, and also for ordinary individuals. But it is not for those who have broken their vows. As it is said, those who have reached the ultimate goal of learning are fields of merit, and do not abide in the path of allowance and prohibition. Noble learners, because they are able to cultivate the corresponding qualities, are allowed to enjoy the offerings given by others. Even if they are ordinary individuals, if they are pure in their vows and diligent in reading and reciting, the Teacher has allowed it, so there is no fault. If one is only pure in vows, but their mindstream is destroyed by laziness and they do not engage in hearing, thinking, and meditating, then it is like the debt of a poor person, which must be repaid later. Those who have broken their vows are always forbidden to use property, and if they do, they will experience the suffering of the lower realms. In the Sutra of the Buddha's Treasury, it says: Shariputra, a monk who has broken his vows must cut and chop his own flesh for hundreds of thousands of trillions of kalpas to repay the benefactor. Even if he is born as an animal, he will have to carry heavy burdens. If one cannot digest even a fraction of a hair divided into a million parts, what need is there to mention clothes, food, bedding, and medicine? It also says: Shariputra, in a land filled with pus and blood, I cannot act according to my rituals, let alone dwell together with a monk who has broken his vows. Why is that? Because whatever is taken by the hand of a monk who has broken his vows becomes poison to a monk who upholds his vows. Thus, the gods of Sagha also said: The non-learner is the master, the learner can enjoy the offerings, and those who possess meditation and reading, because the Teacher has allowed it, there is no fault. The rest, destroyed by laziness, enjoy themselves as if in debt. For those who have broken their vows, at any time, the use of monasteries and other necessities is forbidden. Thus it is said. The basis of action that pervades everything, and so on, can be understood elsewhere. In short, the cause of the discipline of restraining behavior is solely the restraint of the senses.