Tibetan
རྩྭའི་ཆུན་པོ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བགྲངས་ནས། དགེ་འདུན་བཙུན་པ་རྣམས་གསན་དུ་གསོལ། འདི་ལྟར་གནས་འདི་ན་དབྱར་གནས་པའི་དགེ་སློང་འདི་སྙེད་ཀྱི་དགག་དབྱེ་མཛད་ལགས་སོ། །ཞེས་གོ་བར་བྱས་པ་ལ། གྲལ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ལེགས་པར་དགག་དབྱེ་མཛད་དོ། །ཤིན་ཏུ་དགག་དབྱེ་མཛད་དོ། །ཞེས་གོ་བའི་ལན་གདབ། དེ་ནས་རྫས་ཀྱི་དགག་དབྱེའི་ཕྱིར། བསྐོས་པ་པོ་རང་གི་རྫས་ཁབ་ཡན་ཆད་གང་རུང་ཞིག་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ། རྒན་རིམ་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་ལ། བཙུན་པ་རྫས་འདི་ལྟ་བུས་དབྱར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་དགག་དབྱེ་བགྱིར་རུང་ངམ། ཞེས་དྲིས་པ་ལ། གྲལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ལེགས་པར་རུང་ངོ་། །ཤིན་ཏུ་རུང་ངོ་། །ཞེས་སྐབས་དབྱེའོ། །དེ་ནས་བསྐོས་པས་དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བཞག །དགེ་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་དགག་དབྱེ་སྔར་བཞིན་དུ་བྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང་གོ་བར་བྱས་ནས། དེ་དག་གི་རྙེད་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་སྔ་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དུས་མིན་གྱི་དགག་དབྱེ་ནི། ཆོས་ལྡན་གྱི་བྱ་བའམ། འཐབ་གྲོལ་ཅན་གྱི་རྐྱེན་ལས། དབྱར་ནང་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་དང་། དབྱར་ཁས་བླངས་ནས་གསོ་སྦྱོང་གཉིས་ཡན་ཆད་ཐལ་བར་གྱུར་ན། ཕྱེད་དང་གཉིས་འདས་པའི་ཉ་ཤི་གང་རུང་ལ་དགག་དབྱེ་བྱར་རུང་ཤིང་། དམག་འཁྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་པར་མི་ནུས་ན། ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་ གཅིག་ལ་ཚོགས་ཀྱིས་དགག་དབྱེས་གོ་བར་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བར་རུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་ལོ། །གང་ཟག་གི་དམིགས་བསལ་ནི། དགེ་སློང་བཞི་ལས་མེད་ན་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་པོ་བསྐོ་མི་དགོས་ཤིང་། གསོལ་བའི་ལས་དང་དགག་དབྱེ་དངོས་བྱས་ལ། གསུམ་མམ་གཉིས་ལས་མེད་ན་དགག་དབྱེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། རང་གཅིག་པུ་ཡིན་ན་དངོས་གཞི་ཙམ་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞག་བདུན་ལ་སོགས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནང་བ་ཐོབ་སྟེ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བ་ལས། གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་དགག་དབྱེ་བྱེད་པ་དང་ཐུག་ན། དེས་ཀྱང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དགག་དབྱེ་བྱས་ནའང་འཆགས་ཤིང་ཉེས་པ་མེད་ལ། དེ་ཉིན་གློ་བུར་དུ་ལྷག་པའམ། དབྱར་བྲལ་བའི་རབ་བྱུང་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགག་དབྱེ་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགག་དབྱེ་བྱས་པའི་ཕྱི་ཉིན་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ལ་གནས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། འདུ་འཛིའི་གཏམ་དང་། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་སྤངས་ནས། ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་སམ། ཡང་ན་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་མཐའ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཚུན་ཆད་དུ་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་འགྲོའོ། །དེའང་ཕྱོགས་ཀུན་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའམ། ཞེ་འགྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་ན་ནི། མ་ཕྱིན་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་པར་བཤད་ན། གཞན་ལ་གནོད་པ་ནི་དགེ་སྤྱོད་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལོ་ཏོག་དང་། བཟའ་ཤིང་ལ་གནོད་པ་སོགས། ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་ཀྱང་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་མི་བྱ་སྟེ། ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་དགོས་པ་གནས་ལ་ཞེན་པ་སྤོང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྗོངས་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་དུ་འགྲོ་ བའི་ཚེ་དང་། སང་ཉིན་འགྲོ་བའི་ད་ལྟ་ནས་བླ་མ་ལ་ཞུས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། ཚུལ་མ་ཡིན་པས་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཞག་ཏུ་བསྡད་པའི་གནས་སུ་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་རྒྱུད་ཆགས་གསུམ་གདོན་པར་གཞན་ཡང་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི་གོས་དང་། ཀོ་ལྤགས་དང་གནས་མལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། འདིར་གླིང་གཞི་དང་སྦྲེལ་ནས་ངོ་བོ་ཙམ་སྨོས་ན། སྟོན་པ་མཉན་ཡོད་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ་གནས་བཅས་སུ་དབྱར་གནས་པ་འཐོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་དུ་འོངས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཚོགས་ཆེན་པོས་ངལ་བར་གྱུར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བག་ཡངས་དང་འབྲེལ་བ་སྲ་རྐྱང་གནང་། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཆོས་གོས་དྲས་དྲུབ་བྱེད་པའི་ཚེ་གདིང་བའི་གཞི་སྤང་ལེབ་ཡིན་ལ། སྲ་བསྐྱང་བཏིང་ཆགས་ཀྱི་དགེ་སློང་གིས་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་འཐོབ་སྟེ། འཆང་འབྲས་འཇོག་གསུམ། ཡང་ཡང་དང་། འདུས་པ། མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ། གོས་སློང་བའི་ཉེས་པ་ལྔ་ཁེགས་ཤིང་གདིང་བ་ལ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཡུལ་གང་ན་འདུག་ཀྱང་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བ་དང་། རུང་བ་མ་བྱས་པའི་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་མེད་པར་གོས་འཆང་དུ་རུང་བ་རྣམས་སོ། །གདིང་བའི་ཚུལ་དང་། དུས་དང་། གང་ཟག་དང་། དངོས་པོ་དང་། ཆོ་ག་ནི་མ་སྨོས་སོ། །གོས་ཀྱི་གཞི་ནི། སྟོན་པས་ཉན་ཐོས་རྣམས་དབྱར་རྙེད་ཀྱི་རས་དྲས་ནས་ཁ་དོག་ངན་པར་བྱས་ཏེ་བཅང་བར་གནང་བ། གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་འཚོ་བ་པོ་མཐོང་བ་ཉན་ཐོས་སུ་འཁྲུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་མ་གདབ་པར་ཞུས་པས་དྲས་ཤིང་དྲུབས་པའི་གོས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་། །དེ་ཡང་འཚོ་བའི་ཡོ་ བྱད་བཅུ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྣམ་སྦྱར། བླ་གོས། མཐང་གོས། ཤམ་ཐབས། དེའི་རྡུལ་གཟན། རྡུལ་གཟན་དངོས། རྡུལ་གཟན་གྱི་གཟན། གདོང་ཕྱིས། རྣག་གཟན། གཡང་དགབ། སྐྲ་བཟེད། གདིང་བ། དབྱར་གྱི་གོས་རས་ཆེན་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡང་ཧ་ཅང་ངན་པ་དང་བཟང་བ་མ་ཡིན་པ
Chinese
将草捆收集起来计数后，请僧团听取。像这样，在此处安居的僧侣们已经进行了自恣。这样告知后，在座的人回答说：很好地进行了自恣！非常圆满地进行了自恣！然后，为了物质的自恣，被指派者自己拿着针等任何物品，坐在年长者的面前，问道：尊者，用这样的物品对安居的僧团进行自恣可以吗？在座的人回答说：完全可以！非常可以！这样进行区分。然后，被指派者将安居期间的所得收集起来，放在一边。让沙弥们像之前一样进行自恣，并告知他们，然后将他们的所得收集起来，与之前的那些一起分配。非时自恣是：由于符合佛法的事务，或者摆脱争端的因缘，需要在安居期间离开，或者承诺安居后，两次以上的布萨被错过，那么在过了二分之一的任何一个初八或二十三都可以进行自恣。如果因为战争等原因无法安住，那么互相之间通过僧团的自恣告知后，可以离开的，这些是时间的特殊情况。个人的特殊情况是：如果没有四个比丘，则不需要指派自恣者，直接进行祈请和实际的自恣。如果只有三个或两个，则加持自恣。如果只有自己一个人，则仅仅念诵正文三次。此外，如果获得了加持七天等许可，离开了结界之外，在其他寺院遇到正在进行自恣的人，那么也可以和他们一起进行自恣，没有过失。如果那天突然到达，或者其他离开了安居的僧人也需要进行自恣。这样自恣后的第二天，为了避免对处所产生过度的执着，在十六那天，应避免喧嚣的言谈和不如理的作意，以符合佛法的言谈，或者以圣者的沉默，如理作意，至少要
English
After gathering and counting the bundles of grass, please inform the Sangha. Thus, the monks who have resided here during the rainy season have performed the Pravāraṇā. After being informed in this way, those present reply: "The Pravāraṇā has been performed well!" "The Pravāraṇā has been performed very well!" Then, for the Pravāraṇā of objects, the appointed person takes any object such as a needle in hand and sits before the elders, asking: "Venerable ones, is it permissible to perform Pravāraṇā for the Sangha residing for the rainy season with such an object?" Those present reply: "It is perfectly permissible!" "It is very permissible!" Thus, they make the distinction. Then, the appointed person gathers all the gains of the rainy season and places them to one side. The Pravāraṇā of the novices should be done as before, and after informing them, their gains should be collected and distributed together with the previous ones. Non-timely Pravāraṇā is: if due to Dharma-related activities or circumstances of resolving disputes, it is necessary to leave during the rainy season, or if having vowed to reside for the rainy season, two or more Uposathas are missed, then Pravāraṇā can be performed on any of the eighth or twenty-third days after half of the period has passed. If it is not possible to stay due to war or other reasons, then after informing each other through the Sangha's Pravāraṇā, those who are allowed to leave, these are special cases of time. Special cases of individuals are: if there are no more than four monks, there is no need to appoint a Pravāraṇā performer, and the request and the actual Pravāraṇā are performed directly. If there are only three or two, then the Pravāraṇā is blessed. If there is only oneself, then only the main text is recited three times. Furthermore, if having obtained permission to be blessed for seven days or so, one has gone outside the boundary, and encounters others performing Pravāraṇā in another monastery, then it is acceptable and without fault to perform Pravāraṇā together with them. If one arrives suddenly on that day, or another ordained person who has left the rainy season residence also needs to perform Pravāraṇā. Thus, on the sixteenth day after performing Pravāraṇā, in order to avoid excessive attachment to the place, one should abandon distracting talk and improper attention, and with Dharma-related talk, or with the silence of the noble ones, with proper attention, at least
Chinese
即使只是一瞬间的响指，也允许游方僧出行。如果各处都有恐惧，或者有争吵等过失，那么即使不去也不会有堕落。损害他人不是善行，因此如果因为游方僧而损害了庄稼和果树等，或者有使在家人生厌的过失，也不应过分指责游方僧，因为游方僧的目的是为了舍弃对住处的执着。因此，游方僧等人在突然要出行的时候，或者明天要出行，都要从现在开始向喇嘛请示并获得允许，不合规矩就不要出行。在停留的住所，早晚都要念诵《续部次第三品》，此外，为了安乐居住，衣服、皮革和住所等都要详细地在其他地方了解。这里结合地基只说其本质。释迦牟尼佛住在舍卫城（梵文：Śrāvastī）的时候，结束了安居，出来礼拜的僧人们因为人数众多而感到疲劳，因此允许了与宽松有关的硬垫。这实际上是缝制袈裟时铺垫的地基草垫。拥有硬垫的僧人可以获得十种利益：持有、果实、放置三者；反复；聚集；不告而行；避免五种乞衣的过失；无论属于垫子的僧人住在哪里，获得的财物都是共同的；可以使用未经允许的衣服；可以使用没有缝补的衣服。垫子的方式、时间、人物、物品和仪轨都没有说明。关于衣服的地基：释迦牟尼佛允许声闻众将雨季获得的布料剪裁成不好的颜色后穿着。有相尊者因为看到以修行维生的人被误认为是声闻众，因此请求缝制标志，佛陀因此允许了剪裁缝制的衣服。这与十三种生活用具有关：禅垫、上衣、下裙、僧裙、除尘布、实际的除尘布、除尘布的布、擦脸布、脓疮布、补丁、剃刀、坐垫、夏季的大块布料。这些的材质也不应太差或太好。
English
Even for the duration of a finger snap, wandering monks are allowed to travel. If there are dangers everywhere, or if there are faults such as quarrels, then even if they do not go, it is said there is no transgression. Harming others is not a virtuous act, so if crops and fruit trees are damaged because of wandering monks, or if there is a fault of causing householders to be disgusted, wandering monks should not be overly criticized, because the purpose of wandering monks is to abandon attachment to dwelling places. Therefore, when wandering monks and others suddenly want to travel, or if they are going to travel tomorrow, they should ask the lama from now on and obtain permission, and should not travel if it is not in accordance with the rules. In the dwelling where they stay, they should recite the three sections of the Tantra Sequence in the morning and evening. In addition, for the sake of comfortable living, clothing, leather, and dwellings should be understood in detail elsewhere. Here, combining with the ground, only the essence is mentioned. When the Buddha Shakyamuni was residing in Shravasti, the monks who had finished their summer retreat and came to pay homage were tired because of the large number of people, so he allowed a hard mat related to leniency. This is actually the grass mat that is laid as the foundation when sewing monastic robes. A monk with a hard mat obtains ten benefits: holding, fruit, and placing; repeatedly; gathering; going without permission; avoiding the five faults of begging for clothes; no matter where the monk belonging to the mat lives, the gains are shared; it is permissible to wear clothes that have not been allowed; and it is permissible to wear clothes without patching. The manner, time, person, object, and ritual of the mat are not mentioned. Regarding the foundation of clothing: the Buddha allowed the Shravakas to cut the cloth obtained during the summer into bad colors and wear it. The Venerable Rupadhari, seeing that those who made a living by practicing were mistaken for Shravakas, requested that marks be sewn on, so the Buddha allowed the cut and sewn clothes. This is related to the thirteen necessities of life: meditation mat, upper robe, lower skirt, monastic skirt, dust cloth, actual dust cloth, cloth for the dust cloth, face cloth, pus cloth, patch, razor, cushion, and large summer cloth. The material of these should not be too bad or too good.