Tibetan
ཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར། མར་འགྲིབ་ལ་འབྱུང་སྟེ། བརྒྱད་ཁྲི་ཡན་ཆོད་སྐྱོ་ཤས་ཆུང་བས་ཆོས་བསྟན་ཡང་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དཀའ་ཞིང་། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའང་ཉུང་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྒྱ་པ་མན་ཆད་དུའང་མི་འབྱུང་སྟེ། ཚའི་སྙིགས་མ་དང་། དུས་ཀྱི་སྙིགས་མས་སྲོག་དང་ཡོ་བྱད་རྒུད་པར་བྱེད་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མས་གཟུགས་རྒུད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྟ་བའི་སྙིགས་མས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒུད་པར་བྱེད་པའི་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བས་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐར་ལྟུང་བས་སྣོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ བཟང་པོའི་བསྐལ་པ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་སྟོང་འབྱུང་བའི་དང་པོ་འཁོར་བ་འཇིག་བརྒྱད་ཁྲིའི་དུས་སུ་བྱོན་པ་ནས་རིམ་བཞིན། བཞི་ཁྲིའི་དུས་གསེར་ཐུབ། ཉི་ཁྲི་ན་འོད་སྲུང་། བརྒྱ་པའི་དུས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བྱོན་པ་ནས། མཐར་མོས་པའི་བར་དུ་བརྩི་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་པར་གཟིགས་དང་། མར་མེ་མཛད་དང་། རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་གསུམ་ནི་དེའི་གོང་དུ་བྱོན་པས་བར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིས་ཀྱང་འབྱོན་པར་གསུངས་པས་མ་ངེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བརྒྱད་ཁྲི་ནས་བརྒྱ་པའི་བར་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ཉག་གཅིག་ཏུའང་མི་བལྟ་སྟེ། མགོན་པོ་ཚེ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། རྣམ་པར་གཟིགས་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཀྱི་དུས་ན་བྱོན་པའི་ཕྱིར། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་སོགས་པ་བྱིངས་ཚེ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཚོགས་པའི་དུས་དེར་བྱོན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མི་བརྟེན་པས་སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་གནས་སྐབས་དང་། གཞན་དོན་ལ་བསྐུལ་གྱིས་དོགས་པས་ཉན་ཐོས་ཟད་ནས་བསྟན་པ་ནུབ་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོག་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟེན་པ་མེད་པར་སྐྱེ་ཞིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རྩ་ཤེ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བརྟེན་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཚེ་ལོ་མར་འགྲིབ་པའི་རྒྱུ་ནི། འཇིག་རྟེན་དུ་འཁོར་བའི་ཆོས་ལུགས་མི་དགེ་བ་དུ་མ་འཕེལ་བས་བསོད་ནམས་ཉམས་ཏེ་བརྒྱད་ཁྲི་པ་ནས་བདུན་ཁྲི་པ་དང་། དྲུག་ཁྲི་པ་དང་། ཉི་ཁྲི་པ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བརྒྱ་པ་དང་། བཅུ་པའི་བར་དུ་ཚེ་འགྲིབ་པ་བཞིན་དུ། ལོང
Chinese
通常，诸佛都是在减劫时出现。在寿命八万岁以上时，因为忧恼很少，即使宣说佛法也很难产生实际效果，而且证悟真理的人也很少。在寿命低于一百岁时也不会有佛出世，因为五浊兴盛：命浊和时浊会损害生命和资具，众生浊会损害形体，烦恼浊和见浊会损害善法方面，即使有佛出世，也会堕入诽谤的极端，因此不适合成为法器。因此，在此贤劫中，千佛出世，最初是在寿命八万岁时出现的拘留孙佛开始，依次是寿命四万岁时的金寂佛，寿命两万岁时的迦叶佛，寿命一百岁时的释迦牟尼佛，最后直到弥勒佛为止进行计算。另外，毗婆尸佛、尸弃佛和毗舍浮佛这三位是在此之前出世的，被称为中间的佛，因为据说以后也会出现，所以是不确定的。因此，不要认为只有在寿命八万岁到一百岁之间才会出现佛，因为无量寿佛和毗婆尸佛出现在寿命无数岁的时候。贤劫千佛等，应该理解为是在能调伏的众生、调伏者和特殊的缘起聚集之时出现的。独觉佛不依赖善知识，所以在没有佛出世的时候，以及因为担心劝导他人，所以在声闻弟子灭尽、佛法衰败的时候出现。这是为什么呢？因为他们自己的智慧也依赖于缘起顺逆的规律而无所依赖地产生，并且远离了大乘思想。如《根本慧论》中所说：诸圆满佛未出世，声闻弟子亦灭尽时，独觉之智慧，不依他缘而生起。也就是说，寿命减少的原因是：世间轮回的恶法增多，福德衰减，就像从寿命八万岁减少到七万岁、六万岁、两万岁、一千岁、一百岁、十岁一样。
English
Generally, Buddhas appear during periods of decline. When the lifespan is above eighty thousand years, there is little suffering, so even if the Dharma is taught, it is difficult to have a real impact, and few attain realization of the truth. Buddhas do not appear when the lifespan is below one hundred years because the five degenerations are rampant: the degeneration of life and time harms life and resources, the degeneration of beings harms the body, and the degeneration of afflictions and views harms virtuous qualities. Even if a Buddha were to appear, they would fall into the extreme of slander, making them unsuitable vessels. Therefore, in this Fortunate Aeon, the thousand Buddhas appear, starting with Krakucchanda Buddha, who appeared when the lifespan was eighty thousand years, followed by Kanakamuni Buddha when the lifespan was forty thousand years, Kashyapa Buddha when the lifespan was twenty thousand years, Shakyamuni Buddha when the lifespan was one hundred years, and finally, it is counted up to Maitreya. Furthermore, Vipashyin Buddha, Sikhin Buddha, and Vishvabhu Buddha appeared before these and are called the intermediate Buddhas, but it is uncertain because it is said that they will appear again in the future. Therefore, one should not think that Buddhas only appear between the lifespans of eighty thousand and one hundred years, because Amitayus Buddha and Vipashyin Buddha appeared when the lifespan was immeasurable. The thousand Buddhas of the Fortunate Aeon and others should be understood to appear at times when the special conditions of those who can be tamed, the tamers, and unique interdependent relationships are gathered. Pratyekabuddhas do not rely on spiritual friends, so they appear when there are no Buddhas, and when the teachings have declined because the Shravakas have been exhausted, fearing the urging of others to benefit them. Why is this? Because their own wisdom arises without dependence, relying on the law of the reverse order of dependent origination, and because they are separate from the Mahayana mind. As it says in the Root Verses: When the perfect Buddhas have not appeared, and the Shravakas have also been exhausted, the wisdom of the Pratyekabuddhas arises independently. That is to say, the reason for the decline of lifespan is that the non-virtuous laws of samsara increase in the world, and merit decreases, just as lifespan decreases from eighty thousand years to seventy thousand years, sixty thousand years, twenty thousand years, one thousand years, one hundred years, and ten years.