Tibetan
་པའི་ས་བོན་ལ་འདོད་པ་སྟེ་སྡེ་བ་གོང་འོག་སོ་སོའི་འདོད་ལུགས་ཐ་དད་པ་མངོན་པ་མཛོད་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་བསྙེན་གནས་དང་། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་མ་སྟེ་སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བརྒྱད་པོ་གང་རུང་གི་སྟེང་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་རིགས་བརྒྱད་པོའང་རྫས་སུ་བསྡུ་ན་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་དགེ་སློབ་མ་དང་གསུམ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་རྣམས་མཚན་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པས་མིང་འཕོ་བ་ཙམ་ལས་རྫས་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་བཅས་རྫས་བཞིར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོ་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་སྡོམ་པ་ཐོབ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚེགས་ཆུད་དུས་རྫོགས་པ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། ཚོགས་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་གཉིས་ལས། དང་ པོ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པ་ལས་རང་བྱུང་གི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ཀྱིས་ཏེ། གསུམ་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་དོན་དམ་པའི་དགེ་སློང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་མཁན་པོའང་འཕགས་པ་འབའ་ཞིག་པའི་ཁྱད་ཆོས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་གང་ཟག་ཀྱང་ལས་ཉོན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་ཞིང་། ཤེས་རབ་དང་། རྒྱུད་དང་། དབང་པོ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་ཚུར་ཤོག་གིས་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་དང་། བཟང་སྡེའི་ཚོགས་སྐྱབས་གསུམ་ཁས་བླངས་པས་དང་། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་སོགས་ལྕི་ཆོས་བརྒྱད་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པས་དང་། ལེགས་བྱིན་དྲིས་པའི་ལན་ལ་དགྱེས་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་ནི་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་རྫོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་ཕ་མའི་དབང་དུ་གྱུར་བ་ལ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལས་ཕོ་ཉ་བྱས་ཏེ་ཕྲིན་ཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་མ་མཐའ་ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུར་ལོངས་པ་དང་། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ལྔ་ཚོགས་པ་དག་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་
Chinese
认为（种子字）是（某种）性质的种子，上下部派各自的观点不同，这要从《俱舍论》的根本颂和注释中了解。这里所说的菩萨戒律，是指依靠在家方面的近住，以及优婆塞、优婆夷；在出家方面，指比丘、比丘尼，沙弥、沙弥尼，式叉摩那，即在八种别解脱戒中的任何一种的基础上，具有愿心和行心的两种发心。这样，如果将八种所依的类别归纳为实质，则是比丘、比丘尼，沙弥、沙弥尼和沙弥尼三种，优婆塞、优婆夷两种，这些只是名称不同，只是名称的改变，实际上是在同一种基础上加上近住戒，认为是四种实质。如《俱舍论》中所说：“别解脱名为八种，实质上是四种。因名称而改变，这些不同并不矛盾。”也就是说，首先获得戒律的方法有两种仪轨：一是费力但时间圆满的前行仪轨，二是具足僧众而圆满的现行仪轨。第一种是：圆满正等觉和自菩提二者，从证悟了知灭尽和不生的菩提中，自然而然地获得近圆戒；五贤善部在生起见道时，通过智慧领悟；这三种是因为在自相续中生起了真实的比丘自性而获得近圆戒。同样，授予近圆戒的堪布也具有圣者独有的特点，而作为圆满者的补特伽罗，其业和烦恼成熟的三种障碍较少，对于智慧、根性和根器成熟的殊胜所化，如舍利弗通过“过来吧”的方式，大迦叶承诺作为导师，贤善部的僧众承诺三皈依，生主等承诺放弃八重罪，以及善施对所提问题的喜悦，都成为了近圆戒的实物，这是通过加持而圆满的。同样，对于成为供施父母的奴仆的人，通过比丘尼优钵罗作为信使，依靠使者仪轨；僧众的数量至少在中土达到十人，边地达到五人聚集，通过四羯磨
English
The seed of (a certain) nature is considered to be the seed (seed syllable). The different views of the upper and lower divisions should be understood from the root verses and commentaries of the Abhidharmakośa. Here, the discipline of the Bodhisattva, so-called, refers to the vows based on the layperson's side, such as the upavāsa (fasting vows), and the male and female lay devotees (upāsaka and upāsikā); on the monastic side, it refers to the monks (bhikṣu) and nuns (bhikṣuṇī), male and female novices (śrāmaṇera and śrāmaṇerikā), and the śikṣamāṇā (probationary nun), i.e., having both the aspiration and application bodhicitta on top of any of the eight types of prātimokṣa vows. Thus, if these eight types of bases are condensed into substances, they are the monks and nuns, the male and female novices and the śrāmaṇerikā, and the male and female lay devotees. These are merely different names, just a change of name, but in reality, on top of the same substance, together with the upavāsa vows, they are considered to be four substances. As it says in the Kośa: "Prātimokṣa is called eight types, in substance it is four types. Because the name changes from the name, these differences are not contradictory." That is to say, there are two rituals for obtaining the vows: the preliminary ritual, which is laborious but completes the time, and the present ritual, which is complete with the assembly. The first is: the fully enlightened Buddha and the self-enlightened one, from the realization of the exhaustion and non-arising of enlightenment, naturally obtain the full ordination; the five good groups, at the time of arising of the path of seeing, comprehend through wisdom; these three obtain full ordination because the essence of a true monk arises in their own continuum. Similarly, the preceptor who bestows the full ordination also has the unique characteristics of a noble one, and the person who completes the ordination has fewer of the three obscurations of karma and afflictions ripening, and for the superior disciple whose wisdom, lineage, and faculties are mature, such as Śāriputra through the "come here" method, Mahākāśyapa promising to be the teacher, the Sangha of the good group promising the three refuges, the lord of beings (Prajāpatī) and others promising to abandon the eight heavy dharmas, and the joy of Sudatta (Anāthapiṇḍada) in response to the questions asked, became the object of full ordination, which is completed through blessing. Similarly, for those who have become servants of the offering parents, through the nun Utpalavarṇā acting as a messenger, relying on the messenger ritual; the number of the Sangha is at least ten in the central lands, and five gathered in the border regions, through the four karmas.
Tibetan
རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་གཅིག་ཅར་བྱེད་པ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདུལ་བ་པ་རྣམས་ན་རེ། རྣམ་པ་བཅུས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་རང་བྱུང་ནི། ང་ལ་མཁན་པོ་མེད་པས་ན། །ང་ནི་རང་བྱུང་དགེ་སློང་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་རང་ཉིད་སངས་མ་རྒྱས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། ཚུར་ཤོག་ནི་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁའི་བར་དུའང་མཛད། འདི་དུས་ འབྲས་བུའི་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་ཉེས་དམིགས་འགའ་ཞིག་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གསོལ་བཞིའི་སྔོན་ཆོག་གནང་ལ། གཞན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ད་ཆོག་མ་བྱུང་གི་བར་གྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བདུན་ནི་སྔོན་ཆོ་ག་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། གསོལ་བཞིའི་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ནི་ཕྲིན་ཆོག་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། ཡུལ་དབུས་མཐའི་བྱེ་བྲག་གི་དགེ་སློང་གྲངས་མང་ཉུང་རྙེད་དཀའ་སླའི་དབང་གིས་བཅུ་ཚོགས་དང་། ལྔ་ཚོགས་སམ་དམིགས་བསལ་ལ་བཞི་ཚོགས་དང་། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ལ་རྫོགས་པ་དང་། ཕྲིན་གྱིས་ཚིགས་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དག་གོ །དེ་ཡང་ཡུལ་དབུས་མཐའི་ཐ་སྙད་ལ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ས་ཚིགས་ནི། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ལི་ཁར་ན་ཚང་ཚིང་ནགས། །ལི་ཁར་ཤིང་འཕེལ་ཤར་ཕྱོགས་ཉིད། །ཨུ་ཤི་རི་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡི། །རི་བོ་མུན་པ་ཅན་ནི་བྱང་། །ཀ་བ་ཉེ་བའི་ཀ་བ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་ནུབ་ན་གནས་པ་ཡིན། །གྲོང་ཁྱེར་འདམ་བུ་ཅན་གྱི་དྲུང་། །ཆུ་ཀླུང་འདམ་བུ་ཅན་ནི་ལྷོ། །འདི་དག་གིས་ནི་བར་རྣམས་ལ། །ཡུལ་དབུས་སུ་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་མཐའ་འཁོབ་ཅེས་བྱར་ནི། །མཐའ་ཡས་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ད་ལྟ་ནི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གནས་པ་གང་ཞིག་ཆོས་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་དབུས་སུ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་དུས་ཁྲིམས་དང། གཏན་ཁྲིམས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པའམ། བུད་མེད་གང་རུང་གིས་བླང་ཡུལ་དགེ་སློང་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པ་དང་། དེའང་མ་ནིང་རིགས་ལྔ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་། མཚན་གཉིས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་དང་། མཚམས་མེད་བྱས་པ་ དང་། ཕ་དང་མ་དང་། རྒྱལ་པོས་མ་གནང་བ་དང་། བྱ་རོག་སྐྲོད་མི་ནུས་པ་དང་། །རིགས་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་དང་། སྐྲ་སེར་དང་རྡུམ་སོགས་ལུས་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་མ་དད་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི
Chinese
即一时受沙弥戒和比丘戒。如《俱舍论释》中说：有部律宗的人说，以十种方式受比丘戒。就像那样。其中，自生是：我没有堪布，我是自生比丘。就像那样，导师自己在未成佛之前出现，而“来吧”则是从成佛到涅槃之间所做。此时虽是果教，但因见到一些过失，所以给予四羯磨的预备仪轨。其他人在成佛后不久，直到未出现“现在可以”之前，都是受比丘戒的方式。其中，最初的七种是附加预备仪轨者，因为没有具足四羯磨的仪轨。现在的仪轨与事业仪轨相同，由于地区中央和边地的差别，僧侣人数的多寡，难易程度的缘故，有十众，五众，或者特殊情况下有四众，以及在两个僧团中圆满，以及通过事业次第进行等。其中，关于地区中央和边地的说法，是以印度为基准的地点，如《词句论》中所说：在里卡尔有茂密的森林，里卡尔树木繁茂是东方的，被称为乌希里的山是北方的黑暗山，靠近柱子的柱子城位于西方，在芦苇城附近，芦苇河是南方。通过这些，中间的区域，应知是中央地区，外面的被称为边地，是无边智慧者所说的。就像那样。即便如此，现在凡是存在经教和证悟之教的地方，都被认为是法会的中央地区。其中，时法和常法两种，首先，一般来说，产生戒律的基础是：有部宗认为，无论是赡部洲，胜身洲，西牛货洲的男子或女子，所受戒的对象仅仅是比丘。而且，与五种不男，化生，两性人，外道，犯无间罪，与父母，国王不允许，不能驱赶乌鸦，种姓有缺陷，头发是黄色和矮小等身体有缺陷，成为居士不信仰的原因的人分离。经部宗则...
English
That is, receiving the novice and bhikshu vows at once. As it says in the commentary on the Abhidharmakosha: The Vaibhashika Vinaya followers say that one is fully ordained with ten aspects. Like that. Among them, self-origination is: Since I have no abbot, I am a self-originated bhikshu. Like that, the Teacher himself appeared before becoming enlightened, and "Come hither" was done from enlightenment to the verge of nirvana. Although this is the teaching of fruition, due to seeing some faults, the preliminary ritual of the four karmas was given. Others, not long after becoming enlightened, until "Now it is proper" had not yet appeared, were the ways of receiving the bhikshu vows. Among them, the first seven are those who added the preliminary ritual, because there is no ritual of the four karmas that is complete. The current ritual is the same as the activity ritual, due to the differences between central and border regions, the number of monks being many or few, and the degree of difficulty, there are ten assemblies, five assemblies, or in special cases four assemblies, and completion in two sanghas, and accomplishing things in a sequential order through activities. Among them, regarding the terms central and border regions, the locations are based on India, as it says in the Verse Summary: In Likhar there is a dense forest, Likhar where trees flourish is the east, the mountain called Ushiri is the dark mountain of the north, the city of pillars near the pillars is located in the west, near the reed city, the reed river is the south. Through these, the intermediate regions, it should be known as the central region, the outside is called the border region, as spoken by the one with boundless wisdom. Like that. Even so, now wherever the teachings of scripture and realization exist, it is considered the central region for Dharma gatherings. Among them, the two types of time law and permanent law, first, in general, the basis for generating vows is: The Vaibhashika school believes that whether it is a man or woman from Jambudvipa, Videha, or Aparagodaniya, the object of receiving vows is only a bhikshu. Moreover, being separated from the five types of hermaphrodites, emanations, hermaphrodites, non-Buddhists, those who have committed the five heinous crimes, parents, those not allowed by the king, those who cannot drive away crows, those with defects in their lineage, and those with physical defects such as yellow hair and dwarfism, who cause householders to lose faith. The Sautrantika school...